Δεν μπορεί να είναι επιδημία διαφοράς όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας των τελευταίο καιρό.

Για εκείνους που κτίζουν την προσωπική τους ευημερία από την κλοπή των πόρων που προορίζονται για την πρόοδο του ελληνικού λαού.

Συστηματικοί φοροφυγάδες που μεταχειρίζονται κάθε είδους παρανομία, να φοροδιαφεύγουν.

Με τον τρόπο αυτό στερούν έσοδα από τα κρατικά ταμεία.

Γι’ αυτούς που εκμεταλλεύονται τον πόνο, την απελπισία των άλλων και πλουτίζουν.

Ο κόσμος και παλαιότερα και ιδιαίτερα σήμερα,  έχει περί πολλού την αλληλεγγύη και προσφέρει,  χωρίς να ερευνά.

Έτσι είναι εύκολο θύμα των επιτήδειων.

Λέει μία παροιμία: «Ο βήχας και ο παράς δεν κρύβονται».

Σωστή.

Και αυτοί που πλουτίζουν με παράνομες μεθόδους, επιδεικνύουν με προκλητικό τρόπο τα πλούτου τους.

Συμβαίνει όμως ένα τυχαίο γεγονός και ανακαλύπτονται.

Ή  η παρατηρητικότητα κάποιου άσχετου με την παράνομη δράση του έξυπνου, φέρνει στο φως την ωμή πραγματικότητα.

Και διερωτάται ο πολίτης. Αν υπάρχει αξιόπιστος έλεγχος των αρμόδιων αρχών.

Αν αυτός δεν αποδίδει και έχει ανάγκη βελτιώσεων.

Αν επίορκοι λειτουργοί, υπεύθυνοι  για τον έλεγχο των στοιχείων, διευκολύνουν την απάτη.

Φυσικά με το αζημίωτο, τη δωροδοκία.

Σίγουρα καταλήγει στο τρίτο αν .

Η διαφθορά απλώνει τα πλοκάμια της,  από τα ανώτερα επίπεδα της διοίκησης μέχρι τα κατώτερα.

Ως τον απλό υπάλληλο που απαιτεί το δωράκι του να κάνει τη δουλειά του.

Αρωγοί όλης αυτής της ανομίας έρχονται τα παραθυράκια της γραφειοκρατίας.

Η πολυνομία και η ελαστικότητα των νόμων που οδηγούν σε αθωωτικές μεθοδεύσεις.

Έχει γίνει συνήθεια πια.

Ιδιαίτερα στα άτομα που συμμετείχαν σε διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις.

Όλα τα πολιτικά κόμματα, έχουν ως προμετωπίδα του προγράμματος τους, σωστά δομημένου στα περισσότερα, την πάταξη της διαφθοράς.

Το σλόγκαν  που κυριαρχεί στις προεκλογικές συγκεντρώσεις, «θα τιμωρηθούν όλοι αυτοί που πλούτισαν σε βάρος του ελληνικού λαού»,  δέχεται το σύνολο των χειροκροτημάτων του ακροατηρίου.

Μετά τις εκλογές καμία πρωτοβουλία στην κατεύθυνση της πάταξης της διαφοράς.

Έπεα  πτερόεντα, λόγια φτερωτά, οι προεκλογικές υποσχέσεις.

Ξεχνιέται το επίμαχο χρέος της οργανωμένης πολιτείας.

Το πολιτικό σύστημα έχει υποχρέωση να τηρηθούν οι νόμοι.

Τήρηση των νόμων προς κάθε κατεύθυνση,  χωρίς διακρίσεις.

Σ’ όλη την Ελλάδα ηχούν όχι σήμαντρα αλλά καμπάνες της  διαφθοράς.

Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.

Παλλαϊκή η απαίτηση στο πολιτικό σύστημα.

Επιβάλλετε την τήρηση των νόμων.

Αποκεφαλίστε τη Λερναία Ύδρα της διαφθοράς.

Έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις.

 Ίσως να στηρίζεται στις  ράχες υψηλών προσώπων.

Έστω και τώρα, ποτέ δεν είναι αργά.

Κατά κύριο λόγο οι εθνική εορτή μίας χώρας έχει σχέση,

 με την έναρξη μιας πολεμικής σύρραξης,

μίας νικηφόρας έκβασης κάποιου αγώνα,

μίας ημέρας που αποκτήθηκε η ανεξαρτησία,

της εορτής του Προστάτη της Αγίου.

Στην Ελλάδα οι δύο εθνικές επέτειοι συνδέονται`

η μεν πρώτη, 23 Μαρτίου, με την έναρξη του Απελευθερωτικού Αγώνα του 1821,

η δε δεύτερη, 28 Οκτωβρίου, με την με την κήρυξη του πολέμου εναντίον της Ελλάδας και την ομόφωνη απόφαση του ελληνικού λαού να πολεμήσει για την Ελευθερία του.

Έχω την άποψη ότι σωστά καθιερώθηκαν οι ενάρξεις των αγώνων για την ελευθερία και όχι το τέλος, της απελευθέρωσης.

Αυτές εκφράζουν την ομοψυχία του ελληνικού λαού. Ν’ αγωνισθεί, να ζει ελεύθερος.

Σε όλες τις χώρες οι εθνικές εορτές εορτάζονται με μεγαλοπρέπεια και ποικιλία εκδηλώσεων.

Πρώτη θέση κατέχουν οι μεγαλειώδεις παρελάσεις. Παρελαύνει η σπουδάζουν νεολαία όλων των βαθμίδων.

Παρελαύνουν στρατιωτικά τμήματα όλων των όπλων.

Επιδεικνύονται ο σύγχρονος οπλισμός των Ενόπλων Δυνάμεων.

Συμμετέχουν απόμαχοι των πολέμων. Σύλλογοι και Σωματεία πολιτών.

Η συνθηματική ρήση που δεσπόζει αυτή τη μέρα είναι: «Για να θυμούνται μεγαλύτεροι και να μαθαίνουν οι νέοι».

Ο λαός με την παρουσία του στις παρελάσεις, αποδίδει φόρο τιμής στους ήρωες των αγώνων.

Τιμά τη λεβεντιά και ομορφιά των νέων, και το αγέρωχο και υψηλό φρόνημα των Ενόπλων Δυνάμεων.

Εγγύηση αν χρειαστεί, θα φανούν αντάξιοι των προγόνων τους που τη μέρα αυτή τιμώνται.

Προσφέρεται η ημέρα της Εθνικής εορτής για την ανάδειξη διεκδικήσεων του λαού;

Ασφαλώς όχι.

Δεν επιτυγχάνουν θετικό αποτέλεσμα.

Καθολική είναι η καταδίκη.

Θεωρείται, κάθε παραφωνία, βεβήλωση της μοναδικής ημέρας που επιθυμεί ενωμένο τον Ελληνικό λαό, όσο ποτέ άλλοτε.

Δυστυχώς παρατηρούνται καμία φορά έκτροπα που αμαυρώνουν την εορτή.

Το παρήγορη είναι ότι συνθλίβονται κάτω από την κατακραυγή της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.

Μια ανησυχία υπάρχει. Αν παρασυρθούν σε έκτροπα νέες και νέοι που συντεταγμένα συμμετέχουν.

Στον εορτασμό σημαντική θέση, στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων κατέχει ο πανηγυρικός της  ημέρας.

Η αναφορά στο γεγονός, έχω την άποψη, να είναι κατανοητή λιτή και σε ανεκτή χρονική διάρκεια.

Η σύνδεση γεγονότων, καταστάσεων, συμπεριφορών του τότε με το σήμερα, απαιτεί την αποφυγή πρόκλησης.

Βέβαια κάθε ενέργεια, ενώπιον κοινού, ενέχει πολιτική χροιά.

Πόσο απαραίτητο κρίνεται το τακτ της παρουσίασης.

Οπωσδήποτε αποφυγή δυσνόητων προτροπών και υπερβολικών νουθετημάτων.

Τώρα που κατασίγασε ο νευρώδης θόρυβος γύρω από την πρόταση αύξησης της αμοιβής των βουλευτών για τη συμμετοχή του σε κοινοβουλευτικές επιτροπές, αξίζει ένας περίπατος στο γεγονός.

Συμβαίνει τακτικά στην Ελλάδα.

Όταν πρόκειται να κατατεθεί προς ψήφισε έναν νομοσχέδιο, που ενδέχεται να προκαλέσει την κοινή γνώμη, πριν έρθει στη Βουλή διολισθαίνει στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Αυτά, κατά τη γνώριμη τακτική τους, το μεγαλοποιούν για να πονέσει.

Αν ο αντίκτυπος είναι αρνητικός, τίθεται σε αγρανάπαυση.

Μόλις κοπάσει ο θόρυβος, επανακάμπτει και ακολουθεί την πορεία υλοποίησης.

Στην προκειμένη περίπτωση η πρόταση επέλεξε ολισθηρό δρόμο. Γιατί διανύεται εποχή λιτότητας έντονης,  με αβέβαιη τη σύντομη υποχώρηση.

Άλλωστε δεν είχε κατακαθίσει η σκόνη από άλλα παρόμοια περιστατικά.

Για τις αποδοχές των βουλευτών γράφηκαν και γράφονται πολλά.

Οι  πολλοί,  μάλλον από ανεπιτυχή πληροφόρηση ή λαθεμένη εκτίμηση, συγκλίνουν στην άποψη ότι οι αποδοχές των βουλευτών είναι υπερβολικές.

Λίγοι που μελετούν το θέμα και κάνουν συγκρίσεις με τις αμοιβές βουλευτών άλλων χωρών, εναρμονίζονται στην άποψη ότι είναι πενιχρές.

Πράγματι στην Ελλάδα τυγχάνουν μικρής αποζημίωσης. Αυτό βέβαια συμβαίνει γιατί η χώρα είναι φτωχή.

Το βιοτικό επίπεδο παραμένει χαμηλό. Η μία λιτότητα διαδέχεται την άλλη.

Στην κοινοβουλευτική Δημοκρατία όμως ο βουλευτής επιβάλλεται να είναι οικονομικά άνετος.

Με την οικονομική άνεση αποφεύγεται η αναζήτηση πόρων από άλλες πηγές.

Ο βουλευτής πέρα από τις υποχρεώσεις του στη Βουλή, καλείται να βρίσκεται κοντά στο λαό της περιφέρειας του. Είναι απαίτηση δική μας.

Γάμοι, βαφτίσια, κηδείες, εορτές και πανηγύρια, άλλες εκδηλώσεις επιζητούν την παρουσία του.

Ο βουλευτής δεν εκπροσωπεί μόνο τον τόπον καταγωγής του. Είναι αντιπρόσωπος ολόκληρού νομού. Οι υποχρεώσεις επομένως πολλαπλές.

Γι’ αυτό η πολιτεία φροντίζει ένα μέρος των απολαβών τους να μείνουν ανέγγιχτες από τις δαγκάνες του κράτους.

Για τη διεκπεραίωση με επιτυχία των καθηκόντων στη Βουλή, δικαιούται το διορισμό ειδικών συμβούλων.

Είναι και αυτά τα έξοδα της μισθοδοσίας αυτών, μέρος της αποζημίωσής τους.

Σίγουρα δεν κερδίζουν τόσα πολλά, να κολυμπούν  στα πλούτη. Απολαμβάνουν όμως όσα  τους επιτρέπουν να ζουν άνετα. Ν’ ανταποκρίνονται μ’ επάρκεια στα καθήκοντά τους.

Σ’ εποχές οικονομικής κρίσης, λιτότητας, καλό είναι να αποφεύγουν αυξήσεις στα εισοδήματα τους από το κράτος.

Όχι μόνο ν’ αποφεύγουν να διεκδικούν αλλά να δείχνουν με τη στάση τους, ότι συμμερίζονται τις θυσίες των άλλων.

Είναι αδυναμία της φυλής μας.

Το τόσο δα να το μεγαλοποιούμε.