Σε σύσκεψη που είχε ο δήμαρχος Ναυπακτίας Τάκης Λουκόπουλος για ζητήματα αθλητισμού, συναντήθηκε με τους υποψήφιους του συνδυασμού του στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές του Μαΐου , Λάμπρο Χρυσανθόπουλο, πρόεδρο του ΠΑΣ Ναυπακτιακού Αστέρα, Τάκη Βασιλόπουλο, πρώην αντιδήμαρχο, πρώην πρόεδρο του Α.Ο. Λυγιά και του Δ.Σ. του Παπαχαραλαμπείου Σταδίου, καθώς επίσης και την Λένα Πλούμη, καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής και προπονήτρια του Ομίλου Αντισφαίρισης Ναυπάκτου.
Η συζήτηση αφορούσε ζητήματα
αθλητισμού και υποδομών, καθώς και στη
στην περαιτέρω αξιοποίηση των
αθλητικών εγκαταστάσεων στον δήμο
Ναυπακτίας. Εξετάστηκαν όλες οι
παράμετροι που θα συμπεριληφθούν στο
αθλητικό πρόγραμμα του συνδυασμού καθότι κοινή ήταν η διαπίστωση πως στην πρώτη
θητεία της δημοτικής ομάδας έγινε πολλή δουλειά για τον αθλητισμό και την
νεολαία. Ενδεικτικά σε επίπεδο υποδομών
αναμορφώθηκαν τα προαύλια των σχολείων σε ζωντανούς αθλητικούς χώρους,
υλοποιήθηκαν τα γήπεδα σε Γαβρολίμνη και Λυγιά ενώ παράλληλα έχουν εξασφαλιστεί κονδύλια, ύψους επτά εκατομμυρίων ευρώ, για μια σειρά άλλες
παρεμβάσεις. Κοινή διαπίστωση ήταν και κρίθηκε
αναγκαίο στην επόμενη θητεία να συσταθεί στο δήμο επιτροπή αθλητισμού, η οποία εκτός των άλλων θα έχει ως αρμοδιότητα την
διαχείριση και συντήρηση όλων των αθλητικών χώρων, αλλά και την δουλειά του
δήμου στον μαζικό αθλητισμό για όλους.
Μετά την συνάντηση δήλωσαν:
Λάμπρος Χρυσανθόπουλος: Ο αθλητισμός για μένα είναι πρώτη
προτεραιότητα και μεγάλο κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Από την θέση του
υποψήφιου δημοτικού συμβούλου με τον Τάκη Λουκόπουλο θα δώσω την μάχη για τον
τόπο που ζω και αγαπάω, με έμφαση στον αθλητισμό. Η Ναυπακτία θα πάει μπροστά.
Τάκης Βασιλόπουλος: Με τον αθλητισμό και τα δημοτικά μας πράγματα
δεν ασχολούμαι για πρώτη φορά. Αποδέχθηκα
την τιμητική, για μένα, πρόσκληση του Τάκη Λουκόπουλου και θα είμαι στο
ψηφοδέλτιο της Ενωτικής Πρωτοβουλίας. Η διάθεσή μου για προσφορά στα κοινά
είναι δεδομένη. Με τον Τάκη μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα για τον
αθλητισμό.Λένα
Πλούμη: Αποδέχθηκα
με χαρά την τιμητική πρόταση που μου έκανε ο δήμαρχος Τάκης Λουκόπουλος και θα
είμαι υποψήφια δημοτική σύμβουλος με την Ενωτική Πρωτοβουλία. Δεν είμαι
πολιτικός, η δουλειά μου είναι στα γήπεδα με μικρούς και μεγάλους φίλους, με
στόχο την καλλιέργεια σώματος και πνεύματος. Παρ’ όλα αυτά είμαι έτοιμη να
βοηθήσω την πόλη που ζω και αγαπώ, ιδιαίτερα στον τομέα του αθλητισμού.
Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Θεόδωρου Λιβάνιου, εγκρίθηκε η ένταξη του έργου «Άρση Επικινδυνότητας Παράκαμψης Ναυπάκτου» της Εθνικής Οδού Αντιρρίου – Ναυπάκτου – Ιτέας στο Τομεακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΤΠΑ) του Υπουργείου Εσωτερικών 2026-2030.
Δικαιούχος της πράξης είναι η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και ο συνολικός προϋπολογισμός ανέρχεται στα 3.5 εκατ. ευρώ, με χρηματοδότηση από το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΕΠΑ).
Με το συγκεκριμένο έργο (εντάσσεται στον Άξονα Προτεραιότητας «Οδική ασφάλεια») προβλέπεται η αποκατάσταση και αναβάθμιση της περιμετρικής Ναυπάκτου, σε ένα τμήμα περίπου 10 χιλιομέτρων, το οποίο εκτείνεται από τον ισόπεδο κόμβο Πλατανίτη έως τη γέφυρα του ποταμού Μόρνου.
Οι προγραμματισμένες παρεμβάσεις περιλαμβάνουν άρση τοπικών καταπτώσεων, τοπικές επεμβάσεις αντιστήριξης και τοποθέτηση φραχτών ανάσχεσης βραχοπτώσεων, απόξεση του υφιστάμενου οδοστρώματος και κατασκευή νέας ασφαλτικής στρώσης κυκλοφορίας υψηλής αντοχής, αντικατάσταση και συμπλήρωση μεταλλικών στηθαίων ασφαλείας για την προστασία των οδηγών, ανανέωση της οριζόντιας και κατακόρυφης σήμανσης, με χρήση υλικών υψηλής ανακλαστικότητας, εργασίες καθαρισμού της παρόδιας ζώνης, αποκατάσταση των τεχνικών έργων αποστράγγισης και βαφές σηράγγων.
Οι πληρωμές του Τομεακού Προγράμματος Μελισσοκομίας, έχουν ολοκληρωθεί όμως, ανέδειξαν τις βαθιές στρεβλώσεις και την απουσία τεχνοκρατικού σχεδιασμού από πλευράς ΥΠΑΑΤ. Επιβεβαίωσαν την αδυναμία του κράτους να κάνει μία τετριμμένη πληρωμή με δίκαιο τρόπο. Επιβεβαίωσαν ακόμη μία φορά, με περίτρανο τρόπο, ότι τελικά ο χειρότερος εχθρός του Έλληνα αγρότη και δη, μελισσοκόμου είναι το ίδιο το κράτος. Ένα κράτος που σε κάθε στιγμή και ευκαιρία κλέβει κυριολεκτικά τον μελισσοκόμο μόνο και μόνο επειδή μπορεί.
Ο μελισσοκόμος μία φορά το χρόνο (Σεπτέμβριο έως Νοέμβριο) κάνει δήλωση διαχείμασης όπου εκεί δηλώνει τον αριθμό μελισσών που κατέχει ως τελικό αριθμό. Αυτός ο αριθμός τον συνοδεύει μέχρι του χρόνου που θα κάνει νέα δήλωση διαχείμασης.
Βάσει αυτής της δήλωσης και του αριθμού μελισσών, δικαιούται ένα ποσοστό επιστρεφόμενων χρημάτων από αυτά που έχει ήδη ξοδέψει κατά την διάρκεια του έτους. Οι πληρωμές αυτές πραγματοποιούνται τον Οκτώβριο του επόμενου έτους. Δηλαδή τα χρήματα που δικαιούται ως επιστρεφόμενα για το έτος 2025, τα πληρώθηκε τώρα, Οκτώβριο του 2026.
Το παράδοξο, παράλογο και ανήθικο συμβαίνει μόνο στην περίπτωση που ο αριθμός των μελισσών μειωθεί για οποιονδήποτε λόγο. Διότι εάν ο μελισσοκόμος έχει αυξήσει τον αριθμό του από πέρυσι, οι πληρωμές θα γίνουν με γνώμονα την αίτηση διαχείμασης. Λογικό και δίκαιο.
Εάν όμως δηλώσει μείωση μελισσών τότε οι πληρωμές γίνονται με γνώμονα την μείωση και όχι με την αίτηση διαχείμασης!!!
Πρόκειται για μία απαράδεκτη «μονομερή ασυμμετρία» του ελληνικού κράτους εις βάρος ενός παραγωγικού κλάδου. Ενός κράτους που καταχράται και τσαλαπατάει κάθε έννοια λογικής, σεβασμού και νομιμότητας έναντι της μελισσοκομίας, στην προκειμένη περίπτωση.
Η Μελισσοκομία είναι κλάδος ιδιαίτερα αναγκαίος τόσο για τα προϊόντα που προσφέρει στην διατροφή μας, όσο όμως και για το έργο που προσφέρει μέσω της επικονίασης. Κυρίως της επικονίασης. Χωρίς την επικονίαση δεν υπάρχει η φύση και χωρίς τον μελισσοκόμο δεν μπορεί να υπάρχει η μέλισσα πλέον λόγω ασθενειών.
Η πολιτική αυτή του Υπαατ, να “κλέβει” με πονηριές τον μελισσοκόμο, ίσως και άλλους κλάδους, με τέτοιον τρόπο δημιουργούν ορισμένα πολιτικά ερωτήματα. Με δεδομένο ότι το φαινόμενο αυτό δεν είναι μόνο φετινό αλλά παλαιότερο που έχει καταγγελθεί στις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπαατ ήδη 3 χρόνια πριν, θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό να μάθουμε τα εξής:
Οι προηγούμενες ηγεσίες του Υπαατ, γνώριζαν ή όχι, αν και οφείλουν να γνωρίζουν, δεν έπραξαν το παραμικρό. Η νυν ηγεσία γνωρίζει κάτι για το θέμα;
Άραγε να έχει σκοπό να διορθώσει την αδικία και την διαδικασία πληρωμής;
Άραγε να υπάρχει η βούληση ώστε να αποδώσει τα οφειλόμενα χρήματα στους δικαιούχους που υπέστησαν αυτές τις αδικίες;
Θα μπορούσε να υπάρξει και μία ακόμη ερώτηση με τρία σκέλη: για ποιον λόγο, με ποια λογική και από ποιον αποφασίστηκε αυτό το παράλογο της πληρωμής, όμως δεν το θέτω διότι απάντηση δεν υπάρχει. Χάνονται τα … ίχνη, κατά το σύνηθες, όταν πρόκειται για ευθύνες!!!
Ευελπιστώντας για την διόρθωση του φαινομένου κι ας μην απαντηθούν τα ερωτήματα.