Δύο άρθρα του Κλεισθένη (ν.4555/2018) αναφορικά με τη διαχείριση αποβλήτων, συγκεκριμένα το 225 και το 243, τροποποίησε η Κυβέρνηση με πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε την Παρασκευή 30 Αυγούστου στη Βουλή.
Τέλος τα αντισταθμιστικά!
Κατ’ αρχάς, αντικαθίσταται το θεσμικό πλαίσιο για το αντισταθμιστικό τέλος, το οποίο οι Φορείς Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΦΟΔΣΑ)καταβάλλουν στους Δήμους που φιλοξενούν τη λειτουργία εγκαταστάσεων μηχανικής βιολογικής επεξεργασίας αποβλήτων και χώρων υγειονομικής ταφής, κατηγορίας Α1 και Α2.
Σύμφωνα με τις αλλαγές, το ύψος του αντισταθμιστικού οφέλους καθορίζεται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΦΟΔΣΑ και δεν μπορεί να είναι μικρότερο από το 1% επί των εσόδων του ετήσιου προϋπολογισμού τους.
Συμψηφίζεται με τα ποσά που οι Δήμοι υπέρ των οποίων επιβάλλεται, υποχρεούνται να καταβάλλουν στο ΦΟΔΣΑ για τις υπηρεσίες που τους παρέχει και « τυχόν εναπομείναντα από το όφελος ποσά, δύναται να διατίθενται από τους Δήμους αυτούς για την κάλυψη κάθε είδους δαπάνης, κατά προτεραιότητα όμως σχετιζόμενης με περιβαλλοντική αντιστάθμιση από τη λειτουργία των εγκαταστάσεων».
Στο τελευταίο αυτό σημείο εντοπίζεται η σημαντικότερη διαφορά εν συγκρίσει με τον Κλεισθένη, που αντιθέτως όριζε ότι « Τα ποσά του αντισταθμιστικού οφέλους διατίθενται από τους Δήμους αποκλειστικά για περιβαλλοντικά έργα και δράσεις κατά 60 % εντός της Κοινότητας όπου κείται η εγκατάσταση και κατά 40 % εντός των όμορων με αυτή Κοινοτήτων».
Επίσης, μια ακόμα αλλαγή είναι ότι: έχουν απαλειφθεί οι παρακάτω διατάξεις που υπήρχαν στο αρ.243 του ν.4555/2018:
1– Ότι το αντισταθμιστικό τέλος καταβάλλεται από τους ΦΟΔΣΑ στους Δήμους μέσα σε δύο μήνες από τη λήξη του οικονομικού έτους.
2– Ότι το αντισταθμιστικό όφελος δαπανάται (για τις προαναφερθείσες δράσεις) μέσα σε πέντε έτη από την καταβολή του στον οικείο Δήμο και υποβάλλεται ετησίως έκθεση στο Υπουργείο Περιβάλλοντος.
3– Η δυνατότητα έκδοσης Κοινής Υπουργικής Απόφασης Εσωτερικών και Περιβάλλοντος με την οποία να μπορεί να ρυθμίζονται λεπτομέρειες εφαρμογής του άρθρου περί αντισταθμιστικού τέλους.
Ο αριθμός των ΦΟΔΣΑ ανά Περιφέρεια
Ο νέος νόμος παρεμβαίνει στο ζήτημα πόσοι ΦΟΔΣΑ μπορεί να λειτουργούν σε κάθε Περιφέρεια.
Έτσι, προσθέτει ρύθμιση ότι στις Περιφέρειες στις οποίες υφίστανται ήδη μέχρι τρεις ΦΟΔΣΑ, οι οποίοι πληρούν σωρευτικά τις προϋποθέσεις της εν λόγω παραγράφου, δεν εφαρμόζονται οι μεταβατικές περί συγχώνευσης διατάξεις του αρ.245 του Κλεισθένη.
Στην ισχύ της συγκεκριμένης νομοθετικής παρέμβασης δίνεται αναδρομική ισχύς, ξεκινά δηλαδή από την 1η Ιανουαρίου 2019, ενώ τυχόν διαπιστωτικές πράξεις Συντονιστών Αποκεντρωμένων Διοικήσεων κατ’ εφαρμογή του αρ.245, θα θεωρούνται ως «μηδέποτε εκδοθείσες».
Σύμφωνα με την Αιτιολογική Έκθεση, η ρύθμιση εισάγεται «σε στοίχιση με τις υφιστάμενες διατάξεις του ν.4555/2018 για την ύπαρξη τριών ΦΟΔΣΑ σε κάθε Περιφέρεια και προς άρση ερμηνευτικών διαφωνιών που έχουν ανακύψει».
Με εκδηλώσεις που ξεκίνησαν το απόγευμα του Σαββάτου 25 Ιουλίου, παραμονή της εορτής, η Ναύπακτος γιόρτασε με λαμπρότητα την Αγία Παρασκευή.
Στις 19:00 τελέστηκε Μεγάλος Πολυαρχιερατικὸς Εσπερινός, χοροστατούντων των Μητροπολιτών Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου κ. Ιερόθεου και Ισπανίας & Πορτογαλίας κ. Πολύκαρπου.
Ακολούθησε αρτοκλασία στην Πλατεία Φαρμάκη, ενώ ακολούθησε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας της Αγίας Παρασκευής στους δρόμους της πόλης, με τη συμμετοχή του Κλήρου, των τοπικών αρχών, πλήθους πιστών και με επικεφαλής την Παπαχαραλαμπείο Φιλαρμονική.
Ανήμερα της εορτής, Κυριακή 26 Ιουλίου στις 7:00 το πρωί θα τελεστεί ο Πανηγυρικός Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ενώ στις 7:00 το απόγευμα θα τελεστούν ο Εσπερινός και η Ιερά Παράκληση προς τιμήν της Αγίας Παρασκευής.
Ο Δήμος Ναυπακτίας και η Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου διοργανώνουν εκδήλωση για τους απόδημους Ναυπακτίους, την Τρίτη, 28 Ιουλίου 2026 και ώρα 20:30 στο Ενετικό Λιμάνι (δυτικός βραχίονας).
Στην εκδήλωση συμμετέχουν η Χορωδία Δημοτικής Μουσικής της Μητροπόλεως υπό τη διεύθυνση του Π.Αναστασόπουλου και τμήματα του Λαογραφικού Πολιτιστικού Χορευτικού Ομίλου Ναυπάκτου (Λ.Π.Χ.Ο.Ν.) «Ανεμογιάννης» και του Ναυπακτιακού Χορευτικού Ομίλου Φίλων Ελληνικής Παράδοσης (ΝΑ.Χ.Ο.Φ.Ε.Π.) «Ναυς».
Το Κάστρο της Ναυπάκτου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και καλύτερα διατηρημένα κάστρα της Ελλάδας. Είναι ένα μνημείο που δεν ξεχωρίζει μόνο για την ιστορική και αρχαιολογική του αξία, αλλά και για τη μοναδική αρμονία που είχε διαμορφωθεί μέσα στους αιώνες ανάμεσα στα τείχη και το φυσικό περιβάλλον.
Οι πρόσφατες εκτεταμένες υλοτομίες, που πραγματοποιήθηκαν με το σκεπτικό της προστασίας του κάστρου από πυρκαγιά και της ανάδειξης των τειχών, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Η πρόταση της δημοτικής αρχής, η οποία υιοθετήθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, είχε ως αποτέλεσμα μια εικόνα που δύσκολα αφήνει ασυγκίνητο οποιονδήποτε αγαπά το μνημείο.
Σήμερα, μεγάλο μέρος του κάστρου θυμίζει περισσότερο έναν γυμνό βραχώδη λόφο παρά το ιστορικό τοπίο που γνωρίζαμε επί δεκαετίες. Η εικόνα αυτή, κατά την άποψή μου, αδικεί το ίδιο το μνημείο και απογοητεύει ακόμη και πολλούς από εκείνους που πίστευαν ότι η απομάκρυνση μέρους της βλάστησης θα βοηθούσε στην ανάδειξη των τειχών.
Το κάστρο δεν ήταν απροστάτευτο
Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι κατά την υλοποίηση του έργου «Συνολική Ανάδειξη του Κάστρου Ναυπάκτου», την περίοδο 2005–2008, δεν πραγματοποιήθηκαν μόνο εργασίες αποκατάστασης και ανάδειξης.
Το έργο περιλάμβανε και ένα ολοκληρωμένο σύστημα πυροπροστασίας:
εγκαταστάθηκε πλήρες δίκτυο πυρόσβεσης στις τρεις πρώτες ζώνες του κάστρου,
δημιουργήθηκαν πυροσβεστικές φωλιές από την Ακρόπολη μέχρι την κύρια είσοδο,
Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η προστασία του μνημείου από τον κίνδυνο πυρκαγιάς είχε ήδη αποτελέσει βασική προτεραιότητα της προηγούμενης μεγάλης ανάδειξής του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν απαιτούνται παρεμβάσεις συντήρησης της βλάστησης. Σημαίνει όμως ότι θα μπορούσε να αναζητηθεί μια πιο ισορροπημένη λύση, με επιλεκτικές απομακρύνσεις και σωστή διαχείριση του πρασίνου, χωρίς να αλλοιωθεί τόσο δραστικά η φυσιογνωμία του χώρου.
Η πραγματική πρόκληση σήμερα είναι η προσβασιμότητα
Ίσως όμως το σημαντικότερο ζήτημα να μην είναι πλέον τα δέντρα.
Το πραγματικό στοίχημα είναι να αποκτήσει το Κάστρο της Ναυπάκτου ουσιαστική και ασφαλή πρόσβαση για όλους τους πολίτες.
Άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένοι, οικογένειες με μικρά παιδιά και επισκέπτες με κινητικές δυσκολίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην πρόσβαση προς τα ανώτερα διαζώματα του κάστρου.
Άλλωστε, η ανάγκη αυτή επισημάνθηκε δημόσια ακόμη και από την ίδια την Υπουργό Πολιτισμού, κ. Λίνα Μενδώνη, κατά τα εγκαίνια των αιθουσών του Μουσείου Βυζαντινών Εκθεμάτων στην Ακρόπολη του κάστρου.
Αυτό θα έπρεπε σήμερα να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα.
Χρειάζεται συνολική κυκλοφοριακή λύση
Παράλληλα, προβληματισμό προκαλεί και η προτεινόμενη λύση της λωρίδας επιβράδυνσης στον περιφερειακό δρόμο, με σύνδεση προς τον δασικό δρόμο του πρώτου διαζώματος.
Η θέση της προβλεπόμενης εισόδου βρίσκεται επάνω σε έντονη στροφή της περιμετρικής οδού, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την οδική ασφάλεια και τη λειτουργικότητα της παρέμβασης.
Ίσως θα άξιζε να εξεταστεί μια διαφορετική τεχνική προσέγγιση, όπως η κατασκευή ενός κυκλικού κόμβου στο τμήμα της περιμετρικής που βρίσκεται ακριβώς πίσω από το κάστρο, σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση ασφαλούς οδικής σύνδεσης προς το μνημείο.
Μια τέτοια λύση ενδεχομένως να εξυπηρετούσε καλύτερα τόσο τους επισκέπτες όσο και την ασφαλή κυκλοφορία των οχημάτων.
Το Κάστρο αξίζει έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό
Η προστασία ενός ιστορικού μνημείου δεν εξαντλείται στην αποκάλυψη των τειχών του. Οφείλει να συνδυάζει την αρχαιολογική ανάδειξη, τη διατήρηση του φυσικού τοπίου, την περιβαλλοντική ισορροπία, την πυροπροστασία, την ασφάλεια και κυρίως την προσβασιμότητα για όλους.
Το Κάστρο της Ναυπάκτου δεν είναι απλώς ένα αρχαιολογικό μνημείο. Είναι το σύμβολο της πόλης, ένας ζωντανός χώρος ιστορίας, πολιτισμού και αναψυχής.
Η συζήτηση, λοιπόν, δεν πρέπει να περιορίζεται στο αν κόπηκαν πολλά ή λίγα δέντρα. Πρέπει να αφορά το πώς θέλουμε να είναι το Κάστρο της Ναυπάκτου τα επόμενα πενήντα χρόνια: ένα μνημείο ζωντανό, προσβάσιμο, ασφαλές και αρμονικά ενταγμένο στο φυσικό του περιβάλλον.
Η ιστορία και η φύση δεν είναι αντίπαλοι. Στη Ναύπακτο μπορούν —και πρέπει— να συνυπάρχουν.