ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Βρήκα λεφτά, ας κάνω και μια Ανάπλαση
Στο ίδιο έργο θεατές τις τελευταίες δεκαετίες. Βγαίνουν προγράμματα που χρηματοδοτούν έργα και οι Δήμοι τρέχουν να προλάβουν για να πάρουν χρήματα και να εμφανίσουν έργο.
Κι όταν λέμε τρέχουν, κυριολεκτούμε. Αγώνας δρόμου να γίνουν μελέτες από υπηρεσίες που είναι υποστελεχωμένες και από ειδικούς συνεργάτες των δημάρχων που τις περισσότερες φορές δεν έχουν την εμπειρία σχεδιασμού και υλοποίησης δημοσίων έργων και μάλιστα χρηματοδοτούμενων από προγράμματα ή από μελετητικά γραφεία που δεν έχουν την όσμωση με την τοπική κοινωνία.
Και μέσα στη βιασύνη, ανθρώπινα είναι και τα λάθη, οι παραλείψεις και ένα σωρό άλλα προβλήματα που βγαίνουν στην πορεία και δύσκολα μαζεύονται. Μα κι αν ακόμα μαζευτούν και κάποια στιγμή το έργο παραδοθεί, εκεί πλέον αρχίζουν τα προβλήματα και καταλαβαίνουν όλοι ότι για να αξιοποιηθεί ένα χρηματοδοτικό πρόγραμμα δεσμεύτηκε και εγκλωβίστηκε το μέλλον μιας περιοχής.
Ως πόλη και ως δήμος το έχουμε βιώσει πολλές φορές το θέμα αυτό. Και δυστυχώς με αυτό τον τρόπο όχι μόνο χάθηκαν έργα και πήγαν χαμένα προγράμματα, αφού τελικά η κοινωνία δεν κατάφερε να τα χαρεί, όπως για παράδειγμα το κολυμβητήριο και τα σφαγεία, αλλά έφτασε να απαξιώνει και έργα που θα μπορούσαν να είχαν δώσει μια άλλη προοπτική, όπως για παράδειγμα ο πολύπαθος ποδηλατόδρομος.
Ως δήμος έχουμε απτά παραδείγματα και συνεχίζουμε κι αυτή την περίοδο. Από τα χείλη του ίδιου του δημάρχου έχει ειπωθεί και επισημανθεί ως αδυναμία του έργου της Ανάπλασης, που γίνεται στο κέντρο της πόλης, ότι μετά την ολοκλήρωση του έργου η οδός Τζαβέλα θα στενέψει σε σημείο που δεν θα είναι ξανά δυνατό να γίνει ο δρόμος αυτός διπλής κυκλοφορίας.
Και ενώ όλα αυτά τα ζούμε, είναι δηλαδή πραγματικότητα που δύσκολα αμφισβητείται, διαβουλευόμαστε και αποφασίζουμε για την ανάπλαση δύο πλατειών, των Τζαβελαίων και του Κεφαλοβρύσου, με ρυθμούς που θυμίζουν διαδικασίες fast track, γιατί για άλλη μια φορά δεν προλαβαίνουμε ούτε αρχιτεκτονικό διαγωνισμό να κάνουμε που μάλιστα προβλέπεται και από το νόμο.
Και δεν προλαβαίνουμε γιατί τρέχει πρόγραμμα που θα εξασφαλίσει τα χρήματα για να κάνουμε την ανάπλαση των πλατειών. Και για να ξεπεράσουμε το θέμα του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού θα εμφανίσουμε το έργο ως ήσσονος σημασίας.
Η διαμόρφωση κοινόχρηστων, δημοσίων χώρων και μάλιστα χώρων που συνδέονται με την ταυτότητα μιας περιοχής, την ιστορία της και την ανάδειξη των φυσικών χαρακτηριστικών σε καμία περίπτωση δεν είναι θέμα ήσσονος σημασίας. Είναι θέμα που δεσμεύει την ταυτότητα της συγκεκριμένης περιοχής που τυχαίνει να ταυτίζεται και με την ανατολική είσοδο της πόλης.
Και κανείς δεν νομίζω ότι αμφισβητεί το κύρος της μελέτης που εκπονήθηκε, αλλά δεν δόθηκε η δυνατότητα να κατατεθούν κι άλλες ιδέες και προτάσεις, έτσι ώστε να επιλεγεί η βέλτιστη. Αυτή είναι η ουσία και η αξία ενός αρχιτεκτονικού διαγωνισμού. Και δεν ξέρω ποιος μας δίνει το δικαίωμα να προσπερνάμε τη δυνατότητα της επιλογής της βέλτιστης πρότασης και λύσης.
Θεμιτή η επιθυμία κάθε δημάρχου να θέλει να βάλει το όνομά του στην πατρότητα ενός έργου, γιατί συνήθως αυτό μένει στα χαρτιά, αφού ο επόμενος δήμαρχος είναι αυτός που κόβει τις κορδέλες. Δυστυχώς με αυτό τον τρόπο και με αυτούς τους ρυθμούς λειτουργεί η υλοποίηση δημοσίων έργων στη χώρα μας.
Όμως πόσο θεμιτό είναι να εγκλωβίζουμε την ταυτότητα μιας περιοχής που θα τη συνοδεύει και στο μέλλον;
Δημοσιεύτηκε στην εβδομαδιαία ηλεκτρονική εφημερίδα Nafsweek
Κάποτε πήγαινες στο πανηγύρι για να χορέψεις. Σήμερα πας κυρίως για να αποδείξεις ότι πήγες.
Η διαφορά είναι μικρή μόνο αν δεν έχεις κινητό. Αν έχεις, είναι τεράστια.
Το παλιό πανηγύρι ήταν μια απλή υπόθεση.
Μια πλατεία, μερικά τραπέζια, ένα πάλκο, μουσική και άνθρωποι που ήξεραν να διασκεδάζουν χωρίς να χρειάζεται να ενημερώσουν προηγουμένως τους διαδικτυακούς τους φίλους.
Δεν υπήρχε ανάγκη για story, reel, live μετάδοση ή φωτογραφία με λεζάντα «Αξέχαστες στιγμές». Οι στιγμές ήταν πράγματι αξέχαστες, επειδή δεν περνούσε ο μισός χρόνος τους ψάχνοντας την κατάλληλη γωνία για λήψη.
Σήμερα, πριν αρχίσει ο χορός, αρχίζει η παραγωγή. Κάποιος κρατάει το κινητό, κάποιος ποζάρει, κάποιος τραβάει βίντεο και κάποιος άλλος ελέγχει αν το βίντεο «γράφει».
Το πανηγύρι έχει αποκτήσει πλέον και σκηνοθεσία. Λείπει μόνο ο σκηνοθέτης με το «πάμε!».
Και βέβαια, τίποτα δεν πρέπει να μείνει εκτός πλάνου. Ούτε το ποτήρι, ούτε το πιάτο, ούτε το χέρι που σηκώνεται στον χορό. Διότι αν δεν ανέβηκε στο Instagram, υπήρξε άραγε;
Ακόμη και το ντύσιμο έχει αλλάξει. Κάποτε φορούσες ό,τι άντεχες μέχρι το πρωί. Τώρα χρειάζεσαι εμφάνιση κατάλληλη για πανηγύρι, αλλά ταυτόχρονα και για φωτογράφιση μόδας. Το παραδοσιακό χωριό απέκτησε, χωρίς να το ζητήσει, τη δική του πασαρέλα.
Και μετά έρχεται η μουσική. Εκεί όπου κάποτε ο ήχος κουβαλούσε μνήμη, τόπο και παράδοση, σήμερα ακούς τραγούδια κακής ποιότητας που φορούν τη στολή του παραδοσιακού, σε ανυπόφορα ντεσιμπέλ. Όσο πιο δυνατά, τόσο καλύτερα. Αν μετά το τρίτο τραγούδι δεν έχεις χάσει προσωρινά την ακοή σου, μάλλον το ηχείο δεν ήταν αρκετά μεγάλο.
Φυσικά, δεν φταίνε τα κινητά. Τα κινητά είναι απλώς εργαλεία. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η καταγραφή αντικαθιστά τη συμμετοχή. Όταν αντί να χορεύεις, κοιτάς αν σε τραβάει κάποιος. Όταν αντί να ακούς τη μουσική, ελέγχεις αν βγήκες καλά στο βίντεο.
Κάποτε το πανηγύρι ήταν μια ευκαιρία να ξεχάσουμε για λίγο τον εαυτό μας. Σήμερα κινδυνεύει να γίνει μια ευκαιρία να τον διαφημίσουμε.
Και κάπως έτσι, από την πλατεία του χωριού φτάσαμε στην παγκόσμια σκηνή του Instagram.
Άλλωστε, τι αξία έχει να περάσεις καλά με τους ανθρώπους γύρω σου, αν δεν το μάθουν πρώτα οι 1.237 ακόλουθοί σου;
Ίσως, τελικά, το πιο παραδοσιακό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε σε ένα πανηγύρι είναι το πιο απλό: να αφήσουμε για λίγο το κινητό στην τσέπη και να χορέψουμε. Χωρίς αποδεικτικά στοιχεία.
Γιατί το αληθινό πανηγύρι δεν χρειάζεται κάμερα. Χρειάζεται ανθρώπους που να είναι πραγματικά εκεί.
Η NextGenMinds εκφράζει την τεράστια υπερηφάνεια της και τα πιο θερμά της συγχαρητήρια στον επί 4 χρόνια μαθητή της, Γιώργο Γκέκα, ο οποίος επιλέχθηκε πανηγυρικά στην τελική 5μελή αποστολή της Εθνικής Ομάδας Ρομποτικής (FIRST Global Challenge Team Greece powered by ΔΕΗ)!
Ο Γιώργος ετοιμάζει βαλίτσες για το Incheon της Νότιας Κορέας, όπου τον ερχόμενο Οκτώβριο θα εκπροσωπήσει τη χώρα μας στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα Ρομποτικής FGC 2026.
Αυτή η σπουδαία διάκριση ανήκει πρωτίστως στον ίδιο τον Γιώργο. Η αστείρευτη προσπάθεια, το ήθος και η εξέλιξή του κάνουν την πόλη της Ναυπάκτου εξαιρετικά περήφανη, αποδεικνύοντας περίτρανα πως τα παιδιά της περιφέρειας, όταν έχουν τα κατάλληλα εφόδια, μπορούν να κατακτήσουν την κορυφή του κόσμου.
Μια απαιτητική διαδρομή: Από το Καρπενήσι στη Θεσσαλονίκη
Ο δρόμος για την τελική πεντάδα απαιτούσε σκληρή δουλειά, καθώς ο Γιώργος κλήθηκε να συναγωνιστεί με 135 κορυφαίους μαθητές από όλη την Ελλάδα. Το ταξίδι ξεκίνησε στο 7ήμερο θερινό Bootcamp προετοιμασίας στο Καρπενήσι, όπου τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες και κλήθηκαν να ανταποκριθούν σε καθημερινά challenges κατασκευής, προγραμματισμού και έρευνας πάνω στη φετινή θεματική της Ολυμπιάδας: την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών.
Ξεχωρίζοντας για το ταλέντο και το ομαδικό του πνεύμα, ο Γιώργος προκρίθηκε στους 10 κορυφαίους φιναλίστ, οι οποίοι ταξίδεψαν στη Θεσσαλονίκη για μία εβδομάδα εντατικής προετοιμασίας. Εκεί σχεδίασαν και κατασκεύασαν τους μηχανισμούς για το τελικό ρομπότ σε συνθήκες πίεσης. Μέσα από αυτή την απαιτητική δοκιμασία, αναδείχθηκε η τελική 5άδα, με τον Γιώργο να κερδίζει επάξια τη θέση του στην Εθνική Αποστολή.
2025-2026: Μια ονειρική ακαδημαϊκή χρονιά γεμάτη ιστορικές πρωτιές
Η πρόκριση στην Ολυμπιάδα της Νότιας Κορέας αποτελεί το επιστέγασμα μιας ασύλληπτης ακαδημαϊκής χρονιάς για τον Γιώργο Γκέκα, κατά την οποία «σάρωσε» τις διακρίσεις με τις ομάδες του, εκπροσωπώντας επάξια τη Ναύπακτο σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο:
- EUCYS 2026 (Γερμανία): Επελέγη στην Εθνική Αντιπροσωπεία για τον μεγαλύτερο Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Νέων Επιστημόνων με το project «Varroa-X». Μια παγκόσμιας κλάσης τεχνολογική λύση (ένα έξυπνο φωτονικό τούνελ με ηλιακή ενέργεια) για τη σωτηρία των μελισσών, χωρίς τη χρήση χημικών!
- Πανευρωπαϊκός Διαγωνισμός CanSat 2026: Ως μέλος της NGM Team κατέκτησε τη 2η θέση στην Ελλάδα και το τιμητικό βραβείο «Εξαίρετη Επιστημονική Αποστολή», φέρνοντας τη διάκριση στη Ναύπακτο για 2η συνεχόμενη χρονιά.
- CodeWeek Hackathon 2025-2026: Κατέκτησε την 1η θέση πανελλαδικά και αποτέλεσε μέρος της εθνικής αποστολής στον Ευρωπαϊκό Τελικό, αναπτύσσοντας ψηφιακές λύσεις με ισχυρό κοινωνικό αντίκτυπο.
- Μετάλλια FIRST Global Challenge: Τιμήθηκε για την πολύτιμη συμβολή του στην Εθνική Ομάδα Ρομποτικής που κατέκτησε το παγκόσμιο χάλκινο μετάλλιο Zhang Heng Award for Engineering Design, ενώ το project «Chromahive» στο οποίο συμμετείχε, συγκαταλέχθηκε στις κορυφαίες προτάσεις νέων τεχνολογιών παγκοσμίως, ανάμεσα σε 190+ χώρες.
Το «Χρυσό Καλοκαίρι» της Ναυπάκτου – NextGenMinds: «Δημιουργούμε Ευκαιρίες»
Η τεράστια επιτυχία του Γιώργου έρχεται να κορυφώσει ένα πραγματικά «χρυσό καλοκαίρι» για τη Ναύπακτο και τη NextGenMinds. Μια περίοδο που επιβεβαιώνει στην πράξη τον κεντρικό μας άξονα: Δημιουργούμε Ευκαιρίες.
Πανσέληνος με Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ στο Λιμάνι της Ναυπάκτου
«Χωρίς ενημέρωση κοινωνία και αιρετοί για τις παρεμβάσεις στο κάστρο»
Καλοκαίρι και …αλκοόλ
Η επίδραση της πόλης
Από τη Ναύπακτο στη Νότια Κορέα, στην Ολυμπιάδα Ρομποτικής FGC 2026
Για 16η χρονιά, το μεγάλο ποδηλατικό ραντεβού στην Άνω Χώρα
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ7 έτη agoΔωρεάν ένσημα σε ανέργους μέχρι τη σύνταξη
-
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ-ΣΥΝΔΡΟΜΗ9 έτη ago -
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ8 έτη agoΗ σωστή σειρά εφαρμογής των προϊόντων ομορφιάς
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ8 έτη agoΤα νέα δεδομένα για τα Πολεοδομικά της Ναυπάκτου
-
ΚΟΙΝΩΝΙΑ7 έτη agoΟι 5 πιο ενεργοβόρες συσκευές στο σπίτι
-
ΡΕΠΟΡΤΑΖ6 έτη agoΒοήθεια στο Σπίτι: Βγήκε ο πρώτος Πίνακας με όσους προηγούνται – Προθεσμία για τα δικαιολογητικά
-
ΡΕΠΟΡΤΑΖ7 έτη agoΑπό τα μαθητικά θρανία στα αμφιθέατρα
-
ΕΛΛΑΔΑ8 έτη agoΜάντρα τέλος;