Η αγορά των smartphones συνεχίζει να εξελίσσεται με εντυπωσιακή ταχύτητα. Οι συσκευές των κινητών γίνονται ισχυρές, οι κάμερες βελτιώνονται, οι μπαταρίες διαρκούν περισσότερο και οι δυνατότητες τεχνητής νοημοσύνης ενσωματώνονται όλο και πιο βαθιά στην καθημερινότητα. Παρόλα αυτά ένα παράδοξο κυριαρχεί στη διεθνή αγορά κινητής τηλεφωνίας. Οι καταναλωτές αργούν να αλλάξουν συσκευή, δεν αξιοποιούν υπηρεσίες προστασίας και αποφεύγουν συχνά ακόμη και την πώληση των παλιών τους κινητών.
Περισσότερο από 3,5 χρόνια κρατούν την ίδια συσκευή
Σχετική έρευνα έδειξε ότι η πλειοψηφία των καταναλωτών κρατούν πλέον τα κινητά τους για περισσότερο από 3,5 χρόνια. Όχι επειδή οι νέες συσκευές δεν είναι ελκυστικές, αλλά επειδή η διαδικασία αγοράς και η ρύθμιση της νέας συσκευής μοιάζει πιο περίπλοκη από ποτέ. Η αβεβαιότητα γύρω από την πραγματική αξία μιας συσκευής, τις καλύψεις προστασίας, το κόστος αναβάθμισης ή ακόμη και τη διαχείριση προσωπικών δεδομένων λειτουργεί αποτρεπτικά.
Η πληθώρα επιλογών, μοντέλα, αποθηκευτικοί χώροι, χρηματοδοτικά προγράμματα, πακέτα προστασίας, δημιουργεί συχνά υπερφόρτωση πληροφορίας. Όπως αναφέρεται στην έρευνα, οι χρήστες τείνουν να επιλέγουν αυτό που φαίνεται φθηνότερο τη δεδομένη στιγμή, υποτιμώντας όμως παράγοντες που επηρεάζουν το συνολικό κόστος χρήσης σε βάθος.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η αυξανόμενη αγορά μεταχειρισμένων συσκευών. Παρότι η ζήτηση ενισχύεται λόγω χαμηλότερου κόστους, η εμπιστοσύνη παραμένει περιορισμένη. Η κατάσταση της μπαταρίας, η πραγματική ποιότητα της συσκευής και η μακροχρόνια αξιοπιστία εξακολουθούν να προβληματίζουν τους υποψήφιους αγοραστές.
Είναι γεγονός ότι το smartphone έχει εξελιχθεί σε βασικό εργαλείο της προσωπικής και επαγγελματικής ζωής. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, το 75% των χρηστών διεθνώς θεωρεί το κινητό τους κρίσιμο για τη διαχείριση των οικονομικών τους, ενώ το 72% δηλώνει ότι αποτελεί την πύλη τους προς τον κόσμο γύρω τους. Ωστόσο, παρόλη την εξάρτηση, η επιλογή πακέτων προστασίας που προσφέρονται στην αγορά παραμένει χαμηλή. Σχεδόν τα δύο τρίτα των χρηστών δηλώνουν ότι ανησυχούν για κλοπή ταυτότητας ή απώλεια δεδομένων σε περίπτωση κλοπής ή απώλειας της συσκευής. Ωστόσο, μόλις το 8% έχει εγγραφεί σε υπηρεσίες προστασίας ταυτότητας και μόνο το 12% έχει αγοράσει κάποιο είδος ασφαλιστικής κάλυψης για την ψηφιακή τους ασφάλεια.
Στην έρευνα αναφέρεται επίσης ότι το 45% των χρηστών δεν πληρώνει για υπηρεσίες backup ή ανάκτησης δεδομένων, παρότι στο κινητό τους διαχειρίζονται ιδιαίτερα ευαίσθητες πληροφορίες. Η αντίφαση αυτή αποτυπώνει ακριβώς το χάσμα εμπιστοσύνης που έχουν οι περισσότεροι χρήστες: Δηλαδή, γνωρίζουν μεν τον κίνδυνο, αλλά δυσκολεύονται να κινηθούν μέσα σε ένα περίπλοκο και αποσπασματικό οικοσύστημα υπηρεσιών.
Η κατάσταση αυτή γίνεται ακόμη πιο εμφανής στο στάδιο της αναβάθμισης συσκευών. Παρότι το 72% των καταναλωτών θεωρεί ότι η αλλαγή παλαιών κινητών είναι οικονομικά συμφέρουσα, σχεδόν οι μισοί δηλώνουν ότι δεν προχωρούν ποτέ σε διάθεση του παλιού τους κινητού, όταν αλλάζουν συσκευή. Η βασική αιτία είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης στη διαδικασία. Το 68% ανησυχεί για τη διαχείριση των προσωπικών δεδομένων κατά την αλλαγή της συσκευής, ενώ το 38% δηλώνει ότι αυτή ακριβώς η ανησυχία μειώνει την πιθανότητα συμμετοχής τους σε πρόγραμμα διάθεσης παλιών κινητών.
Η οικονομία των συρταριών
Έτσι δημιουργείται αυτό που η έρευνα αποκαλεί «η οικονομία των συρταριών». Δισεκατομμύρια παλιές συσκευές παραμένουν αδρανείς μέσα σε σπίτια και γραφεία σε όλο τον κόσμο, αντί να επιστρέφουν στην αγορά μέσω ανακύκλωσης ή επαναχρησιμοποίησης. Τα στοιχεία είναι ενδεικτικά: Στις Ηνωμένες Πολιτείες, διατηρούνται κατά μέσο όρο 1,8 παλιές συσκευές ανά χρήστη, ενώ σε αγορές όπως η Ινδία και η Ιταλία, ο αριθμός ξεπερνά τις δύο συσκευές ανά χρήστη. Έχει υπολογιστεί ότι περισσότερα από 5,3 δισεκατομμύρια κινητά τηλέφωνα παραμένουν αχρησιμοποίητα παγκοσμίως, γεγονός που φανερώνει τεράστια ανεκμετάλλευτη αξία αλλά και χαμένες δυνατότητες για την κυκλική οικονομία.
Το φαινόμενο αυτό έχει πλέον εξελιχθεί σε σημαντικό οικονομικό και περιβαλλοντικό παράγοντα. Όταν οι χρήστες αισθανθούν εμπιστοσύνη, αλλάζουν συσκευή νωρίτερα, υιοθετούν συχνότερα υπηρεσίες προστασίας και συμμετέχουν περισσότερο σε προγράμματα διάθεσης παλαιών συσκευών. Αντίθετα, όταν κυριαρχεί η αβεβαιότητα, καθυστερούν τις αποφάσεις και διατηρούν παλαιότερες συσκευές εκτός αγοράς.
Στα συμπεράσματα της έρευνας προτείνεται ως λύση ένα περισσότερο ενοποιημένο μοντέλο υπηρεσιών, όπου αγορά, προστασία, αναβάθμιση και εναλλακτική λειτουργία αντιμετωπίζονται ως ενιαία εμπειρία. Σύμφωνα με τη μελέτη, η διαφάνεια, η σαφήνεια και η εφαρμογή της διαδικασίας είναι κρίσιμες για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης.
Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η επόμενη φάση της αγοράς κινητής τηλεφωνίας δεν θα εξαρτηθεί αποκλειστικά από την τεχνολογία των συσκευών. Θα εξαρτηθεί από το πόσο οι εταιρείες μπορούν να μειώσουν την πολυπλοκότητα και να κάνουν τον καταναλωτή να αισθανθεί ασφαλής σε κάθε στάδιο του κύκλου ζωής του κινητού του. Σε ένα σύστημα που βασίζεται όλο και περισσότερο στις συνδρομητικές υπηρεσίες, στις αναβαθμίσεις και στην κυκλική οικονομία, η εμπιστοσύνη μετατρέπεται πλέον σε βασικό οικονομικό παράγοντα.
Τα Windows 10 και 11 διαθέτουν ενσωματωμένο εργαλείο που σβήνει αυτόματα προσωρινά αρχεία, logs και υπολείμματα εγκαταστάσεων, αλλά δεν είναι ενεργοποιημένο από την αρχή. Λέγεται Storage Sense (Έλεγχος Αποθήκευσης) και βρίσκεται τρία κλικ μακριά, μέσα στις Ρυθμίσεις. Σε ένα laptop που δεν είχε καθαριστεί ποτέ, το πρώτο τρέξιμο ελευθέρωσε 610MB και τα υπόλοιπα εργαλεία της Microsoft εντόπισαν πάνω από 10GB ακόμα.
Πώς ακριβώς ενεργοποιείται
Η διαδρομή είναι σύντομη:
Settings > System > Storage > Storage Sense (Ρυθμίσεις > Σύστημα > Χώρος αποθήκευσης > Έλεγχος αποθήκευσης.
Ενεργοποίηση του «Automatic User content cleanup» (Αυτόματη εκκαθάριση περιεχομένου χρήστη)
Ενεργοποίηση του «Keep Windows running smoothly by automatically cleaning up temporary system and app files» (Να διατηρείται η ομαλή λειτουργία των Windows με αυτόματη εκκαθάριση των προσωρινών αρχείων συστήματος και εφαρμογών)
Configure cleanup schedules > Run Storage Sense: Weekly (Ρύθμιση χρονοδιαγραμμάτων εκκαθάρισης > Εκτέλεση ελέγχου σάρωσης: Κάθε εβδομάδα)
Η επιλογή «Να διατηρείται η ομαλή λειτουργία των Windows με αυτόματη εκκαθάριση των προσωρινών αρχείων συστήματος και εφαρμογών» είναι η πιο χρήσιμη. Καθαρίζει παλιά system logs, αναφορές σφαλμάτων και staging αρχεία από τον φάκελο C:\Windows\Temp, ενώ διαγράφει και τα δεδομένα εγκατάστασης που αφήνουν πίσω τους τα desktop προγράμματα. Ρίσκο ουσιαστικά δεν υπάρχει.
Υπάρχει και κουμπί «Run Storage Sense now» (Εκτέλεση ελέγχου αποθήκευσης τώρα) για άμεσο καθάρισμα. Χρειάζεται όμως υπομονή ανάμεσα στα τρεξίματα: Μια μέρα μετά το πρώτο πέρασμα, το σύστημα απάντησε «We couldn’t free up any more disk space» (Δεν μπορέσαμε να ελευθερώσουμε περισσότερο αποθηκευτικό χώρο).
Τα δύο πεδία που θέλουν προσοχή είναι ο Κάδος Ανακύκλωσης και ο φάκελος Downloads (Στοιχεία λήψης). Και τα δύο μπορούν να αδειάζουν αυτόματα, αλλά είναι απενεργοποιημένα εξ ορισμού. Ο Κάδος μπορεί να μείνει στο «Never» (Ποτέ), ενώ για τα Downloads (Στοιχεία λήψης) οι 60 ημέρες είναι μια λογική ισορροπία, αφού προσφέρει αρκετό χρόνο για να δούμε αν κάτι μας χρειάζεται.
Τι δεν αγγίζει
Το Storage Sense δεν πειράζει προσωπικά αρχεία. Πέρα από τις δύο παραπάνω επιλογές που τις ενεργοποιούμε εμείς, το εργαλείο ασχολείται αποκλειστικά με ότι παράγουν τα ίδια τα Windows: Cache, scratch data και προσωρινά αρχεία, τα οποία μαζεύονται σε τεράστιες ποσότητες με την καθημερινή χρήση.
Τα Cleanup recommendations (Προτάσεις εκκαθάρισης) βρίσκουν τα μεγάλα αρχεία
Στο Settings > System > Storage > Cleanup recommendations (Ρυθμίσεις > Σύστημα > Χώρος αποθήκευσης > Προτάσεις εκκαθάρισης) τα Windows δείχνουν αρχεία που έχουμε ξεχάσει. Εκεί εντοπίστηκαν 10,2GB συνολικά: 7,7GB στον φάκελο Downloads (Στοιχεία λήψης) και 2,54GB από Installers (Αρχεία εγκατάστασης) εφαρμογών που είχαν ήδη εγκατασταθεί. Η λίστα περιλαμβάνει επίσης αχρησιμοποίητες εφαρμογές και την κατηγορία «Files synced to cloud», (Αρχεία που συγχρονίστηκαν στο cloud) δηλαδή αρχεία που υπάρχουν ήδη στο OneDrive και κρατούν άσκοπα χώρο τοπικά. Η διαφορά με το Storage Sense (Έλεγχος αποθήκευσης) είναι σαφής. Το ένα καθαρίζει σκουπίδια του συστήματος, το άλλο μας δείχνει δικά μας αρχεία που πιθανότατα δεν χρειαζόμαστε.
Το Disk Cleanup (Εκκαθάριση δίσκου) παραμένει στη θέση του
Το κλασικό Disk Cleanup (Εκκαθάριση δίσκου) δεν έχει καταργηθεί και σκάβει λίγο βαθύτερα. Από την Έναρξη, αναζητούμε «Disk Cleanup» (Εκκαθάριση δίσκου) και ανοίγουμε την εφαρμογή. Αυτή σβήνει τα cached previews (μικρογραφίες προσωρινής μνήμης) του File Explorer (Εξερεύνηση αρχείων) και τα Temporary internet files (Προσωρινά αρχεία διαδικτύου), τα οποία ξαναχτίζονται μόνα τους. Έτσι απελευθερώνουμε επιπλέον αποθηκευτικό χώρο.
Συμπέρασμα
Το γεγονός ότι μια λειτουργία τόσο χρήσιμη παραμένει απενεργοποιημένη εξ ορισμού είναι παράλογο! Οι περισσότεροι χρήστες δεν θα την ανακαλύψουν ποτέ και θα καταλήξουν να ψάχνουν «cleaner» προγράμματα τρίτων που κάνουν χειρότερη δουλειά. Πέντε λεπτά ρύθμισης σήμερα σημαίνουν ότι δεν θα δούμε ποτέ ξανά μήνυμα για γεμάτο δίσκο. Αν έχουμε laptop με 256GB SSD, είναι από τις πρώτες ρυθμίσεις που πρέπει να πειράξουμε.
Το αργό ίντερνετ και οι διακοπές στη σύνδεση δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι υπάρχει πρόβλημα με τον πάροχο ή ότι το router χρειάζεται αντικατάσταση. Σε αρκετές περιπτώσεις, η αιτία μπορεί να βρίσκεται μέσα στο ίδιο το σπίτι και να σχετίζεται με συσκευές, αντικείμενα ή ακόμη και με τη θέση στην οποία έχει τοποθετηθεί ο εξοπλισμός.
Οικιακές συσκευές και υλικά που συναντάμε καθημερινά, μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο διαδίδεται το ασύρματο σήμα, δημιουργώντας σημεία με χαμηλή κάλυψη, τις αποκαλούμενες «νεκρές ζώνες». Από τον φούρνο μικροκυμάτων και το ενυδρείο μέχρι τους καθρέφτες, τις τηλεοράσεις και τα μεταλλικά στοιχεία, υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που αξίζει να ληφθούν υπόψη.
Ο φούρνος μικροκυμάτων
Ένας από τους πιο απρόσμενους παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν το Wi-Fi είναι ο φούρνος μικροκυμάτων. Πολλές συσκευές Wi-Fi λειτουργούν στη ζώνη των 2,4 GHz. Στην ίδια περιοχή συχνοτήτων χρησιμοποιούνται και οι φούρνοι μικροκυμάτων για τη θέρμανση των τροφίμων. Οι φούρνοι είναι σχεδιασμένοι ώστε η ηλεκτρομαγνητική ενέργεια να παραμένει στο εσωτερικό τους, χάρη στην ειδική θωράκιση. Ωστόσο, σε έναν παλιό ή φθαρμένο φούρνο μπορεί να υπάρξουν διαρροές ενέργειας, οι οποίες υπό ορισμένες συνθήκες είναι δυνατό να προκαλέσουν παρεμβολές στο ασύρματο δίκτυο.
Η σχέση των μικροκυμάτων με τις ραδιοσυχνότητες έχει απασχολήσει μάλιστα και την επιστημονική κοινότητα. Στην Αυστραλία, αστρονόμοι χρειάστηκαν χρόνια για να εξηγήσουν μυστηριώδη ραδιοσήματα που καταγράφονταν από τηλεσκόπια και τελικά συνδέονταν με φούρνους μικροκυμάτων που λειτουργούσαν κοντά στις εγκαταστάσεις.
Το ενυδρείο μπορεί να αποδυναμώσει το σήμα
Ένα μεγάλο ενυδρείο μπορεί επίσης να δημιουργήσει πρόβλημα, ιδιαίτερα όταν βρίσκεται ανάμεσα στο router και τη συσκευή που προσπαθεί να συνδεθεί στο διαδίκτυο. Το νερό απορροφά μέρος της ενέργειας των ραδιοκυμάτων. Έτσι, όταν ένα μεγάλο σώμα νερού βρίσκεται στη διαδρομή του σήματος, είναι πιθανό να περιοριστεί η ισχύς του και να εμφανιστεί ασθενέστερη κάλυψη σε συγκεκριμένο σημείο του σπιτιού.
Το ίδιο φαινόμενο, γνωστό ως «σκίαση», μπορεί να προκληθεί και από άλλα εμπόδια. Τα ραδιοκύματα πρέπει να διαπεράσουν τοίχους και διαφορετικά δομικά υλικά, με αποτέλεσμα η ισχύς τους να μειώνεται. Ξύλο και γυψοσανίδες συνήθως προκαλούν μικρότερες απώλειες, ενώ υλικά μεγαλύτερης πυκνότητας, όπως τούβλα και σκυρόδεμα, μπορούν να περιορίσουν σημαντικά την εμβέλεια.
Καθρέφτες και τηλεοράσεις επηρεάζουν τη διάδοση
Δεν είναι μόνο η απορρόφηση που δημιουργεί προβλήματα. Τα ραδιοκύματα μπορούν επίσης να ανακλώνται όταν συναντούν συγκεκριμένες επιφάνειες. Ένας μεγάλος καθρέφτης, για παράδειγμα, μπορεί να αλλάξει τη διαδρομή του ασύρματου σήματος. Αντίστοιχα, μεγάλες επίπεδες επιφάνειες και μεταλλικά στοιχεία μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο το σήμα διαδίδεται μέσα στον χώρο. Το πρόβλημα γίνεται περισσότερο αντιληπτό όταν κάποιο συγκεκριμένο σημείο του σπιτιού παρουσιάζει σταθερά κακή σύνδεση. Σε μια τέτοια περίπτωση, αξίζει να ελεγχθεί τι παρεμβάλλεται ανάμεσα στη συσκευή και το router. Μερικές φορές, ακόμη και μια μικρή αλλαγή στη θέση του router ή ενός μεγάλου αντικειμένου μπορεί να βελτιώσει αισθητά την κατάσταση.
Το κρύο και ο καύσωνας
Οι ακραίες θερμοκρασίες μπορούν επίσης να επηρεάσουν τη λειτουργία του εξοπλισμού και των τηλεπικοινωνιακών υποδομών. Η απλή βροχή, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν προκαλεί πρόβλημα σε ένα τυπικό Wi-Fi.
Διαφορετικά είναι τα δεδομένα όταν η ασύρματη σύνδεση πρέπει να καλύψει μεγαλύτερη απόσταση, για παράδειγμα μεταξύ διαφορετικών κτιρίων. Τα σοβαρότερα προβλήματα συνδέονται με ζημιές στις υποδομές. Ισχυρές χιονοπτώσεις, πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και ακραία καιρικά φαινόμενα μπορούν να επηρεάσουν καλώδια, εξοπλισμό και άλλα στοιχεία του τηλεπικοινωνιακού δικτύου.
Από την άλλη πλευρά, οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες μπορούν να καταπονήσουν ηλεκτρονικό εξοπλισμό και τηλεπικοινωνιακές εγκαταστάσεις, αυξάνοντας τον κίνδυνο δυσλειτουργιών.
Όταν το πρόβλημα είναι απλώς η υπερβολική χρήση
Ο πιο απλός λόγος για τον οποίο το ίντερνετ μπορεί να φαίνεται αργό είναι ότι πολλές συσκευές χρησιμοποιούν ταυτόχρονα τη σύνδεση. Όταν αρκετά άτομα σε ένα σπίτι παρακολουθούν streaming σε υψηλή ανάλυση, πραγματοποιούν βιντεοκλήσεις, παίζουν online παιχνίδια ή κατεβάζουν μεγάλα αρχεία την ίδια στιγμή, το διαθέσιμο εύρος ζώνης μοιράζεται μεταξύ όλων των συσκευών. Έτσι, η εικόνα μπορεί να μοιάζει με πρόβλημα του Wi-Fi, ενώ στην πραγματικότητα η σύνδεση απλώς έχει υπερφορτωθεί.
Η σωστή θέση του router κάνει τη διαφορά
Η τοποθέτηση του router αποτελεί έναν από τους απλούστερους τρόπους για καλύτερη κάλυψη. Ιδανικά, ο εξοπλισμός θα πρέπει να βρίσκεται σε σχετικά κεντρικό και υπερυψωμένο σημείο, μακριά από μεγάλα εμπόδια, μεταλλικές επιφάνειες και συσκευές που ενδέχεται να προκαλούν παρεμβολές.
Εάν η αλλαγή θέσης δεν αρκεί, υπάρχουν και άλλες λύσεις. Ένας Wi-Fi extender μπορεί να αυξήσει την κάλυψη, ενώ ένα σύστημα mesh μπορεί να προσφέρει πιο ομοιόμορφη διανομή του σήματος σε μεγαλύτερους χώρους ή σπίτια με πολλά εμπόδια.
Επομένως, πριν θεωρηθεί ότι φταίει ο πάροχος ή ότι χρειάζεται αλλαγή εξοπλισμού, αξίζει να ελεγχθεί πρώτα τι υπάρχει γύρω από το router και ποια αντικείμενα βρίσκονται στη διαδρομή του σήματος.
Βλέπουμε το κινητό να πέφτει στο 20% και σκεφτόμαστε ότι «έχει ακόμη». Στο 10% αρχίζουμε να ψάχνουμε τον φορτιστή και στο 2% ενεργοποιούμε την εξοικονόμηση ενέργειας, ελπίζοντας ότι το κινητό θα αντέξει μέχρι την επόμενη πρίζα!
Για χρόνια, πολλοί πίστευαν ότι πρέπει να αφήνουμε την μπαταρία να αδειάσει όσο περισσότερο γίνεται πριν τη φορτίσουμε. Στα σύγχρονα smartphones, δεν υπάρχει κανένας λόγος να περιμένουμε να φτάσει στο 1% ή να σβήσει η συσκευή. Οι μπαταρίες ιόντων λιθίου που χρησιμοποιούν τα σημερινά κινητά προτιμούν, σε γενικές γραμμές, τις φορτίσεις από τις επαναλαμβανόμενες βαθιές αποφορτίσεις. Και αν θέλουμε να διατηρήσουμε την μπαταρία σε καλή κατάσταση για όσο το δυνατόν περισσότερα χρόνια, υπάρχει ένα εύρος που αξίζει να έχουμε κατά νου.
Γιατί δεν χρειάζεται να περιμένουμε το 1%
Η ιδέα ότι πρέπει πρώτα να αδειάσει η μπαταρία προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από παλαιότερες τεχνολογίες επαναφορτιζόμενων μπαταριών. Οι σημερινές μπαταρίες ιόντων λιθίου λειτουργούν διαφορετικά. Μπορούμε να συνδέσουμε το κινητό στην πρίζα στο 50%, στο 30% ή στο 20% χωρίς να του προκαλούμε ζημιά επειδή «φορτίσαμε πολύ νωρίς». Ένας κύκλος φόρτισης, άλλωστε, δεν ισοδυναμεί απαραίτητα με μία σύνδεση στον φορτιστή. Μετρά τη συνολική χρήση ενέργειας που αντιστοιχεί στο 100% της χωρητικότητας της μπαταρίας. Εάν, για παράδειγμα, χρησιμοποιήσουμε το 50%, το φορτίσουμε και αργότερα χρησιμοποιήσουμε άλλο 50%, αυτά αθροίζονται σε έναν πλήρη κύκλο.
Τι ισχύει με τον κανόνα 20%-80%
Το περίφημο 20%-80% δεν είναι κάποιος απαράβατος κανόνας. Είναι περισσότερο μια χρήσιμη πρακτική για όσους θέλουν να περιορίσουν τη μακροχρόνια φθορά της μπαταρίας. Το 80% δεν είναι τυχαίο. Οι ίδιοι οι κατασκευαστές χρησιμοποιούν πλέον αυτό το όριο στις λειτουργίες προστασίας των συσκευών τους.
Στα νεότερα iPhone μπορεί να οριστεί όριο φόρτισης ώστε να μειώνεται η φθορά της μπαταρίας, ενώ η βελτιστοποιημένη φόρτιση μπορεί να σταματήσει προσωρινά στο 80% και να ολοκληρώσει τη φόρτιση αργότερα, κοντά στην ώρα που συνήθως αποσυνδέεται η συσκευή. Επίσης, τα Google Pixel κινητά διαθέτουν επιλογή περιορισμού της φόρτισης στο 80% με στόχο τη μακροχρόνια υγεία της μπαταρίας, ενώ η Samsung προσφέρει λειτουργίες προστασίας που επίσης μπορούν να περιορίζουν τη φόρτιση.
Κάνει κακό να φτάνει στο 100%;
Όχι. Δεν χρειάζεται να βγάζουμε πανικόβλητοι το κινητό από την πρίζα μόλις εμφανιστεί το 100%. Τα σύγχρονα smartphones διαθέτουν εξελιγμένα συστήματα διαχείρισης της φόρτισης. Το ζήτημα για τη μακροζωία της μπαταρίας είναι περισσότερο το να παραμένει επί πολλές ώρες πλήρως φορτισμένη, ιδιαίτερα όταν ταυτόχρονα βρίσκεται σε υψηλή θερμοκρασία. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο οι κατασκευαστές έχουν δημιουργήσει τις λειτουργίες βελτιστοποιημένης ή προσαρμοζόμενης φόρτισης.
Εάν πρόκειται να ταξιδέψουμε ή γνωρίζουμε ότι θα περάσουμε ολόκληρη την ημέρα μακριά από πρίζα, φυσικά μπορούμε να φορτίσουμε στο 100%. Δεν υπάρχει λόγος να θυσιάσουμε την αυτονομία που χρειαζόμαστε για να τηρήσουμε ευλαβικά έναν κανόνα 80%.
Ο μεγαλύτερος εχθρός της μπαταρίας είναι αλλού
Υπάρχει κάτι που αξίζει να μας απασχολεί περισσότερο από το αν αποσυνδέσαμε το κινητό στο 82% αντί στο 87%: Η ζέστη. Η υψηλή θερμοκρασία επιταχύνει τη χημική γήρανση μιας μπαταρίας. Γι’ αυτό και τα ίδια τα smartphones μπορούν να επιβραδύνουν ή να διακόψουν προσωρινά τη φόρτιση όταν η θερμοκρασία ανέβει υπερβολικά. Η Apple, για παράδειγμα, αναφέρει ότι μετά περίπου το 80% η φόρτιση επιβραδύνεται ώστε να περιοριστούν τόσο η καταπόνηση της μπαταρίας όσο και η θερμότητα. Επομένως, το να αφήσουμε το κινητό να φορτίζει στον ήλιο, μέσα σε ένα καυτό αυτοκίνητο ή καλυμμένο με μαξιλάρι και κουβέρτες είναι πολύ χειρότερη συνήθεια από μια περιστασιακή φόρτιση μέχρι το 100%.
Πότε λοιπόν πρέπει να βάζουμε το κινητό στην πρίζα;
Δεν υπάρχει ένα μαγικό ποσοστό στο οποίο πρέπει να συνδέουμε τον φορτιστή. Το 20%-30% είναι όμως ένα απολύτως λογικό σημείο για να ξεκινήσουμε τη φόρτιση, χωρίς να περιμένουμε συστηματικά να φτάσει η μπαταρία στο 1%. Και αν στην καθημερινότητά μας δεν χρειαζόμαστε τη μέγιστη δυνατή αυτονομία, η διατήρηση της φόρτισης περίπου έως το 80% μπορεί να συμβάλει στη μακροχρόνια υγεία της μπαταρίας. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι Apple, Google και Samsung έχουν ενσωματώσει αντίστοιχες λειτουργίες στις ίδιες τις συσκευές τους.
Το σημαντικότερο είναι να μη μετατρέψουμε τη φόρτιση σε μαθηματική άσκηση. Αν κάποια μέρα φτάσει στο 5%, δεν καταστράφηκε η μπαταρία. Αν χρειαζόμαστε το 100%, τη φορτίζουμε πλήρως. Απλώς δεν υπάρχει κανένα όφελος στο να περιμένουμε επίτηδες το 1%. Το κινητό δεν χρειάζεται να «πεινάσει» για να το βάλουμε στην πρίζα.