Ο κ. Νίκος κατάγεται από την περιοχή της Καλαμάτας. Διαμένει όμως στην πόλη μας λόγω εργασίας παιδιού του.
Ως κτηματίας ελαιοπαραγωγός, επισκέπτεται τακτικά την πατρίδα του.
Να περιποιείται τα κτήματά του, να συλλέγει τα προϊόντα τους.
Απόρησα που χθες μου είπε:
«Φεύγω για την Καλαμάτα. Καιρός να ενδιαφερθώ για τη συλλογή του ελαιοκάρπου».
«Μα νομίζω είναι γρήγορα», του απαντώ.
«Στην περιοχή μας το λιομάζωμα αρχίζει από το πρώτο δεκαήμερο του Οκτώβρη.
Πηγαίνω ενωρίτερα να κλείσω εργατικό προσωπικό για το λιομάζωμα.
Αν παραμελήσω αυτή την προκαταρκτική εργασία, ενδέχεται τις ημέρες της συγκομιδής να στερηθώ τον εργατικών χεριών. Υπάρχει έλλειψη εργατών κατάλληλων για το λιομάζωμα».
Του ευχήθηκα καλό ταξίδι και καλή επιτυχία στις εργασίες του.
Όταν βρέθηκα μόνος ήρθα μπροστά μου οι παρατηρήσεις του κ. Νίκου.
Πράγματι και στην περιφέρειά μας το ίδιο πρόβλημα κυριαρχεί.
Έλλειψη εργατικών χεριών.
Ύστερα από μία δύσκολη εποχή, που οι νέες και οι νέοι άφηνα τον τόπο τους, οι ελαιώνες κινδύνεψαν να γίνουν δάση.
Δεν υπήρχαν εργάτες να αναπληρώσουν τις νέες και τους νέους που ασχολούνταν με τη συγκομιδή του ελαιοκάρπου.
Ευτυχώς όμως, την τελευταία τριακονταετία, σαν από μηχανής θεός, εμφανίστηκαν οι γείτονες μας, οι Αλβανοί μετανάστες.
Πλημμύρισαν οι πόλεις και τα χωριά από εργάτες για όλες τις εργασίες.
Φυσικά και για το μάζεμα της ελιάς.
Με τα πέρασμα όμως των χρόνων, οι Αλβανοί εργάτες ειδικεύτηκαν σε άλλες εργασίες ποιος προσοδοφόρες ή ξενιτεύτηκαν.
Οι πόλεις με τα χωριά ερήμωσαν με τη μαζική φυγή των Αλβανών.
Ήρθαν από άλλες χώρες μετανάστες. Δεν κατόρθωσαν να φτάσουν στο επίπεδο των Αλβανών στην εργασία τους.
Εφευρέθηκαν και χρησιμοποιούνται μηχανικά μέσα συγκομιδής του ελαιόκαρπου. Αυτά απλά διευκολύνουν τον εργάτη. Κερδίζει χρόνο στη συγκομιδή.
Ο εργάτης είναι λίαν απαραίτητος. Και οι κατάλληλοι εργάτες χρονο με το χρόνο λιγοστεύουν.
Ίσως αναρωτηθεί κάποιος. Η Ελλάδα κατέχει μία από τις πρώτες θέσεις στην ελαιοπαραγωγή.
Πώς πετύχαιναν το στόχο της έγκαιρης στην συγκομιδής οι γονείς μας;
Αυτή την περίοδο, όλο το χωριό, νέες νέοι, γονείς, παιδιά, παππούδες, γιαγιάδες, βρίσκονταν στους ελαιώνες.
Εμείς οι παλιοί, αρκετά παραστατικά διαβάζαμε στο αναγνωστικό της Β’ Δημοτικού το σχετικό κεφάλαιο: «Στους ελαιώνες και στα νυχτέρια για του χωριού».
Σ’ αυτή τη δύσκολη καμπή του λιομαζώματος, που η έλλειψη εργατικών χεριών αυξάνει το κόστος, ίσως δεν έχουν άδικο όσοι ισχυρίζονται ότι υπήρξαν λάθη στην αντιμετώπιση των Αλβανών μεταναστών.
Τώρα μάλιστα που έφυγαν οι περισσότεροι, πώς μπορούν να διορθωθούν οι οποίες παραλείψεις.




