Οι υποστηρικτές της απαγόρευσης των πολιτικών κομμάτων και στην Ελλάδα αντέτειναν ότι η Δημοκρατία δεν μπορεί να αυτοκτονεί και πρέπει να αμύνεται απέναντι στους εχθρούς της.
Η συνέχεια όμως μάλλον τους διέψευσε: Μπορεί να απαγορεύθηκαν οι Έλληνες του Ηλία Κασιδιάρη, κατήλθαν όμως με την υποστήριξή του στις εκλογές οι Σπαρτιάτες και κατέλαβαν ένα όχι ευκαταφρόνητο εκλογικό ποσοστό.
Σαν να μην έφτανε αυτό, υποβλήθηκαν ενστάσεις στο ΑΕΔ (Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο) με αίτημα να εκπέσουν οι βουλευτές των Σπαρτιατών από τις έδρες τους.
Τι θα γίνει με τις έδρες των εκπεσόντων βουλευτών στις δώδεκα εκλογικές περιφέρειες όπου οι Σπαρτιάτες εξέλεξαν βουλευτή;
Μήπως οι έδρες αυτές να δοθούν στα κόμματα, τα οποία στις συγκεκριμένες εκλογικές περιφέρειες εμφανίζουν τον μεγαλύτερο αριθμό αδιάθετων ψήφων;
Αλλά κάτι τέτοιο δεν θα προσέκρουε στη λογική του εκλογικού νόμου, ο οποίος κατανέμει τις έδρες και με βάση τη δύναμη των κομμάτων στο σύνολο της Επικράτειας, προβλέποντας τη μεταφορά αδιάθετων υπολοίπων ανάμεσα στις διάφορες εκλογικές περιφέρειες;
Αφού κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να είναι σωστό, μήπως να μοιραστούν οι έδρες των Σπαρτιατών αναλογικά στα άλλα κόμματα, τα οποία εκπροσωπούνται στη Βουλή;
Με ποιον νόμο όμως και με ποια κριτήρια θα γίνει αυτή η κατανομή των εδρών;
Τι θα γίνει με τη στρογγυλοποίηση των δεκαδικών που θα προκύψουν;
Ας ερευνήσουμε τότε μια τρίτη λύση: Οι Σπαρτιάτες να θεωρηθούν πλασματικά και εκ των υστέρων ότι δεν συγκέντρωσαν το απαραίτητο 3% για να εισέλθουν στην Βουλή και με το δεδομένο αυτό να εφαρμοστεί ο εκλογικός νόμος και να μοιραστούν οι έδρες τους στα άλλα κόμματα. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα εφαρμόσουμε τον εκλογικό νόμο με βάση ένα δεδομένο, που ξέρουμε ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα (αφού οι Σπαρτιάτες έλαβαν πάνω από 3%).
Τέταρτη λύση: Να θεωρήσουμε ότι οι ψήφοι στους Σπαρτιάτες δεν είναι έγκυρες και έτσι να γίνει ανακατανομή των εδρών. Αυτό όμως θα έχει πολλαπλές επιπτώσεις στην εκ νέου εφαρμογή του εκλογικού νόμου για την ανακατανομή των εδρών (π.χ. ως προς το εκλογικό μέτρο), αυξάνοντας τον κίνδυνο για πιθανές «καραμπόλες» στις διάφορες εκλογικές περιφέρειες. Εξάλλου, δεν μπορεί να είναι άκυρες οι ψήφοι υπέρ των Σπαρτιατών στις δώδεκα εκλογικές περιφέρειες όπου εξέλεξαν βουλευτή και έγκυρες σε όλες τις άλλες εκλογικές περιφέρειες.
Και τέλος: Την ανακατανομή των εδρών θα την αποφασίσει το ίδιο το ΑΕΔ ή μήπως θα παραπέμψει το ζήτημα στην Ανωτάτη Εφορευτική Επιτροπή, που θα πρέπει να συγκροτηθεί εκ νέου;
Το σημαντικό όμως είναι κάτι άλλο: Όπου και με όποιον τρόπο και να δοθούν οι έδρες των Σπαρτιατών (φανταστείτε τι διαφωνίες θα προκύψουν μεταξύ κομμάτων, εκλογολόγων, νομικών κ.λπ.), η στρέβλωση της δημοκρατικής αρχής θα είναι κάτι περισσότερο από προφανής. Γιατί συνιστά αλλοίωση της λαϊκής βούλησης, να ψηφίζει ένας πολίτης ένα κόμμα και η ψήφος του να αποβαίνει τελικά υπέρ άλλου κόμματος.
Εφόσον λοιπόν το ΑΕΔ αποφασίσει ότι παρανόμως συμμετείχε ένα κόμμα στις εκλογές, τότε θα πρέπει να επαναληφθούν οι εκλογές χωρίς τη συμμετοχή του. Γιατί δεν γνωρίζουμε ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα των εκλογών, εάν δεν συμμετείχε το κόμμα αυτό. Η επανάληψη των εκλογών (είτε στις συγκεκριμένες εκλογικές περιφέρειες είτε σε ολόκληρη την επικράτεια) είναι η μόνη σύμφωνη με τη δημοκρατική αρχή λύση. Βέβαια, είναι εύλογο κανείς να μη θέλει την επανάληψη των εκλογών, ειδικά για τον συγκεκριμένο λόγο.
Μόνο που η υπεράσπιση της Δημοκρατίας, με τον εσφαλμένο τρόπο που επιλέχθηκε το 2023, έχει το τίμημά της. Δεν μπορείς δηλαδή να θεσπίζεις ρυθμίσεις προς υπεράσπιση της δημοκρατίας και, όταν έρθει η ώρα της εφαρμογής τους, να αρνείσαι την εφαρμογή της δημοκρατικής αρχής.
Οι καταστάσεις αυτές συμβάλλουν ακόμη περισσότερο στη μείωση της αξιοπιστίας των πολιτικών θεσμών και της σύγχρονης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, αυξάνοντας κατ’ αποτέλεσμα και μακροπρόθεσμα τη δύναμη των ακραίων και αντιδημοκρατικών τάσεων.
Συνάγεται ένα συμπέρασμα από όλα αυτά; Νομίζω ναι.
Όταν η μαχόμενη δημοκρατία ξεφεύγει από τα σωστά όρια (που προκύπτουν από την εφαρμογή του ποινικού δικαίου, την αντιμετώπιση των πραγματικών προβλημάτων της κοινωνίας και την αξιοποίηση των άλλων μέσων που παρέχει η έννομη τάξη για την αντιμετώπιση των εχθρών της Δημοκρατίας), η Δημοκρατία μας οδηγείται σε συνταγματικά αδιέξοδα.
*Σπύρος Βλαχόπουλος – Καθηγητής Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ
29 & 30 Αυγούστουδύο ημέρες, τρεις διαφορετικές διαδρομές. Ένα βουνό γεμάτο ποδήλατα, φύση και δυνατές εμπειρίες!
Στις 29 & 30 Αυγούστου, η Άνω Χώρα γίνεται ξανά το επίκεντρο της ποδηλατικής δράσης, φιλοξενώντας για 16η συνεχόμενη χρονιά τους Ποδηλατικούς Αγώνες Ορεινής Ναυπακτίας.
Ένας θεσμός που μεγαλώνει μαζί με τους ανθρώπους του και έχει πλέον καθιερωθεί ως ένα ξεχωριστό αθλητικό γεγονός, συνδέοντας την ποδηλασία, τη φύση και την αυθεντική εμπειρία της Ορεινής Ναυπακτίας.
Αθλητές και φίλοι του ποδηλάτου από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας δίνουν και φέτος το ραντεβού τους στην Άνω Χώρα, έτοιμοι να ζήσουν διαδρομές ανάμεσα σε έλατα και καστανιές, σε ένα μοναδικό ορεινό τοπίο.
Από την ποδηλασία δρόμου των 35 km, μέχρι τις MTB διαδρομές των 26 km και 40 km, αλλά και την ξεχωριστή κατηγορία E-MTB 40 km, το πρόγραμμα δίνει τη δυνατότητα συμμετοχής σε διαφορετικά επίπεδα εμπειρίας και φυσικής κατάστασης.
Σάββατο 29 Αυγούστου… Αγώνας ποδηλασίας δρόμου 36 km, με εκκίνηση στις 18:00 από την πλατεία της Άνω Χώρας.
Κυριακή 30 Αυγούστου… Αγώνες ορεινής ποδηλασίας MTB 40 km και 26 km, καθώς και E-MTB 40 km, με εκκίνηση στις 10:30 από την πλατεία της Άνω Χώρας.
Περισσότερο όμως από ένας αγώνας, το συγκεκριμένο Σαββατοκύριακο αποτελεί μια αφορμή για να γνωρίσει κανείς έναν τόπο που προσφέρεται ιδανικά για ποδηλασία, δραστηριότητες στη φύση και εναλλακτικό τουρισμό.
Κοινός στόχος όλων είναι η ασφαλής και άρτια διεξαγωγή των αγώνων, αλλά και η ανάδειξη της Ορεινής Ναυπακτίας ως ενός τόπου όπου ο αθλητισμός συναντά τη φύση και γίνεται εμπειρία.
Σημαντικοί αρωγοί της φετινής διοργάνωσης είναι εταιρείες και προϊόντα που στηρίζουν έμπρακτα την προσπάθεια: Arla Protein επιδόρπια & ροφήματα, LURPAK βούτυρο, Νέα Οδός Α.Ε. – Ιόνια Οδός, ΓΕΦΥΡΑ Ρίου Αντιρρίου, ARRENA φυσικό μεταλλικό νερό, DOLE μπανάνες, Σκλαβενίτης super markets, Wet Hankies αντιμικροβιακά, Up Cycle – Fit and Shape stores, Theocar Advance Travel Δυτικής Ελλάδας, , Essex υγρό πλυντηρίου ρούχων, ΕΨΑ αναψυκτικά και Evlogia φυσικές μαρμελάδες.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η σταθερή παρουσία των φορέων που συμβάλλουν στην ασφάλεια και την υποστήριξη των αγώνων: το Κέντρο Υγείας Άνω Χώρας, το Δασαρχείο, η Τροχαία και η Πυροσβεστική Ναυπακτίας και η Εθελοντική Ομάδα Έρευνας & Διάσωσης Ε.Ο.Ε.Δ. Ι.Π. Μεσολογγίου. \
Μαζί τους, η Τοπική Κοινότητα, οι επαγγελματίες και επιχειρηματίες της περιοχής, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Άνω Χώρας και οι εθελοντές αποτελούν κάθε χρόνο αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της μεγάλης συλλογικής προσπάθειας.
Σε κατάσταση οριακής λειτουργίας βρίσκεται η Τοπική Αυτοδιοίκηση, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α., παραπέμποντας στην έκθεση της Ελληνικής Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (Ε. Ε.Τ.Α.Α.).
Η εικόνα που περιγράφεται αφορά κυρίως τη διαχρονική υποστελέχωση των Δήμων, την ανεπαρκή χρηματοδότηση, την αύξηση των αρμοδιοτήτων χωρίς αντίστοιχη ενίσχυση των υπηρεσιών, αλλά και την αυξανόμενη προσφυγή σε ελαστικές μορφές εργασίας και ιδιωτικές αναθέσεις.
Η Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. υποστηρίζει ότι τα προβλήματα δεν αποτελούν αποτέλεσμα «κακής διαχείρισης» των εργαζομένων, αλλά συνδέονται με διαχρονικές πολιτικές επιλογές που, όπως επισημαίνει, έχουν αφήσει τους Ο.Τ.Α. χωρίς το αναγκαίο προσωπικό και τους απαραίτητους πόρους για να ανταποκριθούν στις αυξημένες ανάγκες των πολιτών.
Δήμοι χωρίς προσωπικό, υπηρεσίες που υπολειτουργούν
Από την περίοδο των μνημονίων και μετά, χιλιάδες εργαζόμενοι αποχώρησαν λόγω συνταξιοδότησης χωρίς να αντικατασταθούν, ενώ σημαντικός αριθμός υπαλλήλων μετακινήθηκε μέσω της κινητικότητας σε άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου.
Την ίδια περίοδο, οι αρμοδιότητες των Δήμων διευρύνθηκαν σημαντικά.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη όταν πρόκειται για υπηρεσίες αιχμής, όπως η Καθαριότητα, το Πράσινο, οι Τεχνικές Υπηρεσίες, η Πολιτική Προστασία και οι κοινωνικές δομές.
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία στον τομέα της Πολιτικής Προστασίας.
Οι Δήμοι καλούνται να αντιμετωπίσουν πυρκαγιές, πλημμύρες και ακραία καιρικά φαινόμενα, έχοντας περιορισμένο προσωπικό και ανεπαρκή εξοπλισμό.
Χρηματοδότηση, ένα ακόμη αγκάθι
Παράλληλα με την υποστελέχωση, η Π.Ο. Ε.-Ο.Τ. Α. αναφέρεται κα στη χρηματοδότηση των Δήμων. Οι ανάγκες αυξάνονται, το κόστος λειτουργίας ενισχύεται και οι αρμοδιότητες διευρύνονται, χωρίς να ακολουθούνται από αντίστοιχη και σταθερή κρατική χρηματοδότηση.
Η Ομοσπονδία δηλώνει ότι θα συνεχίσει τις κινητοποιήσεις και τις παρεμβάσεις της, υποστηρίζοντας ότι η ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελεί προϋπόθεση για την παροχή ποιοτικών δημόσιων υπηρεσιών και την προστασία των εργαζομένων.
Το μήνυμα που επιχειρεί να αναδείξει είναι σαφές: χωρίς επαρκές προσωπικό και σταθερή χρηματοδότηση, οι Δήμοι δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις αυξημένες ευθύνες τους. Και όσο οι δημοτικές υπηρεσίες αποδυναμώνονται, τόσο εντείνεται η συζήτηση για το ποιος θα καλύψει τελικά το κενό. πηγή:
Σε ανακοίνωσή της η Δημοτική Παράταξη «Αλλάζουμε Πλεύση» αναφέρει τα ακόλουθα:
“272.353 € για προσβάσιμες παραλίες χάθηκαν στον δρόμο – Και τώρα η Δημοτική Αρχή ζητά απλώς να βάλουμε την υπογραφή μας στη ματαίωση
Στη σημερινή συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής ήρθε προς ψήφιση η ματαίωση του έργου «Δημιουργία προσβάσιμων παραλιών στον Δήμο Ναυπακτίας», προϋπολογισμού 272.353,20 ευρώ.
Καταψηφίσαμε. Γιατί αρνούμαστε να αντιμετωπίσουμε ως μια απλή διοικητική διαδικασία την απώλεια μιας εξασφαλισμένης χρηματοδότησης που αφορούσε την πρόσβαση των ανθρώπων με αναπηρία στις παραλίες του Δήμου μας.
Και εδώ τα επίσημα στοιχεία μιλούν από μόνα τους.
Το έργο είχε εγκριθεί και χρηματοδοτηθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης. Είχε προϋπολογισμό 272.353,20 ευρώ, είχε δημοπρατηθεί και η διαγωνιστική διαδικασία είχε προχωρήσει κανονικά.
Μάλιστα, με την υπ’ αριθ. 261/2026 απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής είχε ήδη κατακυρωθεί η σύμβαση στον ανάδοχο.
Και όμως, ένα έργο που έφτασε μέχρι την κατακύρωση δεν έγινε ποτέ σύμβαση και σήμερα οδηγείται σε ματαίωση.
Η ίδια η υπηρεσία του Δήμου αναφέρει ότι η χρηματοδότηση είχε καταληκτική ημερομηνία την 10η Ιουλίου 2026 και ότι δεν κατέστη δυνατό να ολοκληρωθούν εγκαίρως οι απαιτούμενες ενέργειες, με αποτέλεσμα να μην είναι πλέον δυνατή η απορρόφηση της πίστωσης.
Άρα το ερώτημα δεν είναι αν σήμερα υπάρχει η νομική δυνατότητα να ματαιωθεί ο διαγωνισμός.
Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος άφησε ένα χρηματοδοτημένο έργο 272.353 ευρώ να φτάσει στην κατακύρωση και τελικά να χαθεί λόγω προθεσμιών.
Δεν αρκεί μια απόφαση ματαίωσης.
Η Δημοτική Αρχή οφείλει να εξηγήσει δημόσια:
Τι πήγε λάθος; Γιατί δεν ολοκληρώθηκαν εγκαίρως οι διαδικασίες; Ποιες ενέργειες έγιναν για να σωθεί η χρηματοδότηση; Και, κυρίως, τι θα γίνει τώρα με τις προσβάσιμες παραλίες της Ναυπακτίας;
Γιατί πίσω από τους αριθμούς, τις αποφάσεις και τις προθεσμίες υπάρχουν άνθρωποι.
Υπάρχουν συμπολίτες μας με αναπηρία και οικογένειες που δικαιούνται να απολαμβάνουν τη θάλασσα με αυτονομία, ασφάλεια και αξιοπρέπεια.
Η Ναυπακτία δεν μπορεί να χάνει εξασφαλισμένες χρηματοδοτήσεις και μετά να περιοριζόμαστε στην τυπική επικύρωση της αποτυχίας.
Ζητούμε από τη Δημοτική Αρχή να αναλάβει την πολιτική ευθύνη που της αναλογεί και να παρουσιάσει άμεσα συγκεκριμένη λύση ώστε το έργο της προσβασιμότητας των παραλιών να υλοποιηθεί.
Γιατί μπορεί να χάθηκε η προθεσμία.
Μπορεί να χάθηκε η χρηματοδότηση.
Δεν επιτρέπεται όμως να χαθεί και η πρόσβαση.
Η προσβασιμότητα δεν είναι χάρη της Δημοτικής Αρχής προς τους ανθρώπους με αναπηρία. Είναι δικαίωμα.”