Φορούσε ένα φθαρμένο κοστούμι που κάποτε πρέπει να έκανε μεγάλη εντύπωση, καθώς η γυαλάδα του ακριβού υφάσματος παρέμενε ευδιάκριτη.
Η κόμμωση του έμοιαζε ξεχασμένη από τον χρόνο κάνοντας τον να μοιάζει με βετεράνο χολιγουντιανό αστέρα. Μιλούσε ελάχιστα κι αυτό μόνο όταν το θεωρούσε άκρως απαραίτητο. Πρόσφατα είχε αγοράσει ένα οικόπεδο που είχε βρει σε τιμή ευκαιρίας.
Τα δέντρα που φύτεψε εκεί μέσα έγιναν αντικείμενο συζήτησης και σχολίων.
– Μα τριανταφυλλιές κι ελιές πλάι πλάι; Αμυγδαλιές και μουριές; Έκανε ένα πρωί ο πρόεδρος του χωριού, τον οποίο σέβονταν μικροί και μεγάλοι.
– Παράξενη μορφή ο ξένος δεν βρίσκεις πρόεδρε; Το έχεις δει το σπίτι του;
Θα απορούσα αν δε φώλιαζαν κατσαρίδες εκεί μέσα, φαίνεται πολύ βρόμικο, πρόσθεσε η μανάβισσα.
Ο ξένος παρουσιαζόταν ως Στέλιος Φανούρης, μα φήμες έλεγαν πως αυτό δεν ήταν το πραγματικό του όνομα και πως η ταυτότητα του ήταν πλαστή. Θηλυκό δεν έβλεπες ποτέ στο πλάι του λες και τα απέφευγε τα κοριτσόπουλα και τις ώριμες γυναίκες. Του είχαν κρεμάσει για το λόγο αυτό κουδούνια πως τάχα η ερωτική του ζωή ήταν διεστραμμένη, αντίθετη στα ήθη της κλειστής κοινωνίας.
Κάποιο βράδυ νεαροί, ανάμεσα τους κι ο γιος του προέδρου ,άρχισαν να πετάνε πέτρες στα παράθυρα του σπιτιού του. Ο ξένος ξεκλείδωσε πανικόβλητος την εξώπορτα ζητώντας ικετευτικά να σταματήσουν αυτό το κακόγουστο αστείο. Οι νεαροί όμως δεν πτοήθηκαν.
Ο γιος του προέδρου κουβαλώντας μάλιστα μαζί του ένα πακέτο σπίρτα θεώρησε λαμπρή την ιδέα να ανάψουν όσα πιο πολλά σπίρτα μπορούσαν και να τα πετάξουν μέσα από τα σπασμένα τζάμια. Ήταν θέμα δευτερολέπτων να αρπάξει φωτιά το σπίτι. Πύρινες λωρίδες τύλιγαν το κάθε δωμάτιο αφήνοντας στάχτη στο διάβα τους. Ο γιος του προέδρου ήταν έτοιμος να φύγει μαζί με την άλλη παρέα όταν οι φλόγες έγιναν ανεξέλεγκτες κι άρχισαν να τον πλησιάζουν. Ο ξένος έσπευσε να τον τραβήξει. Κι όντως τον απομάκρυνε από τον κίνδυνο . Η φωτιά όμως δεν μπόρεσε να κρατηθεί μακριά από την ανθρώπινη σάρκα που τόσο λαχταρούσε να κυριεύσει κι έτσι τον έκανε δικό της. Ο ξένος δεν έκανε καμία προσπάθεια να γλιτώσει, σαν να αποζητούσε αυτό τον φρικτό θάνατο.
Σήμερα το οικόπεδο του ξένου φροντίζεται από όλο το χωριό ενώ στο κέντρο του υπάρχει ειδικός χώρος για την περίθαλψη ατόμων με σοβαρά εγκαύματα …
“Εκατόν ενενήντα επτά χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από εκείνη τη λαμπρή ημέρα της 18ης Απριλίου 1829, όταν η ελληνική σημαία κυμάτισε περήφανα στο Ιτς Καλέ, τον υψηλότερο προμαχώνα του Κάστρου μας. Εκείνη η στιγμή δεν σηματοδότησε απλώς την απελευθέρωση μιας πόλης· σφράγισε την ολοκλήρωση ενός αγώνα που άλλαξε την ιστορία της Στερεάς Ελλάδας και έδωσε πνοή στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος.
Δεν ήταν τυχαία η βαρύτητα που απέδωσε σε εκείνη την ημέρα ολόκληρη η τότε ηγεσία του έθνους. Ο Σπυρίδων Τρικούπης σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «η άλωσις της Ναυπάκτου εστερέωσε τον αγώνα κατά την Στερεάν Ελλάδα», συμπληρώνοντας πως «η ελευθέρωσις της Ναυπάκτου προετοίμασεν την του Μεσολογγίου». Η πόλη μας, κλειδί του Κορινθιακού και της Δυτικής Ελλάδας, δεν ελευθερώθηκε απλώς· ελευθέρωσε.
Σήμερα, 197 χρόνια μετά, τιμούμε τους ήρωες που έπεσαν και εκείνους που επέζησαν για να παραδώσουν ελεύθερη πατρίδα. Τιμούμε εξίσου και κάθε ανώνυμο κάτοικο της Ναυπακτίας, που με τη σιωπηλή αντοχή του κράτησε ζωντανή τη φλόγα της ελπίδας μέσα στα σκοτεινά χρόνια της σκλαβιάς.
Σε μία εποχή που η καθημερινότητα δοκιμάζει τις ανθρώπινες σχέσεις και η συλλογική μνήμη υποχωρεί μπροστά στην ταχύτητα των καιρών, η επέτειος της 18ης Απριλίου μάς υπενθυμίζει ότι οι σπουδαίες κατακτήσεις γεννιούνται μόνο μέσα από την ενότητα. Η Ναύπακτος απελευθερώθηκε επειδή οι αγωνιστές της στάθηκαν «μαζί». Το ίδιο «μαζί» χρειαζόμαστε και σήμερα. Σε κάθε πρόκληση που αντιμετωπίζουμε, σε κάθε προσπάθεια που αναλαμβάνουμε, σε κάθε βήμα προς το μέλλον που οραματιζόμαστε για τον τόπο μας!
Τα τελευταία χρόνια, τιμούμε την ξεχωριστή αυτή επέτειο με τις δέουσες εκδηλώσεις μνήμης και πολιτισμού, οι οποίες φέτος λαμβάνουν χώρα στις 24-26 Απριλίου. Σας περιμένουμε να γιορτάσουμε μαζί!
Χρόνια πολλά στην πόλη μας!
Χρόνια πολλά σε όλες τις Ναυπάκτιες και όλους τους Ναυπακτίους!“
► Εικόνα από το έργο του διάσημου Γάλλου ζωγράφου Leblanc που αναπαριστά τους ήρωες της Απελευθέρωσης της Ναυπάκτου. Μπροστά από το Κάστρο της πόλης, εικονίζονται οι οπλαρχηγοί: Κίτσος Τζαβέλλας, Νικηταράς, Γ. Κολοκοτρώνης, Ν Μπότσαρης, Χατζηχρήστος, Παπάζογλου, Κανάρης, Μιαούλης. Το έργο αγοράσθηκε αρχικά από το Δήμο Παρισίων το 1835. Και στη συνέχεια ο Βασιλιάς Λουδοβίκος-Φίλιππος το μετέφερε στο Μουσείο του Ανακτόρου των Βερσαλλιών όπου βρίσκεται εκεί μέχρι σήμερα.
Στο πλαίσιο της Εθνικής Δράσης κατά της Παιδικής Παχυσαρκίας του Υπουργείου Υγείας και της UNICEF, η επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου Πατρών, σε συνεργασία με το Ιδιωτικό Νηπιαγωγείο «Μικροί Ερευνητές», σας προσκαλεί σε μια ξεχωριστή γιορτή για μικρούς και μεγάλους, με στόχο την προώθηση της υγιεινής ζωής μέσα από παιχνίδι, δράση, γνώση και διασκέδαση!
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ παίρνει απρόβλεπτες διαστάσεις.
Κάθε τόσο κυκλοφορούν φήμες ότι οι αποκαλύψεις για εμπλοκή στις επιδοτήσεις και νέων πολιτικών προσώπων, αυξάνει τους τριγμούς στη συνοχή της Κυβέρνησης.
Κρίνεται θετική, για την ομαλή λειτουργία του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, η απόφαση για τη γρήγορη άρση της βουλευτικής ασυλίας των βουλευτών που εμπλέκονται στη σκανδαλώδη υπόθεση.
Ορθή είναι και η θέληση των βουλευτών να παραιτηθούν του προνομίου της ασυλίας τους.
Έτσι ικανοποιείται το εύλογο αίτημα της κοινωνίας.
Να γνωρίζει ποιοι είναι επίορκοι της υπόσχεσης που έδωσαν όταν αναλάμβαναν τα καθήκοντά τους.
Χρέος της Δικαιοσύνης, χωρίς αργοπορία, να προβεί στις ενδεδειγμένες ενέργειες.
Να κριθούν οι όποιες παραβάσεις των Νόμων.
Όσο παραμένει σε εκκρεμότητα η σκανδαλώδης υπόθεση, τόσο οργιάζουν οι φήμες.
Άλλες ομιλούν για προσπάθεια συγκάλυψης. Κάποιες για διαιώνιση στους βαθμούς απόδοσης Δικαιοσύνης Μέχρι και ο κίνδυνος της στοχευμένης παραγραφής επισημαίνεται.
Να σημειωθεί ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αναδείχθηκε από ανώνυμη καταγγελία.
Στοιχειωμένη η καταγγελία δεν ήταν δυνατό να ριχθεί στον κάλαθο των αχρήστων ως ανώνυμη.
Τα στοιχεία που περιελάμβανε, με ονοματεπώνυμα και θέσεις στον ΟΠΕΚΕΠΕ, αυτών που εμπλέκονταν, δεν άφηναν περιθώρια αδιαφορίας.
Έτσι ενεργοποιήθηκε το σύστημα της νόμιμης παρακολούθησης των τηλεφώνων των υπόπτων με τα γνωστά αποτελέσματα.
Παράλληλα καταγγέλθηκαν παρανομίες και στην αρμόδια εισαγγελική αρχή της Ενωμένης Ευρώπης.
Έτσι ήταν δύσκολη η απόκρυψη των γεγονότων.
Γεγονότα που κηλιδώνουν την πορεία αρκετών εκπροσώπων του ελληνικού λαού.
Η πολιτεία έχει βασική υποχρέωση να κλείσει τις ρωγμές που επιτρέπουν παρόμοια γεγονότα.
Με την καταδίκη, αν είναι ένοχοι, δύο, τριών πέντε βουλευτών, αν και όποτε τελεσφορήσει, δε σταματά η κακοδιαχείριση.
Απαιτούνται ριζικές τομές σε θέματα που έχουν σχέση με οικονομικές παροχές, όπως οι επιδοτήσεις.
Να λειτουργούν οι υπηρεσίες του κράτους, στην εξυπηρέτηση των πολιτών, ώστε να είναι περιττή κάθε έξωθεν παρέμβαση.
Μ’ αυτόν τον τρόπο, παύει το γραφείο του βουλευτή να πλημμυρίζει από αιτήματα, λογικά ή παράλογα.
Έτσι αποφεύγεται το παράπονό του. Αν δεν ακούω τις παρακλήσεις των ανθρώπων της περιφέρειάς μου, τότε τι εκπρόσωπός τους λογαριάζομαι.
Δικαιολογίες ότι αυτά τα δυσμενή φαινόμενα που αμαυρώνουν την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό είναι γνωστή και διαρκής παθογένεια του ελληνικού λαού, είναι αστείες.
Όπως και αυτή. Μήπως και οι άλλοι, όταν ήτανε στην εξουσία, τα ίδια δεν έκαναν;
Προσωπικά, απ’ όσα τουλάχιστον λέγονται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, πιστεύω δεν είναι κολάσιμες όλες οι περιπτώσεις.
Να γιατί είναι πολύτιμη η ταχεία διαλεύκανση του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ.