Connect with us

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Πρωτοβουλίες από την ΓΕΦΥΡΑ για την τουριστική προβολή της περιοχής

Published

on

# Βίντεο «10 ΩΡΕΣ ΜΑΖΙ στη Δυτική Ελλάδα» για την ενίσχυση της επισκεψιμότητας
# Τα εκπτωτικά προγράμματα δίνουν ώθηση και το καλοκαίρι στην κινητικότητα προς τις δύο πλευρές
του στενού
# «Ορίζοντας 2024» για τα 20 χρόνια της Γέφυρας

Σειρά πρωτοβουλιών για την ενίσχυση της θερινής τουριστικής κινητικότητας στη Δυτική Ελλάδα
ανακοίνωσε η ΓΕΦΥΡΑ.
Όπως επισημαίνει ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας κ. Πάνος Λούκας «χάρη στο σύγχρονο
δίκτυο αυτοκινητοδρόμων που ενώνει η Γέφυρα, οι περιηγητές προσεγγίζουν την περιοχή με
ασφάλεια σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ η άνετη προσβασιμότητα καθ’ όλη τη διάρκεια
του χρόνου έχει αναβαθμίσει δραστικά το επίπεδο της επιλεξιμότητάς της ως προορισμού».
Σε αυτά τα δεδομένα προστίθενται και τα εκπτωτικά προϊόντα της εταιρείας, που ενισχύουν την
επισκεψιμότητα τοπικών πόλων έλξης και στις δύο πλευρές του στενού.
Στο πλαίσιο αυτό η παραχωρησιούχος εταιρεία συνεισφέρει στις δράσεις προβολής της περιοχής με
την παραγωγή ειδικού βίντεο που κυκλοφορεί από σήμερα στα ελληνικά και τα αγγλικά, αλλά και
της παροχής βιντεοσκοπημένου υλικού από το αρχείο της σε τηλεοπτικά δίκτυα του εξωτερικού,
υποβοηθώντας το έργο των οικείων θεσμών και φορέων που υπηρετούν τον τουρισμό.

Πρόσφατο σχετικό παράδειγμα η παροχή εικόνας στο τηλεοπτικό show της Yarden Harel, πλέον προβεβλημένης παρουσιάστριας και infuencer του Ισραήλ.
Επίσης σε ό,τι αφορά τον εκθεσιακό χώρο της Γέφυρας στο Αντίρριο, τον οποίο επισκέπτονται έως
10.000 άτομα το χρόνο, σχεδιάζεται να αναβαθμιστεί ψηφιακά, ώστε παρέχοντας την εμπειρία της
ψηφιακής ξενάγησης σε μη-προσβάσιμους για το κοινό χώρους της Γέφυρας να ενισχυθεί περαιτέρω
η επισκεψιμότητα του Έργου και της περιοχής.
Συνυφασμένος με το τουριστικό προϊόν της περιοχής, είναι και ο προγραμματισμός της
παραχωρησιούχου εταιρείας για το 2024, έτος που συμπίπτει τόσο με τα εικοστά γενέθλια της
Γέφυρας, όσο και με τους ολυμπιακούς αγώνες του Παρισιού, σηματοδοτώντας -έτι περαιτέρω- τον
εορτασμό της παραδοσιακής ελληνογαλλικής φιλίας και συνεργασίας.
«Στη ΓΕΦΥΡΑ, ως εταιρεία της VINCI Highways έχουμε πρωταρχικό στόχο τη συμβολή στην θετική
κινητικότητα (positive mobility), στον οποίο αφιερώνουμε την καθημερινή μας προσπάθεια για την
παροχή υψηλής ποιότητας υπηρεσιών στους χρήστες, συμβάλλοντας ταυτόχρονα στην τουριστική
προβολή της περιοχής και την ανάπτυξη των τοπικών οικονομιών στις δύο πλευρές του Στενού»
δήλωσε ο κ. Λούκας.
Δείτε το βίντεο σε ελληνική & αγγλική εκδοχή:

https://www.youtube.com/watch?v=X4J-SA_5DYU
https://www.youtube.com/watch?v=e-A6wQH-5X0

 

 

 

 

 

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Σεμινάριο συνηγορίας για τα δικαιώματα των ασθενών στις κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου Ναυπακτίας

Published

on

By

 Την Πέμπτη 18 Ιουλίου 2024 πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Κοινότητας Δ.Ναυπακτίας σεμινάριο συνηγορίας – focus group για τα δικαιώματα των ασθενών με τη συμμετοχή της Αντιδημάρχου Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Μαρίνας Ρισβά Πατακοπούλου, στελεχών των κοινωνικών υπηρεσιών του Δήμου (Κέντρο Κοινότητας, Βοήθεια στο Σπίτι, ΚΑΠΗ κ.ά.), καθώς και της ιδρύτριας της Co2gether δρ. Μαρίας Ζαφειροπούλου και του δικηγόρου κ .Γιώργου Κουνινιώτη.

Το σεμινάριο έλαβε χώρα στο πλαίσιο της συνεργασίας που έχει αναπτύξει ο Δήμος Ναυπακτίας με την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Co2gether, και ως στόχο είχε την ανάδειξη των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι ευπαθείς ομάδες ασθενών, όπως ηλικιωμένοι, άποροι, ανασφάλιστοι, χρόνιοι πάσχοντες, καθώς και την ενημέρωση των επαγγελματιών υγείας και κοινωνικής μέριμνας για την αποτελεσματικότερη εξυπηρέτηση των ομάδων αυτών.

Μ. Ρισβά Πατακοπούλου: «Στόχος μας η διαρκής βελτίωση των υπηρεσιών προς τους δημότες»

Όπως σημείωσε η Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Μαρίνα Ρισβά Πατακοπούλου «μέσα από το συγκεκριμένο σεμινάριο αναδείχθηκαν θέματα και δόθηκαν απαντήσεις σε ζητήματα που συναντούν καθημερινά οι κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου μας,  όπως η δικαστική συμπαράσταση, το πιλοτικό πρόγραμμα του προσωπικού βοηθού, οι διαδικασίες έκδοσης των κοινωνικών επιδομάτων και πολλά ακόμη.   

Αξίζει να σημειωθεί ότι, βούληση και επιθυμία μας είναι η συστηματική εκπαίδευση και ενημέρωση των στελεχών του Δήμου μας πάνω σε ευαίσθητα θέματα, πάντα με γνώμονα τη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών και την όσο το δυνατόν καλύτερη εξυπηρέτηση των συμπολιτών μας που έχουν ανάγκη».

Σημειώνεται ότι, το σεμινάριο πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του έργου «Δικαιώματα στην Πράξη: προστασία και προώθηση των δικαιωμάτων ασθενών στην Ελλάδα» του προγράμματος BUILD, με φορέα υλοποίησης την Ένωση Ασθενών Ελλάδας και εταίρο την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Cohesion Network 2gether. Το BUILD συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω του προγράμματος Citizens, Equality, Rights and Values (CERV), το Ίδρυμα Μποδοσάκη και το Κέντρο Στήριξης ΜΚΟ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Continue Reading

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Περιμένοντας να τελειώσουν «οι διακοπές της Αϊσέ»

Published

on

By

Γράφει η Αλεξάνδρα Φωτάκη

«Η Αϊσέ πάει διακοπές». Με αυτή την κωδική ονομασία ξεκίνησε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο στις 20 Ιουλίου 1974, μετά το προδοτικό πραξικόπημα της χούντας των συνταγματαρχών. 50 χρόνια μετά αυτές οι διακοπές μοιάζουν να έχουν κρατήσει πάρα πολύ. Έχουν γίνει καθεστώς και κινδυνεύουν να εξελιχθούν σε «κανονικότητα».

 

50 χρόνια φέτος. Και συμπίπτουν και οι μέρες. Έχει σημασία; Μάλλον όχι.

Για όσους θυμούνται δεν έχει σημασία καν η στρογγυλή επέτειος. Μόνο ότι τα 50 χρόνια είναι πολλά. Πάρα πολλά. Περισσότερα από όσα μπορούμε να αντέξουμε.

Όσοι τα ζήσανε και όσοι μεγαλώσαμε με τις διηγήσεις.

Κι αυτές οι διηγήσεις όμως σιγά σιγά ξεθυμαίνουν. Κινδυνεύουν να γίνουν ιστορίες, άλλων, πολύ μακρινές για να πονάνε ακόμα, αυτούς που τις ακούνε σήμερα.

Ποιος μπορεί να πονάει άλλωστε για κάτι που δεν γνώρισε ποτέ;

Πώς μπορεί να λες «σπίτι σου» ένα σπίτι που δεν έζησες ποτέ;

Πώς μπορείς να νιώσεις ότι είναι ο τόπος σου, ένα μέρος που δεν έπαιξες ποτέ, δεν χτύπησες, δεν μάτωσες, δεν γέλασες.

Η Αγάθη πάει συχνά στη Μόρφου. Για να βλέπει το σπίτι της. Το σπίτι που έδειχνε σε φωτογραφίες στους τουρκοκύπριους στο Λήδρα Πάλας πριν ανοίξουν τα οδοφράγματα, αναζητώντας κάποιον να της πει αν ξέρει ποιος μένει μέσα.

Το σπίτι που μπήκε νύφη το 1969 και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το 1974. Το σπίτι που αποκαλεί σπίτι της και συγκινείται αλλά έζησε μόνο πέντε χρόνια.

Έχει σχέση με τους τουρκοκύπριους πρόσφυγες που τους «παραχωρήθηκε» μετά το 1974. Με τους ανθρώπους που μπήκαν σε ένα φιλόξενο χώρο, βρήκαν να φάνε, να πιουν , να κοιμηθούν, αλλά, σαν φιλοξενούμενοι, όχι σαν ιδιοκτήτες. Γιατί δεν ήταν το σπίτι τους.

Τα παιδιά τους έμαθαν να λένε το σπίτι της Αγάθης «σπίτι τους», γιατί το δικό τους δεν το γνώρισαν ποτέ. Αλλά και να ανοίγουν την πόρτα στην Αγάθη και να της λένε αυτό είναι «και δικό σου σπίτι».

Έμαθαν και αυτοί να πηγαίνουν στο δικό τους σπίτι στην Πάφο και στη Λεμεσό. Στο σπίτι των γονιών τους. Ξέρουν πώς είναι να χτυπάς την πόρτα και να περιμένεις να σε υποδεχτούν στο «σπίτι σου» σαν επισκέπτη.

Έχω πάει πολλές φορές με την Αγάθη στη Μόρφου. Αυτή τη φορά όμως ήταν για μένα η πιο δύσκολη από όλες. Το σπίτι ανακαινίζεται. Για να μπορέσει να συνεχίσει να κατοικείται.

Όλα τα πράγματα έχουν μαζευτεί και φυλαχθεί, στη διάθεση της Αγάθης να πάρει ότι θέλει.

Και όμως μπαίνοντας στη ντουλάπα είχε μείνει ξεχασμένο ένα παιχνίδι της κόρης της και λαμπάδα της βάφτισης του γιου της. Με το παιχνίδι έπαιζε όταν ήταν μικρή και η εγγονή του ζευγαριού που πήρε το σπίτι.

Η Αγάθη βγήκε από το σπίτι κρατώντας τη λαμπάδα και το παιχνίδι στο χέρι…

Να γυρίσει στη Λεμεσό. Στα Πολεμίδια. Από κει που έφυγε η γυναίκα του Αχμέτ που σήμερα ζει στο σπίτι της, για να γίνει πρόσφυγας.

Και κάπως έτσι μετά από 50 χρόνια όλα είναι τόσο μακρινά, αλλά και τόσο κοντινά. Κι εκεί που λες πως οι πληγές άφησαν σημάδια, αλλά έκλεισαν, ξαφνικά πονάνε τόσο που δεν παίρνεις ανάσα.

Και κάπως έτσι οι «διακοπές της Αϊσέ» γίνονται αβάσταχτες.

Η Πωλίνα είναι 35 χρονών. Δεν γεννήθηκε στη Μόρφου. Δεν πάει στη Μόρφου. Δεν αντέχει να πάει στη Μόρφου. Δεν μπορεί να βλέπει το «σπίτι της». Το σπίτι που δεν έζησε ποτέ, αλλά θα έπρεπε να έχει παίξει στην αυλή του. Θα έπρεπε να έχει πέσει στις σκάλες του.

Οι πρόσφυγες στην Κύπρο μεγάλωσαν τα παιδιά τους με ένα περίεργο τρόπο. Τους μάθαιναν να αγαπάνε τη ζωή που θα ζούσανε αν δεν γινόταν το πραξικόπημα και η εισβολή.

Το σπίτι που θα είχαν αν δεν είχε γίνει το πραξικόπημα και η εισβολή.

Να σκέφτονται την επιστροφή σε μέρη που δεν γεννήθηκαν και δεν έζησαν, αλλά για κάποιο περίεργο λόγο φαντάζουν πάντα καλύτερο από αυτό που είχαν στην νέα πραγματικότητα.

Με το μυαλό να παίζει περίεργα παιχνίδια και να σε κάνει να δένεσαι με τόπους και πράγματα που στην πραγματικότητα δεν γνώρισες και δεν βίωσες ποτέ.

Να υιοθετείς τα βιώματα και τους αναστεναγμούς των άλλων. Αυτών που σου τα διηγήθηκαν. Της γιαγιάς και του παππού, της μάνας και του πατέρα σου. Και τελικά να γίνονται δικά σου.

Να ψάχνεις τις φωτογραφίες, ασπρόμαυρες, μικρές, κοκκινωπές, στα πρώτα χρόνια του έγχρωμου φιλμ.

Να παλεύεις να βάλεις τον εαυτό σου στην εικόνα. Σαν να ήσουν εκεί.

Και η ζωή έχει πάντα μία αίσθηση προσωρινού. Μία προσμονή επιστροφής. Σε κάτι που δεν γνωρίζεις, αλλά είναι σίγουρα καλύτερο. Πρέπει να είναι καλύτερο.

Και κάπως έτσι η ζωή περνάει με μία αίσθηση προσωρινότητας.

Μέχρι να γυρίσεις σπίτι «σου»…

 

Ζητούμενο, που δεν έχουμε καταφέρει όλοι ακόμα. Να λέμε τις αλήθειες, ακόμα και αυτές που μας πονάνε. Για να μπορούμε να κοιτάμε τον καθρέφτη.

Για να διαπαιδαγωγήσουμε τους νεότερους.

Για να μην τα ζήσουμε ξανά.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Continue Reading

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

50 χρόνια μετά…

Published

on

By

Είναι το απόγευμα της 19ης Ιουλίου του 1974, η ζέστη είναι αποπνικτική και οι παραλίες της Κύπρου, είναι γεμάτες από κόσμο που αναζητούν λίγη δροσιά.

Οι δείκτες των ρολογιών δείχνουν 18.23 και κείνη την ώρα το επίγειο ραντάρ της Ναυτικής Διοίκησης Κύπρου, που βρισκόταν στο βορειοανατολικό άκρο της Κύπρου και συγκεκριμένα στο ακρωτήρι Άγιος    Ανδρέας, εντόπισε την Τουρκική νηοπομπή, 4 αποβατικά σκάφη, στα ανοικτά της Κυρήνειας. Ειδοποιούνται αμέσως με κατεπείγοντα σήματα η Ελληνική και Ελληνοκυπριακή πολιτική και στρατιωτική ηγεσία.

Κάθε μισή ώρα, από τις 7μ.μ. (19.00) μέχρι και στις 04.50 το πρωί της 20ης Ιουλίου, η Ναυτική Διοίκηση Κύπρου, αναφέρει λεπτομερώς τις κινήσεις των Τουρκικών αποβατικών σκαφών.

Η Ελληνική στρατιωτική ηγεσία, που ουσιαστικά είναι και πολιτική ηγεσία, εκτιμά πως πρόκειται για άσκηση του τουρκικού στόλου ή έτσι τους «πληροφόρησαν» από την Αμερικανική Πρεσβεία και δεν λαμβάνει κανένα απολύτως μέτρο. Ούτε καν αυτό της αυξημένης επιτήρησης!!!

Στις 5 παρά 10 το πρωί της 20ης Ιουλίου, τα τουρκικά αποβατικά απέχουν μόνο 8 χιλιόμετρα από τις ακτές της Κυρήνειας και ουδείς, Έλληνας ή Ελληνοκύπριος πολιτικός ή στρατιωτικός, ανησυχεί!!!

Δέκα λεπτά αργότερα, γύρω στις 5, με το πρώτο φως της μέρας , άρχισαν σφοδροί αεροπορικοί βομβαρδισμοί από την Τουρκική Αεροπορία.

Πάνω από 70 τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη προσέβαλαν και κατέστρεψαν, τον Ναυτικό Σταθμό της Κυρήνειας, τα στρατόπεδα πεζικού και πυροβολικού, το οδικό δίκτυο ανατολικά της Κυρήνειας, τον σταθμό Εγκαίρου Προειδοποίησης της Αεροπορίας και το Ραντάρ του Ναυτικού, στον Άγιο Αντρέα.

Λίγο πριν από τις 6 το πρωί, τα Τουρκικά αεροσκάφη χτύπησαν εγκαταστάσεις του Γενικού Επιτελείου της Κυπριακής Εθνοφρουράς, διάφορα στρατόπεδα στη Λευκωσία και το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμη Κύπρου).

Ο «Αττίλας» βρισκόταν στην Κύπρο για να γράψει το τέλος του προοιμίου μιας τραγωδίας που συνεχίζεται   μέχρι σήμερα, 50  ολόκληρα χρόνια, με  εδάφη χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης να βρίσκονται υπό κατοχή…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Continue Reading

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ