Ένα λιτό δελτίο Τύπου της Google ανακοινώνει τη δημιουργία μιας «ανοιχτής πλατφόρμας για κινητές συσκευές». Κανείς δεν φαντάζεται ότι εκείνη τη μέρα γεννιέται το λειτουργικό που θα κυριαρχήσει στον πλανήτη, θα αλλάξει τη βιομηχανία των τηλεπικοινωνιών και θα κάνει το smartphone το πιο προσωπικό αντικείμενο στην ιστορία του ανθρώπου. Το ημερολόγιο γράφει 5 Νοεμβρίου 2007.
Η αρχή μιας αόρατης επανάστασης
Η ιστορία ξεκινά με τέσσερις μηχανικούς σ’ ένα μικρό γραφείο στο Πάλο Άλτο. Ο Άντι Ρούμπιν, λάτρης των ρομπότ και πρώην μηχανικός της Apple, δουλεύει σε ένα λειτουργικό σύστημα που θα επιτρέψει στα κινητά τηλέφωνα να «σκέφτονται». Η εταιρεία του ονομάζεται Android Inc. – και το όνειρό του, να κάνει τους κατασκευαστές ανεξάρτητους από τα κλειστά λειτουργικά των Nokia και BlackBerry.
Το 2005, η Google αγοράζει την Android Inc. για 50 εκατ. δολάρια. Οι περισσότεροι αναλυτές το θεωρούν μια μικρή, περιφερειακή εξαγορά. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ότι το συγκεκριμένο project θα γίνει το όχημα της μεγαλύτερης τεχνολογικής μεταμόρφωσης του 21ου αιώνα.
Το «open source» που σαρώνει τα πάντα
Στις 5 Νοεμβρίου 2007, η Google παρουσιάζει το Android Open Source Project και μια κοινοπραξία με 34 εταιρείες – από την HTC και τη Motorola έως την Qualcomm και τη Samsung. Το μήνυμα είναι σαφές: «Το κινητό τηλέφωνο πρέπει να είναι ανοιχτό, προσαρμόσιμο, ελεύθερο».
Μέχρι τότε, η Apple είχε ήδη κυκλοφορήσει το πρώτο iPhone και προσπαθούσε να ελέγξει πλήρως το οικοσύστημά του. Η Google απαντά με την αντίθετη φιλοσοφία: Ένα λογισμικό που μπορεί να προσαρμοστεί από κάθε εταιρεία και να μπει σε κάθε συσκευή. Μέσα σε λίγα χρόνια, το Android απογειώνεται. Από τα πρώτα μοντέλα της HTC και της Samsung ως τη Huawei και τη Xiaomi, γίνεται το καύσιμο της παγκόσμιας ψηφιακής οικονομίας. Σήμερα, περισσότερο από το 70% των smartphones στον κόσμο «τρέχουν» σε Android.
Η απελευθέρωση που έφερε «αιχμαλωσία»
Η υπόσχεση του 2007 (ένα ανοιχτό λογισμικό για όλους) οδηγεί σε μια έκρηξη δημιουργικότητας, αλλά και εξάρτησης. Με το Android, το κινητό μετατρέπεται σε πορτοφόλι, κάμερα, GPS, γραφείο, τηλεόραση, καθρέφτη, ψηφιακό αποτύπωμα. Εφαρμογές γεννιούνται, οικοσυστήματα χτίζονται, κυβερνήσεις και εταιρείες αρχίζουν να βλέπουν στα δεδομένα μας τον νέο χρυσό. Όπως έγραψε αργότερα ο ίδιος ο Ρούμπιν: «Το όνειρό μας ήταν να ελευθερώσουμε το κινητό. Δεν καταλάβαμε ποτέ πόσο γρήγορα θα αιχμαλώτιζε εμάς».
Η πιο ισχυρή βάση δεδομένων
Το λειτουργικό που ξεκίνησε ως σύμβολο ελευθερίας, κατέληξε να γίνει το πιο διαδεδομένο εργαλείο επιτήρησης στον κόσμο. Το Android, με τις υπηρεσίες της Google, συλλέγει δισεκατομμύρια σημεία δεδομένων κάθε μέρα: τοποθεσία, προτιμήσεις, κινήσεις, ήχους. Η ανοιχτή πλατφόρμα έγινε η πιο ισχυρή βάση δεδομένων στην ιστορία του πλανήτη. Με όλα τα καλά και όλα τα δεινά που αυτό κομίζει.
Κι όμως, χωρίς αυτήν, ο σύγχρονος κόσμος δεν θα υπήρχε: Ούτε εφαρμογές διαμοιρασμού, ούτε έξυπνες πληρωμές, ούτε τεχνητή νοημοσύνη στο χέρι μας.
Το σήμερα (και το αύριο)
Δεκαοκτώ χρόνια μετά, η Google στρέφεται ξανά προς την τεχνητή νοημοσύνη, με το Android να εξελίσσεται σε AI-first λειτουργικό, όπου ο χρήστης δεν θα επιλέγει εντολές — αλλά θα συνομιλεί με το ίδιο το τηλέφωνό του. Η ίδια ιδέα που κάποτε γέννησε το Android επιστρέφει, αυτή τη φορά πιο ώριμη – και πιο διεισδυτική από ποτέ.
Η 5η Νοεμβρίου 2007 δεν ήταν απλώς μια ημερομηνία τεχνολογικής ανακοίνωσης. Ήταν η γέννηση του κινητού σύμπαντος. Ένα σύμπαν που χωράει σήμερα όλη μας τη ζωή — και μας θυμίζει ότι κάθε επανάσταση, ακόμη κι η πιο «ανοιχτή», κρύβει πάντα μέσα της τον σπόρο του ελέγχου.
Ρίχνω κλέφτες ματιές σε ένα κουτί που κάποτε φιλοξενούσε ένα ζευγάρι παπούτσια.
Τώρα είναι μισογεμάτο με παλιές φωτογραφίες ,άλλες έγχρωμες κι άλλες φθαρμένες κι ασπρόμαυρες.
Η μνήμη μου δοκιμάζεται για λίγο αλλά τελικά τα καταφέρνει μια χαρά κι ανασύρει από τον πυθμένα τις ολόκληρες ή μισές αναμνήσεις που σχετίζονται με καθεμία φωτογραφία ξεχωριστά.
Το ξεθώριασμα υποχωρεί δίνοντας βήμα στο απόλυτο διαυγές .
Εγώ με πατίνια στα πόδια ,τότε που νόμιζα ότι ήμουν η βασίλισσα της ισορροπίας !
Εγώ με τα δάχτυλα πλεγμένα γύρω από τον λαιμό του μπαμπά μου τότε που νόμιζα ότι θα τον έχω αιώνια δίπλα μου .
Εγώ να γελάω ανέμελα στον φακό λες και δεν γνώριζα τι θα πει δάκρυ.
Χαϊδεύω το κουτί τρυφερά ,σαν βρέφος που χρειάζεται προστασία
.Κοιτάω το κινητό μου που είναι γεμάτο από φωτογραφίες .
Φωτογραφίες πολλές φορές δίχως ψυχή, παγιδευμένες ανάμεσα σε megapixel και μια ψυχρή οθόνη
Κλείνω το κουτί προσεκτικά .
Σήμερα κιόλας θα πάω να εμφανίσω τις φωτογραφίες του κινητού και θα τις βάλω σε ένα ωραίο κουτί …
Θα έχουμε παρατηρήσει, κάποιες φορές, το κινητό μας να «κολλάει» ή να καθυστερεί την ώρα που περιηγούμαστε στο διαδίκτυο, παρόλο που το σήμα του Wi-Fi είναι δυνατό και η ταχύτητα της σύνδεσής μας φαίνεται να λειτουργεί κανονικά σε άλλες συσκευές! Συχνά κατηγορούμε τον πάροχο ή την ίδια τη συσκευή μας, όμως η αιτία μπορεί να κρύβεται σε μια «αόρατη» ρύθμιση του συστήματος Android που είναι γνωστή με την ονομασία «Wi-Fi Scan Throttling – περιορισμός σάρωσης Wi-Fi».
Τι είναι ο περιορισμός σάρωσης Wi-Fi και πώς επηρεάζει;
Από προεπιλογή, το Android περιορίζει τη συχνότητα με την οποία οι εφαρμογές σαρώνουν τα διαθέσιμα δίκτυα Wi-Fi στο παρασκήνιο, με στόχο τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και την παράταση της διάρκειας ζωής της μπαταρίας.
Ωστόσο, αυτός ο μηχανισμός μπορεί να προκαλέσει καθυστερήσεις «lag» σε εφαρμογές που βασίζονται στην ακριβή τοποθεσία ή στη συνεχή ανταλλαγή δεδομένων, κάνοντας τη συσκευή να δείχνει πιο αργή από ότι είναι στην πραγματικότητα.
Ο Περιορισμός σάρωσης Wi-Fi (Wi-Fi Scan Throttling), παρότι μειώνει τη δραστηριότητα στο παρασκήνιο, συχνά περιορίζει κρίσιμες λειτουργίες που επηρεάζουν άμεσα την εμπειρία του χρήστη. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μειωμένη απόκριση και λιγότερο «ομαλή» καθημερινή χρήση. Σε πολλές περιπτώσεις, το όφελος στην αυτονομία της μπαταρίας, δεν αντισταθμίζει την απώλεια σε ταχύτητα και αίσθηση απόδοσης της συσκευής. Απενεργοποιώντας αυτή τη ρύθμιση, επιτρέπουμε στο κινητό μας να αναζητά δίκτυα χωρίς περιορισμούς, κάτι που συχνά λύνει αμέσως τα προβλήματα καθυστέρησης (lag).
Πως το απενεργοποιώ
Η ρύθμιση για τον περιορισμό σάρωσης Wi-Fi δε βρίσκεται στο συνηθισμένο μενού του κινητού μας. Για να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αυτήν, πρέπει πρώτα να ενεργοποιήσουμε τις «Επιλογές προγραμματιστή», ακολουθώντας τα παρακάτω βήματα:
Βήμα 1: Ενεργοποιούμε τις Επιλογές Προγραμματιστή
Ανοίγουμε τις Ρυθμίσεις του κινητού μας και επιλέγουμε «Σχετικά με το τηλέφωνο».
Βρίσκουμε την «Έκδοση λειτουργικού» και πατάμε πάνω επτά συνεχόμενες φορές.
Θα δούμε ένα μήνυμα που λέει: «Είστε πλέον προγραμματιστής!». (Ίσως μας ζητηθεί το PIN της συσκευής).
Η παραπάνω διαδικασία πραγματοποιήθηκε σε συσκευή Xiaomi. Παρόμοια είναι η διαδικασία και σε άλλες συσκευές. Για παράδειγμα, σε Samsung μεταβαίνουμε στις Ρυθμίσεις → Σχετικά με το τηλέφωνο → Πληροφορίες λογισμικού → Αριθμός κατασκευής και το πατάμε επτά (7) φορές συνεχόμενα για να ενεργοποιήσουμε τις Επιλογές προγραμματιστή.
Βήμα 2: Απενεργοποιούμε το Wi-Fi Scan Throttling
Τώρα που ξεκλειδώσαμε το κρυφό μενού, είμαστε έτοιμοι να κάνουμε τη διαφορά:
Επιστρέφουμε στο κεντρικό μενού των Ρυθμίσεων.
Πηγαίνουμε στις «Πρόσθετες ρυθμίσεις» (ή στο Σύστημα σε κάποιες συσκευές) και επιλέγουμε το νέο μενού «Επιλογές προγραμματιστών».
Κάνουμε κύλιση προς τα κάτω μέχρι να βρούμε την ενότητα Δίκτυα (Networking).
Εντοπίζουμε τον διακόπτη Περιορισμός σάρωσης Wi-Fi (Wi-Fi scan throttling).
Και απενεργοποιούμε τον διακόπτη.
Μόλις κλείσουμε αυτόν τον διακόπτη, θα παρατηρήσουμε ότι το κινητό μας επικοινωνεί πιο άμεσα με το δίκτυο. Εφαρμογές που χρησιμοποιούν χάρτες, παιχνίδια και υπηρεσίες που απαιτούν συνεχή ροή δεδομένων θα λειτουργούν πολύ πιο ομαλά. Καλό είναι να θυμόμαστε ότι καθώς η ρύθμιση αυτή επιτρέπει πιο συχνές σαρώσεις, ενδέχεται να παρατηρήσουμε μια ελάχιστη αύξηση στην κατανάλωση της μπαταρίας. Ωστόσο, για τους περισσότερους από εμάς, η βελτίωση στην ταχύτητα και η εξάλειψη των καθυστερήσεων αξίζουν και με το παραπάνω αυτή τη μικρή παραχώρηση.
Αξίζει η διακοπή του Wi-Fi Throttling;
Ο περιορισμός σάρωσης Wi-Fi υπάρχει για κάποιο λόγο. Συμβάλλει κυρίως στη βελτίωση της διάρκειας ζωής της μπαταρίας, αλλά έχει κόστος. Εάν το smartphone μας δεν μπορεί να χειριστεί τις καθημερινές εργασίες χωρίς να καθυστερεί, ποιο είναι το νόημα να εξοικονομήσουμε λίγη μπαταρία;
Φυσικά, μπορούμε στην αρχή να παρακολουθούμε τη χρήση μας για μερικές ημέρες. Εάν η εξάντληση της μπαταρίας είναι αμελητέα σε σύγκριση με το κέρδος απόδοσης, έχουμε βελτιστοποιήσει με επιτυχία τη συσκευή μας. Εάν η αποστράγγιση είναι πολύ έντονη, μπορούμε πάντα να επιστρέψουμε σε αυτό το μενού και να το ενεργοποιήσουμε ξανά.
Και παντού χαράς χοροί. Βέβαια ο στίχος αναφέρεται στην άνοιξη.
Στη φύση ευωδιάζει, τα δέντρα ανθίζουν, τα πουλιά τραγουδούν σ’ ένα χορευτικό σκοπό. Αλλά και τώρα, στην καρδιά του χειμώνα, κόβονται οι πρωτοχρονιάτικες πίτες και ο κόσμος διασκεδάζει, χορεύει.
Πολιτιστικοί αθλητικοί σύλλογοι, άλλοι φορείς, κάθε χρόνο οργανώνουν την κοπή της βασιλόπιτας. Διττός ο σκοπός τους.
Η αλληλογνωριμία και η σύσφιξη το σχέσεων των μελών.
Η απαραίτητη, για την ομαλή λειτουργία του φορέα, εξοικονόμηση κάποιου χρηματικού ποσού.
Για να επιτευχθεί ο σκοπός, συνδυάζεται η κοπή με φαγητό, μουσική και φυσικά χορό.
Από τη δράση του Διοικητικού Συμβουλίου αλλά και των Μελών, εξαρτάται η επιτυχία της εκδήλωσης.
Βασική προϋπόθεση η εξεύρεση του κατάλληλου κέντρου. Να έχει άνετη αίθουσα.
Ν’ ακούγεται για το γρήγορο σέρβις και το περιποιημένο φαγητό. Επιλογή της μουσικής. Είναι μαγνήτης αν υπάρχουν μουσικοί φίρμες.
Τυπώνονται οι προσκλήσεις και αρχίζει το τρέξιμο για τη διάθεσή τους.
Για να πετύχει η εκδήλωση.
Ο χορός καλά κρατεί αν η αίθουσα είναι κατάμεστη.
Έτσι διασκεδάζει η Ελληνίδα ο Έλληνας.
Επιθυμεί γεμάτο το χώρο. Βρίσκει τρόπο να χορέψει.
Το Διοικητικό Συμβούλιο απευθύνεται σε οικονομικά ισχυρούς φίλους να έρθουν αρωγοί.
Τρέχει στα καταστήματα μήπως πάρουν κάποιο δώρο για τη λαχειοφόρο. Μόνο αν πετύχει αυτή, υπάρχει περίπτωση να σημειώσει οικονομικά οφέλη η βασιλόπιτα.
Δύσκολη η οικονομική κατάσταση των πολιτών.
Μεγάλος ο αριθμός των φορέων που ρίχνονται στη μάχη της βασιλόπιτας.
Όλα αυτά μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Έρχεται γρήγορα το Πάσχα και ο χρόνος μικραίνει.
Γι’ αυτό τα άτομα που έχουν αναλάβει την πώληση των καρτών, πιέζουν τους γνωστούς.
Μπορεί να φαίνεται προσβάσιµη η τιμή των 25 ή 30€ κάθε πρόσκλησης.
Όμως με το πέρασμα της πόρτας εισόδου η τιμή της διπλασιάζεται.
Είναι η λαχειοφόρος. Ποιος αντιστέκεται στον πειρασμό των λαχείων.
Όταν ο διπλανός αγοράζει λαχεία και προσφέρει τις κυρίες της συντροφιάς, ποιος μένει αμέτοχος.
Είναι και η τιμή των αναψυκτικών ή άλλων ποτών που δεν συμπεριλαμβάνεται στην τιμή της πρόσκλησης.
Γεννάται εύλογα το ερώτημα.
Φέρνει οικονομικό όφελος η κοπή της βασιλόπιτας;
Υπό προϋποθέσεις, ναι.
Αν ο αριθμός των καρτών που διατέθηκαν υπερβεί τις διακόσιες.
Αν κάποιοι που αγόρασαν πρόσκληση δεν προσέλθουν.
Αν υπάρξουν χορηγοί. Να πληρώσει την ορχήστρα, να προσφέρει την βασιλόπιτα, να δώσει δώρο αξίας για τη λαχειοφόρο.
Οι τυχεροί όμως που παραβρίσκονται, δεν υπολογίζουν κέρδη ή ζημιές και οι χοροί καλά κρατούν.