Χαίρομαι τα Χριστούγεννα, υπερβολικά τ’ αγαπώ. Γιατί την περίοδο αυτή ζωντανεύουν ευχάριστες αναμνήσεις από το παρελθόν. Γιατί έρχονται ενωρίς και μακροημερεύουν. Μόλις τελειώσει το καλοκαίρι, το φθινόπωρο μάλλον έχει εξαφανιστεί, αθόρυβα καταφθάνουν. Έρχονται ημερολογιακά ή οι άνθρωποι προστρέχουν; Λίγη σημασία έχει.
Γεγονός είναι η σύντομη άφιξή τους.
Ακόμη και τα λουκάνικα τα σπιτικά, μια επίπονη εργασία της νοικοκυράς, που άρχιζε μετά τη γιορτή, ετοιμάζονται με τον ερχομό του Δεκέμβρη.
Πώς μπορεί να γίνει διαφορετικά.
Τώρα σε εξαιρετικές περιπτώσεις θυσιάζονται χοιρινά, τις παραμονές των Χριστουγέννων.
Ποια οικογένεια τρέφει το άκακο ζώο;
Η οικοδέσποινα βρίσκει το χοιρινό κιμά όλο το χρόνο. Τα ετοιμάζει έγκαιρα ώστε μαζί με
τα άλλα πλούσια και γευστικά εδέσματα, το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι, να πλουτισθεί με τον πικάντικο μεζέ.
Οι βιτρίνες των καταστημάτων στολίστηκαν και λάμπουν από τα πολύχρωμα φωτάκια που παιχνιδίζουν ευχάριστα καθώς αναβοσβήνουν.
Κάθε χώρος που μπαινοβγαίνουν άνθρωποι, στολίζεται με το λαμπροστόλιστο δέντρο.
Οι Δήμοι, οι Κοινότητες, επιδίδονται σ’ ευγενική άμιλλα. Στολίζουν δρόμους, πλατείες.
Αρέσει ο στολισμός. Κάθε χρόνο με καινούργιες προσθήκες.
Έτσι στη Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση, παύει να ισχύει, «κάθε πέρσι και καλύτερα».
Αχ αυτά τα φώτα της πόλης. Μαγνητίζουν τις νέες, τους νέους της υπαίθρου. Την εγκαταλείπουν και συνωστίζονται στις μεγαλουπόλεις.
Ακόμα και οι φάτνες, καμία σχέση με την αντίστοιχη το Βρυξελλών που τόσο θόρυβο προκάλεσε.
Φαντάζουν με τις παραδοσιακές φάτνες που επικυρώνουν τη χριστιανική ταυτότητα της γιορτής.
Οι δρόμοι πλημμυρίζουν από χαρές. Είναι οι παιδικές φωνές που ψάλλουν τα παραδοσιακά κάλαντα. Οι χαρούμενες φωνές τους δέκτες από όλους.
Ακόμη και η κυρία Κική που δεν τις καλοψήθηκαν τα μελομακάρονα και έχασε το κέφι της, μόλις της χτύπησαν την πόρτα να τα πουν, το χαμόγελο άνθισε στα χείλη της. Έτσι ευχάριστη έσπευσε να ανοίξει.
Όλη αυτή η πανέμορφη κίνηση που παρατηρείται στην πόλη, έχει τις επιπτώσεις της.
Είναι δύσκολος ο δρόμος της επιστροφής στην ύπαιθρο. Για αυτό λέγεται «Χριστούγεννα στην πόλη, Πάσχα στο χωριό».
Η αρχή της απομάκρυνσης από το χωριό που φθίνει. Και όσο μικραίνει αυτό, τόσο δύσκολο ν’ αναγεννηθεί.
Τα Χριστούγεννα πλημμυρίζουν, θεωρητικά, από αγάπη, προσφορά στο συνάνθρωπο. Από τη Γέννηση του Χριστού εκπέμπεται πλημμύρα αγάπης.
Ποια αγάπη όμως διαχέεται από τη γιορταστική ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων;
Στις πόλεις, που τις ημέρες αυτές, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώνεται γιορτάσουν να χαρούν, ένας σιωπηλός πανικός επικρέμαται.
Ο φόβος βίαιων αντιδράσεων με θύματα ανθρώπινες ζωές.
Και έτσι είναι δυνατόν να θεσπίζεται εισιτήριο παρακολούθησης ειρηνικών προγραμμάτων.
Τα χρήματα, λένε, για την πρόσληψη πρόσθετης Αστυνομίας.
Την θεσμοθέτηση της δημιουργίας του νέου φορέα «Εθνικός Οργανισμός Κτηματολογίου και Ελέγχου Δόμησης» (ΕΟΚΕΔ) εντός της άνοιξης, είχε ανακοινώσει η κυβέρνηση, με την υλοποίηση της σχετικής μεταρρύθμισης να την έχει περιλάβει στον κυβερνητικό προγραμματισμό του 2026.
Ωστόσο, όπως διαπίστωσε η ηγεσία της ΚΕΔΕ, (αναφέρθηκε στην πρόσφατη συνεδρίαση του ΔΣ ) η μεταφορά των ΥΔΟΜ (Υπηρεσιών Δόμησης) στο Κτηματολόγιο δεν προχωρά σε ορατό ορίζοντα.
Τα μεγάλα προβλήματα στις υπηρεσίες και οι εκρεμμότητες στη λειτουργία του Κτηματολόγιου, που ταλαιπωρούν καθημερινά χιλιάδες πολίτες και επαγγελματίες είναι ο κύριος λόγος που πάει πίσω η μεταφορά των ΥΔΟΜ των Δήμων στο Κτηματολόγιο.
Παράλληλα οι εκτιμήσεις από τεχνικούς και αυτοδιοικητικούς κύκλους αναφέρουν ότι η εφαρμογή του κυβερνητικού σχεδίου για τη δημιουργία του νέου φορέα «Εθνικός Οργανισμός Κτηματολογίου και Ελέγχου Δόμησης» (ΕΟΚΕΔ), θα συνδυαστεί σε επόμενο χρονικό σημείο, με την ολοκλήρωση παράλληλων και αναγκαίων έργων, όπως είναι:
► Η υλοποίηση των τοπικών και ειδικών πολεοδομικών σχεδίων,
► η αναβαθμισμένη λειτουργία του ενιαίου ψηφιακού χάρτη,
► η ψηφιοποίηση του αρχείου των ΥΔΟΜ,
► η σύνταξη νέου οικοδομικού κανονισμού,
► η νομοθέτηση της κωδικοποίησης της πολεοδομικής νομοθεσίας
► το ξεκαθάρισμα των ζητημάτων με την εκτός σχεδίου δόμηση.
Σημειώνεται ωστόσο ότι η ΚΕΔΕ διαφωνεί με τη δημιουργία του ΕΟΚΕΔ και έχει ανακοινώσει προς το ΥΠΕΝ, ότι σε περίπτωση που προχωρήσει η θεσμοθέτηση και ενεργοποίηση του νέου Οργανισμού, θα προχωρήσει σε μαζικές προσφυγές των Δήμων στο ΣτΕ, με αίτημα την ακύρωση της πράξης που θα υλοποιεί τη μεταφορά των ΥΔΟΜ στο νέο φορέα ΕΟΚΕΔ.
«Για ακόμη μία χρονιά οι ανακοινώσεις των Γαλάζιων Σημαιών εκθέτουν τη δημοτική αρχή και αποτυπώνουν τη σκληρή πραγματικότητα για τη Ναυπακτία: έναν τόπο με τεράστιες φυσικές δυνατότητες αλλά χωρίς σοβαρό σχέδιο τουριστικής ανάπτυξης.
Η Κάτω Βασιλική και το Κρυονέρι πήραν Γαλάζια Σημαία, όμως οι μεγάλες και εμβληματικές παραλίες της Ναυπακτίας παραμένουν ξανά εκτός. Το Γρίμποβο, η Ψανή, ο Πλατανίτης, το Αντίρριο, η Μακύνεια και η Ρίζα συνεχίζουν να μην πληρούν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για μια διεθνή πιστοποίηση ποιότητας.
Και αυτό δεν είναι ούτε σύμπτωση ούτε ατυχία. Είναι το αποτέλεσμα επτά χρόνων διοίκησης που επένδυσε περισσότερο στην εικόνα, στα συνθήματα περί «εξωστρέφειας» και στην επικοινωνία, παρά στην ουσία και στις πραγματικές ανάγκες του τόπου.
Την ώρα που άλλοι δήμοι αυξάνουν κάθε χρόνο τις βραβευμένες παραλίες τους, στη Ναυπακτία αρκούμαστε σε πανηγυρικές φωτογραφίες, βαρύγδουπες δηλώσεις και έργα βιτρίνας χωρίς πραγματικό αποτύπωμα στην καθημερινότητα και στον τουρισμό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η συνεχής προπαγάνδα γύρω από τον «δίδυμο καταθλιπτικό αγωγό». Μας παρουσιάζουν το έργο ως τεχνολογικό άθλο, αλλά αποφεύγουν συνειδητά να πουν την αλήθεια στους δημότες: ότι χωρίς διαχωρισμό ομβρίων και λυμάτων, τεράστιοι όγκοι βρόχινων νερών συνεχίζουν να καταλήγουν στον βιολογικό καθαρισμό.
Αυτό σημαίνει:
μεγαλύτερο λειτουργικό κόστος,
τεράστια σπατάλη ηλεκτρικής ενέργειας,
υπερφόρτωση του συστήματος,
και τελικά ένα δίκτυο που λειτουργεί χωρίς σύγχρονο περιβαλλοντικό σχεδιασμό.
Με απλά λόγια, πανηγυρίζουν για τους αγωγούς αλλά αδιαφορούν για την ουσία και το αποτέλεσμα.
Η αλήθεια είναι ότι το τουριστικό προϊόν της Ναυπακτίας παραμένει καθηλωμένο στα βασικά. Δεν υπάρχουν αρκετές Γαλάζιες Σημαίες. Δεν υπάρχουν επαρκείς χώροι στάθμευσης. Δεν υπάρχει μαρίνα. Δεν υπάρχει ολοκληρωμένο σχέδιο για τουρισμό 12 μήνες τον χρόνο. Η ορεινή Ναυπακτία παραμένει αναξιοποίητη. Τα ιαματικά λουτρά Στάχτης εγκαταλελειμμένα.
Και αντί η δημοτική αρχή να λογοδοτεί για αυτές τις αποτυχίες, επιλέγει να επενδύει σε δημόσιες σχέσεις, κορδέλες και αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η Ναυπακτία αξίζει διοίκηση που να παράγει έργο και όχι εντυπώσεις. Γιατί οι Γαλάζιες Σημαίες δεν κερδίζονται με αναρτήσεις και δημόσιες σχέσεις. Κερδίζονται με σοβαρότητα, δουλειά και πραγματική προετοιμασία — στοιχεία που δυστυχώς λείπουν.»