Τα συνέδρια των πολιτικών παρατάξεων αποκτούν ξεχωριστό ενδιαφέρον. Καταβάλλουν ιδιαίτερη προσοχή οι ηγεσίες για την επιτυχία τους. Αναγγέλλονται αρκετούς μήνες πριν την πραγματοποίησή τους, για την αποδοχή τους από την κοινωνία.
Επιτυχή θεωρούνται όταν γεφυρώνουν χάσματα που δημιουργήθηκαν στο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από το τελευταίο συνέδριο ως το τωρινό. Η μαζική συμμετοχή στη διαδικασία εκλογής των συνέδρων και των οργάνων, αποτελεί σημαντικό παράγοντα επιτυχίας. Σπουδαίο βήμα ευμενούς αποδοχής από την κοινή γνώμη, αποτελούν οι εφικτές προτάσεις επίλυσης των προβλημάτων της καθημερινότητας.
Πάντα ένα συνέδριο παρακολουθείται από την πλειοψηφία. Δεν απευθύνεται αποκλειστικά στους οπαδούς της παράταξης. Το μήνυμα που εκπέμπει στοχεύει να συσπειρώσει τα μέλη, τις φίλες, τους φίλους αλλά και να προσελκύσει αναποφάσιστους.
Αναμφίβολα η διοργανώτρια παράταξη επιδιώκει λαμπρό αποτέλεσμα. Όμως και το βλέμμα της κοινής γνώμης στρέφεται προσεκτικό. Ποιος γνωρίζει αν η παράταξη αυτή αύριο είναι Κυβέρνηση ή συγκυβέρνηση.
Λογική απαίτηση να έχει σαφή άποψη για την πορεία της. Ν’ αποφύγει δυσάρεστες εκπλήξεις.
Όπως συνέβη με την προηγούμενη Κυβέρνηση. Η πρώτη φορά αριστερά, να συγκυβερνά με μεγάλο κομμάτι της άκρας δεξιάς.
Αυτή την όμορφη περίοδο, μια παράταξη με πλούσια ιστορία προσφοράς στο πολιτικό παιγνίδι, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. – ΚΙΝ.ΑΛ., σε σύντομο χρονικό διάστημα, οργανώνει το συνέδριό του. Οι οιωνοί δείχνουν επιτυχή πορεία.
Ο χώρος απόκτησε νέο Πρόεδρο με οράματα για την επιστροφή στην πρόοδο του τόπου.
Διάχυτη διαφαίνεται μια τάση επιστροφής των οπαδών που σε μια στιγμή αδυναμίας του, λοξοδρόμησαν.
Τα άλλα δύο κόμματα, η Ν.Δ. και ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που μονοπώλησαν την εξουσία την τελευταία δεκαετία κρίνονται.
Φαίνεται δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της μεγάλης πλειοψηφίας των ψηφοφόρων.
Η κοινωνία, αργά αλλά σταθερά, στρέφεται στο ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ.
Η πρόσφατη μαζική προσέλευση των Δημοκρατικών πολιτών για την εκλογή του Προέδρου του Κινήματος, έστειλε το μήνυμα. Τρεις λέξεις μόνο για την πιο πέρα πορεία του. Ενότητα – Ανανέωση – Αυτονομία.
Το προσεχές συνέδριο έχει ανάγκη όλων μας. Μόνο έτσι μπορεί και πρέπει να λειτουργήσει ως σάλπισμα.
Να γεννήσει την ξεχωριστή ελπίδα για την κοινωνία.
Αυτή που ικανοποιεί τις προσδοκίες της.
Καθεμιά μας, καθένας μας, σαν απλός στρατιώτης, μάχομαι.
Με τη συμμετοχή μου, κάνω την υπέρβαση στο μέτρο που περίπου τοποθετεί η ηγεσία. Παροτρύνω φίλες και φίλους ν’ ανταποκριθούν στο κάλεσμα του Προέδρου.
Υποχρέωση όλων ν’ αγωνιστούμε γι’ αυτά που έρχονται, κι είναι τόσα πολλά.
Έχει σημασία και το πιο μικρό λιθαράκι του πολίτη στο κτίσιμο μιας πατρίδας προόδου και ευημερίας.
Έτσι έρχεται η παραγωγική πορεία της Παράταξης μετά το συνέδριο.
Τις φωτιές και την αποψίλωση του εδάφους που έχουμε κατά τους καλοκαιρινούς μήνες ακολουθούν πλημμύρες, με τις πρώτες βροχές.
Για την αντιπλημμυρική θωράκιση της χώρας, με πρόσφατη εγκύκλιο, η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας ζητά άμεση κινητοποίηση Δήμων και Περιφερειών, θέτοντας συγκεκριμένες ενέργειες και αυστηρό χρονοδιάγραμμα προετοιμασίας ενόψει της χειμερινής περιόδου 2026-2027.
Τι πρέπει να κάνουν άμεσα οι Δήμοι
Η εγκύκλιος θέτει συγκεκριμένες υποχρεώσεις για τους Δήμους. Μεταξύ άλλων, ζητείται να προχωρήσουν άμεσα:
► στον έλεγχο και συντήρηση των δικτύων ομβρίων υδάτων των οδών αρμοδιότητάς τους,
► στον έλεγχο και τη συντήρηση των αντιπλημμυρικών έργων αρμοδιότητάς τους,
► προγραμματισμό και την εκτέλεση νέων έργων αντιπλημμυρικής προστασίας, όπου απαιτείται.
► Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον καθαρισμό και τη συντήρηση των εσχαρών και των φρεατίων υδροσυλλογής, των αγωγών και των λοιπών στοιχείων του δικτύου ομβρίων.
► Οι Δήμοι καλούνται να διαθέτουν επικαιροποιημένο κατάλογο με χώρους προσωρινής καταφυγής εκτός των ζωνών υψηλής επικινδυνότητας πλημμύρας, στους οποίους θα πρέπει να υπάρχει εύκολη πρόσβαση τόσο για τους πολίτες όσο και για τα οχήματα της ΕΛ.ΑΣ., του Πυροσβεστικού Σώματος και του ΕΚΑΒ.
► Για περιοχές που βρίσκονται μέσα σε ζώνες υψηλού πλημμυρικού κινδύνου, πρέπει επιπλέον να προσδιοριστούν κατάλληλα κτίρια για ασφαλή επιτόπου καταφυγή.
Οι κρίσιμες ημερομηνίες
Με βάση τις οδηγίες της ΓΓΠΠ, ο Σεπτέμβριος του 2026 αποτελεί ουσιαστικά τον μήνα επιχειρησιακής προετοιμασίας των ΟΤΑ:
► Έως το πρώτο δεκαήμερο Σεπτεμβρίου: σύγκληση Τοπικών Επιχειρησιακών Συντονιστικών Οργάνων Πολιτικής Προστασίας – ΤΕΣΟΠΠ και αντίστοιχα Περιφερειακών ΠΕΣΟΠΠ.
► Έως το πρώτο δεκαπενθήμερο Σεπτεμβρίου: χαρτογράφηση των σημείων αυξημένης πλημμυρικής επικινδυνότητας από τις Τεχνικές Υπηρεσίες Δήμων και Περιφερειών.
► Έως τις 20 Σεπτεμβρίου: ειδική ενημέρωση από τις Περιφέρειες προς τον Γενικό Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας και το ΕΣΚΕΔΙΚ για συγκεκριμένες διαπεριφερειακές περιπτώσεις οργανωμένης απομάκρυνσης πολιτών.
► Εντός Σεπτεμβρίου: σχεδιασμός και διεξαγωγή άσκησης Πολιτικής Προστασίας για πλημμύρες, με πρόβλεψη και για οργανωμένη προληπτική απομάκρυνση πολιτών.
Κάποτε πήγαινες στο πανηγύρι για να χορέψεις. Σήμερα πας κυρίως για να αποδείξεις ότι πήγες.
Η διαφορά είναι μικρή μόνο αν δεν έχεις κινητό. Αν έχεις, είναι τεράστια.
Το παλιό πανηγύρι ήταν μια απλή υπόθεση.
Μια πλατεία, μερικά τραπέζια, ένα πάλκο, μουσική και άνθρωποι που ήξεραν να διασκεδάζουν χωρίς να χρειάζεται να ενημερώσουν προηγουμένως τους διαδικτυακούς τους φίλους.
Δεν υπήρχε ανάγκη για story, reel, live μετάδοση ή φωτογραφία με λεζάντα «Αξέχαστες στιγμές». Οι στιγμές ήταν πράγματι αξέχαστες, επειδή δεν περνούσε ο μισός χρόνος τους ψάχνοντας την κατάλληλη γωνία για λήψη.
Σήμερα, πριν αρχίσει ο χορός, αρχίζει η παραγωγή. Κάποιος κρατάει το κινητό, κάποιος ποζάρει, κάποιος τραβάει βίντεο και κάποιος άλλος ελέγχει αν το βίντεο «γράφει».
Το πανηγύρι έχει αποκτήσει πλέον και σκηνοθεσία. Λείπει μόνο ο σκηνοθέτης με το «πάμε!».
Και βέβαια, τίποτα δεν πρέπει να μείνει εκτός πλάνου. Ούτε το ποτήρι, ούτε το πιάτο, ούτε το χέρι που σηκώνεται στον χορό. Διότι αν δεν ανέβηκε στο Instagram, υπήρξε άραγε;
Ακόμη και το ντύσιμο έχει αλλάξει. Κάποτε φορούσες ό,τι άντεχες μέχρι το πρωί. Τώρα χρειάζεσαι εμφάνιση κατάλληλη για πανηγύρι, αλλά ταυτόχρονα και για φωτογράφιση μόδας. Το παραδοσιακό χωριό απέκτησε, χωρίς να το ζητήσει, τη δική του πασαρέλα.
Και μετά έρχεται η μουσική. Εκεί όπου κάποτε ο ήχος κουβαλούσε μνήμη, τόπο και παράδοση, σήμερα ακούς τραγούδια κακής ποιότητας που φορούν τη στολή του παραδοσιακού, σε ανυπόφορα ντεσιμπέλ. Όσο πιο δυνατά, τόσο καλύτερα. Αν μετά το τρίτο τραγούδι δεν έχεις χάσει προσωρινά την ακοή σου, μάλλον το ηχείο δεν ήταν αρκετά μεγάλο.
Φυσικά, δεν φταίνε τα κινητά. Τα κινητά είναι απλώς εργαλεία. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η καταγραφή αντικαθιστά τη συμμετοχή. Όταν αντί να χορεύεις, κοιτάς αν σε τραβάει κάποιος. Όταν αντί να ακούς τη μουσική, ελέγχεις αν βγήκες καλά στο βίντεο.
Κάποτε το πανηγύρι ήταν μια ευκαιρία να ξεχάσουμε για λίγο τον εαυτό μας. Σήμερα κινδυνεύει να γίνει μια ευκαιρία να τον διαφημίσουμε.
Και κάπως έτσι, από την πλατεία του χωριού φτάσαμε στην παγκόσμια σκηνή του Instagram.
Άλλωστε, τι αξία έχει να περάσεις καλά με τους ανθρώπους γύρω σου, αν δεν το μάθουν πρώτα οι 1.237 ακόλουθοί σου;
Ίσως, τελικά, το πιο παραδοσιακό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε σε ένα πανηγύρι είναι το πιο απλό: να αφήσουμε για λίγο το κινητό στην τσέπη και να χορέψουμε. Χωρίς αποδεικτικά στοιχεία.
Γιατί το αληθινό πανηγύρι δεν χρειάζεται κάμερα. Χρειάζεται ανθρώπους που να είναι πραγματικά εκεί.