Ο Δήμος Ναυπακτίας και η Δρώντων Κάθαρσις ΑΜΚΕ, σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας και Λευκάδος, προσκαλούν το κοινό στην παράσταση «Ίων του Ευριπίδη: «Η ατραπός του εγώ ειμί», που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2026 και ώρα 20:00 στο Κάστρο Ναυπάκτου.

Η ΑΜΚΕ «Δρώντων Κάθαρσις» παρουσιάζει μία σύγχρονη σκηνική προσέγγιση του έργου «Ίων» του Ευριπίδη, ενός από τα πιο ιδιαίτερα και ανθρώπινα έργα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας.  Στο επίκεντρο της παράστασης βρίσκεται η αναζήτηση της ταυτότητας, η ανάγκη του ανθρώπου να ανακαλύψει την καταγωγή του και να συμφιλιωθεί με το παρελθόν του. Μέσα από την ιστορία του Ίωνα, ενός νέου που μεγαλώνει χωρίς να γνωρίζει τους γονείς του, ξεδιπλώνεται ένα βαθιά συγκινητικό αφήγημα για την καταγωγή, την εγκατάλειψη, το τραύμα, τη μοίρα και την αναγνώριση.  Ο Ίων βαδίζει μια στενή ατραπό αυτογνωσίας, όπου η καταγωγή δεν είναι μόνο αίμα αλλά συνείδηση και το «Εγώ Ειμί» δεν δηλώνει εγωισμό, αλλά την αποκάλυψη της ύπαρξης μέσα στον κόσμο και τον λόγο των θεών.  Η παράσταση προσεγγίζει το αρχαίο κείμενο με σύγχρονη ματιά, διατηρώντας τον ποιητικό του χαρακτήρα, ενώ ταυτόχρονα αξιοποιεί τη σωματικότητα, τη μουσικότητα και τον ρυθμό, ώστε να δημιουργηθεί μια ζωντανή και άμεση θεατρική εμπειρία για το κοινό.

Περίληψη έργου

Ο Ίων είναι ένα παιδί που γεννήθηκε κρυφά, μεγάλωσε χωρίς να ξέρει ποιος είναι.  Η Κρέουσα νέα κοπέλα τότε, βιάστηκε από τον θεό Απόλλωνα και γέννησε ένα παιδί κρυφά. Φοβήθηκε όμως και το εγκατέλειψε. Το Παιδί σώθηκε από τον ίδιο τον Απόλλωνα και το μεγάλωσε στους Δελφούς με τη φροντίδα της Πυθίας, χωρίς να γνωρίζει την καταγωγή του. Χρόνια μετά η Κρέουσα και ο σύζυγός της Ξούθος πηγαίνουν στους Δελφούς γιατί δεν μπορούν να κάνουν παιδιά. Ο χρησμός λέει στον Ξούθο ότι ο πρώτος που θα συναντήσει είναι ο γιός του – και αυτός είναι ο Ίων. Ο Ξούθος πιστεύει ότι είναι δικό του παιδί από παλιά περιπέτεια. Η Κρέουσα όμως δεν ξέρει την αλήθεια, ζηλεύει, θυμώνει και προσπαθεί να σκοτώσει τον Ίωνα. Στο τέλος με τη βοήθεια της Πυθίας αποκαλύπτεται η αλήθεια: Ο Ίων είναι δικός της γιός. Μάνα και παιδί αναγνωρίζονται. Παρουσιάζεται η Θεά Αθηνά συμβουλεύει την Κρέουσα να τον εγκαταστήσει στο θρόνο της Αθήνας και προφητεύει την γέννηση του Αχαιού και του Δώρου. Το έργο κλείνει με μια αίσθηση λύτρωσης.

Συντελεστές

Μετάφραση Κειμένου: Τάσος Ρούσσος

Σκηνοθεσία: Ειρήνη Ευαγγελάτου

Σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Τσούμας – Σοφία Σιδηροπούλου

Μελοποίηση Χορικών: Ανδρέας Καλαντζής

Επιμέλεια Κίνησης : Ειρήνη Ευαγγελάτου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Δημήτρης Καρασμαϊλης

Βοηθός Παραγωγής: Ιωάννα Σακούλη

Ήχος – Φως: Δημήτρης Ιωάννου

Ηχογράφηση- Στούντιο: Quarantena Studio

Παίζουν

ΚΡΕΟΥΣΑ: Μπανιά Θάλεια

ΙΩΝΑΣ: Καρασμαϊλης Δημήτρης

ΕΡΜΗΣ: Χαμηλός Σπύρος

ΞΟΥΘΟΣ: Μελίστας Νίκος

ΓΕΡΟΝΤΑΣ: Κατσάμπας Γιώργος

ΔΟΥΛΟΣ: Σκαρπέντζος Δημήτρης

ΠΥΘΙΑ: Ταραμπίκου Βάσω

ΑΘΗΝΑ: Ευαγγελάτου Ειρήνη

ΧΟΡΟΣ: Σταυροπούλου Αγγέλα, Καλαντζή Αρετή, Τσιώτα Σοφία, Καραλή Μάρθα, Φούντζουλα Μαριέττα, Μπανιά Θάλεια, Φούντζουλα Μελίνα, Μπανιά Κωνσταντίνα

Την αντίθεση του στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τη διαχείριση των υδάτων και τις υποχρεωτικές συγχωνεύσεις δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης – αποχέτευσης εξέφρασε το Διοικητικό Συμβούλιο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), με τον πρόεδρο της Ένωσης, τον πρόεδρο της Επιτροπής Περιβάλλοντος και τον πρόεδρο της ΕΔΕΥΑ να ασκούν δριμεία κριτική στις κυβερνητικές επιλογές.

Όπως αναφέρουν , το νομοσχέδιο δεν αντιμετωπίζει τα πραγματικά προβλήματα της διαχείρισης των υδάτων, συγκρούεται με τον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης που ψηφίστηκε πριν από λίγες εβδομάδες και επιχειρεί να επιβάλει υποχρεωτικές συγχωνεύσεις  των δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης – αποχέτευσης  -ΔΕΥΑ, χωρίς τεκμηρίωση, χωρίς μελέτες βιωσιμότητας και χωρίς εξασφαλισμένους πόρους.

Όπως  τονίστηκε, ακόμη και αν το νομοσχέδιο ψηφιστεί, δύσκολα θα εφαρμοστεί, επικαλούμενοι τις αναμενόμενες προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας, τα προβλήματα στελέχωσης των υπηρεσιών και της ΡΑΑΕΥ, καθώς και τις σοβαρές πρακτικές δυσκολίες που δημιουργεί η μεταβατική περίοδος.

Ταυτόχρονα η στο ΔΣ Της  ΚΕΔΕ έκαναν  λόγο για συνολική υποτίμηση της αυτοδιοίκησης, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση αγνοεί τόσο τη δουλειά που έγινε για τον νέο Κώδικα όσο και τις τεκμηριωμένες προτάσεις που υπέβαλαν η ΚΕΔΕ και η ΕΔΕΥΑ κατά τη δημόσια διαβούλευση.

Η πρόσφατη κυβερνητική πρωτοβουλία να παρουσιάσει μια οριζόντια ψηφιακή αξιολόγηση για την αποτελεσματικότητα των 332 δήμων της χώρας, βασισμένη σε ερωτηματολόγια πολιτών και δείκτες του Υπουργείου Εσωτερικών, άνοιξε έναν νέο κύκλο αντιπαράθεσης.

Η συντριπτική πλειονότητα των δημάρχων και η ηγεσία της ΚΕΔΕ μιλούν ανοιχτά για «στημένες αξιολογήσεις».

Το βασικότερο επιχείρημα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι ότι το κράτος ζητά από τους δήμους να λειτουργούν με ευρωπαϊκά πρότυπα, την ώρα που τους κρατά σε οικονομική και στελεχιακή ασφυξία.

Οι δήμοι έχουν υποστεί δραματικές μειώσεις στους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ΚΑΠ) τα τελευταία 16 χρόνια, ενώ η υποστελέχωση σε κρίσιμες υπηρεσίες (όπως οι τεχνικές υπηρεσίες και η καθαριότητα) αγγίζει το κόκκινο λόγω του «παγώματος» των προσλήψεων (δημοσιονομική πειθαρχία των Μνημονίων).

Το να βαθμολογείς έναν δήμο αρνητικά για την κατάσταση των δρόμων ή την καθυστέρηση ενός έργου, όταν το ίδιο το κράτος δεν του δίνει τα χρηματοδοτικά εργαλεία για να δράσει, αποτελεί πολιτικό παραλογισμό.

Ταυτόχρονα, στην  Ελλάδα, η διάχυση των αρμοδιοτήτων αποτελεί το τέλειο άλλοθι για την κεντρική διοίκηση. Όταν ένας πολίτης βλέπει ένα ακαθάριστο ρέμα, ένα κατεστραμμένο πεζοδρόμιο ή ένα δίκτυο οδοποιίας σε κακή κατάσταση, συνήθως επιρρίπτει την ευθύνη στον δήμαρχο.  Όμως, η ευθύνη συχνά ανήκει στις Περιφέρειες, σε υπουργεία ή σε δημόσιες εταιρείες (π.χ. ΕΥΔΑΠ, ΔΕΔΔΗΕ).

 Η κυβερνητική πλατφόρμα, αποτυγχάνοντας να διαχωρίσει ποιος πραγματικά ευθύνεται για κάθε δυσλειτουργία, «τσουβαλιάζει» τις υπηρεσίες, επιτρέποντας στο κεντρικό κράτος να κρύβεται πίσω από τη γενικευμένη δυσαρέσκεια των πολιτών, τονίζουν οι αιρετοί .​ ‌‍πηγή: aire