Η περιοχή της Αρκτικής είναι φίσκα στους φυσικούς πόρους! Με το λιώσιμο των πάγων οι πόροι αυτοί γίνονται πιο προσιτοί και οι γύρω χώρες, που θέλουν να έχουν τον έλεγχο, τους γλυκοκοιτάζουν!

Έτσι, στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ξεκίνησε ένας αντα­γωνισμός μεταξύ των χωρών που έχουν πρόσβαση στον Αρκτικό Κύκλο. Άρχι­σαν πειράγματα του τύπου «Τι με κοιτάς έτσι; Δικιά σου είναι η Αρκτική; Δεν βλέπω πουθενά τη σημαία της χώρας σου!». Και σκάει ένας Ρώσος το 2007, ο Άρτουρ Τσιλινγκάροβ, και λέει: «Έτσι είστε; Θα πάρω ένα υποβρύχιο το μωρό μου και θα πάω στον πυθμένα της Αρκτικής να καρφώσω τη ρωσική σημαία λοιπόν!»

Και το έκανε! Αυτή τη στιγμή, εκτός από πολύ κρύο, στον βυθό της θάλασσας στον Βόρειο Πόλο υπάρχει ένα ρωσικό σημαιάκι!

Ο πλέον αρμόδιος επιστημονικός φορέας που ασχολείται με την συστηματική παρακολούθηση και αξιολόγηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος,  το  Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ), παρεμβαίνει δημόσια για το ζήτημα του λαγοκέφαλου, με στόχο να αποκαταστήσει την πραγματική εικόνα και να αποφευχθούν η υπερβολή, ο φόβος και ο αδικαιολόγητος πανικός.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του ΕΛΚΕΘΕ  αυτά  που πρέπει να γνωρίζουν οι πολίτες για τον λαγοκέφαλο είναι:

► 1. Δεν είναι νέο φαινόμενο — καταγράφεται στην Ελλάδα από το 2005. Ο λαγοκέφαλος δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Είναι ένα ξενικό είδος που έχει εξαπλωθεί σταδιακά στις ελληνικές θάλασσες εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες.

► 2. Είναι χωροκατακτητικό είδος με επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον. Η παρουσία του επηρεάζει τη βιοποικιλότητα, καθώς ανταγωνίζεται ντόπια είδη και διαταράσσει την ισορροπία των οικοσυστημάτων.

► 3. Δεν είναι απλώς «ένα ακόμη ψάρι» — δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα στην αλιεία. Ο λαγοκέφαλος καταστρέφει εργαλεία, τρώει αλιεύματα και προκαλεί πραγματική οικονομική ζημιά στους παράκτιους αλιείς.

► 4. Είναι επικίνδυνος για κατανάλωση — δεν τον τρώμε ποτέ. Οι ιστοί του περιέχουν τετροδοτοξίνη, μια ισχυρή νευροτοξίνη χωρίς γνωστό αντίδοτο. Η κατανάλωσή του απαγορεύεται και μπορεί να είναι μοιραία.

► 5. Η μεγαλύτερη απειλή για τον άνθρωπο είναι η βρώση, όχι η παρουσία του στη θάλασσα. Ο κίνδυνος αφορά κυρίως την κατανάλωση του ψαριού. Η παρουσία του στη θάλασσα απαιτεί προσοχή, όχι πανικό.

► 6. Δεν υπάρχουν καταγεγραμμένοι θάνατοι στην Ελλάδα από λαγοκέφαλο. Σύμφωνα με το ΕΛΚΕΘΕ, έχει καταγραφεί ένα περιστατικό δηλητηρίασης από κατανάλωση, χωρίς καταγεγραμμένο θάνατο στη χώρα μας.

► 7. Οι αναφορές για επιθέσεις χρειάζονται επιβεβαίωση, όχι αναπαραγωγή φόβου. Πολλά περιστατικά που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν έχουν επιβεβαιωθεί. Το ΕΛΚΕΘΕ αναφέρει ότι γνωρίζει μόνο ένα περιστατικό επίθεσης σε λουόμενη στην Κρήτη το 2022.

► 8. Δεν πλησιάζουμε, δεν ταΐζουμε, δεν προκαλούμε την άγρια πανίδα. Η βασική οδηγία ισχύει για όλα τα άγρια είδη: κρατάμε απόσταση και αποφεύγουμε κάθε επαφή ή πρόκληση

► 9. Η αντιμετώπιση απαιτεί επιστημονική παρακολούθηση και αξιόπιστα δεδομένα. Χρειάζεται οργανωμένη καταγραφή των πληθυσμών και των περιστατικών, ώστε τα μέτρα να βασίζονται σε πραγματικά στοιχεία και όχι σε αποσπασματικές αναφορές.

► 10. Υπάρχει σχέδιο δράσης — όχι όμως μαγική λύση από τη μία μέρα στην άλλη. Το ΕΛΚΕΘΕ έχει εκπονήσει σχέδιο για την παρακολούθηση και διαχείριση του είδους, ενώ προωθείται πιλοτικό πρόγραμμα στοχευμένης, επιδοτούμενης εξαλίευσης από παράκτιους αλιείς.

Για να ταξιδέψει κανείς πίσω στο χρόνο, αρκεί να κλείσει ένα αεροπορικό εισιτήριο για Αιθιοπία. Εκεί, το ημερολόγιο είναι επτά χρόνια και οκτώ μήνες πίσω από τον υπόλοιπο κόσμο, ενώ το κάθε έτος έχει 13 και όχι 12 μήνες .

Η Καθολική Εκκλησία υπολόγισε εκ νέου τη γέννηση του Ιησού το 500 μ.Χ., αλλάζοντας στη συνέχεια το ημερολογιακό έτος.

Ωστόσο, οι Αιθίοπες δεν πείστηκαν.

Αντίθετα, κόλλησαν με την αρχική ημερομηνία, προκαλώντας τεράστια διαφορά στον τρόπο με τον οποίο σημειώνεται ο χρόνος σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο.

Οι Αιθίοπες επίσης απορρίπτουν την ιδέα να υπάρχει διαφοροποιητικός αριθμός ημερών μέσα σε ένα μήνα. Αντίθετα, κάθε μήνας είναι ακριβώς 30 ημέρες.

Στο τέλος του έτους, η χώρα έχει έναν σύντομο 13ο μήνα πέντε ή έξι ημερών.

Το νέο έτος να γιορτάζεται συνήθως στις 11 Σεπτεμβρίου (ή στις 12 Σεπτεμβρίου σε δίσεκτα έτη).