Είπα αυτή την φορά να λειτουργήσω πιο υποστηρικτικά απέναντι στον άνδρα μου και να μην κατεβάσω πάλι μούτρα .Δεν ήθελε να χώσει το χέρι βαθιά στην τσέπη για το καλοκαιρινό μας ταξίδι ,αφού θεωρούσε ότι με τις περσινές διακοπές μας στο Λουτράκι είχε αποκτήσει δια βίου τον τίτλο του υπέρτατου ταξιδευτή !
Η αλήθεια είναι πως μου κόπηκε το γέλιο όταν μου ανακοίνωσε τον φετινό προορισμό.
«Έχει πολλά πλεονεκτήματα αυτός ο τόπος Βιβή ,αρκεί να θέλεις να τα δεις «ήταν η πρώτη του κουβέντα ενώ εγώ κατέρρεα σαν κτήριο ύστερα από ισχυρό χτύπημα του Εγκέλαδου.
«Μήπως υπερβάλεις Δημοσθένη; Ή ακόμη χειρότερα, μήπως με δουλεύεις Δημοσθένη;»
Ό,τι κι αν έλεγα όμως η απόφαση είχε ήδη παρθεί .Λίγες μέρες πριν την αναχώρηση μου είπε:
«Το χωριό του καλού μου συναδέλφου λέγεται Κληματαριά και είναι για απαιτητικούς επισκέπτες like us! Νομίζω θα το λατρέψεις «.
«Πλάκα μου κάνεις έτσι ; » αναφώνησα μόλις με πήγε στον ξενώνα του χωριού
«Τι ακριβώς σε χαλάει ;»με ρώτησε ενώ ταυτόχρονα παραμέριζε ένα βιβλίο με την πεντάλφα στο εξώφυλλο προφανώς ξεχασμένο από τον προηγούμενο επισκέπτη.
«Μήπως πρέπει να νιώθω κι ευγνωμοσύνη που θα κοιμηθώ στο μπουντρούμι που γέννησε η Ρόζμαρι το μωρό της ;»έκανα εξοργισμένη δείχνοντας το επίμαχο βιβλίο .
«Μα είναι υπέροχο κατάλυμα» .
«Ναι, πρέπει να το διαφήμισαν πολύ και στις κατσαρίδες γι’ αυτό κι έχουν μαζευτεί όλες εδώ μέσα !» ούρλιαξα την στιγμή που ένα από αυτά τα σιχαμερά πλάσματα τόλμησε να σκαρφαλώσει μέχρι το μπούστο μου .
«Μην μου πουλάς πνεύμα» νευρίασε ο σύζυγός μου που εκμεταλλεύτηκε την μεταξύ μας ένταση για να πάει στο καπηλειό του χωριού .
Κατά το βράδυ επέστρεψε αφού προηγουμένως είχε πιει ένα ολόκληρο βαρέλι κρασί .
«Καλώς τον Ορέστη Μακρή» σχολίασα ειρωνικά καθώς προσπαθούσα να απαλλαγώ από μια αράχνη που επέμενε να στήσει το τσαρδί της με θεμέλια τις τρίχες των μαλλιών μου .
Δεν χρειάζεται να σας περιγράψω το πώς κύλησαν οι εφιαλτικές πέντε μέρες που έμεινα στην Κληματαριά .
Αποκομμένη από τον πολιτισμό και την τεχνολογία και με συντροφιά τα καθημερινά ,φάλτσα μαθήματα κλαρίνου του Μαθουσάλα γείτονα άρχισα να νοσταλγώ το σπίτι μου.
Ευτυχώς επέστρεψα …Κι όσο για τις διακοπές ;
Ευχαριστώ δεν θα πάρω , κι εδώ καλά περνάω !



