Ερώτηση προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού κα Λίνα Μενδώνη και την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κα Νίκη Κεραμέως, με θέμα: Διαφοροποιήσεις με βάση την υπηκοότητα στην είσοδο μαθητών ελληνικών σχολείων σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία, έκανε ο βουλευτής του ΚΙΝ.ΑΛ. Δημήτρης Κωνσταντόπουλος.
«Με την υπ’αριθμ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΔΑΜΕΕΠ/ ΤΑΜΣ/346553/247338/5874/3323/27.6.2019(ΦΕΚ 2666/Β’/1.7.2019) Κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Πολιτισμού & Αθλητισμού καθορίστηκαν οι λεπτομέρειες για το αντίτιμο επίσκεψης οργανωμένων αρχαιολογικών χώρων, ιστορικών τόπων, μνημείων και μουσείων της χώρας, καθώς και οι περιπτώσεις απαλλαγής από την υποχρέωση καταβολής αντιτίμου.
Συγκεκριμένα, με το άρθρο 2 παρ. 1 στοιχ. α’ της απόφασης αυτής, ορίσθηκε ότι παιδιά και νέοι ηλικίας 6 έως 25 ετών των εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρών θα καταβάλουν μειωμένο αντίτιμο 50% περίπου του εκάστοτε κανονικού αντιτίμου για την είσοδό τους στους προαναφερθέντες χώρους, ενώ αντίθετα, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 2 στοιχ. α’ της ΚΥΑ απαλλάσσονται πλήρως από την καταβολή αντιτίμου τα παιδιά και οι νέοι ηλικίας έως 25 ετών των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την επίδειξη της αστυνομικής τους ταυτότητας ή του διαβατηρίου τους για την επιβεβαίωση της ηλικίας και της χώρας προέλευσης.
Στη συνέχεια, με την υπ’αριθμ. ΥΠΠΟΑ/ΓΡΥΠ/591722/12422 Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΦΕΚ Β 3976/31-10-2019) τροποποιήθηκε η παραπάνω Υπουργική Απόφαση, χωρίς ωστόσο να αλλάζουν τα προαναφερθέντα σημεία σχετικά με την είσοδο παιδιών και νέων έως 25 ετών στους αρχαιολογικούς και λοιπούς χώρους πολιτισμού της χώρας, με το κριτήριο της προέλευσης από κράτος-μέλος της ΕΕ και του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (οπότε η είδοσος είναι δωρεάν) ή από τρίτα κράτη (όπου καταβάλλεται το μισό εισιτήριο) να παραμένει.
Οι παραπάνω Υπουργικές Αποφάσεις έχουν σαν άμεση συνέπεια, παιδιά που φοιτούν σε ελληνικά σχολεία και επισκέπτονται για παράδειγμα τα Μουσεία της χώρας μας στο πλαίσιο του προγράμματος σπουδών του σχολείου, να διαχωρίζονται από το Ελληνικό Δημόσιο σε παιδιά που εισέρχονται δωρεάν και σε παιδιά που καταβάλουν μειωμένο εισιτήριο, ανάλογα με τη χώρα καταγωγής τους.
Και τούτο μάλιστα, τη στιγμή που στην ίδια απόφαση υπάρχει πρόβλεψη για δωρεάν είσοδο ανεξαρτήτως υπηκοότητας σε εκπαιδευόμενους άνω των 25 ετών σε σχολεία της Β’ βάθμιας εκπαίδευσης (εσπερινά σχολεία, Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, ΕΠΑ.Λ) και σε επαγγελματικές σχολές (ΕΠΑ.Σ. Ο.Α.Ε.Δ.), καθώς και πρόβλεψη για δωρεάν είσοδο σε πρόσφυγες, με την επίδειξη Δελτίου Αιτούντος Διεθνούς Προστασίας ή Ταξιδιωτικού Εγγράφου Σύμβασης της 28ης Ιουλίου 1951 (διαβατήριο αναγνωρισμένου πρόσφυγα) ή Ταξιδιωτικού Εγγράφου Αλλοδαπού (διαβατήριο αναγνωρισμένου δικαιούχου επικουρικής προστασίας) ή Άδειας Διαμονής.
Ωστόσο, για την περίπτωση των καταγόμενων από χώρες εκτός Ε.Ε. μαθητών σε σχολεία της χώρας μας, ουδεμία πρόβλεψη υπήρξε από το Υπουργείο, με αποτέλεσμα τα παιδιά αυτά να υφίστανται ανεπίτρεπτο διαχωρισμό από τους συμμαθητές τους και οι εκπαιδευτικοί να αναλαμβάνουν το ρόλο να τον υλοποιήσουν στην πράξη, χωρίζοντας τους μαθητές τους σε Ευρωπαίους και μη. Κάτι τέτοιο είναι προφανές ότι δεν αρμόζει στις επιταγές ενός σύγχρονου κράτους δικαίου, αλλά ούτε και στην παιδεία και στον πολιτισμό μας.
Κατόπιν αυτών, ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:
Για ποιο λόγο επελέγη το κριτήριο της υπηκοότητας για τον καθορισμό του αντιτίμου για την είσοδο παιδιών, μαθητών στη χώρα μας σε οργανωμένους αρχαιολογικούς χώρους, ιστορικούς τόπους, μνημεία και μουσεία της χώρας μας;
Ποια η θέση των αρμόδιων Υπουργείων απέναντι στον εν τοις πράγμασι διαχωρισμό των μαθητών σε προερχόμενους από την Ευρωπαϊκή Ένωση και μη, για την είσοδό τους στους παραπάνω χώρους;
Σκοπεύει το αρμόδιο Υπουργείο να προβεί στην τροποποίηση της Υπουργικής Απόφασης που καθορίζει το αντίτιμο για την επίσκεψη οργανωμένων αρχαιολογικών χώρων, ιστορικών τόπων, μνημείων και μουσείων της χώρας, ώστε να υπάρξει πρόβλεψη για την ενιαία αντιμετώπιση των παιδιών και των νέων που φοιτούν σε σχολεία της χώρας μας ανεξαρτήτως υπηκοότητας;».
Με εκδηλώσεις που ξεκίνησαν το απόγευμα του Σαββάτου 25 Ιουλίου, παραμονή της εορτής, η Ναύπακτος γιόρτασε με λαμπρότητα την Αγία Παρασκευή.
Στις 19:00 τελέστηκε Μεγάλος Πολυαρχιερατικὸς Εσπερινός, χοροστατούντων των Μητροπολιτών Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου κ. Ιερόθεου και Ισπανίας & Πορτογαλίας κ. Πολύκαρπου.
Ακολούθησε αρτοκλασία στην Πλατεία Φαρμάκη, ενώ ακολούθησε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας της Αγίας Παρασκευής στους δρόμους της πόλης, με τη συμμετοχή του Κλήρου, των τοπικών αρχών, πλήθους πιστών και με επικεφαλής την Παπαχαραλαμπείο Φιλαρμονική.
Ανήμερα της εορτής, Κυριακή 26 Ιουλίου στις 7:00 το πρωί θα τελεστεί ο Πανηγυρικός Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ενώ στις 7:00 το απόγευμα θα τελεστούν ο Εσπερινός και η Ιερά Παράκληση προς τιμήν της Αγίας Παρασκευής.
Ο Δήμος Ναυπακτίας και η Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου διοργανώνουν εκδήλωση για τους απόδημους Ναυπακτίους, την Τρίτη, 28 Ιουλίου 2026 και ώρα 20:30 στο Ενετικό Λιμάνι (δυτικός βραχίονας).
Στην εκδήλωση συμμετέχουν η Χορωδία Δημοτικής Μουσικής της Μητροπόλεως υπό τη διεύθυνση του Π.Αναστασόπουλου και τμήματα του Λαογραφικού Πολιτιστικού Χορευτικού Ομίλου Ναυπάκτου (Λ.Π.Χ.Ο.Ν.) «Ανεμογιάννης» και του Ναυπακτιακού Χορευτικού Ομίλου Φίλων Ελληνικής Παράδοσης (ΝΑ.Χ.Ο.Φ.Ε.Π.) «Ναυς».
Το Κάστρο της Ναυπάκτου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και καλύτερα διατηρημένα κάστρα της Ελλάδας. Είναι ένα μνημείο που δεν ξεχωρίζει μόνο για την ιστορική και αρχαιολογική του αξία, αλλά και για τη μοναδική αρμονία που είχε διαμορφωθεί μέσα στους αιώνες ανάμεσα στα τείχη και το φυσικό περιβάλλον.
Οι πρόσφατες εκτεταμένες υλοτομίες, που πραγματοποιήθηκαν με το σκεπτικό της προστασίας του κάστρου από πυρκαγιά και της ανάδειξης των τειχών, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Η πρόταση της δημοτικής αρχής, η οποία υιοθετήθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, είχε ως αποτέλεσμα μια εικόνα που δύσκολα αφήνει ασυγκίνητο οποιονδήποτε αγαπά το μνημείο.
Σήμερα, μεγάλο μέρος του κάστρου θυμίζει περισσότερο έναν γυμνό βραχώδη λόφο παρά το ιστορικό τοπίο που γνωρίζαμε επί δεκαετίες. Η εικόνα αυτή, κατά την άποψή μου, αδικεί το ίδιο το μνημείο και απογοητεύει ακόμη και πολλούς από εκείνους που πίστευαν ότι η απομάκρυνση μέρους της βλάστησης θα βοηθούσε στην ανάδειξη των τειχών.
Το κάστρο δεν ήταν απροστάτευτο
Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι κατά την υλοποίηση του έργου «Συνολική Ανάδειξη του Κάστρου Ναυπάκτου», την περίοδο 2005–2008, δεν πραγματοποιήθηκαν μόνο εργασίες αποκατάστασης και ανάδειξης.
Το έργο περιλάμβανε και ένα ολοκληρωμένο σύστημα πυροπροστασίας:
εγκαταστάθηκε πλήρες δίκτυο πυρόσβεσης στις τρεις πρώτες ζώνες του κάστρου,
δημιουργήθηκαν πυροσβεστικές φωλιές από την Ακρόπολη μέχρι την κύρια είσοδο,
Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η προστασία του μνημείου από τον κίνδυνο πυρκαγιάς είχε ήδη αποτελέσει βασική προτεραιότητα της προηγούμενης μεγάλης ανάδειξής του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν απαιτούνται παρεμβάσεις συντήρησης της βλάστησης. Σημαίνει όμως ότι θα μπορούσε να αναζητηθεί μια πιο ισορροπημένη λύση, με επιλεκτικές απομακρύνσεις και σωστή διαχείριση του πρασίνου, χωρίς να αλλοιωθεί τόσο δραστικά η φυσιογνωμία του χώρου.
Η πραγματική πρόκληση σήμερα είναι η προσβασιμότητα
Ίσως όμως το σημαντικότερο ζήτημα να μην είναι πλέον τα δέντρα.
Το πραγματικό στοίχημα είναι να αποκτήσει το Κάστρο της Ναυπάκτου ουσιαστική και ασφαλή πρόσβαση για όλους τους πολίτες.
Άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένοι, οικογένειες με μικρά παιδιά και επισκέπτες με κινητικές δυσκολίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην πρόσβαση προς τα ανώτερα διαζώματα του κάστρου.
Άλλωστε, η ανάγκη αυτή επισημάνθηκε δημόσια ακόμη και από την ίδια την Υπουργό Πολιτισμού, κ. Λίνα Μενδώνη, κατά τα εγκαίνια των αιθουσών του Μουσείου Βυζαντινών Εκθεμάτων στην Ακρόπολη του κάστρου.
Αυτό θα έπρεπε σήμερα να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα.
Χρειάζεται συνολική κυκλοφοριακή λύση
Παράλληλα, προβληματισμό προκαλεί και η προτεινόμενη λύση της λωρίδας επιβράδυνσης στον περιφερειακό δρόμο, με σύνδεση προς τον δασικό δρόμο του πρώτου διαζώματος.
Η θέση της προβλεπόμενης εισόδου βρίσκεται επάνω σε έντονη στροφή της περιμετρικής οδού, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την οδική ασφάλεια και τη λειτουργικότητα της παρέμβασης.
Ίσως θα άξιζε να εξεταστεί μια διαφορετική τεχνική προσέγγιση, όπως η κατασκευή ενός κυκλικού κόμβου στο τμήμα της περιμετρικής που βρίσκεται ακριβώς πίσω από το κάστρο, σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση ασφαλούς οδικής σύνδεσης προς το μνημείο.
Μια τέτοια λύση ενδεχομένως να εξυπηρετούσε καλύτερα τόσο τους επισκέπτες όσο και την ασφαλή κυκλοφορία των οχημάτων.
Το Κάστρο αξίζει έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό
Η προστασία ενός ιστορικού μνημείου δεν εξαντλείται στην αποκάλυψη των τειχών του. Οφείλει να συνδυάζει την αρχαιολογική ανάδειξη, τη διατήρηση του φυσικού τοπίου, την περιβαλλοντική ισορροπία, την πυροπροστασία, την ασφάλεια και κυρίως την προσβασιμότητα για όλους.
Το Κάστρο της Ναυπάκτου δεν είναι απλώς ένα αρχαιολογικό μνημείο. Είναι το σύμβολο της πόλης, ένας ζωντανός χώρος ιστορίας, πολιτισμού και αναψυχής.
Η συζήτηση, λοιπόν, δεν πρέπει να περιορίζεται στο αν κόπηκαν πολλά ή λίγα δέντρα. Πρέπει να αφορά το πώς θέλουμε να είναι το Κάστρο της Ναυπάκτου τα επόμενα πενήντα χρόνια: ένα μνημείο ζωντανό, προσβάσιμο, ασφαλές και αρμονικά ενταγμένο στο φυσικό του περιβάλλον.
Η ιστορία και η φύση δεν είναι αντίπαλοι. Στη Ναύπακτο μπορούν —και πρέπει— να συνυπάρχουν.