Ώρα για ένα νέο Σχέδιο Πολιτικής Προστασίας και Κλιματικής Ανθεκτικότητας.
Οι πρόσφατες πυρκαγιές απέδειξαν ότι η κλιματική κρίση δεν αποτελεί πλέον μια μελλοντική απειλή. Είναι η πραγματικότητα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε με σοβαρότητα, σχέδιο και ευθύνη.
Η Ναυπακτία διαθέτει έναν μοναδικό φυσικό και πολιτιστικό πλούτο. Τα εκτεταμένα δάση της Ορεινής Ναυπακτίας, της Πυλήνης, της Αποδοτίας και του Πλατάνου, η Εύηνολίμνη, αλλά και μνημεία ανεκτίμητης αξίας, όπως το Κάστρο της Ναυπάκτου, ο αρχαιολογικός χώρος της Βελβίνας και το Αρχαίο Θέατρο Μακύνειας, αποτελούν περιουσία όλων μας.
Η προστασία τους δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στην καταστολή μιας πυρκαγιάς όταν αυτή εκδηλωθεί. Απαιτείται ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός με έμφαση στην πρόληψη, την τεχνολογία, τον εθελοντισμό και τη διαρκή συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων.
Γι’ αυτό προτείνουμε τη δημιουργία του προγράμματος «ΑΣΠΙΔΑ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑ 2030», ενός σύγχρονου σχεδίου Πολιτικής Προστασίας και Κλιματικής Ανθεκτικότητας, που θα περιλαμβάνει:
🔹 Ψηφιακή επιτήρηση των δασών, με drones, θερμικές κάμερες και σύγχρονα συστήματα έγκαιρης ανίχνευσης καπνού και πυρκαγιάς.
🔹 Αξιοποίηση της Εύηνολίμνης ως επιχειρησιακού πλεονεκτήματος, εξετάζοντας τη δυνατότητα υδροληψίας από εναέρια μέσα και δημιουργώντας δίκτυο υδατοδεξαμενών στις ορεινές δημοτικές ενότητες.
🔹 Ίδρυση Δημοτικού Σώματος Εθελοντών Πολιτικής Προστασίας, με εκπαίδευση, πιστοποίηση και ουσιαστικά κίνητρα συμμετοχής για νέους, αποστράτους των Σωμάτων Ασφαλείας και ενεργούς πολίτες, σε συνεργασία με όλες τις εθελοντικές ομάδες της περιοχής.
🔹 Ειδικά σχέδια πυροπροστασίας για μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους, όπως το Κάστρο της Ναυπάκτου, η Βελβίνα και το Αρχαίο Θέατρο Μακύνειας, ώστε να προστατεύσουμε όχι μόνο το φυσικό αλλά και το πολιτιστικό μας κεφάλαιο.
🔹 Ίδρυση μόνιμου Κέντρου Διαχείρισης Κρίσεων, το οποίο θα συντονίζει σε πραγματικό χρόνο τον Δήμο, την Πυροσβεστική, τις Δασικές Υπηρεσίες, την Περιφέρεια και τις εθελοντικές ομάδες, αξιοποιώντας την τεχνολογία και κάθε διαθέσιμο χρηματοδοτικό εργαλείο.
🔹 Εξασφάλιση χρηματοδότησης του προγράμματος μέσω ευρωπαϊκών και εθνικών πόρων, όπως το ΕΣΠΑ, το Ταμείο Ανάκαμψης, το πρόγραμμα «ΑΙΓΙΣ», τα προγράμματα INTERREG και το Πράσινο Ταμείο, ώστε οι απαραίτητες παρεμβάσεις να υλοποιηθούν χωρίς επιβάρυνση των δημοτών.
Η Πολιτική Προστασία δεν είναι μια υπηρεσία που ενεργοποιείται μόνο όταν ξεσπάσει μια πυρκαγιά. Είναι μια συνεχής επένδυση στην ασφάλεια των ανθρώπων, των χωριών μας, των δασών μας και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Η Ναυπακτία μπορεί και πρέπει να γίνει πρότυπο Δήμου στην πρόληψη και την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών.
Με σχέδιο. Με τεχνολογία. Με εθελοντισμό. Με συνεργασία.
Γιατί η καλύτερη πυρκαγιά είναι εκείνη που δεν θα εκδηλωθεί ποτέ.
Την ίδια στιγμή, αποτίουμε φόρο τιμής στους πυροσβέστες που έχασαν τη ζωή τους υπηρετώντας το καθήκον. Η αυτοθυσία τους μας υπενθυμίζει ότι η Πολιτική Προστασία δεν είναι μια θεωρητική έννοια, αλλά ένας καθημερινός αγώνας που πολλές φορές πληρώνεται με ανθρώπινες ζωές.
Παράλληλα, εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στους κατοίκους του όμορου Δήμου Δωρίδας, που δοκιμάστηκαν από τις καταστροφικές πυρκαγιές. Οι πληγές που αφήνει πίσω της η φωτιά δεν γνωρίζουν διοικητικά όρια. Είναι πληγές που αφορούν ολόκληρη τη Στερεά Ελλάδα και απαιτούν αλληλεγγύη, συντονισμό και κοινή προσπάθεια.
Η Ναυπακτία αξίζει να είναι έτοιμη πριν από την επόμενη κρίση. Η πρόληψη δεν είναι κόστος. Είναι η μεγαλύτερη επένδυση στην ανθρώπινη ζωή, στο φυσικό περιβάλλον, στην τοπική οικονομία και στο μέλλον του τόπου μας.
Σημαντική εξέλιξη για το καθεστώς λειτουργίας των βραχυχρόνιων μισθώσεων σε πολυκατοικίες φέρνει πρόσφατη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία δικαιώνει συνιδιοκτήτες που προσέφυγαν κατά εκμετάλλευσης διαμερίσματος μέσω Airbnb.
Η απόφαση (ΜΠΑ 2937/2026) κρίνει ότι όταν ο κανονισμός μιας πολυκατοικίας προβλέπει ρητά πως τα διαμερίσματα προορίζονται αποκλειστικά για χρήση κατοικίας και δεν επιτρέπεται η αξιοποίησή τους ως τουριστικών καταλυμάτων μέσω βραχυχρόνιας μίσθωσης.
Σύμφωνα με την προσφυγή, οι συνεχείς αφίξεις και αναχωρήσεις επισκεπτών προκαλούσαν όχληση στους μόνιμους κατοίκους, φθορές στους κοινόχρηστους χώρους και ζητήματα ασφάλειας λόγω της ανεξέλεγκτης εισόδου τρίτων στην πολυκατοικία.
Στο σκεπτικό της η δικαστική απόφαση επισημαίνει ότι ο κανονισμός της πολυκατοικίας έχει ισχύ νόμου στις σχέσεις μεταξύ των συνιδιοκτητών και δεσμεύει όλους όσοι διαθέτουν οριζόντια ιδιοκτησία στο κτίριο.
Το δικαστήριο αναγνώρισε ότι κατά τη σύνταξη του κανονισμού δεν υπήρχε η δυνατότητα πρόβλεψης της σημερινής μορφής των βραχυχρόνιων μισθώσεων.
Ωστόσο έκρινε ότι το κενό αυτό πρέπει να καλυφθεί μέσω ερμηνείας της πραγματικής βούλησης των συνιδιοκτητών, με βάση την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη.