Η πανδημία του κορωνοϊού, έφερε στην επιφάνεια θέματα που άπτονται της συμπεριφοράς της οργανωμένης πολιτείας, έναντι των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας. Σηματοδοτήθηκαν ανάρμοστες συμπεριφορές στη διαχείριση της πανδημίας έναντι των ηλικιωμένων. Είναι κάποιας ηλικίας, αφήστε τον στην τύχη του. Αυτά λέγεται συνέβησαν σε προηγμένα κράτη. Βέβαια στην Ελλάδα δεν ακούσθηκαν ανάρμοστα γεγονότα. Ο Καιάδας, που αποτελεί    μελανή κηλίδα στον πολιτισμό μας, ανήκει στο απώτερο παρελθόν. Οι ηλικιωμένοι απολαμβάνουμε το σεβασμό της οικογένειας και τη θαλπωρή των φορέων της κοινωνίας.

Σε μια κοινωνία, με τα όμορφα, με τα άσχημα, είναι δυνατόν να συμβεί κάποια υπερβολή. Ως εκεί, μεμονωμένη, χάνεται στο πλήθος των ωραίων στιγμών.

Διανύω την ένατη δεκαετία. Δυσκολευόμουν μέχρι προχθές να το συνειδητοποιήσω. Πίστευα ότι η ζωή μου τώρα αρχίζει. Χωρίς κάτι συναρπαστικό να με ωθήσει σ’ αυτή τη σκέψη. Ένα απροσδόκητο ατύχημά μου, μ’ έκανε       ν’ αναθεωρήσω. Η παρουσία μου στα εγκόσμια μπορεί να οδεύει στο τέλος της. Μακριά από μένα η σκέψη ότι εξομολογούμαι. Το ίδιο συναίσθημα με είχε κυριεύσει στην ηλικία της τέταρτης δεκαετίας. Ξαφνικά ένα οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου μ’ έφερε στα πρόθυρα. Ευχάριστες αλλά και δυσάρεστες αναμνήσεις ξετυλίγονταν σαν κινηματογραφική ταινία. Οι πιο πολλές αναφέρονταν σ’ όλα εκείνα που άλλοι μ’ απλοχεριά μου είχαν   χαρίσει. Αλλά και στα λίγα που πρόσφερα. Μου έδιναν άλλον αέρα, άντεξα.

Στη μέση της ένατης δεκαετίας, χωρίς κάποιο σοβαρό ιατρικό πρόβλημα, θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, χαρούμενο. Δε μου διαφεύγει της προσοχής πόσοι συνομήλικοί μου δε ζουν πια. Πως κάποιοι άλλοι μπορεί να υποφέρουν δοκιμασίες. Κρατώ τα ευχάριστα γεγονότα, μπορώ και απορρίπτω τ’ αντίθετα. Στριφογυρίζουν στο μυαλό μου παραλείψεις. Θυμάμαι τον αγαπητό, αείμνηστο καθηγητή αγγλικών, να παροτρύνει ν’ ασχοληθούμε με την ξένη γλώσσα δωρεάν. Μαζί με άλλους κώφευα στις παρακλήσεις του. Ανάπτυξα φιλικές σχέσεις με αξιόλογα άτομα. Λυπάμαι που πνευματικά ελάχιστα ωφελήθηκα.

Στα ογδόντα πέντε αποφεύγω να σκέπτομαι τα γηρατειά σα μια άσχημη περίοδο της επίγειας πορείας που πρέπει να υπομείνεις. Είναι μια χρονική περίοδος με πλούσιο ελεύθερο χρόνο. Παρέχει πλήθος ευκαιριών. Χρόνος απαλλαγμένος από το άγχος των αναγκών των νέων ηλικιών. Δε μου διαφεύγει όμως πόσοι κίνδυνοι καραδοκούν. Άλλωστε τόσα λέγονται από τον λαό για μας της ένατης ή της δέκατης δεκαετίας.

Με παρηγορεί, με ενθαρρύνει το «γηράσκω αεί διδασκόμενος». Ανοίγει ορίζοντες αντί να περιορίζει. Το γεγονός ότι έζησα πόλεμο, εμφύλιο, χούντα, Δημοκρατία, επιτυχίες οικονομικές και επιστημονικές, μου δίνει τη δυνατότητα της χαράς της τρίτης ηλικίας.