Η κατάσταση με την πανδημία είναι σε μια κρίσιμη καμπή. Και στη χώρα μας και διεθνώς. Το αναμενόμενο δεύτερο κύμα παραμένει σε πλήρη εξέλιξη. Στη χώρα μας το τίμημα είναι βαρύ και το βλέπουμε στο γεγονός ότι υποχωρούν τα κρούσματα, αλλά όχι οι θάνατοι. Ανάλογες καταστάσεις υπάρχουν και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και στις ΗΠΑ.
Ο ερχομός των εμβολίων είναι σημαντικός, αλλά ξέρουμε ότι θα περάσει καιρός μέχρις ότου θα είναι το εμβόλιο που θα κάνει τη διαφορά. Με την πανδημία σε εξέλιξη ο ιός μεταλλάσσεται, κάτι που επίσης ήταν αναμενόμενο, όμως ακόμη δεν ξέρουμε εάν η αυξημένη μεταδοτικότητα σημαίνει και μεγαλύτερη θνησιμότητα.
Όλα αυτά είναι αναμενόμενο να δημιουργούν άγχος και πίεση και ανασφάλεια. Την ίδια στιγμή υπάρχει κόπωση από την όλη κατάσταση. Και αυτή είναι αναμενόμενη και με μία έννοια φυσιολογική. Δεν είναι εύκολο να αντέξει κανείς όλη αυτή την κατάσταση. Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα μπορεί να εμφανίζονται και αντιδράσεις που μοιάζουν με αδιαφορία για τον κίνδυνο ή ακόμη και να βρίσκουν απήχηση ανορθολογικές απόψεις.
Γι’ αυτό το λόγο και έχει τεράστια σημασία το στίγμα που θα δώσουν οι υπεύθυνοι φορείς, δηλαδή οι ειδικοί και η κυβέρνηση. Εάν ταλαντεύονται, εάν εναλλάσσουν τον τόνο από καθησυχαστικό σε εκφοβιστικό, εάν δείχνουν ότι σκέφτονται επικοινωνιακά και όχι ουσιαστικά, όλα αυτά «περνούν» στο ακροατήριο και γεννούν αρνητικά αντανακλαστικά.
Το ίδιο ισχύει και εάν αποφάσεις δείχνουν να υπαγορεύονται περισσότερο από πολιτικούς υπολογισμούς παρά από τα πραγματικά επιστημονικά δεδομένα.
Αυτά ενισχύουν και τη δυσπιστία και την απροθυμία συμμόρφωσης στα μέτρα και την αίγλη των «ψεκασμένων» απόψεων. Γι’ αυτόν τον λόγο και χρειάζεται και οι ειδικοί και η κυβέρνηση να σκεφτούν ότι με έναν τρόπο λειτουργούν ως δάσκαλοι και παιδαγωγοί και όχι ως ελεγκτές.
Και οι αρχές της καλής διδασκαλίας έχουν εφαρμογή και στην πανδημία. Και αυτό σημαίνει συγκεκριμένα πράγματα.
Πρώτον, να επαναφέρουν την ψυχραιμία και τη σύνεση, ενάντια στη χαλάρωση και τον πανικό. Ο καλός δάσκαλος προσπαθεί διαρκώς να αποφορτίζει αλλά ταυτόχρονα διατηρεί τη συγκέντρωση και την επιμονή στην επίτευξη στόχων. Αυτό ακριβώς χρειάζεται και η χώρα.
Δεύτερον, να στηριχτούν στη γνώση. Ο καλός δάσκαλος στηρίζεται στη γνώση και όχι στην προβολή της αυθεντίας. Δεν λέει ποτέ «αυτό πρέπει να γίνει, γιατί το λέω εγώ», αλλά «αυτό πρέπει να το κάνουμε γιατί έτσι προκύπτει από την επιστημονική γνώση». Η συστηματική ενημέρωση, η παρουσίαση στοιχείων, η εκλαΐκευση των επιστημονικών εννοιών, η προσπάθεια να γνωρίζουν οι άνθρωποι τι συμβαίνει με την πανδημία, θα τους βοηθήσει να καταλάβουν γιατί χρειάζονται κάποια μέτρα.
Τρίτον, να είναι ειλικρινείς. Ο σωστός δάσκαλος δεν είναι ούτε παντογνώστης, ούτε αλάνθαστος. Εκεί όπου δεν υπάρχει εύκολη απάντηση, το εξηγεί αναλυτικά στους μαθητές του. Και εκεί που έκανε ένα λάθος το παραδέχεται και το διορθώνει. Δεν το κουκουλώνει.
Τέταρτον, να ακούνε. Ο καλός δάσκαλος ακούει, δεν μιλάει μόνο. Ακούει τις απορίες, τους προβληματισμούς, τις ανησυχίες, τις ιδέες και τις προτάσεις. Το ίδιο ισχύει και για την πανδημία: ειδικοί και κυβέρνηση για να μιλήσουν στην κοινωνία πρέπει πρώτα να την ακούσουν και να καταλάβουν πώς σκέφτεται και πώς ανησυχεί.
Πέμπτον, να δίνουν το παράδειγμα. Ο καλός δάσκαλος διδάσκει με το παράδειγμά του, τη δική του στάση, τον τρόπο που κάνει πράξη αυτά που λέει. Αυτό έχει τεράστια σημασία και στην πανδημία. Και δεν αναφέρομαι μόνο στις απλές συμπεριφορές. Κυρίως αναφέρομαι στο να στέλνουν διαρκώς το μήνυμα ότι όντως και αυτοί καθοδηγούνται από τη επιστημονική γνώση και όχι από τον πολιτικό και επικοινωνιακό σχεδιασμό.
Έκτον, να φροντίζουν ώστε να μη χρειάζεται «επιβολή» των μέτρων. Ο καλός δάσκαλος καθοδηγεί και ενισχύει την αυτενέργεια των μαθητών. Τους αντιμετωπίζει ως προσωπικότητες που μπορούν να κάνουν τις σωστές επιλογές.
Δεν χρησιμοποιεί εύκολα την τιμωρία. Το ίδιο ισχύει και στην πανδημία. Δεν έχει νόημα να λέμε διαρκώς ότι η κοινωνία είναι ανεύθυνη. Δεν είναι. Αυτό που χρειάζεται είναι να καθοδηγηθεί και όχι να φοβηθεί. Και τότε θα διαπιστώσουμε ότι μπορεί να βάλει πλάτη και να συμβάλει στη μάχη κατά της πανδημίας.
29 & 30 Αυγούστουδύο ημέρες, τρεις διαφορετικές διαδρομές. Ένα βουνό γεμάτο ποδήλατα, φύση και δυνατές εμπειρίες!
Στις 29 & 30 Αυγούστου, η Άνω Χώρα γίνεται ξανά το επίκεντρο της ποδηλατικής δράσης, φιλοξενώντας για 16η συνεχόμενη χρονιά τους Ποδηλατικούς Αγώνες Ορεινής Ναυπακτίας.
Ένας θεσμός που μεγαλώνει μαζί με τους ανθρώπους του και έχει πλέον καθιερωθεί ως ένα ξεχωριστό αθλητικό γεγονός, συνδέοντας την ποδηλασία, τη φύση και την αυθεντική εμπειρία της Ορεινής Ναυπακτίας.
Αθλητές και φίλοι του ποδηλάτου από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας δίνουν και φέτος το ραντεβού τους στην Άνω Χώρα, έτοιμοι να ζήσουν διαδρομές ανάμεσα σε έλατα και καστανιές, σε ένα μοναδικό ορεινό τοπίο.
Από την ποδηλασία δρόμου των 35 km, μέχρι τις MTB διαδρομές των 26 km και 40 km, αλλά και την ξεχωριστή κατηγορία E-MTB 40 km, το πρόγραμμα δίνει τη δυνατότητα συμμετοχής σε διαφορετικά επίπεδα εμπειρίας και φυσικής κατάστασης.
Σάββατο 29 Αυγούστου… Αγώνας ποδηλασίας δρόμου 36 km, με εκκίνηση στις 18:00 από την πλατεία της Άνω Χώρας.
Κυριακή 30 Αυγούστου… Αγώνες ορεινής ποδηλασίας MTB 40 km και 26 km, καθώς και E-MTB 40 km, με εκκίνηση στις 10:30 από την πλατεία της Άνω Χώρας.
Περισσότερο όμως από ένας αγώνας, το συγκεκριμένο Σαββατοκύριακο αποτελεί μια αφορμή για να γνωρίσει κανείς έναν τόπο που προσφέρεται ιδανικά για ποδηλασία, δραστηριότητες στη φύση και εναλλακτικό τουρισμό.
Κοινός στόχος όλων είναι η ασφαλής και άρτια διεξαγωγή των αγώνων, αλλά και η ανάδειξη της Ορεινής Ναυπακτίας ως ενός τόπου όπου ο αθλητισμός συναντά τη φύση και γίνεται εμπειρία.
Σημαντικοί αρωγοί της φετινής διοργάνωσης είναι εταιρείες και προϊόντα που στηρίζουν έμπρακτα την προσπάθεια: Arla Protein επιδόρπια & ροφήματα, LURPAK βούτυρο, Νέα Οδός Α.Ε. – Ιόνια Οδός, ΓΕΦΥΡΑ Ρίου Αντιρρίου, ARRENA φυσικό μεταλλικό νερό, DOLE μπανάνες, Σκλαβενίτης super markets, Wet Hankies αντιμικροβιακά, Up Cycle – Fit and Shape stores, Theocar Advance Travel Δυτικής Ελλάδας, , Essex υγρό πλυντηρίου ρούχων, ΕΨΑ αναψυκτικά και Evlogia φυσικές μαρμελάδες.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η σταθερή παρουσία των φορέων που συμβάλλουν στην ασφάλεια και την υποστήριξη των αγώνων: το Κέντρο Υγείας Άνω Χώρας, το Δασαρχείο, η Τροχαία και η Πυροσβεστική Ναυπακτίας και η Εθελοντική Ομάδα Έρευνας & Διάσωσης Ε.Ο.Ε.Δ. Ι.Π. Μεσολογγίου. \
Μαζί τους, η Τοπική Κοινότητα, οι επαγγελματίες και επιχειρηματίες της περιοχής, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Άνω Χώρας και οι εθελοντές αποτελούν κάθε χρόνο αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της μεγάλης συλλογικής προσπάθειας.
Σε κατάσταση οριακής λειτουργίας βρίσκεται η Τοπική Αυτοδιοίκηση, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α., παραπέμποντας στην έκθεση της Ελληνικής Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (Ε. Ε.Τ.Α.Α.).
Η εικόνα που περιγράφεται αφορά κυρίως τη διαχρονική υποστελέχωση των Δήμων, την ανεπαρκή χρηματοδότηση, την αύξηση των αρμοδιοτήτων χωρίς αντίστοιχη ενίσχυση των υπηρεσιών, αλλά και την αυξανόμενη προσφυγή σε ελαστικές μορφές εργασίας και ιδιωτικές αναθέσεις.
Η Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. υποστηρίζει ότι τα προβλήματα δεν αποτελούν αποτέλεσμα «κακής διαχείρισης» των εργαζομένων, αλλά συνδέονται με διαχρονικές πολιτικές επιλογές που, όπως επισημαίνει, έχουν αφήσει τους Ο.Τ.Α. χωρίς το αναγκαίο προσωπικό και τους απαραίτητους πόρους για να ανταποκριθούν στις αυξημένες ανάγκες των πολιτών.
Δήμοι χωρίς προσωπικό, υπηρεσίες που υπολειτουργούν
Από την περίοδο των μνημονίων και μετά, χιλιάδες εργαζόμενοι αποχώρησαν λόγω συνταξιοδότησης χωρίς να αντικατασταθούν, ενώ σημαντικός αριθμός υπαλλήλων μετακινήθηκε μέσω της κινητικότητας σε άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου.
Την ίδια περίοδο, οι αρμοδιότητες των Δήμων διευρύνθηκαν σημαντικά.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη όταν πρόκειται για υπηρεσίες αιχμής, όπως η Καθαριότητα, το Πράσινο, οι Τεχνικές Υπηρεσίες, η Πολιτική Προστασία και οι κοινωνικές δομές.
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία στον τομέα της Πολιτικής Προστασίας.
Οι Δήμοι καλούνται να αντιμετωπίσουν πυρκαγιές, πλημμύρες και ακραία καιρικά φαινόμενα, έχοντας περιορισμένο προσωπικό και ανεπαρκή εξοπλισμό.
Χρηματοδότηση, ένα ακόμη αγκάθι
Παράλληλα με την υποστελέχωση, η Π.Ο. Ε.-Ο.Τ. Α. αναφέρεται κα στη χρηματοδότηση των Δήμων. Οι ανάγκες αυξάνονται, το κόστος λειτουργίας ενισχύεται και οι αρμοδιότητες διευρύνονται, χωρίς να ακολουθούνται από αντίστοιχη και σταθερή κρατική χρηματοδότηση.
Η Ομοσπονδία δηλώνει ότι θα συνεχίσει τις κινητοποιήσεις και τις παρεμβάσεις της, υποστηρίζοντας ότι η ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελεί προϋπόθεση για την παροχή ποιοτικών δημόσιων υπηρεσιών και την προστασία των εργαζομένων.
Το μήνυμα που επιχειρεί να αναδείξει είναι σαφές: χωρίς επαρκές προσωπικό και σταθερή χρηματοδότηση, οι Δήμοι δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις αυξημένες ευθύνες τους. Και όσο οι δημοτικές υπηρεσίες αποδυναμώνονται, τόσο εντείνεται η συζήτηση για το ποιος θα καλύψει τελικά το κενό. πηγή:
Σε ανακοίνωσή της η Δημοτική Παράταξη «Αλλάζουμε Πλεύση» αναφέρει τα ακόλουθα:
“272.353 € για προσβάσιμες παραλίες χάθηκαν στον δρόμο – Και τώρα η Δημοτική Αρχή ζητά απλώς να βάλουμε την υπογραφή μας στη ματαίωση
Στη σημερινή συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής ήρθε προς ψήφιση η ματαίωση του έργου «Δημιουργία προσβάσιμων παραλιών στον Δήμο Ναυπακτίας», προϋπολογισμού 272.353,20 ευρώ.
Καταψηφίσαμε. Γιατί αρνούμαστε να αντιμετωπίσουμε ως μια απλή διοικητική διαδικασία την απώλεια μιας εξασφαλισμένης χρηματοδότησης που αφορούσε την πρόσβαση των ανθρώπων με αναπηρία στις παραλίες του Δήμου μας.
Και εδώ τα επίσημα στοιχεία μιλούν από μόνα τους.
Το έργο είχε εγκριθεί και χρηματοδοτηθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης. Είχε προϋπολογισμό 272.353,20 ευρώ, είχε δημοπρατηθεί και η διαγωνιστική διαδικασία είχε προχωρήσει κανονικά.
Μάλιστα, με την υπ’ αριθ. 261/2026 απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής είχε ήδη κατακυρωθεί η σύμβαση στον ανάδοχο.
Και όμως, ένα έργο που έφτασε μέχρι την κατακύρωση δεν έγινε ποτέ σύμβαση και σήμερα οδηγείται σε ματαίωση.
Η ίδια η υπηρεσία του Δήμου αναφέρει ότι η χρηματοδότηση είχε καταληκτική ημερομηνία την 10η Ιουλίου 2026 και ότι δεν κατέστη δυνατό να ολοκληρωθούν εγκαίρως οι απαιτούμενες ενέργειες, με αποτέλεσμα να μην είναι πλέον δυνατή η απορρόφηση της πίστωσης.
Άρα το ερώτημα δεν είναι αν σήμερα υπάρχει η νομική δυνατότητα να ματαιωθεί ο διαγωνισμός.
Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος άφησε ένα χρηματοδοτημένο έργο 272.353 ευρώ να φτάσει στην κατακύρωση και τελικά να χαθεί λόγω προθεσμιών.
Δεν αρκεί μια απόφαση ματαίωσης.
Η Δημοτική Αρχή οφείλει να εξηγήσει δημόσια:
Τι πήγε λάθος; Γιατί δεν ολοκληρώθηκαν εγκαίρως οι διαδικασίες; Ποιες ενέργειες έγιναν για να σωθεί η χρηματοδότηση; Και, κυρίως, τι θα γίνει τώρα με τις προσβάσιμες παραλίες της Ναυπακτίας;
Γιατί πίσω από τους αριθμούς, τις αποφάσεις και τις προθεσμίες υπάρχουν άνθρωποι.
Υπάρχουν συμπολίτες μας με αναπηρία και οικογένειες που δικαιούνται να απολαμβάνουν τη θάλασσα με αυτονομία, ασφάλεια και αξιοπρέπεια.
Η Ναυπακτία δεν μπορεί να χάνει εξασφαλισμένες χρηματοδοτήσεις και μετά να περιοριζόμαστε στην τυπική επικύρωση της αποτυχίας.
Ζητούμε από τη Δημοτική Αρχή να αναλάβει την πολιτική ευθύνη που της αναλογεί και να παρουσιάσει άμεσα συγκεκριμένη λύση ώστε το έργο της προσβασιμότητας των παραλιών να υλοποιηθεί.
Γιατί μπορεί να χάθηκε η προθεσμία.
Μπορεί να χάθηκε η χρηματοδότηση.
Δεν επιτρέπεται όμως να χαθεί και η πρόσβαση.
Η προσβασιμότητα δεν είναι χάρη της Δημοτικής Αρχής προς τους ανθρώπους με αναπηρία. Είναι δικαίωμα.”