Μια ακόμα δεκαετία για τη Ναυπακτία φτάνει στο τέλος της. Μια δεκαετία με πολλές αλλαγές σε όλη τη διάρκειά της.
Την πρώτη μεγάλη αλλαγή την επέφερε ο Καλλικράτης με τον οποίο συγκροτήθηκε ο ενιαίος δήμος Ναυπακτίας και άλλαξαν εντελώς τα δεδομένα ξεκινώντας από τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις, προχωρώντας στους συμβούλους που εκπροσωπούν τους πρώην καποδιστριακούς δήμους και συνθέτουν το δημοτικό συμβούλιο και φτάνοντας μέχρι τη συνειδητοποίηση της αξίας και της σημασίας που έχει η Ναυπακτία ως ενιαίο σύνολο. Για όσους δεν θυμούνται η συγκρότηση του ενιαίου δήμου είχε προκαλέσει μεγάλες αναταράξεις και αντιπαραθέσεις που ξεπερνούσαν τα πολιτικά όρια και προχωρούσαν ακόμα και σε δήθεν γεωγραφικό-κοινωνικές διαστάσεις και διαχωρισμούς του τύπου ορεινοί – πεδινοί. Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος το στοίχημα του Καλλικράτη για τη Ναυπακτία πέτυχε. Οργανώθηκε ο δήμος, συνειδητοποίησαν όλοι τα πλεονεκτήματα που έχει ο συνδυασμός του ορεινού και πεδινού – παράλιου χώρου και μπήκαν οι βάσεις για να σχεδιαστούν και να εφαρμοστούν πολιτικές που θα οδηγήσουν τη Ναυπακτία στην πολυσυζητημένη και πολυπόθητη ανάπτυξη.
Μετά τον Καλλικράτη ακολούθησε ο Κλεισθένης που άλλαξε για άλλη μια φορά τα δεδομένα με την απλή αναλογική. Αναγκαίες πλέον οι συνεργασίες ακόμα και μετά την ψήφιση σειράς τροπολογιών που έχουν μεταλλάξει στην πράξη το πνεύμα και τη φιλοσοφία της απλής αναλογικής, αφού ενισχύουν σε πολύ μεγάλο βαθμό την παράταξη του δημάρχου. Παρόλα αυτά ο Κλεισθένης, ιδιαίτερα στο χρόνο που έρχεται, δίνει την ευκαιρία να διαμορφωθεί μια άλλη αντίληψη για τη διοίκηση του δήμου και να συνδιαμορφωθεί και να συμφωνηθεί το Όραμα για τη Ναυπακτία τουλάχιστον με ορίζοντα δεκαετίας.
Το 2020 θα είναι καθοριστικό για δυο βασικούς λόγους. Καταρχάς συμπίπτει με το ξεκίνημα της νέας δεκαετίας και είναι ο χρόνος προετοιμασίας για το νέα προγραμματική περίοδο χρηματοδότησης μεγάλων έργων. Κατά δεύτερον ουσιαστικά θα είναι ο τελευταίος χρόνος που θα είναι εφικτό να επικρατήσει σύμπνοια και να παρθούν καθοριστικές αποφάσεις. Μετά την κατάργηση της απλής αναλογικής και την επαναφορά, όπως φαίνεται σε πλειοψηφικό σύστημα, οι δημοτικές παρατάξεις θα αρχίσουν να διαμορφώνουν τη δική τους παραταξιακή στρατηγική με στόχευση τις εκλογές του 2023.
Η αλήθεια είναι ότι στο τελευταίο τεχνικό πρόγραμμα δεν υπήρξαν καινοτόμες παρεμβάσεις. Ακολουθήθηκε ο ασφαλής δρόμος της κατανομής των χρημάτων κατά δημοτική ενότητα για αναπλάσεις. Λογικό φαίνεται για το μικρό διάστημα ανάληψης των καθηκόντων του δημάρχου και της εκτελεστικής επιτροπής που δίνουν το βηματισμό και την κατεύθυνση με τις εισηγήσεις τους. Είναι δεδομένο ότι είναι δύσκολες οι αλλαγές και οι ανατροπές, χρειάζονται ζύμωση και ισχυρή πολιτική βούληση γιατί οι αντιδράσεις συνήθως είναι πολύ μεγάλες. Ωστόσο αυτή η δημοτική περίοδος και ιδιαίτερα ο νέος χρόνος δίνει μια μοναδική ευκαιρία που πιθανότατα δεν θα ξαναδοθεί με πλειοψηφικό σύστημα, να συμφωνήσουν όλες οι δημοτικές παρατάξεις για τα μεγάλα έργα της δεκαετίας που έρχεται.
Και επειδή τα μεγάλα έργα μπορούν να γίνουν μόνο μέσα από τη χρηματοδότησή τους από προγράμματα, και επειδή τα προγράμματα απαιτούν μελέτες και ώριμους φακέλους, είναι καιρός να αφήσουμε για ένα χρόνο τις εύκολες και ασφαλείς αναπλάσεις που θα γίνουν εντελώς αποσπασματικά σε κάθε δημοτική ενότητα και να δώσουμε τα χρήματα σε μελέτες και προετοιμασία για τα μεγάλα έργα που η Ναυπακτία έχει ανάγκη.
Οι δήμαρχοι και οι δημοτικοί σύμβουλοι αλλάζουν. Ας αναρωτηθούμε όμως τι μένει. Ας σκεφτούμε ποιους δημάρχους θυμόμαστε και για ποιο λόγο ο καθένας καταγράφεται στη συνείδηση της κοινωνίας και περνά στις σελίδες της τοπικής ιστορίας.
Με εκδηλώσεις που ξεκίνησαν το απόγευμα του Σαββάτου 25 Ιουλίου, παραμονή της εορτής, η Ναύπακτος γιόρτασε με λαμπρότητα την Αγία Παρασκευή.
Στις 19:00 τελέστηκε Μεγάλος Πολυαρχιερατικὸς Εσπερινός, χοροστατούντων των Μητροπολιτών Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου κ. Ιερόθεου και Ισπανίας & Πορτογαλίας κ. Πολύκαρπου.
Ακολούθησε αρτοκλασία στην Πλατεία Φαρμάκη, ενώ ακολούθησε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας της Αγίας Παρασκευής στους δρόμους της πόλης, με τη συμμετοχή του Κλήρου, των τοπικών αρχών, πλήθους πιστών και με επικεφαλής την Παπαχαραλαμπείο Φιλαρμονική.
Ανήμερα της εορτής, Κυριακή 26 Ιουλίου στις 7:00 το πρωί θα τελεστεί ο Πανηγυρικός Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ενώ στις 7:00 το απόγευμα θα τελεστούν ο Εσπερινός και η Ιερά Παράκληση προς τιμήν της Αγίας Παρασκευής.
Ο Δήμος Ναυπακτίας και η Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου διοργανώνουν εκδήλωση για τους απόδημους Ναυπακτίους, την Τρίτη, 28 Ιουλίου 2026 και ώρα 20:30 στο Ενετικό Λιμάνι (δυτικός βραχίονας).
Στην εκδήλωση συμμετέχουν η Χορωδία Δημοτικής Μουσικής της Μητροπόλεως υπό τη διεύθυνση του Π.Αναστασόπουλου και τμήματα του Λαογραφικού Πολιτιστικού Χορευτικού Ομίλου Ναυπάκτου (Λ.Π.Χ.Ο.Ν.) «Ανεμογιάννης» και του Ναυπακτιακού Χορευτικού Ομίλου Φίλων Ελληνικής Παράδοσης (ΝΑ.Χ.Ο.Φ.Ε.Π.) «Ναυς».
Το Κάστρο της Ναυπάκτου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και καλύτερα διατηρημένα κάστρα της Ελλάδας. Είναι ένα μνημείο που δεν ξεχωρίζει μόνο για την ιστορική και αρχαιολογική του αξία, αλλά και για τη μοναδική αρμονία που είχε διαμορφωθεί μέσα στους αιώνες ανάμεσα στα τείχη και το φυσικό περιβάλλον.
Οι πρόσφατες εκτεταμένες υλοτομίες, που πραγματοποιήθηκαν με το σκεπτικό της προστασίας του κάστρου από πυρκαγιά και της ανάδειξης των τειχών, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Η πρόταση της δημοτικής αρχής, η οποία υιοθετήθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, είχε ως αποτέλεσμα μια εικόνα που δύσκολα αφήνει ασυγκίνητο οποιονδήποτε αγαπά το μνημείο.
Σήμερα, μεγάλο μέρος του κάστρου θυμίζει περισσότερο έναν γυμνό βραχώδη λόφο παρά το ιστορικό τοπίο που γνωρίζαμε επί δεκαετίες. Η εικόνα αυτή, κατά την άποψή μου, αδικεί το ίδιο το μνημείο και απογοητεύει ακόμη και πολλούς από εκείνους που πίστευαν ότι η απομάκρυνση μέρους της βλάστησης θα βοηθούσε στην ανάδειξη των τειχών.
Το κάστρο δεν ήταν απροστάτευτο
Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι κατά την υλοποίηση του έργου «Συνολική Ανάδειξη του Κάστρου Ναυπάκτου», την περίοδο 2005–2008, δεν πραγματοποιήθηκαν μόνο εργασίες αποκατάστασης και ανάδειξης.
Το έργο περιλάμβανε και ένα ολοκληρωμένο σύστημα πυροπροστασίας:
εγκαταστάθηκε πλήρες δίκτυο πυρόσβεσης στις τρεις πρώτες ζώνες του κάστρου,
δημιουργήθηκαν πυροσβεστικές φωλιές από την Ακρόπολη μέχρι την κύρια είσοδο,
Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η προστασία του μνημείου από τον κίνδυνο πυρκαγιάς είχε ήδη αποτελέσει βασική προτεραιότητα της προηγούμενης μεγάλης ανάδειξής του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν απαιτούνται παρεμβάσεις συντήρησης της βλάστησης. Σημαίνει όμως ότι θα μπορούσε να αναζητηθεί μια πιο ισορροπημένη λύση, με επιλεκτικές απομακρύνσεις και σωστή διαχείριση του πρασίνου, χωρίς να αλλοιωθεί τόσο δραστικά η φυσιογνωμία του χώρου.
Η πραγματική πρόκληση σήμερα είναι η προσβασιμότητα
Ίσως όμως το σημαντικότερο ζήτημα να μην είναι πλέον τα δέντρα.
Το πραγματικό στοίχημα είναι να αποκτήσει το Κάστρο της Ναυπάκτου ουσιαστική και ασφαλή πρόσβαση για όλους τους πολίτες.
Άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένοι, οικογένειες με μικρά παιδιά και επισκέπτες με κινητικές δυσκολίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην πρόσβαση προς τα ανώτερα διαζώματα του κάστρου.
Άλλωστε, η ανάγκη αυτή επισημάνθηκε δημόσια ακόμη και από την ίδια την Υπουργό Πολιτισμού, κ. Λίνα Μενδώνη, κατά τα εγκαίνια των αιθουσών του Μουσείου Βυζαντινών Εκθεμάτων στην Ακρόπολη του κάστρου.
Αυτό θα έπρεπε σήμερα να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα.
Χρειάζεται συνολική κυκλοφοριακή λύση
Παράλληλα, προβληματισμό προκαλεί και η προτεινόμενη λύση της λωρίδας επιβράδυνσης στον περιφερειακό δρόμο, με σύνδεση προς τον δασικό δρόμο του πρώτου διαζώματος.
Η θέση της προβλεπόμενης εισόδου βρίσκεται επάνω σε έντονη στροφή της περιμετρικής οδού, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την οδική ασφάλεια και τη λειτουργικότητα της παρέμβασης.
Ίσως θα άξιζε να εξεταστεί μια διαφορετική τεχνική προσέγγιση, όπως η κατασκευή ενός κυκλικού κόμβου στο τμήμα της περιμετρικής που βρίσκεται ακριβώς πίσω από το κάστρο, σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση ασφαλούς οδικής σύνδεσης προς το μνημείο.
Μια τέτοια λύση ενδεχομένως να εξυπηρετούσε καλύτερα τόσο τους επισκέπτες όσο και την ασφαλή κυκλοφορία των οχημάτων.
Το Κάστρο αξίζει έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό
Η προστασία ενός ιστορικού μνημείου δεν εξαντλείται στην αποκάλυψη των τειχών του. Οφείλει να συνδυάζει την αρχαιολογική ανάδειξη, τη διατήρηση του φυσικού τοπίου, την περιβαλλοντική ισορροπία, την πυροπροστασία, την ασφάλεια και κυρίως την προσβασιμότητα για όλους.
Το Κάστρο της Ναυπάκτου δεν είναι απλώς ένα αρχαιολογικό μνημείο. Είναι το σύμβολο της πόλης, ένας ζωντανός χώρος ιστορίας, πολιτισμού και αναψυχής.
Η συζήτηση, λοιπόν, δεν πρέπει να περιορίζεται στο αν κόπηκαν πολλά ή λίγα δέντρα. Πρέπει να αφορά το πώς θέλουμε να είναι το Κάστρο της Ναυπάκτου τα επόμενα πενήντα χρόνια: ένα μνημείο ζωντανό, προσβάσιμο, ασφαλές και αρμονικά ενταγμένο στο φυσικό του περιβάλλον.
Η ιστορία και η φύση δεν είναι αντίπαλοι. Στη Ναύπακτο μπορούν —και πρέπει— να συνυπάρχουν.