Αποκαλώ τον εαυτό μου σύμβουλο καινοτομίας. Πρόσφατα άρχισα να συνειδητοποιώ ότι δεν είμαι σίγουρη τι ακριβώς σημαίνει καινοτομία. Τα τελευταία χρόνια ακούγεται συνέχεια η λέξη «καινοτομία» σε επιχειρηματικές, πολιτικές και τεχνολογικές συζητήσεις: καινοτομία και βελτίωση της αποδοτικότητας, καινοτομία και κλιματική διαχείριση, καινοτομία και τεχνολογική ανάπτυξη, και πάει λέγοντας. Ενώ, όμως, η καινοτομία χρησιμοποιείται διαρκώς και φαίνεται να έχει κεντρικό ρόλο στον δημόσιο διάλογο, στερείται συγκεκριμένου νοήματος, επιτρέποντας διάφορες ερμηνείες και πεδία δράσης για το ποιος και τι θα ορίσει το μέλλον.

Αρχικά, σκέφτηκα ότι η έλλειψη αντικειμενικού νοήματος είναι ενοχλητική, επειδή δεν δίνει μία σαφή λύση και συγκεκριμένο τρόπο δράσης. Κι αυτό επειδή έχω την τάση και τη συνήθεια να δίνω λύσεις και να απλοποιώ διαδικασίες…γρήγορα. Ταυτόχρονα, όμως, αυτή η έλλειψη αντικειμενικού νοήματος αφήνει μεγάλο χώρο και ελευθερία για δημιουργικότητα και διαμόρφωση της πραγματικότητας. Με άλλα λόγια, μας δίνει ελευθερία να διαμορφώσουμε τις συνθήκες της ζωής μας, δημιουργώντας νόημα στην πράξη αντί να το αναζητούμε στις ιδέες. Κι αυτό από μόνο του είναι καινοτομία.

Το ναυάγιο Vasa διδάσκει πώς, πλήσιάζοντας τους νεκρούς, μπορούμε να μάθουμε περισσότερα για το νόημα της ζωής. Τι μπορούμε, λοιπόν, να μάθουμε για το νόημα της ζωής από τους νεκρούς φιλόσοφους; Ο Σοπενχάουερ είχε πει: «Ο κόσμος είναι η αναπαράσταση μου». Σε κοινωνικό επίπεδο, μιλάμε για ιδέες που μοιάζουν καινοτόμες στα λόγια, αλλά στην πράξη μένουμε πίσω στην επίλυση παγιωμένων προβλημάτων (π.χ. υποδομές, γραφεικοκρατία κ.λπ.). Όμως, ό,τι είναι έξω στην κοινωνία καθρεφτίζει ό,τι συμβαίνει μέσα στο άτομο.

Οι συζητήσεις αυτές περί καινοτομίας ακούγονται με τις ιδέες που πολλές φορές έχω:  φαίνονται εντυπωσιακές, αλλά δεν τις υποστηρίζω στην πράξη, με ανάλογη δράση και στάση ζωής…και κάπου εκεί νιώθω ότι χάνεται το νόημα. Για να αποκτήσει μία ιδέα νόημα στην πράξη χρειάζεται συνεχής παρατήρηση της κάθε εμπειρίας, προσοχή στις λεπτομέρειες, επένδυση, αφοσίωση, προσπάθεια, ρίσκο, λάθος και επανεκκίνηση. Κι αυτό χρειάζεται να γίνει ατομικά για να γίνει και κοινωνικά.

Ο Σωκράτης είχε μιλήσει για το «γνῶθι σαυτόν»: πριν προσπαθήσεις να καταλάβεις τον κόσμο, κατάλαβε τον εαυτό σου. Πώς μπορώ να καινοτομήσω, χωρίς να τολμώ να ακούσω και να παραδεχτώ άβολες αλήθειες και να δεχτώ ότι κάποιες πεποιθήσεις, διαδικασίες και πεπατημένες οδοί χρειάζονται αλλαγή, επειδή δε λειτουργούν πια;

Ίσως η καινοτομία να προϋποθέτει στροφή στο άτομο, διαρκή αμφισβήτηση και αναζήτηση της γνώσης. Ίσως να προϋποθέτει αποδοχή της φθοράς που φέρνει η δράση και όχι της φθοράς που φέρνει η αδράνεια… Ίσως η καινοτομία να είναι ένας προσωπικός αγώνας για αλλαγή σκέψης και πλεύσης…

Ερικέττη Σέρβου – Σύμβουλος καινοτομίας και co-founder της AskE

eriketti@askedot.com

Δυναμικό παρών έδωσε ο Σύλλογος εργαζόμενων ΟΤΑ  Ναυπακτίας και Δωρίδας στην απεργιακή συγκέντρωση που πραγματοποίησε η ΠΟΕ-ΟΤΑ, σήμερα 24 Απριλίου 2026 στην Αθήνα.

 Οι εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση έδωσαν δυναμικό «παρών» και έστειλαν  σαφές μήνυμα προς την κυβέρνηση, με την μαζικότητα της κινητοποίησης να παίζει  καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης με την ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών, η Εκτελεστική Επιτροπή της ΠΟΕ-ΟΤΑ έθεσε ως βασικό αίτημα την άμεση απόσυρση του προσχεδίου νόμου που είχε αποσταλεί στην ΚΕΔΕ.

 Όπως έγινε γνωστό, η πλευρά του Υπουργείου δεσμεύτηκε ότι η επίμαχη διάταξη αποσύρεται οριστικά από το τραπέζι του διαλόγου.

Παράλληλα, το Υπουργείο Εσωτερικών ζήτησε να υπάρξει νέα συνάντηση στο προσεχές διάστημα, προκειμένου να παρουσιάσει τις τελικές του προθέσεις. Από την πλευρά της, η ΠΟΕ-ΟΤΑ ζήτησε σαφές και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα, το οποίο –όπως συμφωνήθηκε– δεν θα ξεπερνά τα μέσα Μαΐου.

Στο επίκεντρο της επόμενης συνάντησης θα βρεθεί το κρίσιμο ζήτημα της παραμονής των εργαζομένων στις κοινωνικές δομές των Δήμων μέσω ΕΣΠΑ, με τη συζήτηση να ξεκινά από μηδενική βάση.​

‌‍

«Αγαπητοί γονείς,

Οι δομές Παιδικών Σταθμών, ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ-ΜΕΑ αποτελούν σήμερα βασικούς θεσμούς κοινωνικής στήριξης για παιδιά και οικογένειες, καθώς λειτουργούν με χρηματοδότηση κυρίως μέσω ΕΣΠΑ και voucher, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις η λειτουργία τους ενισχύεται συμπληρωματικά από τους δήμους ώστε να διασφαλίζεται η απασχόληση του προσωπικού και η συνέχεια των υπηρεσιών.

Στο πλαίσιο του νέου σχεδιασμού του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης που έχει γίνει γνωστός, προωθούνται αλλαγές οι οποίες διαφοροποιούν σημαντικά το ισχύον μοντέλο. 

Συγκεκριμένα:

1. Προβλέπεται ακόμη μεγαλύτερη σύνδεση της χρηματοδότησης με τα voucher των ωφελούμενων, γεγονός που καθιστά τη λειτουργία των δομών πιο ασταθή και εξαρτώμενη από τον ετήσιο αριθμό συμμετεχόντων.
2. Παράλληλα, εξετάζεται η δημιουργία κεντρικού μητρώου εργαζομένων και η εφαρμογή πιο ευέλικτων μορφών απασχόλησης, με περιοδική επαναξιολόγηση και λιγότερη εργασιακή σταθερότητα.
3. Σε αυτό το πλαίσιο, περιορίζεται και η δυνατότητα των δήμων να παρεμβαίνουν σταθερά και μακροπρόθεσμα με ίδιους πόρους για τη διατήρηση των δομών και του προσωπικού.

Οι αλλαγές αυτές δημιουργούν σοβαρό προβληματισμό, καθώς μετατρέπουν δομές κοινωνικού χαρακτήρα σε συστήματα που εξαρτώνται κυρίως από χρηματοδοτικά “κύματα” και όχι από μόνιμη κρατική μέριμνα. Αυτό ενέχει τον κίνδυνο ασυνέχειας στη λειτουργία, ανασφάλειας για τους εργαζόμενους και πιθανών διαφορών στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Για τους λόγους αυτούς, απαιτείται να υπάρξει σαφής αντίδραση και διεκδίκηση, με βασικό αίτημα τη διασφάλιση της σταθερής και δημόσιας λειτουργίας των δομών. 

Ζητούμενο είναι η συνέχιση και ενίσχυση των Παιδικών Σταθμών, ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ-ΜΕΑ ως μόνιμων θεσμών κοινωνικής πολιτικής, με σταθερή κρατική χρηματοδότηση, μόνιμο προσωπικό και εξασφαλισμένη συνέχεια, ώστε να μην τίθεται σε αμφισβήτηση η υποστήριξη προς τα παιδιά και τις οικογένειες που τις έχουν ανάγκη.

Σας καλούμε:
να ενημερωθείτε και να στηρίξετε τους εργαζόμενους και τις κινητοποιήσεις τους στις 24-4-2026.

Γιατί αν χαθούν αυτές οι δομές, θα χαθεί ένα βασικό στήριγμα για χιλιάδες οικογένειες.

Η σιωπή σήμερα θα γίνει πρόβλημα αύριο».