Με το που γράφει το ημερολόγιο 1η Σεπτέμβρη, οι εκπαιδευτικοί είναι στις θέσεις τους.
Έχουν ένα δεκαήμερο μπροστά τους να διεκπεραιώσουν τις οποίες γραφειοκρατικές εργασίες ώστε πανέτοιμοι να υποδεχτούν τους μαθητές.
Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που έφυγα από την υπηρεσία του Δάσκαλου.
Όμως πότε με τα παιδιά μου, τώρα με τα εγγόνια μου, διατηρώ στενή επαφή με τη σχολική πραγματικότητα.
Μου δίνεται η ευκαιρία να συγκρίνω τρεις εποχές σχολικής ζωής.
Αυτής ως μαθητής.
Της άλλης ως δάσκαλος.
Της τρίτης, έξω από το χορό, ως παππούς μαθητών.
Έτσι μου είναι εύκολο να καταλάβω πόσο δύσκολη είναι τώρα η πορεία του μαθητή.
Οι αναμνήσεις των μαθητικών μου χρόνων συνδέουν το τέλος της σχολικής ημέρας με ένα ατέλειωτο, ξέφρενο παιχνίδι.
Όταν οι γονείς ήθελαν βοήθεια στις γεωργικές ή κτηνοτροφικές εργασίες, το παιχνίδι έμενε στην άκρη.
Στη θητεία μου ως Δάσκαλος απλά περιορίστηκε ο ελεύθερος χρόνος του μαθητή, αυτός του παιχνιδιού ή της απασχόλησης σε άλλα ενδιαφέροντα.
Οι μαθητές απόκτησαν βιβλία να μελετούν.
Οι κατ’ οίκον εργασίες των μαθητών που προωθούσαν οι Δάσκαλοι απαιτούσαν το χρόνο τους.
Οι ξένες γλώσσες έκλεβαν και αυτές χρόνο. Όμως παρόλα αυτά, οι αλάνες της γειτονιάς, οι πλατείες, οι λίγες παιδικές χαρές πλημμύριζαν από παιδιά, σε καθημερινή βάση.
Σήμερα το σχόλασμα του Σχολείου για τα παιδιά αποτελεί την εκκίνηση ενός Μαραθώνιου.
Ποια είναι η διάρκεια του;
Μέχρι να νυχτώσει, την ώρα του ύπνου. Έτσι, όχι απλά κουρασμένος σωματικά και πνευματικά αλλά και μισό διαβασμένα, τρέχουν την άλλη μέρα στο Σχολείο.
Οι παιδικές φωνές που σαν κελάηδημα γλυκόλαλων πουλιών, έδινα χαρά στη γειτονιά σώπασαν.
Στις αλάνες χτίστηκαν πανύψηλες πολυκατοικίες. Στις πλατείες τοποθετήθηκαν τραπεζοκαθίσματα. Οι παιδικές χαρές χορτάριασαν παντέρημες, σιωπηλές.
Κάθε τόσο γράφεται ότι μελετάται μείωση της σχολικής ύλης και επιλογή αυτής που προωθεί την κριτική σκέψη.
Σ’ αυτή που δίνει τη δυνατότητα στο μαθητή, με την κατάλληλη διδασκαλία στην αίθουσα, να αποφύγει το φροντιστήριο να ανέβει βαθμίδα.
Να υπάρχει ελεύθερος χρόνος για το παιχνίδι των μαθητών.
Φαίνεται ότι είναι δύσκολες οι μεταρρυθμίσεις στην Παιδεία.
Προσκρούουν συνήθως στην άρνηση αυτών που καλούνται να τις υλοποιήσουν.
Αναγνωρίζεται όμως ότι υπάρχουν επιτυχημένα προγράμματα σχολικά σε κράτη μέλη της Ενωμένης Ευρώπης.
Μια αντιγραφή επιτυχημένου προγράμματος, οι δείκτες δείχνουν πόσο επιτυχές είναι, γιατί αργεί;
Οι ευχές για γόνιμη σχολική χρονιά, είναι πάντα εγκάρδιες.



