Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ παίρνει απρόβλεπτες διαστάσεις.

Κάθε τόσο κυκλοφορούν φήμες ότι οι αποκαλύψεις για εμπλοκή στις επιδοτήσεις και νέων  πολιτικών προσώπων, αυξάνει τους τριγμούς στη συνοχή της Κυβέρνησης.

Κρίνεται θετική, για την ομαλή λειτουργία του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, η απόφαση για τη γρήγορη άρση της βουλευτικής ασυλίας των βουλευτών που εμπλέκονται στη σκανδαλώδη υπόθεση.

Ορθή είναι και η θέληση των βουλευτών να παραιτηθούν του προνομίου της ασυλίας τους.

Έτσι ικανοποιείται το εύλογο αίτημα της κοινωνίας.

Να γνωρίζει ποιοι είναι επίορκοι της υπόσχεσης που έδωσαν όταν αναλάμβαναν τα καθήκοντά τους.

Χρέος της Δικαιοσύνης, χωρίς αργοπορία, να προβεί στις ενδεδειγμένες ενέργειες.

Να κριθούν οι όποιες παραβάσεις των Νόμων.

Όσο παραμένει σε εκκρεμότητα η σκανδαλώδης υπόθεση, τόσο οργιάζουν οι φήμες.

Άλλες ομιλούν για προσπάθεια συγκάλυψης. Κάποιες για διαιώνιση στους βαθμούς απόδοσης              Δικαιοσύνης
Μέχρι και ο κίνδυνος της στοχευμένης  παραγραφής επισημαίνεται.

Να σημειωθεί ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αναδείχθηκε από ανώνυμη καταγγελία.

Στοιχειωμένη η καταγγελία δεν ήταν δυνατό να ριχθεί στον κάλαθο των αχρήστων ως ανώνυμη.

Τα στοιχεία που περιελάμβανε, με ονοματεπώνυμα και θέσεις στον ΟΠΕΚΕΠΕ, αυτών που εμπλέκονταν, δεν άφηναν περιθώρια αδιαφορίας.

Έτσι ενεργοποιήθηκε το σύστημα της νόμιμης παρακολούθησης των τηλεφώνων των υπόπτων με τα γνωστά αποτελέσματα.

Παράλληλα καταγγέλθηκαν παρανομίες και στην αρμόδια εισαγγελική αρχή της Ενωμένης Ευρώπης.

Έτσι ήταν δύσκολη η απόκρυψη των γεγονότων.

Γεγονότα που κηλιδώνουν την πορεία αρκετών εκπροσώπων του ελληνικού λαού.

Η πολιτεία έχει βασική υποχρέωση να κλείσει τις ρωγμές που επιτρέπουν παρόμοια γεγονότα.

Με την καταδίκη, αν είναι ένοχοι, δύο, τριών πέντε βουλευτών, αν και όποτε τελεσφορήσει, δε σταματά η κακοδιαχείριση.

Απαιτούνται ριζικές τομές σε θέματα που έχουν σχέση με οικονομικές παροχές, όπως οι επιδοτήσεις.

Να λειτουργούν οι υπηρεσίες του κράτους, στην εξυπηρέτηση των πολιτών, ώστε να είναι περιττή κάθε έξωθεν παρέμβαση.

Μ’ αυτόν τον τρόπο, παύει το γραφείο του βουλευτή να πλημμυρίζει από αιτήματα, λογικά ή παράλογα.

Έτσι αποφεύγεται το παράπονό του. Αν δεν ακούω τις παρακλήσεις των ανθρώπων της περιφέρειάς μου, τότε τι εκπρόσωπός τους λογαριάζομαι.

Δικαιολογίες ότι αυτά τα δυσμενή φαινόμενα που αμαυρώνουν την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό είναι γνωστή και διαρκής παθογένεια του ελληνικού λαού, είναι αστείες.

Όπως και αυτή. Μήπως και οι άλλοι, όταν ήτανε στην εξουσία, τα ίδια δεν έκαναν;

Προσωπικά, απ’ όσα τουλάχιστον λέγονται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, πιστεύω δεν είναι κολάσιμες όλες οι περιπτώσεις.

Να γιατί είναι πολύτιμη η ταχεία διαλεύκανση του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ.

Πριν δύο μήνες, επισκέφθηκα την Στοκχόλμη για πρώτη φορά. Πήγα εκεί ως συντονίστρια μιας πρότασης χρηματοδότησης για την απανθρακοποίηση ενός εργοστασίου παραγωγής χάλυβα. Είχα μόνο μία μέρα στη διάθεσή μου για εξερεύνηση. Χρειαζόμουν να περπατήσω στη σιωπή, επειδή είχα περάσει τις προηγούμενες δύο ημέρες μιλώντας συνεχώς με κόσμο. Αφού περπάτησα περίπου 20 χιλιόμετρα χωρίς να το καταλάβω, κατέληξα στο μουσείο Vasa. Αρχικά, δίστασα να μπω· δεν ήμουν σίγουρη αν με ενδιέφερε να δω ένα σαπιοκάραβο που ανασύρθηκε από τον βυθό. Κάποιο ένστικτο με τράβηξε και μπήκα. Εκεί πέρασα τρεις από τις πιο συναρπαστικές ώρες της ζωής μου.

Το Vasa βούλιαξε πριν από 400 περίπου χρόνια στο πρώτο του ταξίδι, 1.500 μέτρα από το λιμάνι της Στοκχόλμης από όπου ξεκίνησε. Η τοποθεσία του στον βυθό ξεχάστηκε για αιώνες, μέχρι που ξαναεντοπίστηκε στα τέλη της δεκαετίας 1950, και τελικά ανασύρθηκε το 1961 μετά από γιγαντιαίες προσπάθειες ανεξάρτητων ερευνητών. Έκτοτε, εκτίθεται στο μουσείο που φέρει το όνομα του. Είναι το μεγαλύτερο ξύλινο πλοίο που έχει ποτέ ανασυρθεί και διατηρείται ακόμη. Έμαθα ότι 95% του πλοίου έχει παραμείνει ακέραιο μέσα στους αιώνες, λόγω της χαμηλής αλατότητας της Βαλτικής.

Περίπου 150 άτομα ταξίδευαν με το Vasa, εκ των οποίων 30-50 έχασαν τη ζωή τους όταν το πλοίο βυθίστηκε. Το Vasa ήταν ένα τεχνολογικό επίτευγμα που απέτυχε λόγω αστοχιών σχεδιασμού και πολιτικών πιέσεων για γρήγορη κατασκευή. Στην προσπάθεια τους οι άνθρωποι να φτιάξουν το πιο πρωτοποριακό και επιβλητικό πολεμικό πλοίο της εποχής, παρέβλεψαν βασικές λεπτομέρειες ασφαλείας. Παρέβλεψαν τους επιβάτες, οι οποίοι έγιναν αναλώσιμοι, σαν να έσβηναν, σαν να ήταν φευγαλέοι.

Αιώνες αργότερα, ήταν η ανθρώπινη θέληση που κατάφερε να ανασύρει το πλοίο, αλλά και να ανακατασκευάσει ό,τι είχε χαθεί. Λες και ο άνθρωπος προσπάθησε να διορθώσει το λάθος, βάζοντας τους επιβάτες που χάθηκαν στο προσκήνιο. Κάθε σορός που σώθηκε έχει ένα όνομα, μια ταυτότητα, μια ιστορία και συνοδεύεται από ρούχα και αντικείμενα που του ανήκαν. Ένιωσα ότι ήταν ένας φόρος τιμής για κάθε ζωή που είχε χαθεί. Το μουσείο παρουσιάζει το Vasa ως ζωντανό οργανισμό που ταξιδεύει και εξελίσσεται στον χρόνο, για να θυμίζει ταυτόχρονα την ματαιοδοξία αλλά και το μεγαλείο του ανθρώπου.

Σε μια γωνιά του μουσείου υπήρχε μια οθόνη που απεικόνιζε το βυθό να κινείται. Κάθισα σε έναν καναπέ μπροστά από την οθόνη και έβαλα τα ακουστικά για τους επισκέπτες. Μια βαθιά και ήρεμη φωνή μιλούσε για το πώς, πλησιάζοντας τους νεκρούς, μπορούμε να μάθουμε πιο πολλά για τη ζωή. Η φωνή καλούσε τους επισκέπτες να σαρώσουν ένα QR code και να γράψουν τις σκέψεις τους για τη ζωή και τον θάνατο. Οι σκέψεις αυτές αναδύονταν ανώνυμα από το βυθό στην οθόνη. Τις κοιτούσα απορροφημένη για ώρα, μέχρι που έγραψα κι εγώ τη δική μου: «Θέλω να αφιερώσω τη ζωή μου σε έναν σκοπό». Πρόσφατα, έφερα στο μυαλό μου αυτό που είχα γράψει και σκέφτηκα ότι ίσως ο σκοπός να είναι μπροστά μου, στις λεπτομέρειες που παραβλέπω όταν βιάζομαι να διεκπεραιώσω… Ίσως κάθε σκέψη, λέξη και πράξη να έχει τις απαντήσεις που ψάχνω…

Ερικέττη Σέρβου – Σύμβουλος καινοτομίας και co-founder της AskE

eriketti@askedot.com

Κατ’ ἀρχήν νά εὐχηθῶ σέ ὅλους σας χρόνια πολλά μέ ὑγεία, δύναμη καί ἔμπνευση στό ἔργο σας. 

Ἡ Μεγάλη Παρασκευή γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καί γιά τήν Ναύπακτο, δέν εἶναι ἡμέρα θλίψεως καί λύπης, ἀλλά ἡμέρα θριάμβου, διότι ὁ Χριστός μέ τόν θάνατό Του στόν Σταυρό, θανάτωσε κάθε θάνατο, ψυχολογικό, πνευματικό καί μᾶς ἔδειξε τόν τρόπο νά ὑπερβαίνουμε τά προβλήματά στήν ζωή μας, δηλαδή πῶς ἀπό τό ἐπίπεδο τῶν αἰσθήσεων καί τῶν συναισθημάτων νά προχωροῦμε στό ἐσωτερικό, πνευματικό, θεολογικό ἐπίπεδο. Εἶναι μιά πορεία ἀναβάσεως πρός τήν δική μας ἀνάσταση.

Τίς ἡμέρες τῶν Παθῶν τοῦ Χριστοῦ στά Ἱεροσόλυμα, ὅπως εἴδαμε, κυριάρχησαν τρία γεγονότα· δηλαδή, τό ἀνθρώπινο, τό θρησκευτικό πού ἔγινε δαιμονικό καί τό θεολογικό. 

• Τό ἀνθρώπινο φάνηκε στόν Πιλᾶτο, τόν Ἡρώδη καί ἄλλους πού τούς ἐνδιέφερε ἡ ἐξουσία καί τά ἀτομικά συμφέροντα καί ἀδιαφόρησαν γιά τόν θάνατο ἑνός ἀθώου. 
• Τό θρησκευτικό πού μετατράπηκε σέ δαιμονικό φάνηκε στούς Γραμματεῖς καί τούς Φαρισαίους, τούς θρησκευτικούς ἄρχοντες τῶν Ἰουδαίων, καί στόν Ἰούδα στόν ὁποῖον εἰσῆλθε ὁ σατανάς γιά νά προδώση τόν Χριστό.
• Τό θεολογικό φάνηκε ἔντονα στόν Χριστό πού ἀντιμετώπισε τά πάντα μέ σιωπή καί λόγο, μέ ὑπομονή καί θεοπρεπῆ στάση, καί νίκησε μέ τήν θεότητά Του τήν ἄδικη ἐξουσία, τήν δαιμονική ἐνέργεια. 

Δυστυχῶς καί σήμερα στίς κοινωνίες μας ἐπικρατοῦν αὐτές οἱ τρεῖς καταστάσεις, δηλαδή, τό ἀνθρώπινο μέ τήν ἄδικη ἐξουσία καί τά μικροσυμφέροντα, τό θρησκευτικό μέ τήν δαιμονική δύναμη, καί τό θεολογικό μέ τήν ὑπέρβαση τῶν ποικιλώνυμων παθῶν.

Αὐτό τό θρησκευτικό-δαιμονικό στοιχεῖο τό βλέπουμε ἔντονα στήν Μέση καί τήν εὐρύτερη Ἀνατολή, ἀλλά καί σέ βόρειες Ὀρθόδοξες χῶρες. Γίνονται πόλεμοι ἐν ὀνόματι τῶν θρησκειῶν, σκοτώνονται ἄνθρωποι, ἀφανίζονται πολιτισμοί, γκρεμίζονται θρησκευτικά καί πολιτιστικά μνημεῖα, ἀκόμη στήν Συρία καί τόν Λίβανο ἐξαφανίζονται Χριστιανικοί πληθυσμοί, εἴτε διά τοῦ θανάτου εἴτε διά τῆς βίαιης μετακινήσεως τῶν ἀνθρώπων. Δυστυχῶς τό βλέπουμε καί στίς κοινωνίες μας. Πρόκειται γιά τό ἀνθρώπινο καί δαιμονικό στοιχεῖο πού ἐπικρατεῖ στήν σύγχρονη ζωή. 

Ὁ Χριστός τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας εἶναι ἐναντίον κάθε πολέμου πού ἀφανίζει ἀνθρώπινες ζωές, καταστρέφει αἰώνιους πολιτισμούς, ἐξαφανίζει τήν εἰρηνική συνύπαρξη τῶν λαῶν, τῶν πολιτισμῶν, τῶν κοινωνιῶν.

Αὐτήν τήν ἡμέρα τῆς ἔλλογης σιωπῆς, τοῦ θριάμβου τοῦ Χριστοῦ πάνω στό δαιμονικό στοιχεῖο προσευχόμαστε στόν Χριστό νά ἐπέμβη στούς ἰσχυρούς τῆς γῆς γιά νά σταματήσουν οἱ κάθε μορφῆς πόλεμοι στήν ἀνθρωπότητα, τήν κοινωνία, τήν οἰκογένεια, τίς θρησκευτικές κοινότητες. Νά ἐπικρατήση ἡ εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ. Διαφορετικά τέτοιες θρησκευτικές ἐκδηλώσεις πού γίνονται αὐτήν τήν ἡμέρα, ὡς ἀνάπαυλα μεταξύ τῶν πολεμικῶν συγκρούσεων, εἶναι ὑποκριτικές καί φολκλορικές. Στήν ἐποχή πού ζοῦμε πρέπει νά μιλᾶμε προφητικά.

Νά εὐχηθοῦμε νά σταματήση ἤ νά μειωθῆ αὐτό τό δαιμονικό στοιχεῖο ἀπό τήν ζωή μας, καί αὐτό ἐξαρτᾶται ἀπό τόν καθένα μας, εἶναι θέμα ἐσωτερικῆς ἐλευθερίας.

Καλή Ἀνάσταση