Μύθοι και αλήθειες για τις λοιμώξεις του καλοκαιριού και τα αντιοβιοτικά. Τι πρέπει να γνωρίζουμε.
Τα Κρυολογήματα
Όταν εμφανίζονται συμπτώματα όπως συνάχι, πονόλαιμος, χαμηλός πυρετός, πονοκέφαλος και πόνοι στους μυς και στα οστά, τότε πρόκειται για «κοινό κρυολόγημα» δηλαδή ιογενή λοίμωξη που εμφανίζεται συχνά στο τέλος του καλοκαιριού και το φθινόπωρο. Περισσότερα από 200 είδη ιών προκαλούν το σύνδρομο του «κοινού κρυολογήματος» για το οποίο, αφού πρόκειται για ίωση δεν είναι δραστικά τα αντιβιοτικά. Άρα δεν ζητώ από τον Ιατρό μου αντιβιοτικά ούτε παίρνω μόνος μου αντιβιοτικά που έχουν περισσέψει στο σπίτι μου από άλλη φορά.
Τα Διαρροϊκά Σύνδρομα
Το καλοκαίρι είναι συχνότερα τα διαρροϊκά σύνδρομα όπως και η γαστρεντερίτιδα (δηλαδή διάρροια που συνοδεύεται από εμέτους) διότι ευνοούνται από τις καιρικές συνθήκες, την ευκολία μετάδοσης και τη χρήση τροφίμων χωρίς καλή συντήρηση. Αίτιο είναι κατά κανόνα πολλά είδη ιών γι αυτό και δεν πρέπει να χορηγούνται αντιβιοτικά. Επειδή ο ασθενής αφυδατώνεται από τη διάρροια χρειάζεται λήψη πολλών υγρών από το στόμα ενώ συγχρόνως πρέπει να αποφεύγονται το γάλα και τα σακχαρούχα αναψυκτικά. Η διατροφή πρέπει να είναι ελαφρά.
Εντούτοις αν ο διάρροια υπερβεί σε διάρκεια της 3 ημέρες ή εμφανιστεί υψηλός πυρετός, ή αίμα στα κόπρανα τότε συμβουλευόμαστε άμεσα τον Ιατρό μας και δεν παίρνουμε μόνοι μας αντιβιοτικά γιατί αυξάνει η πιθανότητα το αίτιο της διάρροιας να είναι μικροβιακό και κατά κανόνα Σαλλμονέλα, για την οποία απαιτούνται ειδικά αντιβιοτικά.
Τσιμπήματα από Έντομα
Μετά από τσίμπημα από κουνούπι η άλλα έντομα εφόσον εμφανιστεί έντονη και εκτεταμένη ερυθρότητα γύρω από τα τσίμπημα όπως και πυρετός, τότε χρειάζεται ειδικό αντιβιοτικό γιατί έχει γίνει μόλυνση συνήθως από στρεπτόκοκκους ή σταφυλόκοκκους. Δεν παίρνουμε μόνοι μας αντιβιοτικό, αλλά συμβουλευόμαστε άμεσα τον Ιατρό μας.
Ωτίτιδα των Κολυμβητών
Το μπάνιο στην πισίνα το καλοκαίρι και σπανιότερα στη θάλασσα προδιαθέτει για την αποκαλούμενη «Ωτίτιδα των Κολυμβητών». Αφορά μικροβιακή (συνήθως από Ψευδομονάδα) φλεγμονή στον έξω ακουστικό πόρο που εκδηλώνεται με πόνο, ερυθρότητα και οίδημα. Θεραπεύεται συνήθως με σταγόνες αντισηπτικού στον έξω ακουστικό πόρο. Συμβουλευόμαστε τον Ιατρό μας και δεν παίρνουμε μόνοι μας αντιβιοτικά!
Οι ουρολοιμώξεις
Το μπάνιο στη θάλασσα το καλοκαίρι δεν προκαλεί ουρολοιμώξεις παρόλο ότι στον κόσμο επικρατεί λανθασμένα η αντίθετη άποψη. Γενικά όμως συμπτώματα κυστίτιδας όπως «κάψιμο στην ούρηση» συχνουρία και δυσουρία απαιτούν καλλιέργεια ούρων και συμβουλή από Ιατρό για να χορηγηθούν ή όχι αντιβιοτικά. Δεν παίρνουμε μόνοι μας αντιβιοτικά!
Οι Κολπίτιδες
Το μπάνιο στη θάλασσα είναι δυνατόν στις γυναίκες και ιδιαίτερα σε όσες έχουν προδιάθεση (όπως οι παχύσαρκες, οι πάσχουσες από σακχαρώδη διαβήτη, η υποκείμενη ανοσοκαταστολή και ιδιαίτερα όταν χορηγείται κορτιζόνη) να προκαλέσει κολπίτιδα από μύκητες με συμπτώματα που συχνά μοιάζουν με τα συμπτώματα της κυστίτιδας.
Η μυκητιασική κολπίτιδα οφείλεται στην Candida και απαιτεί ειδική ενδοκολπική θεραπεία με αντιμυκητιασική αλοιφή ή υπόθετα ενδοκολπικά για την οποία πρέπει η πάσχουσα να συμβουλευτεί τον γυναικολόγο της. Έχει όμως μεγάλη σημασία ιδιαίτερα στις γυναίκες με ιστορικό υποτροπιάζουσας κολπίτιδας η πρόληψη της υποτροπής με τους ακόλουθους τρόπους:
Δεν στεγνώνουμε στον Ήλιο φορώντας το βρεγμένο μαγιό μας γιατί η ζέστη και η υγρασία ενοχοποιούνται για την πρόκληση της κολπίτιδας. Πρώτα αφαιρείται το μαγιό, μετά πλένουμε το σώμα μας και ιδιαίτερα την περιγεννητική περιοχή με καθαρό γλυκό νερό και φορώντας άλλο καθαρό στεγνό μαγιό, κάνουμε στην συνέχεια ηλιοθεραπεία.
Δεν κάνουμε ηλιοθεραπεία επάνω στην άμμο ή σε ψάθα επάνω στην άμμο, γιατί η άμμος έχει «φυσιολογικά» μύκητες, θα κάνουμε ηλιοθεραπεία σε κάθισμα ή σε ξαπλώστρες που υπάρχουν στις ακτές.
Σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα
Η «ελευθεριότητα» των σεξουαλικών σχέσεων που παρατηρείται το καλοκαίρι, ενοχοποιείται για την αύξηση των σεξουαλικώς μεταδιδομένων νοσημάτων (βλεννόρροια, σύφιλη). Γι αυτό σε περίπτωση πυώδους εκκρίματος από την ουρήθρα ή τον κόλπο όπως και επί εμφανίσεως «πληγής» στα γεννητικά όργανα, συμβουλευόμαστε πάντοτε τον Ιατρό μας.
Με εκδηλώσεις που ξεκίνησαν το απόγευμα του Σαββάτου 25 Ιουλίου, παραμονή της εορτής, η Ναύπακτος γιόρτασε με λαμπρότητα την Αγία Παρασκευή.
Στις 19:00 τελέστηκε Μεγάλος Πολυαρχιερατικὸς Εσπερινός, χοροστατούντων των Μητροπολιτών Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου κ. Ιερόθεου και Ισπανίας & Πορτογαλίας κ. Πολύκαρπου.
Ακολούθησε αρτοκλασία στην Πλατεία Φαρμάκη, ενώ ακολούθησε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας της Αγίας Παρασκευής στους δρόμους της πόλης, με τη συμμετοχή του Κλήρου, των τοπικών αρχών, πλήθους πιστών και με επικεφαλής την Παπαχαραλαμπείο Φιλαρμονική.
Ανήμερα της εορτής, Κυριακή 26 Ιουλίου στις 7:00 το πρωί θα τελεστεί ο Πανηγυρικός Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ενώ στις 7:00 το απόγευμα θα τελεστούν ο Εσπερινός και η Ιερά Παράκληση προς τιμήν της Αγίας Παρασκευής.
Ο Δήμος Ναυπακτίας και η Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου διοργανώνουν εκδήλωση για τους απόδημους Ναυπακτίους, την Τρίτη, 28 Ιουλίου 2026 και ώρα 20:30 στο Ενετικό Λιμάνι (δυτικός βραχίονας).
Στην εκδήλωση συμμετέχουν η Χορωδία Δημοτικής Μουσικής της Μητροπόλεως υπό τη διεύθυνση του Π.Αναστασόπουλου και τμήματα του Λαογραφικού Πολιτιστικού Χορευτικού Ομίλου Ναυπάκτου (Λ.Π.Χ.Ο.Ν.) «Ανεμογιάννης» και του Ναυπακτιακού Χορευτικού Ομίλου Φίλων Ελληνικής Παράδοσης (ΝΑ.Χ.Ο.Φ.Ε.Π.) «Ναυς».
Το Κάστρο της Ναυπάκτου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και καλύτερα διατηρημένα κάστρα της Ελλάδας. Είναι ένα μνημείο που δεν ξεχωρίζει μόνο για την ιστορική και αρχαιολογική του αξία, αλλά και για τη μοναδική αρμονία που είχε διαμορφωθεί μέσα στους αιώνες ανάμεσα στα τείχη και το φυσικό περιβάλλον.
Οι πρόσφατες εκτεταμένες υλοτομίες, που πραγματοποιήθηκαν με το σκεπτικό της προστασίας του κάστρου από πυρκαγιά και της ανάδειξης των τειχών, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Η πρόταση της δημοτικής αρχής, η οποία υιοθετήθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, είχε ως αποτέλεσμα μια εικόνα που δύσκολα αφήνει ασυγκίνητο οποιονδήποτε αγαπά το μνημείο.
Σήμερα, μεγάλο μέρος του κάστρου θυμίζει περισσότερο έναν γυμνό βραχώδη λόφο παρά το ιστορικό τοπίο που γνωρίζαμε επί δεκαετίες. Η εικόνα αυτή, κατά την άποψή μου, αδικεί το ίδιο το μνημείο και απογοητεύει ακόμη και πολλούς από εκείνους που πίστευαν ότι η απομάκρυνση μέρους της βλάστησης θα βοηθούσε στην ανάδειξη των τειχών.
Το κάστρο δεν ήταν απροστάτευτο
Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι κατά την υλοποίηση του έργου «Συνολική Ανάδειξη του Κάστρου Ναυπάκτου», την περίοδο 2005–2008, δεν πραγματοποιήθηκαν μόνο εργασίες αποκατάστασης και ανάδειξης.
Το έργο περιλάμβανε και ένα ολοκληρωμένο σύστημα πυροπροστασίας:
εγκαταστάθηκε πλήρες δίκτυο πυρόσβεσης στις τρεις πρώτες ζώνες του κάστρου,
δημιουργήθηκαν πυροσβεστικές φωλιές από την Ακρόπολη μέχρι την κύρια είσοδο,
Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η προστασία του μνημείου από τον κίνδυνο πυρκαγιάς είχε ήδη αποτελέσει βασική προτεραιότητα της προηγούμενης μεγάλης ανάδειξής του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν απαιτούνται παρεμβάσεις συντήρησης της βλάστησης. Σημαίνει όμως ότι θα μπορούσε να αναζητηθεί μια πιο ισορροπημένη λύση, με επιλεκτικές απομακρύνσεις και σωστή διαχείριση του πρασίνου, χωρίς να αλλοιωθεί τόσο δραστικά η φυσιογνωμία του χώρου.
Η πραγματική πρόκληση σήμερα είναι η προσβασιμότητα
Ίσως όμως το σημαντικότερο ζήτημα να μην είναι πλέον τα δέντρα.
Το πραγματικό στοίχημα είναι να αποκτήσει το Κάστρο της Ναυπάκτου ουσιαστική και ασφαλή πρόσβαση για όλους τους πολίτες.
Άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένοι, οικογένειες με μικρά παιδιά και επισκέπτες με κινητικές δυσκολίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην πρόσβαση προς τα ανώτερα διαζώματα του κάστρου.
Άλλωστε, η ανάγκη αυτή επισημάνθηκε δημόσια ακόμη και από την ίδια την Υπουργό Πολιτισμού, κ. Λίνα Μενδώνη, κατά τα εγκαίνια των αιθουσών του Μουσείου Βυζαντινών Εκθεμάτων στην Ακρόπολη του κάστρου.
Αυτό θα έπρεπε σήμερα να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα.
Χρειάζεται συνολική κυκλοφοριακή λύση
Παράλληλα, προβληματισμό προκαλεί και η προτεινόμενη λύση της λωρίδας επιβράδυνσης στον περιφερειακό δρόμο, με σύνδεση προς τον δασικό δρόμο του πρώτου διαζώματος.
Η θέση της προβλεπόμενης εισόδου βρίσκεται επάνω σε έντονη στροφή της περιμετρικής οδού, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την οδική ασφάλεια και τη λειτουργικότητα της παρέμβασης.
Ίσως θα άξιζε να εξεταστεί μια διαφορετική τεχνική προσέγγιση, όπως η κατασκευή ενός κυκλικού κόμβου στο τμήμα της περιμετρικής που βρίσκεται ακριβώς πίσω από το κάστρο, σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση ασφαλούς οδικής σύνδεσης προς το μνημείο.
Μια τέτοια λύση ενδεχομένως να εξυπηρετούσε καλύτερα τόσο τους επισκέπτες όσο και την ασφαλή κυκλοφορία των οχημάτων.
Το Κάστρο αξίζει έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό
Η προστασία ενός ιστορικού μνημείου δεν εξαντλείται στην αποκάλυψη των τειχών του. Οφείλει να συνδυάζει την αρχαιολογική ανάδειξη, τη διατήρηση του φυσικού τοπίου, την περιβαλλοντική ισορροπία, την πυροπροστασία, την ασφάλεια και κυρίως την προσβασιμότητα για όλους.
Το Κάστρο της Ναυπάκτου δεν είναι απλώς ένα αρχαιολογικό μνημείο. Είναι το σύμβολο της πόλης, ένας ζωντανός χώρος ιστορίας, πολιτισμού και αναψυχής.
Η συζήτηση, λοιπόν, δεν πρέπει να περιορίζεται στο αν κόπηκαν πολλά ή λίγα δέντρα. Πρέπει να αφορά το πώς θέλουμε να είναι το Κάστρο της Ναυπάκτου τα επόμενα πενήντα χρόνια: ένα μνημείο ζωντανό, προσβάσιμο, ασφαλές και αρμονικά ενταγμένο στο φυσικό του περιβάλλον.
Η ιστορία και η φύση δεν είναι αντίπαλοι. Στη Ναύπακτο μπορούν —και πρέπει— να συνυπάρχουν.