Οι διακοπές δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη. Σχεδόν όσο ο ύπνος και το φαγητό.

Οι διακοπές όμως δεν είναι μόνο ατομική ανάγκη. Είναι και κοινωνικό αγαθό. Είναι ο χρόνος στον οποίο ξαναβρίσκουμε ανθρώπους που η καθημερινότητα μάς κάνει να χάνουμε. Είναι η περίοδος που μια οικογένεια κάθεται στο ίδιο τραπέζι χωρίς να κοιτάζει το ρολόι και ένας φίλος θυμάται γιατί κάποτε ήταν φίλος. Δεν είναι τυχαίο ότι στην Ελλάδα οι διακοπές έγιναν θεσμός. Το «μπάνια του λαού» δεν ήταν απλώς μια ωραία φράση. Ήταν μια αντίληψη για τη ζωή.

Το ελληνικό καλοκαίρι ακριβαίνει χρόνο με τον χρόνο. Και μαζί του ακριβαίνει η ίδια η δυνατότητα να ζήσεις αυτό που κάποτε θεωρούσαμε αυτονόητο. Για μια οικογένεια με δύο παιδιά, τα 150 ευρώ τη βραδιά για ένα αξιοπρεπές δωμάτιο δεν είναι πλέον υπερβολή· είναι σχεδόν η αφετηρία. Βάλε μετακινήσεις, φαγητό, καφέδες, παραλία και στοιχειώδεις δραστηριότητες και το «πάμε λίγες μέρες διακοπές» μετατρέπεται σε οικονομικό σχέδιο με πίνακες και υπολογισμούς.

Η ταβέρνα, σε λίγο, θα μπει στα τεκμήρια διαβίωσης.

Και κάπως έτσι, οι μισοί Έλληνες δεν προγραμμάτισαν φέτος διακοπές. Δεν είναι ότι δεν θέλουν. Είναι ότι δεν μπορούν.

Κάποιοι θα πάνε στο εξοχικό ενός φίλου. Κάποιοι θα στριμωχτούν στο σπίτι συγγενών. Σε κάθε περίπτωση 4 με 5 ημέρες είχαν διάρκεια τη φετινή χρονιά οι διακοπές, όπως δήλωναν στα ρεπορτάζ των τηλεοράσεων εκείνοι που αναχωρούσαν από λιμάνια και διόδια.

Την ίδια ώρα, η Ελλάδα πανηγυρίζει τα ρεκόρ του τουρισμού.

Περισσότεροι επισκέπτες. Περισσότερες αφίξεις. Περισσότερος τζίρος. Περισσότερες φωτογραφίες με ηλιοβασιλέματα και τίτλοι για τη «χώρα που όλοι θέλουν να επισκεφθούν».

Και πράγματι, είναι καλό να πηγαίνει καλά ο τουρισμός. Αλλά υπάρχει μια ερώτηση: για ποιον είναι τελικά αυτή η Ελλάδα;

Για τον επισκέπτη που μπορεί να πληρώσει τις τιμές; Ή για τον κάτοικο που βλέπει τον τόπο του να γίνεται όλο και πιο ακριβός για τον ίδιο;

Γιατί τι νόημα έχει ένα ελληνικό καλοκαίρι που σπάει κάθε ρεκόρ, αν ο Έλληνας μπορεί να το απολαμβάνει μόνο ως θεατής;

Με έγγραφό του – αίτημα  προς τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου,  ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Αλλάζουμε Πλεύση» Ανδρέας Κωνσταντόπουλος, ζητά να συζητηθεί  στο Δημοτικό Συμβούλιο Ναυπακτίας  το θέμα  των παρεμβάσεων  στο Κάστρο  Της Ναυπάκτου.

 

Αναφέρει συγκεκριμένα το έγγραφο:

« Κύριε Πρόεδρε,

Παρακαλώ να εισαχθεί προς συζήτηση στο προσεχές Δημοτικό Συμβούλιο το θέμα των πρόσφατων παρεμβάσεων στο Κάστρο Ναυπάκτου, οι οποίες έχουν προκαλέσει έντονο προβληματισμό και ευρύ δημόσιο διάλογο στην τοπική κοινωνία.

Το Κάστρο Ναυπάκτου αποτελεί το σημαντικότερο ιστορικό και πολιτιστικό μνημείο της πόλης μας και η διαχείρισή του δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο αποσπασματικών ενεργειών χωρίς ουσιαστική ενημέρωση της κοινωνίας και των αιρετών εκπροσώπων.

Η συζήτηση δεν αφορά μόνο την απομάκρυνση των δέντρων. Αφορά συνολικά:

την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού τοπίου, την επιστημονική τεκμηρίωση των παρεμβάσεων, την πυροπροστασία του  μνημείου, την ανάδειξη του Κάστρου, την προσβασιμότητα για όλους τους πολίτες, καθώς και τον μακροχρόνιο σχεδιασμό διαχείρισης του σημαντικότερου μνημείου της Ναυπάκτου.

Για τον λόγο αυτό ζητείται να ενημερωθεί το Δημοτικό Συμβούλιο σχετικά με:

Τις μελέτες, γνωμοδοτήσεις και εγκρίσεις που οδήγησαν στις συγκεκριμένες παρεμβάσεις.

Τον ρόλο και τις εισηγήσεις του Δήμου προς το Υπουργείο Πολιτισμού και την Εφορεία Αρχαιοτήτων.

Τον συνολικό σχεδιασμό για την προστασία και διαχείριση της βλάστησης στο Κάστρο.

Τα μέτρα πυροπροστασίας που εφαρμόζονται σήμερα και τη λειτουργική κατάσταση των υποδομών πυροπροστασίας που δημιουργήθηκαν κατά το έργο της συνολικής ανάδειξης του Κάστρου την περίοδο 2005-2008.

Τον προγραμματισμό έργων που αφορούν την ασφαλή και καθολική προσβασιμότητα του μνημείου.

Τις προβλεπόμενες ενέργειες αποκατάστασης και διαχείρισης του τοπίου μετά τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν.

Η Ναύπακτος δεν χρειάζεται αντιπαραθέσεις χωρίς αποτέλεσμα. Χρειάζεται έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό που θα εξασφαλίζει ότι το Κάστρο θα προστατεύεται ως ενιαίο μνημείο ιστορίας, πολιτισμού και φυσικού περιβάλλοντος, με διαφάνεια, επιστημονική τεκμηρίωση και σεβασμό προς τους πολίτες» .

Με εκτίμηση,

Ανδρέας Κωνσταντόπουλος

Επικεφαλής Δημοτικής Παράταξης «Αλλάζουμε Πλεύση»

 Το σχέδιο “ΑΠΟΛΛΩΝ” (Ενεργειακές κοινότητες)  αφορούσε στην στήριξη των ευάλωτων νοικοκυριών και την ενίσχυση της ενεργειακής αυτονομίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, πρόγραμμα  χρηματοδοτούμενο με 100 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

 Συγκεκριμένα, μέσω του προγράμματος «Απόλλων», με την εγκατάσταση σταθμών ΑΠΕ με συστήματα αποθήκευσης, το υπουργείο  θα επιχειρούσε να απαντήσει στις ενεργειακές ανάγκες των ευάλωτων νοικοκυριών, των ΟΤΑ Α’ και Β’, των ΔΕΥΑ και των ΤΟΕΒ/ΓΟΕΒ.

Στόχος του Προγράμματος ήταν μέσω της εγκατάστασης σταθμών ΑΠΕ με συστήματα αποθήκευσης, να καλυφθεί:

α) το 90% της κατανάλωσης των ευάλωτων νοικοκυριών και

β) το 50% της κατανάλωσης των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ Α’ και Β’, π.χ. κτίρια, αντλιοστάσια, οδοφωτισμός), των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) και των Τοπικών Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων/Γενικών Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων (ΤΟΕΒ/ΓΟΕΒ).

Δυστυχώς το Πρόγραμμα Ενεργειακού Συμψηφισμού «Απόλλων», το οποίο παρουσιάστηκε με τυμπανοκρουσίες , στο πλαίσιο των μέτρων για τη μείωση του ενεργειακού κόστους και την εύρυθμη λειτουργία της λιανικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, απέτυχε  εξ αιτίας σημαντικών καθυστερήσεων στην υλοποίηση του έργου και της μη τήρησης των προβλεπόμενων ορόσημων.

Για το θέμα έγινε ερώτηση στη Βουλή προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας.