Έφυγε από τη ζωή ο Κώστας Σημίτης σε ηλικία 88 ετών.
Ο πρώην πρωθυπουργός άφησε την τελευταία του πνοή τα χαράματα της Κυριακής.
Στις 07:31 διακομίσθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο νοσοκομείο Κορίνθου, χωρίς τις αισθήσεις του, όπου και έγιναν προσπάθειες ανάνηψης.
Στις 07:50 διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Την Πέμπτη, 9 Ιανουαρίου, στις 12:00, θα τελεστεί η κηδεία του πρώην πρωθυπουργού, Κώστα Σημίτη, στη Μητρόπολη Αθηνών.
Με απόφαση της κυβέρνησης η κηδεία του Κώστα Σημίτη να γίνει δημόσια δαπάνη, θα αποδοθούν τιμές εν ενεργεία πρωθυπουργού ενώ έχει κηρυχθεί τετραήμερο εθνικό πένθος.
Ποιος ήταν
Ο Κώστας Σημίτης ήταν καθηγητής πανεπιστημίου και πολιτικός. Διετέλεσε πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (30 Ιουνίου 1996 – 8 Φεβρουαρίου 2004) και επίσης πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας (18 Ιανουαρίου 1996 – 10 Μαρτίου 2004).
Μετά την πτώση της Χούντας το 1974, υπήρξε από τους ιδρυτές του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) και ανέλαβε αρκετές υπουργικές θέσεις, όταν το κόμμα του ανέλαβε την εξουσία.
Στις 18 Ιανουαρίου του 1996 διαδέχτηκε τον Ανδρέα Παπανδρέου στην πρωθυπουργία μετά από ψηφοφορία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. εκπροσωπώντας τον «εκσυγχρονιστικό» πόλο εξουσίας με κύριο στόχο την οικονομική μεταρρύθμιση της ελληνικής οικονομίας και την κοινωνική σύγκλιση της ελληνικής κοινωνίας με την «ισχυρή» Ευρώπη.
Στις 30 Ιουνίου 1996, λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Κώστας Σημίτης εξελέγη πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο 4ο Συνέδριο του κόμματος. Επανεξελέγη πρωθυπουργός μετά τη νίκη του στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 1996 και του Απριλίου 2000.
Ως πρωθυπουργός προώθησε μία μετριοπαθή εξωτερική πολιτική ταυτόχρονα με τη σταδιακή ιδιωτικοποίηση του μεγάλου ελληνικού δημόσιου τομέα, στοχεύοντας σε μία οικονομική σταθερότητα σύμφωνα με τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ως πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ από-ριζοσπαστικοποίησε τον λόγο του κόμματος προκρίνοντας την πορεία της χώρας προς την ευρωπαϊκή ενοποίηση στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης.
Η δεύτερη θητεία του συνοδεύτηκε από την εφαρμογή μέτρων λιτότητας, με στόχο τη μείωση του πληθωρισμού και του εθνικού χρέους, καθώς και από προσπάθειες επίλυσης των ελληνοτουρκικών διαφορών για το Κυπριακό πρόβλημα στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής.
Μεταξύ των σημαντικότερων επιτυχιών της θεωρείται η ένταξη της Ελλάδας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση το 2001.
Με απεργιακή συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Κεφαλόβρυσου, τίμησαν τα μέλη συνδικάτων και συλλόγων εργαζόμενων και συνταξιούχων του ΠΑΜΕ, στη Ναύπακτο, την Εργατική Πρωτομαγιά..
Στους χαιρετισμούς έγινε αναφορά στους διαχρονικούς αγώνες, από το Σικάγο του 1886 έως τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944, μέχρι και το σήμερα.
Ακολούθησε κατάθεση λουλουδιών από αντιπροσωπεία των συνδικάτων στο μνημείο της εθνικής αντίστασης, στην πλατεία Ησιόδου.
«Την 1η Μάη του 2026 πιάνουμε το κόκκινο νήμα που συνδέει τους αγώνες της τάξης μας για“έναν κόσμο στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων”. Βαδίζουμε στον δρόμο της ανατροπής που χάραξαν οι ήρωες και πρωτοπόροι της ταξικής πάλης, από τους εργάτες του Σικάγο του 1886 μέχρι τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή την 1η Μάη του 1944».
Τώρα είναι η ώρα να βγει με ορμή στο προσκήνιο η εργατική τάξη, να συγκρουστεί με την πολιτική του κέρδους, που εγκληματεί καθημερινά στους χώρους δουλειάς, τσακίζει μισθούς, εργασιακά και λαϊκά δικαιώματα, που σέρνει τον λαό στα σφαγεία του ιμπεριαλιστικού πολέμου.
140 χρόνια από τον ξεσηκωμό των εργατών που σφράγισε την πάλη για το 8ωρο, ο αγώνας στις σύγχρονες συνθήκες για τη μείωση του εργάσιμου χρόνου, για 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, δεν είναι ουτοπία. Είναι σύγχρονη, ρεαλιστική και απολύτως αναγκαία διεκδίκηση, εμπνευσμένη από τις μεγάλες αγωνιστικές παραδόσεις της εργατικής τάξης και από τις δυνατότητες του καιρού μας.
Σε μια περίοδο που η παραγωγικότητα της εργασίας, η επιστήμη, η τεχνολογία και η ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης έχουν φτάσει σε πρωτόγνωρα, αδιανόητα για άλλες εποχές επίπεδα, δεν μπορεί να χωρά ούτε ως σκέψη ο εργαζόμενος να ζει με εξάντληση, ανασφάλεια και ατέλειωτες ώρες δουλειάς.
Δεν θα πληρώσουμε τα σπασμένα του πολέμου τους!
Αγώνας ενάντια σε ΕΕ, ΝΑΤΟ, επιχειρηματικούς ομίλους, στην κυβέρνηση της ΝΔ και στα κόμματα του ευρωατλαντισμού, που επιτίθενται ανοιχτά στα δικαιώματά μας, επιβάλλοντας 13ωρα, διευθέτηση χρόνου εργασίας, ελαστικά ωράρια, εντατικοποίηση στο πλαίσιο πολεμικής οικονομίας.
Τιμάμε την Εργατική Πρωτομαγιά και τους νεκρούς της τάξης μας!
Με οργάνωση και αγώνα απέναντι στην εγκληματική πολιτική του κέρδους! Καμία εμπιστοσύνη στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στην κυβέρνηση της ΝΔ και στα κόμματα που στηρίζουν την πολιτική της εκμετάλλευσης και του πολέμου.
Δύο κόσμοι συγκρούονται στο συνδικαλιστικό κίνημα
Οπως έδειξε και το πρόσφατο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα εκφράζονται διαχρονικά δύο κόσμοι.
Εμπνεόμαστε από τους μεγάλους ταξικούς αγώνες, δίνουμε υπόσχεση στους αγώνες του μέλλοντος. Να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στην εξουσία του κεφαλαίου, να σπάσουν οριστικά τα δεσμά της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και να ανοίξει τον δρόμο για μια κοινωνία χωρίς φτώχεια, πολέμους, αδικία και καταπίεση.
Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά – Ζήτω η παγκόσμια εργατική τάξη
Αποκαλώ τον εαυτό μου σύμβουλο καινοτομίας. Πρόσφατα άρχισα να συνειδητοποιώ ότι δεν είμαι σίγουρη τι ακριβώς σημαίνει καινοτομία. Τα τελευταία χρόνια ακούγεται συνέχεια η λέξη «καινοτομία» σε επιχειρηματικές, πολιτικές και τεχνολογικές συζητήσεις: καινοτομία και βελτίωση της αποδοτικότητας, καινοτομία και κλιματική διαχείριση, καινοτομία και τεχνολογική ανάπτυξη, και πάει λέγοντας. Ενώ, όμως, η καινοτομία χρησιμοποιείται διαρκώς και φαίνεται να έχει κεντρικό ρόλο στον δημόσιο διάλογο, στερείται συγκεκριμένου νοήματος, επιτρέποντας διάφορες ερμηνείες και πεδία δράσης για το ποιος και τι θα ορίσει το μέλλον.
Αρχικά, σκέφτηκα ότι η έλλειψη αντικειμενικού νοήματος είναι ενοχλητική, επειδή δεν δίνει μία σαφή λύση και συγκεκριμένο τρόπο δράσης. Κι αυτό επειδή έχω την τάση και τη συνήθεια να δίνω λύσεις και να απλοποιώ διαδικασίες…γρήγορα. Ταυτόχρονα, όμως, αυτή η έλλειψη αντικειμενικού νοήματος αφήνει μεγάλο χώρο και ελευθερία για δημιουργικότητα και διαμόρφωση της πραγματικότητας. Με άλλα λόγια, μας δίνει ελευθερία να διαμορφώσουμε τις συνθήκες της ζωής μας, δημιουργώντας νόημα στην πράξη αντί να το αναζητούμε στις ιδέες. Κι αυτό από μόνο του είναι καινοτομία.
Το ναυάγιο Vasa διδάσκει πώς, πλήσιάζοντας τους νεκρούς, μπορούμε να μάθουμε περισσότερα για το νόημα της ζωής. Τι μπορούμε, λοιπόν, να μάθουμε για το νόημα της ζωής από τους νεκρούς φιλόσοφους; Ο Σοπενχάουερ είχε πει: «Ο κόσμος είναι η αναπαράσταση μου». Σε κοινωνικό επίπεδο, μιλάμε για ιδέες που μοιάζουν καινοτόμες στα λόγια, αλλά στην πράξη μένουμε πίσω στην επίλυση παγιωμένων προβλημάτων (π.χ. υποδομές, γραφεικοκρατία κ.λπ.). Όμως, ό,τι είναι έξω στην κοινωνία καθρεφτίζει ό,τι συμβαίνει μέσα στο άτομο.
Οι συζητήσεις αυτές περί καινοτομίας ακούγονται με τις ιδέες που πολλές φορές έχω: φαίνονται εντυπωσιακές, αλλά δεν τις υποστηρίζω στην πράξη, με ανάλογη δράση και στάση ζωής…και κάπου εκεί νιώθω ότι χάνεται το νόημα. Για να αποκτήσει μία ιδέα νόημα στην πράξη χρειάζεται συνεχής παρατήρηση της κάθε εμπειρίας, προσοχή στις λεπτομέρειες, επένδυση, αφοσίωση, προσπάθεια, ρίσκο, λάθος και επανεκκίνηση. Κι αυτό χρειάζεται να γίνει ατομικά για να γίνει και κοινωνικά.
Ο Σωκράτης είχε μιλήσει για το «γνῶθι σαυτόν»: πριν προσπαθήσεις να καταλάβεις τον κόσμο, κατάλαβε τον εαυτό σου. Πώς μπορώ να καινοτομήσω, χωρίς να τολμώ να ακούσω και να παραδεχτώ άβολες αλήθειες και να δεχτώ ότι κάποιες πεποιθήσεις, διαδικασίες και πεπατημένες οδοί χρειάζονται αλλαγή, επειδή δε λειτουργούν πια;
Ίσως η καινοτομία να προϋποθέτει στροφή στο άτομο, διαρκή αμφισβήτηση και αναζήτηση της γνώσης. Ίσως να προϋποθέτει αποδοχή της φθοράς που φέρνει η δράση και όχι της φθοράς που φέρνει η αδράνεια… Ίσως η καινοτομία να είναι ένας προσωπικός αγώνας για αλλαγή σκέψης και πλεύσης…
Ερικέττη Σέρβου – Σύμβουλος καινοτομίας και co-founder της AskE