Η Ελληνική κοινωνία μέσα στη δεκαετή κρίση έζησε τεράστιες ανατροπές. Κατακτήσεις που κέρδισε με πολύχρονους αγώνες χάθηκαν μέσα από τα μνημόνια και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εφάρμοσαν τα κόμματα που διαχειρίστηκαν την κρίση. Το δικαίωμα στην εργασία, η υγεία, η παιδεία, τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, ήταν από τα μεγάλα θύματα των πολιτικών αυτών.
Ο ιδεολογικός μανδύας όλων αυτών των πολιτικών σε Ευρωπαϊκό επίπεδο ήταν ο νεοφιλελευθερισμός και οι αγορές που θα έδιναν ποιοτικές και οικονομικές λύσεις υποκαθιστώντας το σπάταλο κράτος και το δημόσιο τομέα που εκτρέφει «τεμπέληδες» και μπαίνει εμπόδιο στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη.
Ο τομέας της υγείας ήταν από τους πρώτους που μπήκαν στο στόχαστρο των ιδιωτικών συμφερόντων. Περικοπές μισθών, κενές θέσεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, πελατειακές σχέσεις, αναξιοκρατία, απλήρωτες υπερωρίες, εξαντλητικά ωράρια, ελλείψεις, ελλείψεις σε ιατρικό υλικό, είχαν ένα και μοναδικό σκοπό.
Να αμαυρώσουν δηλαδή την εικόνα του δημόσιου συστήματος υγείας και να προετοιμάσουν την κοινή γνώμη για την αναπόφευκτή λύση που δεν ήταν άλλη παρά η ιδιωτικοποίηση της υγείας. Το μεγαλύτερο αγαθό του ανθρώπου έπρεπε να γίνει αντικείμενο κερδοσκοπίας.
Οι περικοπές των δημόσιων δαπανών για την υγεία αλλά και η ιδεολογική επίθεση που δέχθηκε το σύστημα τα τελευταία χρόνια το βρήκαν απροετοίμαστο για να αντιμετωπίσει την κρίση του κορωνοϊού.
Ενώ η Ελληνική κοινωνία προστρέχει στο δημόσιο σύστημα υγείας το ίδιο αδυνατεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες που προέκυψαν. Οι κενές θέσεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, τα ελάχιστα εργαστήρια, τα προβλήματα οργάνωσης κλπ δυσκολεύουν πού τη διαχείριση της κρίσης που ξέσπασε με τον κορωνοϊό.
Αφορμή για τα παραπάνω αποτέλεσαν :
Οι κραυγές απόγνωσης των νοσηλευτριών και οι επιστολές που είδαν το φως της δημοσιότητας με αφορμή την κατάσταση που διαμορφώθηκε στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού.
Ο επιστημονικός και ψύχραιμος λόγος των γιατρών που δίνουν τη μάχη κατά της επιδημίας με υπευθυνότητα
Η παρουσία στα ΜΜΕ Ελλήνων επιστημόνων που διαπρέπουν σε ερευνητικά ιδρύματα του εξωτερικού και για τους οποίους δεν υπάρχουν προϋποθέσεις να εργασθούν στη χώρα μας.
Οι νέοι Έλληνες γιατροί που ξενιτεύτηκαν στα χρόνια της κρίσης επειδή τα οικονομικά της χώρας δεν μπορούσαν να καλύψουν το μισθό τους στο δημόσιο σύστημα υγείας, τώρα όμως θα πληρώσουμε τις επιπτώσεις στην Ελληνική οικονομία από την επιδημία που σε πρώτη φάση ξεπέρασαν τα 3 δις ευρώ.
Η δέσμευση του πρωθυπουργού ότι θα φροντίσει ο ίδιος προσωπικά για τα αιτήματα του Ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.
Τέλος η δήλωση του νεοδημοκράτη βουλευτή και πρώην υπουργού υγείας Νικήτα Κακλαμάνη ότι:
« Όλα τα νεοφιλελεύθερα παπαγαλάκια που έγραφαν σχετικά με το Δημόσιο Σύστημα Υγείας να μην ξαναπιάσουν την πένα τους να ξαναγράψουν τα ίδια. Αν δεν υπήρχε το ΕΣΥ με τους γιατρούς δεν ξέρω για τί θα μιλάγαμε σήμερα».
Το χειροκρότημα λοιπόν για να είναι ειλικρινές πρέπει να μας βρει όλους σύμφωνους και μετά την κρίση του κορωνοϊού για ένα Δυνατό Δημόσιο Σύστημα Υγείας.
Με εκδηλώσεις που ξεκίνησαν το απόγευμα του Σαββάτου 25 Ιουλίου, παραμονή της εορτής, η Ναύπακτος γιόρτασε με λαμπρότητα την Αγία Παρασκευή.
Στις 19:00 τελέστηκε Μεγάλος Πολυαρχιερατικὸς Εσπερινός, χοροστατούντων των Μητροπολιτών Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου κ. Ιερόθεου και Ισπανίας & Πορτογαλίας κ. Πολύκαρπου.
Ακολούθησε αρτοκλασία στην Πλατεία Φαρμάκη, ενώ ακολούθησε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας της Αγίας Παρασκευής στους δρόμους της πόλης, με τη συμμετοχή του Κλήρου, των τοπικών αρχών, πλήθους πιστών και με επικεφαλής την Παπαχαραλαμπείο Φιλαρμονική.
Ανήμερα της εορτής, Κυριακή 26 Ιουλίου στις 7:00 το πρωί θα τελεστεί ο Πανηγυρικός Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ενώ στις 7:00 το απόγευμα θα τελεστούν ο Εσπερινός και η Ιερά Παράκληση προς τιμήν της Αγίας Παρασκευής.
Ο Δήμος Ναυπακτίας και η Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου διοργανώνουν εκδήλωση για τους απόδημους Ναυπακτίους, την Τρίτη, 28 Ιουλίου 2026 και ώρα 20:30 στο Ενετικό Λιμάνι (δυτικός βραχίονας).
Στην εκδήλωση συμμετέχουν η Χορωδία Δημοτικής Μουσικής της Μητροπόλεως υπό τη διεύθυνση του Π.Αναστασόπουλου και τμήματα του Λαογραφικού Πολιτιστικού Χορευτικού Ομίλου Ναυπάκτου (Λ.Π.Χ.Ο.Ν.) «Ανεμογιάννης» και του Ναυπακτιακού Χορευτικού Ομίλου Φίλων Ελληνικής Παράδοσης (ΝΑ.Χ.Ο.Φ.Ε.Π.) «Ναυς».
Το Κάστρο της Ναυπάκτου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και καλύτερα διατηρημένα κάστρα της Ελλάδας. Είναι ένα μνημείο που δεν ξεχωρίζει μόνο για την ιστορική και αρχαιολογική του αξία, αλλά και για τη μοναδική αρμονία που είχε διαμορφωθεί μέσα στους αιώνες ανάμεσα στα τείχη και το φυσικό περιβάλλον.
Οι πρόσφατες εκτεταμένες υλοτομίες, που πραγματοποιήθηκαν με το σκεπτικό της προστασίας του κάστρου από πυρκαγιά και της ανάδειξης των τειχών, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Η πρόταση της δημοτικής αρχής, η οποία υιοθετήθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, είχε ως αποτέλεσμα μια εικόνα που δύσκολα αφήνει ασυγκίνητο οποιονδήποτε αγαπά το μνημείο.
Σήμερα, μεγάλο μέρος του κάστρου θυμίζει περισσότερο έναν γυμνό βραχώδη λόφο παρά το ιστορικό τοπίο που γνωρίζαμε επί δεκαετίες. Η εικόνα αυτή, κατά την άποψή μου, αδικεί το ίδιο το μνημείο και απογοητεύει ακόμη και πολλούς από εκείνους που πίστευαν ότι η απομάκρυνση μέρους της βλάστησης θα βοηθούσε στην ανάδειξη των τειχών.
Το κάστρο δεν ήταν απροστάτευτο
Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι κατά την υλοποίηση του έργου «Συνολική Ανάδειξη του Κάστρου Ναυπάκτου», την περίοδο 2005–2008, δεν πραγματοποιήθηκαν μόνο εργασίες αποκατάστασης και ανάδειξης.
Το έργο περιλάμβανε και ένα ολοκληρωμένο σύστημα πυροπροστασίας:
εγκαταστάθηκε πλήρες δίκτυο πυρόσβεσης στις τρεις πρώτες ζώνες του κάστρου,
δημιουργήθηκαν πυροσβεστικές φωλιές από την Ακρόπολη μέχρι την κύρια είσοδο,
Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η προστασία του μνημείου από τον κίνδυνο πυρκαγιάς είχε ήδη αποτελέσει βασική προτεραιότητα της προηγούμενης μεγάλης ανάδειξής του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν απαιτούνται παρεμβάσεις συντήρησης της βλάστησης. Σημαίνει όμως ότι θα μπορούσε να αναζητηθεί μια πιο ισορροπημένη λύση, με επιλεκτικές απομακρύνσεις και σωστή διαχείριση του πρασίνου, χωρίς να αλλοιωθεί τόσο δραστικά η φυσιογνωμία του χώρου.
Η πραγματική πρόκληση σήμερα είναι η προσβασιμότητα
Ίσως όμως το σημαντικότερο ζήτημα να μην είναι πλέον τα δέντρα.
Το πραγματικό στοίχημα είναι να αποκτήσει το Κάστρο της Ναυπάκτου ουσιαστική και ασφαλή πρόσβαση για όλους τους πολίτες.
Άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένοι, οικογένειες με μικρά παιδιά και επισκέπτες με κινητικές δυσκολίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην πρόσβαση προς τα ανώτερα διαζώματα του κάστρου.
Άλλωστε, η ανάγκη αυτή επισημάνθηκε δημόσια ακόμη και από την ίδια την Υπουργό Πολιτισμού, κ. Λίνα Μενδώνη, κατά τα εγκαίνια των αιθουσών του Μουσείου Βυζαντινών Εκθεμάτων στην Ακρόπολη του κάστρου.
Αυτό θα έπρεπε σήμερα να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα.
Χρειάζεται συνολική κυκλοφοριακή λύση
Παράλληλα, προβληματισμό προκαλεί και η προτεινόμενη λύση της λωρίδας επιβράδυνσης στον περιφερειακό δρόμο, με σύνδεση προς τον δασικό δρόμο του πρώτου διαζώματος.
Η θέση της προβλεπόμενης εισόδου βρίσκεται επάνω σε έντονη στροφή της περιμετρικής οδού, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την οδική ασφάλεια και τη λειτουργικότητα της παρέμβασης.
Ίσως θα άξιζε να εξεταστεί μια διαφορετική τεχνική προσέγγιση, όπως η κατασκευή ενός κυκλικού κόμβου στο τμήμα της περιμετρικής που βρίσκεται ακριβώς πίσω από το κάστρο, σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση ασφαλούς οδικής σύνδεσης προς το μνημείο.
Μια τέτοια λύση ενδεχομένως να εξυπηρετούσε καλύτερα τόσο τους επισκέπτες όσο και την ασφαλή κυκλοφορία των οχημάτων.
Το Κάστρο αξίζει έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό
Η προστασία ενός ιστορικού μνημείου δεν εξαντλείται στην αποκάλυψη των τειχών του. Οφείλει να συνδυάζει την αρχαιολογική ανάδειξη, τη διατήρηση του φυσικού τοπίου, την περιβαλλοντική ισορροπία, την πυροπροστασία, την ασφάλεια και κυρίως την προσβασιμότητα για όλους.
Το Κάστρο της Ναυπάκτου δεν είναι απλώς ένα αρχαιολογικό μνημείο. Είναι το σύμβολο της πόλης, ένας ζωντανός χώρος ιστορίας, πολιτισμού και αναψυχής.
Η συζήτηση, λοιπόν, δεν πρέπει να περιορίζεται στο αν κόπηκαν πολλά ή λίγα δέντρα. Πρέπει να αφορά το πώς θέλουμε να είναι το Κάστρο της Ναυπάκτου τα επόμενα πενήντα χρόνια: ένα μνημείο ζωντανό, προσβάσιμο, ασφαλές και αρμονικά ενταγμένο στο φυσικό του περιβάλλον.
Η ιστορία και η φύση δεν είναι αντίπαλοι. Στη Ναύπακτο μπορούν —και πρέπει— να συνυπάρχουν.