Ο κορωνοϊός ένωσε τον κόσμο στον φόβο, αλλά τον χώρισε στην αντίδραση, με περισσότερο από το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού, περίπου 2,7 δισεκατομμύρια άνθρωποι, να μην έχουν λάβει κρατική βοήθεια στη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές της επιπτώσεις, με αποτέλεσμα τεράστιες διαφορές να παρατηρούνται μεταξύ των πλούσιων και των φτωχών χωρών.
Αυτό συμβαίνει και στη χώρα μας που ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού να βρίσκεται εκτός προστασίας. Ήδη η συζήτηση για το τι θα αφήσει πίσω της η πανδημία έχει ξεκινήσει από την πρώτη καραντίνα τον προηγούμενο Μάρτιο. Όλοι κάνουν εικασίες, προ-βλέψεις πάνω σε επιστημονικά μοντέλα και μη, ανα-λύσεις με βάση την εμπειρία του παρελθόντος και βέβαια αρκετό ένστικτο. Κάποια στιγμή θα τραβηχτούν τα νερά της πλημμύρας και θα εμφανιστεί το τι ακριβώς έχει μείνει, μια και μέχρι τώρα και ίσως για αρκετό ακόμα καιρό, όλη αυτή η θολούρα δεν επιτρέπει να δούμε καθαρά τι υπάρχει από κάτω.
Τα σενάρια για την επόμενη ημέρα πολλά, κάποια υπερβολικά κάποια αρκετά αφελή. Σενάρια για θέματα Οικονομίας, εργασιακών σχέσεων, Δημοκρατίας και γεω-πολιτικών εξελίξεων και επιδιώξεων, ακούγονται, έχουν γραφτεί και θα γραφτούν ακόμη περισσότερα.
Όλοι προσπαθούν να οσμιστούν κάτι από τον «καινούργιο αέρα». Αν δούμε το επίπεδο της διασκέδασης – τηλεόρασης – ενημέρωσης εν μέσω δύο εγκλεισμών, έχει αμβλύνει κριτήρια, δημιουργώντας έναν άμορφο χυλό στις ανάγκες και στις επιλογές. Θα αντιτείνει κάποιος ότι πάντα έτσι ήταν το μεγαλύτερο μέρος της τηλεόρασης και των ΜΜΕ, και μάλιστα σήμερα που δεν είναι και ο αποκλειστικός πάροχος διασκέδασης και ψυχαγωγίας στο σπίτι, οπότε δεν είναι τόσο μεγάλη η επιρροή της, ενώ για την ενημέρωση οι πηγές είναι χιλιάδες. Σωστά, με μία διαφορά.
Αν επιμερίσουμε καταστάσεις και τις απλώσουμε σε ένα βάθος δεκαετιών θα δούμε πως τα όποια αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να μην έχουν μια τόσο μεγάλη επίδραση σε γενικευμένη κλίμακα. Πάντα υπήρχε ο ένας κόσμος και ο άλλος και όλοι έβρισκαν αυτό που ήθελαν, σύμφωνα με τα κριτήριά τους. Σήμερα όμως δεν έχεις το περιθώριο αυτού του χρονικού «απλώματος».
Είναι η πρώτη φορά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο που γίνονται όλα ταυτόχρονα. Εγκλεισμός, οικονομική ανασφάλεια, υποχώρηση της Δημοκρατίας, αβέβαιη εξέλιξη στα πάντα, βίαιη συνειδητοποίηση πως όλα μπορούν να γκρεμιστούν από μια χούφτα μικρόβια και ιούς, που αδυνατούμε να ελέγξουμε.
Ας μη ξεχνάμε και το έλλειμμα της ζωντανής επαφής με τον κόσμο που ίσως χρειαστεί πολύ καιρό ακόμη για μια έστω στοιχειώδη αποκατάσταση.
Ίσως και να πρέπει να γίνουν και πάλι οι συστάσεις. Κάτω από αυτές τις συνθήκες δεν θα προκαλέσει την οποιαδήποτε έκπληξη αν οι πρώτες αντιδράσεις μετά το «σφύριγμα της λήξης» αυτού του εφιάλτη κάνουν την εμφάνισή τους συμπεριφορές όπως:
Η απόλυτη εξωστρέφεια, η θεοποίηση του εφήμερου και η δίψα να χορτάσουμε την στέρησή μας. Να αρχίσουμε να αγκαλιάζουμε και να φιλάμε αδιακρίτως ή στον αντίποδα όλων αυτών να κλειστούμε ακόμη περισσότερο μέσα στα αυστηρά σχήματα οικογένειας, πατρίδας που κινδυνεύει, ομάδας που απειλείται και δόγματος που έχει δίκιο.
Σε κάθε περίπτωση, ο κορωνοϊός ένωσε τον κόσμο στον φόβο, αλλά τον χώρισε στην αντίδραση, με τον καθένα να πράττει και να συμπεριφέρεται σύμφωνα με τις εμπειρίες του, την παιδεία και το ένστικτο που διαθέτει.
Κάποτε πήγαινες στο πανηγύρι για να χορέψεις. Σήμερα πας κυρίως για να αποδείξεις ότι πήγες.
Η διαφορά είναι μικρή μόνο αν δεν έχεις κινητό. Αν έχεις, είναι τεράστια.
Το παλιό πανηγύρι ήταν μια απλή υπόθεση.
Μια πλατεία, μερικά τραπέζια, ένα πάλκο, μουσική και άνθρωποι που ήξεραν να διασκεδάζουν χωρίς να χρειάζεται να ενημερώσουν προηγουμένως τους διαδικτυακούς τους φίλους.
Δεν υπήρχε ανάγκη για story, reel, live μετάδοση ή φωτογραφία με λεζάντα «Αξέχαστες στιγμές». Οι στιγμές ήταν πράγματι αξέχαστες, επειδή δεν περνούσε ο μισός χρόνος τους ψάχνοντας την κατάλληλη γωνία για λήψη.
Σήμερα, πριν αρχίσει ο χορός, αρχίζει η παραγωγή. Κάποιος κρατάει το κινητό, κάποιος ποζάρει, κάποιος τραβάει βίντεο και κάποιος άλλος ελέγχει αν το βίντεο «γράφει».
Το πανηγύρι έχει αποκτήσει πλέον και σκηνοθεσία. Λείπει μόνο ο σκηνοθέτης με το «πάμε!».
Και βέβαια, τίποτα δεν πρέπει να μείνει εκτός πλάνου. Ούτε το ποτήρι, ούτε το πιάτο, ούτε το χέρι που σηκώνεται στον χορό. Διότι αν δεν ανέβηκε στο Instagram, υπήρξε άραγε;
Ακόμη και το ντύσιμο έχει αλλάξει. Κάποτε φορούσες ό,τι άντεχες μέχρι το πρωί. Τώρα χρειάζεσαι εμφάνιση κατάλληλη για πανηγύρι, αλλά ταυτόχρονα και για φωτογράφιση μόδας. Το παραδοσιακό χωριό απέκτησε, χωρίς να το ζητήσει, τη δική του πασαρέλα.
Και μετά έρχεται η μουσική. Εκεί όπου κάποτε ο ήχος κουβαλούσε μνήμη, τόπο και παράδοση, σήμερα ακούς τραγούδια κακής ποιότητας που φορούν τη στολή του παραδοσιακού, σε ανυπόφορα ντεσιμπέλ. Όσο πιο δυνατά, τόσο καλύτερα. Αν μετά το τρίτο τραγούδι δεν έχεις χάσει προσωρινά την ακοή σου, μάλλον το ηχείο δεν ήταν αρκετά μεγάλο.
Φυσικά, δεν φταίνε τα κινητά. Τα κινητά είναι απλώς εργαλεία. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η καταγραφή αντικαθιστά τη συμμετοχή. Όταν αντί να χορεύεις, κοιτάς αν σε τραβάει κάποιος. Όταν αντί να ακούς τη μουσική, ελέγχεις αν βγήκες καλά στο βίντεο.
Κάποτε το πανηγύρι ήταν μια ευκαιρία να ξεχάσουμε για λίγο τον εαυτό μας. Σήμερα κινδυνεύει να γίνει μια ευκαιρία να τον διαφημίσουμε.
Και κάπως έτσι, από την πλατεία του χωριού φτάσαμε στην παγκόσμια σκηνή του Instagram.
Άλλωστε, τι αξία έχει να περάσεις καλά με τους ανθρώπους γύρω σου, αν δεν το μάθουν πρώτα οι 1.237 ακόλουθοί σου;
Ίσως, τελικά, το πιο παραδοσιακό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε σε ένα πανηγύρι είναι το πιο απλό: να αφήσουμε για λίγο το κινητό στην τσέπη και να χορέψουμε. Χωρίς αποδεικτικά στοιχεία.
Γιατί το αληθινό πανηγύρι δεν χρειάζεται κάμερα. Χρειάζεται ανθρώπους που να είναι πραγματικά εκεί.
Η NextGenMinds εκφράζει την τεράστια υπερηφάνεια της και τα πιο θερμά της συγχαρητήρια στον επί 4 χρόνια μαθητή της, Γιώργο Γκέκα, ο οποίος επιλέχθηκε πανηγυρικά στην τελική 5μελή αποστολή της Εθνικής Ομάδας Ρομποτικής (FIRST Global Challenge Team Greece powered by ΔΕΗ)!
Ο Γιώργος ετοιμάζει βαλίτσες για το Incheon της Νότιας Κορέας, όπου τον ερχόμενο Οκτώβριο θα εκπροσωπήσει τη χώρα μας στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα Ρομποτικής FGC 2026.
Αυτή η σπουδαία διάκριση ανήκει πρωτίστως στον ίδιο τον Γιώργο. Η αστείρευτη προσπάθεια, το ήθος και η εξέλιξή του κάνουν την πόλη της Ναυπάκτου εξαιρετικά περήφανη, αποδεικνύοντας περίτρανα πως τα παιδιά της περιφέρειας, όταν έχουν τα κατάλληλα εφόδια, μπορούν να κατακτήσουν την κορυφή του κόσμου.
Μια απαιτητική διαδρομή: Από το Καρπενήσι στη Θεσσαλονίκη
Ο δρόμος για την τελική πεντάδα απαιτούσε σκληρή δουλειά, καθώς ο Γιώργος κλήθηκε να συναγωνιστεί με 135 κορυφαίους μαθητές από όλη την Ελλάδα. Το ταξίδι ξεκίνησε στο 7ήμερο θερινό Bootcamp προετοιμασίας στο Καρπενήσι, όπου τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες και κλήθηκαν να ανταποκριθούν σε καθημερινά challenges κατασκευής, προγραμματισμού και έρευνας πάνω στη φετινή θεματική της Ολυμπιάδας: την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών.
Ξεχωρίζοντας για το ταλέντο και το ομαδικό του πνεύμα, ο Γιώργος προκρίθηκε στους 10 κορυφαίους φιναλίστ, οι οποίοι ταξίδεψαν στη Θεσσαλονίκη για μία εβδομάδα εντατικής προετοιμασίας. Εκεί σχεδίασαν και κατασκεύασαν τους μηχανισμούς για το τελικό ρομπότ σε συνθήκες πίεσης. Μέσα από αυτή την απαιτητική δοκιμασία, αναδείχθηκε η τελική 5άδα, με τον Γιώργο να κερδίζει επάξια τη θέση του στην Εθνική Αποστολή.
2025-2026: Μια ονειρική ακαδημαϊκή χρονιά γεμάτη ιστορικές πρωτιές
Η πρόκριση στην Ολυμπιάδα της Νότιας Κορέας αποτελεί το επιστέγασμα μιας ασύλληπτης ακαδημαϊκής χρονιάς για τον Γιώργο Γκέκα, κατά την οποία «σάρωσε» τις διακρίσεις με τις ομάδες του, εκπροσωπώντας επάξια τη Ναύπακτο σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο:
EUCYS 2026 (Γερμανία): Επελέγη στην Εθνική Αντιπροσωπεία για τον μεγαλύτερο Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Νέων Επιστημόνων με το project «Varroa-X». Μια παγκόσμιας κλάσης τεχνολογική λύση (ένα έξυπνο φωτονικό τούνελ με ηλιακή ενέργεια) για τη σωτηρία των μελισσών, χωρίς τη χρήση χημικών!
Πανευρωπαϊκός Διαγωνισμός CanSat 2026: Ως μέλος της NGM Team κατέκτησε τη 2η θέση στην Ελλάδα και το τιμητικό βραβείο «Εξαίρετη Επιστημονική Αποστολή», φέρνοντας τη διάκριση στη Ναύπακτο για 2η συνεχόμενη χρονιά.
CodeWeek Hackathon 2025-2026: Κατέκτησε την 1η θέση πανελλαδικά και αποτέλεσε μέρος της εθνικής αποστολής στον Ευρωπαϊκό Τελικό, αναπτύσσοντας ψηφιακές λύσεις με ισχυρό κοινωνικό αντίκτυπο.
Μετάλλια FIRST Global Challenge: Τιμήθηκε για την πολύτιμη συμβολή του στην Εθνική Ομάδα Ρομποτικής που κατέκτησε το παγκόσμιο χάλκινο μετάλλιο Zhang Heng Award for Engineering Design, ενώ το project «Chromahive» στο οποίο συμμετείχε, συγκαταλέχθηκε στις κορυφαίες προτάσεις νέων τεχνολογιών παγκοσμίως, ανάμεσα σε 190+ χώρες.
Το «Χρυσό Καλοκαίρι» της Ναυπάκτου – NextGenMinds: «Δημιουργούμε Ευκαιρίες»
Η τεράστια επιτυχία του Γιώργου έρχεται να κορυφώσει ένα πραγματικά «χρυσό καλοκαίρι» για τη Ναύπακτο και τη NextGenMinds. Μια περίοδο που επιβεβαιώνει στην πράξη τον κεντρικό μας άξονα: Δημιουργούμε Ευκαιρίες.