Μόνο με στενή πολιορκία και αποκοπή του ανεφοδιασμού ήταν δυνατόν να πέσει το κάστρο του Έπαχτου.
Για τον καλύτερο συντονισμό ο κυβερνήτης (Δ/γμα 23 .01. 1829) διορίζει πληρεξούσιο τοποτηρητή Στερεάς Ελλάδας και του Στρατοπέδου τον αδερφό του Αυγουστίνο Καποδίστρια, ο οποίος στις 10 Μαρτίου 1829 αφικνείται και ο ίδιος στη Ναύπακτο.
Τα ελληνικά στρατεύματα με εντολή του Αυγουστίνου Καποδίστρια καταφτάνουν από τις 8 Μαρτίου 1829 και πολιορκούν τα κάστρα Αντιρρίου και Ναυπάκτου από την ξηρά, ενώ ο στόλος υπό τον Ανδρέα Μιαούλη αποκλείει και τις θαλάσσιες διόδους.
Στις 13 Μαρτίου παραδίδεται το Αντίρριο ύστερα από ψευτοπόλεμο.
Στις 16 Μαρτίου ο κλοιός περί το κάστρο της Ναυπάκτου γίνεται στενότερος.
Η Α’ Χιλιαρχία, με Χιλίαρχό τον Κίτσο Τζαβέλα, η 500αρχία του Νικόλα Τζαβέλα και τα Σώματα του Β. Μαστραπά, Γιάννη Μακρυγιάννη – Κραβαρίτη καταλαμβάνουν τις θέσεις από τον Αϊ-Γιώργη, τη μεγάλη Βάρναράχη μέχρι απέναντι από την Ακρόπολη του Ίτς Καλέ.
Ο Χατζηχρήστος με ιππικό και πεζικό και το σώμα του Βέρη κλείνει την δυτική πλευρά από τη θάλασσα μέχρι το Ιτς Καλέ και ο συνταγματάρχης Πιερρής, αρχηγός του τακτικού στρατού, καταλαμβάνει τους λόφους πίσω από το κάστρο με το πυροβολικό.
Η τανάλια είχε πλέον σφίξει. Οι τούρκοι που ήταν στην μικρή Βάρναράχη υποχωρούν και εισέρχονται στο κάστρο. Ο λόφος αυτός περιέρχεται στο στα ελληνικά χέρια.
Οι αλλεπάλληλες επιθέσεις των ελληνικών στρατευμάτων δεν έφεραν αποτέλεσμα.
Οι Τούρκοι δεν μπορούν να ανεφοδιαστούν και αναγκάζονται να συνθηκολογήσουν.
Στις 8 Απριλίου ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας φτάνει στη Ναύπακτο.
Στις 11 Απριλίου 1829 υπογράφεται η συνθήκη και σταματούν οι εχθροπραξίες.
Στις 12 Απριλίου αποχωρεί ο κυβερνήτης.
Στις 17 προς 18 Απριλίου ο τακτικός στρατός υπό τον συνταγματάρχη Πιερρή εισέρχεται στην Ακρόπολη.
Στις 22 Απριλίου αποχωρεί ολόκληρη η τουρκική φρουρά και τα ελληνικά στρατεύματα εισέρχονται σε όλο το κάστρο.
Στις 28 Απριλίου 1829 ο Αυγουστίνος Καποδίστριας διοικητής διακηρύσσει:
«Κυματίζει τέλος πάντων η ελληνική σημαία εις την Ακρόπολιν της Ναυπάκτου και το σεμνόν του Σταυρού σημείον, μετά παρέλευση ήδη 140 ετών ανυψώθει πάλιν εις τα υψηλά ταύτα τείχη».
Τον Ιανουάριο του 1830 έγινε στην πόλη ο πρώτος εορτασμός της απελευθέρωσής της και το πρωί της ημέρας εκείνης εσήμαναν «ο ήχος των κωδώνων και ο βόμβος των πυροβόλων», με την ελληνική σημαία να κυματίζει στην Ακρόπολη της Ναυπάκτου.
“Εκατόν ενενήντα επτά χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από εκείνη τη λαμπρή ημέρα της 18ης Απριλίου 1829, όταν η ελληνική σημαία κυμάτισε περήφανα στο Ιτς Καλέ, τον υψηλότερο προμαχώνα του Κάστρου μας. Εκείνη η στιγμή δεν σηματοδότησε απλώς την απελευθέρωση μιας πόλης· σφράγισε την ολοκλήρωση ενός αγώνα που άλλαξε την ιστορία της Στερεάς Ελλάδας και έδωσε πνοή στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος.
Δεν ήταν τυχαία η βαρύτητα που απέδωσε σε εκείνη την ημέρα ολόκληρη η τότε ηγεσία του έθνους. Ο Σπυρίδων Τρικούπης σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «η άλωσις της Ναυπάκτου εστερέωσε τον αγώνα κατά την Στερεάν Ελλάδα», συμπληρώνοντας πως «η ελευθέρωσις της Ναυπάκτου προετοίμασεν την του Μεσολογγίου». Η πόλη μας, κλειδί του Κορινθιακού και της Δυτικής Ελλάδας, δεν ελευθερώθηκε απλώς· ελευθέρωσε.
Σήμερα, 197 χρόνια μετά, τιμούμε τους ήρωες που έπεσαν και εκείνους που επέζησαν για να παραδώσουν ελεύθερη πατρίδα. Τιμούμε εξίσου και κάθε ανώνυμο κάτοικο της Ναυπακτίας, που με τη σιωπηλή αντοχή του κράτησε ζωντανή τη φλόγα της ελπίδας μέσα στα σκοτεινά χρόνια της σκλαβιάς.
Σε μία εποχή που η καθημερινότητα δοκιμάζει τις ανθρώπινες σχέσεις και η συλλογική μνήμη υποχωρεί μπροστά στην ταχύτητα των καιρών, η επέτειος της 18ης Απριλίου μάς υπενθυμίζει ότι οι σπουδαίες κατακτήσεις γεννιούνται μόνο μέσα από την ενότητα. Η Ναύπακτος απελευθερώθηκε επειδή οι αγωνιστές της στάθηκαν «μαζί». Το ίδιο «μαζί» χρειαζόμαστε και σήμερα. Σε κάθε πρόκληση που αντιμετωπίζουμε, σε κάθε προσπάθεια που αναλαμβάνουμε, σε κάθε βήμα προς το μέλλον που οραματιζόμαστε για τον τόπο μας!
Τα τελευταία χρόνια, τιμούμε την ξεχωριστή αυτή επέτειο με τις δέουσες εκδηλώσεις μνήμης και πολιτισμού, οι οποίες φέτος λαμβάνουν χώρα στις 24-26 Απριλίου. Σας περιμένουμε να γιορτάσουμε μαζί!
Χρόνια πολλά στην πόλη μας!
Χρόνια πολλά σε όλες τις Ναυπάκτιες και όλους τους Ναυπακτίους!“
► Εικόνα από το έργο του διάσημου Γάλλου ζωγράφου Leblanc που αναπαριστά τους ήρωες της Απελευθέρωσης της Ναυπάκτου. Μπροστά από το Κάστρο της πόλης, εικονίζονται οι οπλαρχηγοί: Κίτσος Τζαβέλλας, Νικηταράς, Γ. Κολοκοτρώνης, Ν Μπότσαρης, Χατζηχρήστος, Παπάζογλου, Κανάρης, Μιαούλης. Το έργο αγοράσθηκε αρχικά από το Δήμο Παρισίων το 1835. Και στη συνέχεια ο Βασιλιάς Λουδοβίκος-Φίλιππος το μετέφερε στο Μουσείο του Ανακτόρου των Βερσαλλιών όπου βρίσκεται εκεί μέχρι σήμερα.
Στο πλαίσιο της Εθνικής Δράσης κατά της Παιδικής Παχυσαρκίας του Υπουργείου Υγείας και της UNICEF, η επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου Πατρών, σε συνεργασία με το Ιδιωτικό Νηπιαγωγείο «Μικροί Ερευνητές», σας προσκαλεί σε μια ξεχωριστή γιορτή για μικρούς και μεγάλους, με στόχο την προώθηση της υγιεινής ζωής μέσα από παιχνίδι, δράση, γνώση και διασκέδαση!
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ παίρνει απρόβλεπτες διαστάσεις.
Κάθε τόσο κυκλοφορούν φήμες ότι οι αποκαλύψεις για εμπλοκή στις επιδοτήσεις και νέων πολιτικών προσώπων, αυξάνει τους τριγμούς στη συνοχή της Κυβέρνησης.
Κρίνεται θετική, για την ομαλή λειτουργία του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, η απόφαση για τη γρήγορη άρση της βουλευτικής ασυλίας των βουλευτών που εμπλέκονται στη σκανδαλώδη υπόθεση.
Ορθή είναι και η θέληση των βουλευτών να παραιτηθούν του προνομίου της ασυλίας τους.
Έτσι ικανοποιείται το εύλογο αίτημα της κοινωνίας.
Να γνωρίζει ποιοι είναι επίορκοι της υπόσχεσης που έδωσαν όταν αναλάμβαναν τα καθήκοντά τους.
Χρέος της Δικαιοσύνης, χωρίς αργοπορία, να προβεί στις ενδεδειγμένες ενέργειες.
Να κριθούν οι όποιες παραβάσεις των Νόμων.
Όσο παραμένει σε εκκρεμότητα η σκανδαλώδης υπόθεση, τόσο οργιάζουν οι φήμες.
Άλλες ομιλούν για προσπάθεια συγκάλυψης. Κάποιες για διαιώνιση στους βαθμούς απόδοσης Δικαιοσύνης Μέχρι και ο κίνδυνος της στοχευμένης παραγραφής επισημαίνεται.
Να σημειωθεί ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αναδείχθηκε από ανώνυμη καταγγελία.
Στοιχειωμένη η καταγγελία δεν ήταν δυνατό να ριχθεί στον κάλαθο των αχρήστων ως ανώνυμη.
Τα στοιχεία που περιελάμβανε, με ονοματεπώνυμα και θέσεις στον ΟΠΕΚΕΠΕ, αυτών που εμπλέκονταν, δεν άφηναν περιθώρια αδιαφορίας.
Έτσι ενεργοποιήθηκε το σύστημα της νόμιμης παρακολούθησης των τηλεφώνων των υπόπτων με τα γνωστά αποτελέσματα.
Παράλληλα καταγγέλθηκαν παρανομίες και στην αρμόδια εισαγγελική αρχή της Ενωμένης Ευρώπης.
Έτσι ήταν δύσκολη η απόκρυψη των γεγονότων.
Γεγονότα που κηλιδώνουν την πορεία αρκετών εκπροσώπων του ελληνικού λαού.
Η πολιτεία έχει βασική υποχρέωση να κλείσει τις ρωγμές που επιτρέπουν παρόμοια γεγονότα.
Με την καταδίκη, αν είναι ένοχοι, δύο, τριών πέντε βουλευτών, αν και όποτε τελεσφορήσει, δε σταματά η κακοδιαχείριση.
Απαιτούνται ριζικές τομές σε θέματα που έχουν σχέση με οικονομικές παροχές, όπως οι επιδοτήσεις.
Να λειτουργούν οι υπηρεσίες του κράτους, στην εξυπηρέτηση των πολιτών, ώστε να είναι περιττή κάθε έξωθεν παρέμβαση.
Μ’ αυτόν τον τρόπο, παύει το γραφείο του βουλευτή να πλημμυρίζει από αιτήματα, λογικά ή παράλογα.
Έτσι αποφεύγεται το παράπονό του. Αν δεν ακούω τις παρακλήσεις των ανθρώπων της περιφέρειάς μου, τότε τι εκπρόσωπός τους λογαριάζομαι.
Δικαιολογίες ότι αυτά τα δυσμενή φαινόμενα που αμαυρώνουν την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό είναι γνωστή και διαρκής παθογένεια του ελληνικού λαού, είναι αστείες.
Όπως και αυτή. Μήπως και οι άλλοι, όταν ήτανε στην εξουσία, τα ίδια δεν έκαναν;
Προσωπικά, απ’ όσα τουλάχιστον λέγονται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, πιστεύω δεν είναι κολάσιμες όλες οι περιπτώσεις.
Να γιατί είναι πολύτιμη η ταχεία διαλεύκανση του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ.