Είναι το απόγευμα της 19ης Ιουλίου του 1974, η ζέστη είναι αποπνικτική και οι παραλίες της Κύπρου, είναι γεμάτες από κόσμο που αναζητούν λίγη δροσιά.
Οι δείκτες των ρολογιών δείχνουν 18.23 και κείνη την ώρα το επίγειο ραντάρ της Ναυτικής Διοίκησης Κύπρου, που βρισκόταν στο βορειοανατολικό άκρο της Κύπρου και συγκεκριμένα στο ακρωτήρι Άγιος Ανδρέας, εντόπισε την Τουρκική νηοπομπή, 4 αποβατικά σκάφη, στα ανοικτά της Κυρήνειας. Ειδοποιούνται αμέσως με κατεπείγοντα σήματα η Ελληνική και Ελληνοκυπριακή πολιτική και στρατιωτική ηγεσία.
Κάθε μισή ώρα, από τις 7μ.μ. (19.00) μέχρι και στις 04.50 το πρωί της 20ης Ιουλίου, η Ναυτική Διοίκηση Κύπρου, αναφέρει λεπτομερώς τις κινήσεις των Τουρκικών αποβατικών σκαφών.
Η Ελληνική στρατιωτική ηγεσία, που ουσιαστικά είναι και πολιτική ηγεσία, εκτιμά πως πρόκειται για άσκηση του τουρκικού στόλου ή έτσι τους «πληροφόρησαν» από την Αμερικανική Πρεσβεία και δεν λαμβάνει κανένα απολύτως μέτρο. Ούτε καν αυτό της αυξημένης επιτήρησης!!!
Στις 5 παρά 10 το πρωί της 20ης Ιουλίου, τα τουρκικά αποβατικά απέχουν μόνο 8 χιλιόμετρα από τις ακτές της Κυρήνειας και ουδείς, Έλληνας ή Ελληνοκύπριος πολιτικός ή στρατιωτικός, ανησυχεί!!!
Δέκα λεπτά αργότερα, γύρω στις 5, με το πρώτο φως της μέρας , άρχισαν σφοδροί αεροπορικοί βομβαρδισμοί από την Τουρκική Αεροπορία.
Πάνω από 70 τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη προσέβαλαν και κατέστρεψαν, τον Ναυτικό Σταθμό της Κυρήνειας, τα στρατόπεδα πεζικού και πυροβολικού, το οδικό δίκτυο ανατολικά της Κυρήνειας, τον σταθμό Εγκαίρου Προειδοποίησης της Αεροπορίας και το Ραντάρ του Ναυτικού, στον Άγιο Αντρέα.
Λίγο πριν από τις 6 το πρωί, τα Τουρκικά αεροσκάφη χτύπησαν εγκαταστάσεις του Γενικού Επιτελείου της Κυπριακής Εθνοφρουράς, διάφορα στρατόπεδα στη Λευκωσία και το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμη Κύπρου).
Ο «Αττίλας» βρισκόταν στην Κύπρο για να γράψει το τέλος του προοιμίου μιας τραγωδίας που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, 50 ολόκληρα χρόνια, με εδάφη χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης να βρίσκονται υπό κατοχή…
Με μια καλοσχεδιασμένη διαδικασία η κεντρική εξουσία προσπαθεί να περάσει την ιδιωτικοποίηση του νερού «αναίμακτα».
Η οικονομική ασφυξία των ΔΕΥΑ δεν προέκυψε τυχαία
Μέσω του χρηματιστηρίου ενέργειας χρεοκόπησε τις δημοτικές εταιρείες ύδρευσης-αποχέτευσης αφού :
απαγορεύει στους δήμους και τις ΔΕΥΑ να αξιοποιήσουν ήπιες μορφές ενέργειας για να περιορίσουν το ενεργειακό κόστος
οι πάροχοι ηλεκτρικής ενέργειας τιμολογούν της ΔΕΥΑ, όπως τα νοικοκυριά παρόλο που παρέχουν πόσιμο νερό και θα έπρεπε να έχουν ειδικό τιμολόγιο. Η επιβάρυνση των ΔΕΥΑ μέσω της ηλεκτρικής ενέργειας τριπλασίασε το κόστος λειτουργίας τους.
Τα οικονομικά κίνητρα και η παγίδα της «οικειοθελούς» ένταξης
Η κεντρική εξουσία έχοντας βάλει τη θηλιά στο λαιμό των ΔΕΥΑ έρχεται με το νόμο 5325/2026 να δώσει διέξοδο στο πρόβλημα που η ίδια δημιούργησε. Έτσι μας προτείνει να ενταχθούμε άρον-άρον στην ΕΥΔΑΠ «οικιοθελώς» και με οικονομικά κίνητρα μέχρι 31 Οκτωβρίου 2026. Αν συμφωνήσουμε με την πρότασή της τότε και μόνον τότε το Δημόσιο θα πληρώσει το 75% των οφειλών της ΔΕΥΑΝ στη ΔΕΗ. Τα υπόλοιπα χρέη της εταιρείας θα τα επωμισθεί ο δήμος Ναυπακτίας. Μια άλλη επίσης καινοτόμα παροχή της κεντρικής εξουσίας προς την ΕΥΔΑΠ είναι η παραχώρηση των υποδομών της ΔΕΥΑΝ χωρίς καμία αποτίμηση. Η αποτίμηση θα γίνει αργότερα και όταν το αποφασίσει η ΕΥΔΑΠ.
Με το σχέδιο αυτό ορισμένοι «εύκαμπτοι» δήμαρχοι επιχειρηματολογούν υπέρ της διάλυσης των ΔΕΥΑ και την ανάδειξη της ΕΥΔΑΠ σε μονοπωλιακή Ανώνυμη Εταιρεία διαχείρισης ενός φυσικού πόρου, ενός ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΑΓΑΘΟΥ, όπως είναι το νερό και μετατροπής του σε εμπόρευμα που θα το εκμεταλλεύεται (η ΕΥΔΑΠ) για να μεγιστοποιεί τα κέρδη της. Σχετική εμπειρία υπάρχει και με το Χρηματιστήριο Ενέργειας μέσω του οποίου 5 πάροχοι ενέργειας απομυζούν κάθε οικονομία από το σύνολο των νοικοκυριών της χώρας.
Αμείλικτα ερωτήματα
Αλήθεια αφού το δημόσιο έχει τα χρήματα για να καταβάλει το 75% των χρεών της ΔΕΥΑΝ προς τη ΔΕΗ γιατί δεν το κάνει χωρίς να απαιτεί της αφομοίωση της εταιρείας από την ΕΥΔΑΠ;
Γιατί η Κυβέρνηση δεν φορολογεί τα υπερκέρδη των παρόχων ενέργειας για να καλύψει το κόστος των ΔΕΥΑ που υπερκοστολογούνται;
Όλα αυτά θα μπορούσαν να γίνουν χωρίς κανένα εμπόδιο. Το σχέδιο όμως είναι άλλο. Αφού οικιοθελώς ή με νόμο οι ΔΕΥΑ περάσουν στις ανώνυμες εταιρείες τότε με μια απλή νομοθετική ρύθμιση το Δημόσιο μπορεί να παραχωρήσει την πλειοψηφία των μετοχών των εταιρειών αυτών σε ιδιώτες. Τότε τα τιμολόγια του νερού θα ανταγωνίζονται τα τιμολόγια του ρεύματος.
Επτά χρόνια δημοτικής θητείας Γκίζα
Ο δήμαρχος κ. Γκίζας στα 7 χρόνια της θητείας του ελάχιστα ασχολήθηκε με τη ΔΕΥΑΝ. Από την αρχή της δημαρχίας του ανάθεσε τη διοίκηση της ΔΕΥΑΝ στους ίδιους συμβούλους που είχαν επιδείξει έργο με τις απ’ ευθείας αναθέσεις, με την ασυδοσία των προμηθειών, με την ανεξέλεγκτη διαχείριση του προσωπικού, των υλικών κλπ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη συσσώρευση ζημιών στην εταιρεία γεγονός που αναδείχθηκε με ανακοίνωση των πρώην προέδρων της ΔΕΥΑΝ Δ. Καρκατσούλη και Ν. Καραλή https://adkn.blogspot.com/2026/05/blog-post.htmlΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΡΚΑΤΣΟΥΛΗ και ΚΑΡΑΛΗ για τη ΔΕΥΑΝ
Ο δήμαρχος αντί να αλλάξει στρατηγική σε όλα τα επίπεδα υιοθέτησε και ευλόγησε τις πρακτικές συγκεκριμένων συνεργατών του και τώρα στέλνει το λογαριασμό στους δημότες. Αγνόησε πλήρως τις προειδοποιήσεις και τις εισηγήσεις που έγκαιρα εντόπισαν τα προβλήματα της ΔΕΥΑΝ και σήμερα θεωρεί ως ευκαιρία την αφομοίωση της εταιρείας από την ΕΥΔΑΠ. Είναι προφανές ότι θέλει να απαλλαγεί από το πρόβλημα και στην προσπάθειά του αυτή αναζητά συνενόχους. Δεν διστάζει να χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να πεισθούν οι σύμβουλοι ότι ο μόνος δρόμος είναι αυτός που οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση του νερού.
Τη στιγμή που άλλοι δήμοι, παρόλο που ο νόμος τους υποχρεώνει να ενταχθούν στην ΕΥΔΑΠ, αντιστέκονται πολιτικά και νομικά, όπως ο δήμος Δωρίδος, ο δήμαρχος Ναυπακτίας προτείνει να πάμε οικειοθελώς στην ΕΥΔΑΠ αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Άλλωστε μπορεί να σκέπτεται ότι όταν θα έλθουν τα νέα τιμολόγια του νερού δεν θα είναι αυτός δήμαρχος.
Έτσι μπορεί να εξηγηθεί η αδράνεια και η απουσία κάθε αμφισβήτησης στα τεκταινόμενα.
Η ΔΕΥΑΝ χρειάζεται λύσεις, όχι τελεσίγραφα.
Χρειάζεται έναν δήμαρχο που να πρωτοστατεί στις διεκδικήσεις.Έναν δήμαρχο που να αναλαμβάνει τις ευθύνες του, όχι να τις μεταθέτει στους δημοτικούς συμβούλους, θέτοντας εκβιαστικά διλήμματα.Έναν δήμαρχο που να αγωνίζεται για τη διάσωση και την εξυγίανση της δημοτικής επιχείρησης κι όχι να αντιμετωπίζει την παράδοσή της ως ευκαιρία απαλλαγής από τις δικές του ευθύνες.Γιατί ο ρόλος του δημάρχου είναι να διεκδικεί λύσεις για τον τόπο του, όχι να αναζητά τρόπους να απαλλαγεί από τα προβλήματά του.
Με μια εντυπωσιακή αναπαράσταση ολοκληρώθηκε ο εορτασμός για την 455η επέτειο από τη ναυμαχία της Ναυπάκτου αναδεικνύοντας ότι η πόλη μας διαθέτει το ανθρώπινο δυναμικό που μπορεί να αξιοποιήσει τον πολιτιστικό πλούτο του τόπου μας παράγοντας και προάγοντας τον πολιτισμό. Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης, που με την προσπάθεια, το μεράκι και τη δημιουργικότητά τους συνέβαλαν στην επιτυχία της
Ωστόσο δεν θα πρέπει να επαναυπαυόμαστε στην επιτυχία μιας εκδήλωσης που ναι μεν αποτελεί το αποκορύφωμα των εορτασμών αλλά από μόνη της δεν αρκεί.
Το μέλλον της εκδήλωσης αυτής απαιτεί και προϋποθέτει τη διεθνοποίησή της, διαφορετικά η κάμψη της θα είναι αναπόφευκτη, αφού η επανάληψη δείχνει να κουράζει κυρίως τους μόνιμους θεατές.
Αυτό που πρέπει να απαντηθεί άμεσα από τη δημοτική αρχή και το δημοτικό συμβούλιο είναι αν θέλουμε την εξωστρέφεια προς τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και τη συνεργασία για τον εορτασμό της ναυμαχίας της Ναυπάκτου.
Ιδέες υπάρχουν πολλές και έχουν διατυπωθεί πολλές και αξιόλογες προτάσεις από το παρελθόν μέχρι και σήμερα.
Το δημοτικό συμβούλιο οφείλει να πάρει σοβαρές αποφάσεις για τη διαχείριση του συγκεκριμένου πολιτιστικού κεφαλαίου.
Έχουμε και στο παρελθόν προτείνει τη δημιουργία μιας μόνιμης επιτροπής η οποία σε σύντομο διάστημα να παρουσιάσει ολοκληρωμένο σχέδιο πάνω στο οποίο θα πορευθούμε στο μέλλον όλοι μαζί.
Οι συνθήκες έχουν ωριμάσει, απαιτούνται όμως στοχευμένες πρωτοβουλίες και ισχυρή πολιτική βούληση.
Διαφορετικά θα συνεχίσουμε να αναλωνόμαστε σε συζητήσεις αν η προηγούμενη χρονιά είχε περισσότερο ή λιγότερο κόσμο, αν το πρόγραμμα ήταν πλουσιότερο ή φτωχότερο και θα χύνεται μπόλικο μελάνι καταγράφοντας ιδέες και προτάσεις που μένουν ανεφάρμοστες.