Ο Βουλευτής του ΚΙΝ.ΑΛ Δημήτρης Κωνσταντόπουλος κατέθεσε ερώτηση στους συναρμόδιους υπουργούς: Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Κωστή Χατζηδάκη, Υποδομών και Μεταφορών κ. Κώστα Καραμανλή και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Μάκη Βορίδη, σχετικά με τις συζητήσεις για εκτροπή του ποταμού Αχελώου. Αναφέρει σε αυτή:
«Τις τελευταίες ημέρες, το ζήτημα της εκτροπής του ποταμού Αχελώου, ένα ζήτημα ιδιαίτερα σοβαρό το οποίο έχει απασχολήσει και τη Δικαιοσύνη, φαίνεται να επανέρχεται στην επικαιρότητα με ευθύνη της Κυβέρνησης και με άγνωστη σκοπιμότητα.
Όπως έγινε γνωστό από δημοσιεύματα, μετά τη συνάντηση του Υπουργού Επικρατείας κ. Γεραπετρίτη και του Βουλευτή Λάρισας κ. Χαρακόπουλου, την Πέμπτη 16/1 και ώρα 15.00 έχει προγραμματισθεί διευρυμένη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου για το θέμα της εκτροπής του Αχελώου με τη συμμετοχή των εμπλεκόμενων Υπουργών, των βουλευτών Θεσσαλίας, των φορέων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης Θεσσαλίας και εκπροσώπων των τοπικών φορέων της Θεσσαλίας. Η σύσκεψη πρόκειται να πραγματοποιηθεί ερήμην των πολιτών της Αιτωλοακαρνανίας, με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε μπροστά στο απαράδεκτο φαινόμενο να πραγματοποιούνται συζητήσεις που αφορούν το μέλλον των Αιτωλοακαρνανάνων, χωρίς τούτοι να μετέχουν σε αυτές.
Η εκτροπή του Αχελώου, η κατασκευή συναφών έργων και η μεταφορά υδάτων του προς όφελος της Περιφέρειας Θεσσαλίας, αποτελεί ζήτημα που έχει τεθεί δεκαετίες πριν. Σχετικά με την εκτροπή, έχουν ήδη εκδοθεί αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (3478/2000, 903/2003, 1688/2005, 3053/2009 κ.ά.) οι οποίες ανέδειξαν τα προβλήματα και τις περιβαλλοντικές, οικονομικές, πολιτιστικές επιπτώσεις ενός τέτοιου εγχειρήματος, με τελευταία την υπ’αριθμ. 26/2014 απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ. Με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι η εκτροπή παραβιάζει την αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης και συγκεκριμένα τους κανόνες για την προστασία του περιβάλλοντος, της χλωρίδας και της πανίδας, δεν αξιολογεί επαρκώς τις επιπτώσεις στο περιβάλλον και δε διασφαλίζει την προστασία του πολιτιστικού περιβάλλοντος και των προστατευόμενων περιοχών.
Επίσης, με την παραπάνω απόφαση κρίθηκε – όπως είχε ήδη γίνει δεκτό με την 3053/2009 απόφαση της Ολομελείας ΣτΕ- ότι για την υλοποίηση του έργου δεν ελήφθησαν μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος ανεπάρκειας υδάτινων πόρων, δηλαδή έλεγχος γεωτρήσεων, μικρά έργα αξιοποίησης των υδάτων της Θεσσαλίας και προσαρμογή των καλλιεργειών στη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, με εγκατάλειψη των υδροβόρων καλλιεργειών και αντικατάσταση των μεθόδων άρδευσης, ώστε να μην σπαταλώνται πολύτιμοι υδάτινοι πόροι, ότι το έργο σχεδιάστηκε ελλιπώς και ότι δεν ελήφθησαν υπ’ όψιν όλες οι εναλλακτικές λύσεις.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι η 26/2014 απόφαση του ΣτΕ εκδόθηκε κατόπιν της C-43/10 απόφασης της 11.9.2012 του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης την οποία και έλαβε υπ’όψιν, με την οποία το ευρωπαϊκό Δικαστήριο ερμήνευσε το κοινοτικό δίκαιο ενόψει της εξέτασης του ζητήματος της εκτροπής.
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η Δικαιοσύνη έχει κρίνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο και μάλιστα σε πλείστες αποφάσεις της, ότι το έργο της εκτροπής του Αχελώου δε δύναται να συντελεστεί. Θα πρέπει δε να σημειωθεί ότι έχει προσβληθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας και η υπ’αριθμ. οικ. 908 (ΦΕΚ 2562Β/25-9-2014) απόφαση της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων για την έγκριση του Σχεδίου Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών του Υδατικού Διαμερίσματος Δυτικής Στερεάς Ελλάδας και εκκρεμεί η κρίση του Δικαστηρίου.
Οι πολίτες και οι φορείς της Αιτωλοακαρνανίας έχουν εκφράσει από την πρώτη στιγμή τη σφοδρή και σύσσωμη αντίδρασή τους στο ενδεχόμενο εκτροπής του Αχελώου, η οποία θα προκαλέσει την περιβαλλοντική υποβάθμιση και τον οικονομικό μαρασμό της περιοχής, χάριν ενός έργου δυσθεώρητου κόστους και μεγέθους, χωρίς μάλιστα να συνοδεύεται από επίσημη μελέτη οικονομικής σκοπιμότητας, χωρίς συνολική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, χωρίς να έχουν εξαντληθεί οι εναλλακτικές λύσεις για την άρδευση της Θεσσαλίας. Για όλα αυτά άλλωστε η εκτροπή έχει ήδη κριθεί μη αποτελεσματική και μη ανταποκρινόμενη στις επιταγές της εθνικής και της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.
Το αληθές είναι πράγματι, ότι η εκτροπή του Αχελώου, θα είχε σοβαρότατες επιπτώσεις για την Αιτωλοακαρνανία. Ο Νομός θα αποστερείτο από το βασικό πλουτοπαραγωγικό του πόρο-με δεδομένη μάλιστα την εκτροπή του Μόρνου και του Εύηνου- έναν πόρο που η Αιτωλοακαρνανία έχει άμεση ανάγκη για την άρδευση, την ύδρευση, τη λειτουργία των φραγμάτων και των αρδευτικών έργων, τον εμπλουτισμό των υγροβιότοπων, τη διατήρηση της λιμνοθάλασσας. Το έργο αυτό, περιορίζει τον υγροβιότοπο του Μεσολογγίου, προστατευόμενο από τη συνθήκη RAMSAR και τις κοινοτικές οδηγίες.
Συνεπώς και ενόψει της σοβαρότητας του ζητήματος, προκύπτει ότι οι όποιες συζητήσεις για έργα στον Αχελώο και οι τυχόν σκέψεις για εκτροπή του και μάλιστα εν αγνοία των πολιτών της Αιτωλοακαρνανίας δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Θα πρέπει δε να υπάρξει πλήρης ενημέρωση των πολιτών για το σχεδιασμό της Κυβέρνησης.
Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί :
Ποιες είναι οι προθέσεις των αρμόδιων Υπουργείων αναφορικά με την εκτέλεση έργων στον Αχελώο προς όφελος της Θεσσαλίας ; Εξετάζεται η εκτροπή του ποταμού παρά το γεγονός ότι η Δικαιοσύνη έχει εκφραστεί κατηγορηματικά κατά μιας τέτοιας προοπτικής;
Γιατί διοργανώνεται σύσκεψη για το θέμα της εκτροπής του Αχελώου ερήμην της Αιτωλοακαρνανίας;
Με εκδηλώσεις που ξεκίνησαν το απόγευμα του Σαββάτου 25 Ιουλίου, παραμονή της εορτής, η Ναύπακτος γιόρτασε με λαμπρότητα την Αγία Παρασκευή.
Στις 19:00 τελέστηκε Μεγάλος Πολυαρχιερατικὸς Εσπερινός, χοροστατούντων των Μητροπολιτών Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου κ. Ιερόθεου και Ισπανίας & Πορτογαλίας κ. Πολύκαρπου.
Ακολούθησε αρτοκλασία στην Πλατεία Φαρμάκη, ενώ ακολούθησε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας της Αγίας Παρασκευής στους δρόμους της πόλης, με τη συμμετοχή του Κλήρου, των τοπικών αρχών, πλήθους πιστών και με επικεφαλής την Παπαχαραλαμπείο Φιλαρμονική.
Ανήμερα της εορτής, Κυριακή 26 Ιουλίου στις 7:00 το πρωί θα τελεστεί ο Πανηγυρικός Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ενώ στις 7:00 το απόγευμα θα τελεστούν ο Εσπερινός και η Ιερά Παράκληση προς τιμήν της Αγίας Παρασκευής.
Ο Δήμος Ναυπακτίας και η Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου διοργανώνουν εκδήλωση για τους απόδημους Ναυπακτίους, την Τρίτη, 28 Ιουλίου 2026 και ώρα 20:30 στο Ενετικό Λιμάνι (δυτικός βραχίονας).
Στην εκδήλωση συμμετέχουν η Χορωδία Δημοτικής Μουσικής της Μητροπόλεως υπό τη διεύθυνση του Π.Αναστασόπουλου και τμήματα του Λαογραφικού Πολιτιστικού Χορευτικού Ομίλου Ναυπάκτου (Λ.Π.Χ.Ο.Ν.) «Ανεμογιάννης» και του Ναυπακτιακού Χορευτικού Ομίλου Φίλων Ελληνικής Παράδοσης (ΝΑ.Χ.Ο.Φ.Ε.Π.) «Ναυς».
Το Κάστρο της Ναυπάκτου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και καλύτερα διατηρημένα κάστρα της Ελλάδας. Είναι ένα μνημείο που δεν ξεχωρίζει μόνο για την ιστορική και αρχαιολογική του αξία, αλλά και για τη μοναδική αρμονία που είχε διαμορφωθεί μέσα στους αιώνες ανάμεσα στα τείχη και το φυσικό περιβάλλον.
Οι πρόσφατες εκτεταμένες υλοτομίες, που πραγματοποιήθηκαν με το σκεπτικό της προστασίας του κάστρου από πυρκαγιά και της ανάδειξης των τειχών, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Η πρόταση της δημοτικής αρχής, η οποία υιοθετήθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, είχε ως αποτέλεσμα μια εικόνα που δύσκολα αφήνει ασυγκίνητο οποιονδήποτε αγαπά το μνημείο.
Σήμερα, μεγάλο μέρος του κάστρου θυμίζει περισσότερο έναν γυμνό βραχώδη λόφο παρά το ιστορικό τοπίο που γνωρίζαμε επί δεκαετίες. Η εικόνα αυτή, κατά την άποψή μου, αδικεί το ίδιο το μνημείο και απογοητεύει ακόμη και πολλούς από εκείνους που πίστευαν ότι η απομάκρυνση μέρους της βλάστησης θα βοηθούσε στην ανάδειξη των τειχών.
Το κάστρο δεν ήταν απροστάτευτο
Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι κατά την υλοποίηση του έργου «Συνολική Ανάδειξη του Κάστρου Ναυπάκτου», την περίοδο 2005–2008, δεν πραγματοποιήθηκαν μόνο εργασίες αποκατάστασης και ανάδειξης.
Το έργο περιλάμβανε και ένα ολοκληρωμένο σύστημα πυροπροστασίας:
εγκαταστάθηκε πλήρες δίκτυο πυρόσβεσης στις τρεις πρώτες ζώνες του κάστρου,
δημιουργήθηκαν πυροσβεστικές φωλιές από την Ακρόπολη μέχρι την κύρια είσοδο,
Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η προστασία του μνημείου από τον κίνδυνο πυρκαγιάς είχε ήδη αποτελέσει βασική προτεραιότητα της προηγούμενης μεγάλης ανάδειξής του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν απαιτούνται παρεμβάσεις συντήρησης της βλάστησης. Σημαίνει όμως ότι θα μπορούσε να αναζητηθεί μια πιο ισορροπημένη λύση, με επιλεκτικές απομακρύνσεις και σωστή διαχείριση του πρασίνου, χωρίς να αλλοιωθεί τόσο δραστικά η φυσιογνωμία του χώρου.
Η πραγματική πρόκληση σήμερα είναι η προσβασιμότητα
Ίσως όμως το σημαντικότερο ζήτημα να μην είναι πλέον τα δέντρα.
Το πραγματικό στοίχημα είναι να αποκτήσει το Κάστρο της Ναυπάκτου ουσιαστική και ασφαλή πρόσβαση για όλους τους πολίτες.
Άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένοι, οικογένειες με μικρά παιδιά και επισκέπτες με κινητικές δυσκολίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην πρόσβαση προς τα ανώτερα διαζώματα του κάστρου.
Άλλωστε, η ανάγκη αυτή επισημάνθηκε δημόσια ακόμη και από την ίδια την Υπουργό Πολιτισμού, κ. Λίνα Μενδώνη, κατά τα εγκαίνια των αιθουσών του Μουσείου Βυζαντινών Εκθεμάτων στην Ακρόπολη του κάστρου.
Αυτό θα έπρεπε σήμερα να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα.
Χρειάζεται συνολική κυκλοφοριακή λύση
Παράλληλα, προβληματισμό προκαλεί και η προτεινόμενη λύση της λωρίδας επιβράδυνσης στον περιφερειακό δρόμο, με σύνδεση προς τον δασικό δρόμο του πρώτου διαζώματος.
Η θέση της προβλεπόμενης εισόδου βρίσκεται επάνω σε έντονη στροφή της περιμετρικής οδού, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την οδική ασφάλεια και τη λειτουργικότητα της παρέμβασης.
Ίσως θα άξιζε να εξεταστεί μια διαφορετική τεχνική προσέγγιση, όπως η κατασκευή ενός κυκλικού κόμβου στο τμήμα της περιμετρικής που βρίσκεται ακριβώς πίσω από το κάστρο, σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση ασφαλούς οδικής σύνδεσης προς το μνημείο.
Μια τέτοια λύση ενδεχομένως να εξυπηρετούσε καλύτερα τόσο τους επισκέπτες όσο και την ασφαλή κυκλοφορία των οχημάτων.
Το Κάστρο αξίζει έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό
Η προστασία ενός ιστορικού μνημείου δεν εξαντλείται στην αποκάλυψη των τειχών του. Οφείλει να συνδυάζει την αρχαιολογική ανάδειξη, τη διατήρηση του φυσικού τοπίου, την περιβαλλοντική ισορροπία, την πυροπροστασία, την ασφάλεια και κυρίως την προσβασιμότητα για όλους.
Το Κάστρο της Ναυπάκτου δεν είναι απλώς ένα αρχαιολογικό μνημείο. Είναι το σύμβολο της πόλης, ένας ζωντανός χώρος ιστορίας, πολιτισμού και αναψυχής.
Η συζήτηση, λοιπόν, δεν πρέπει να περιορίζεται στο αν κόπηκαν πολλά ή λίγα δέντρα. Πρέπει να αφορά το πώς θέλουμε να είναι το Κάστρο της Ναυπάκτου τα επόμενα πενήντα χρόνια: ένα μνημείο ζωντανό, προσβάσιμο, ασφαλές και αρμονικά ενταγμένο στο φυσικό του περιβάλλον.
Η ιστορία και η φύση δεν είναι αντίπαλοι. Στη Ναύπακτο μπορούν —και πρέπει— να συνυπάρχουν.