Ένα ακόμα εξαιρετικό άρθρο του έγκριτου δημοσιογράφου Μιχάλη Ιγνατίου, λέει τα πράγματα με το όνομά τους.
Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου:
Και όμως η Ελλάδα έχει πολλά όπλα να αντιμετωπίσει την Τουρκία. Πολιτικά, διπλωματικά αλλά και στρατιωτικά. Η χθεσινή κινητοποίηση αστυνομικών και στρατιωτικών δυνάμεων έδειξε ότι αν η πολιτική ηγεσία τολμά, μπορεί να ανταπεξέλθει σε οποιαδήποτε απειλή.
Απαιτείται βέβαια όπως ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης λάβει τις αναγκαίες εθνικές αποφάσεις χωρίς φόβο, αλλά με πάθος.
Η Ελλάδα απειλείται στα ίσια από τον ταραξία Ταγίπ Ερντογάν και πρέπει να τα βγάλει πέρα μόνη της. Οι Ευρωπαίοι «εταίροι» όπως πάντα, απουσιάζουν. Οι Αμερικανοί περιορίζονται σε παραινέσεις, αν και τις τελευταίες ώρες ασχολούνται με το πως θα αρπάξουν την ισλαμική Τουρκία από τους Ρώσους. Όλα τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες δυστυχώς.
Όπως αναφέρει το Hellas Journal, μόλις χθες ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ομολόγησε ότι συζητά με τον Τούρκο ομόλογό του, το αίτημά του, να του στείλει Πάτριοτ για να αντιμετωπίσει τις ρωσικές και τις συριακές δυνάμεις. Πρόκειται για απέραντη βλακεία, διότι έτσι η Αμερική εισέρχεται ξανά στον εμφύλιο πόλεμο που ταλαιπωρεί τη Συρία εδώ και πολλά χρόνια. Ένα εμφύλιο για τον οποίο φέρει ευθύνη και ο Ερντογάν. Ο στόχος του είναι να εμπλέξει την Αμερική στον πόλεμο και στη συνέχεια να την πουλήσει. Παλιά του τέχνη κόσκινο…
Τι θα μπορούσε να κάνει η Ελλάδα;
Αν κλείσουν τα σύνορα οι Τούρκοι θα έχουν πολύ σοβαρό πρόβλημα, αφού εξαρτώνται από το σύγχρονο οδικό δίκτυο της Εγνατίας Οδού. Τους οδηγεί στον λιμένα της Ηγουμενίτσας, όπου περνούν στην Ιταλία και… παίρνουν τον ανήφορο. Έτσι προωθούν τα προϊόντα τους στις αγορές της Δυτικής Ευρώπης. Μέσω της Ελλάδας…
Η εναλλακτική οδός, μέσω της Βουλγαρίας, ειδικά όσον αφορά στα ευπαθή προϊόντα τους (τρόφιμα) δεν προωθούνται εύκολα στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.), καθώς το οδικό δίκτυο δεν είναι σύγχρονο.
Στο τέλος-τέλος ας πάνε από εκεί… Οι φίλοι τους οι Βούλγαροι, που δεν διαθέτουν καν σπονδυλική στήλη, ας τους βοηθήσουν! Και μετά θα τρέχουν να αντιμετωπίσουν τους τουρκικής καταγωγής πολίτες τους, οι οποίοι δρουν στη χώρα ως Πέμπτη φάλαγγα.
Επίσης, σοβαρά προβλήματα θα έχουν και οι Ευρωπαίοι εισαγωγείς, με αποτέλεσμα το κόστος να αρχίσει να το αισθάνεται η ασφαλής ηπειρωτική Ευρώπη, που κουνάει συχνά πυκνά το δάχτυλο στην Ελλάδα και παριστάνει τον κάτοχο του μονοπωλίου του ανθρωπισμού και της ευαισθησίας, σε έναν λαό που έχει αποδείξει τα πραγματικά του αισθήματα σε όποιον υποφέρει. Δεν περίμενε τους φίλους και συμμάχους, οι οποίοι είναι και πάλι εξαφανισμένοι. Εξέδωσαν μερικές ανακοινώσεις και νομίζουν πως έκαναν το καθήκον τους. Οι Ευρωπαίοι δεν είναι ούτε φίλοι, ούτε εταίροι… Απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο βρίσκονται πάντα. Και σε ότι αφορά την Τουρκία είναι εκβιαζόμενοι. Ο Ερντογάν τους έχει πάρει χαμπάρι.
Με αυτό τον τρόπο, βασικά με το κλείσιμο των συνόρων, η Ελλάδα μπορεί να ασκήσει έμμεση πίεση και στους ανόητους των Βρυξελλών, οι οποίοι βολεύονται από τη μέχρι προσφάτως παθητική ελληνική στάση, με αποτέλεσμα η βολική για τους Ευρωπαίους προοπτική της μετατροπής της Ελλάδας σε ένα απέραντο ευρωπαϊκό hot spot, να μην παρουσιάζεται ως τόσο βολική και ιδιοτελής επιλογή.
Δυστυχώς, άλλοι τρόποι δεν υπάρχουν. Τους εξάντλησε η Ελλάδα, καθώς είχε μείνει μόνη της να πιστεύει στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και στη “συνεννόηση κυρίων”… ή και κυριών. Όσον αφορά την Τουρκία με τους ξεδιάντροπους πολιτικούς της, την πλήττεις εκεί που πονάει. Παριστάνει την υπερδύναμη ενώ η οικονομία της βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού.
Έστω ότι η Τουρκία επιλέξει να συνεχίσει τα “αντριλίκια” και να απειλεί Θεούς και δαίμονες. Η Ελλάδα πρέπει να δείξει ότι δεν κάμπτεται. Σε τελική ανάλυση, θα πρέπει να στείλει το σαφέστατο μήνυμα, ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει το ζήτημα στρατηγικά. Αυτό που διακυβεύεται είναι η εθνική της ασφάλεια και ενώπιον αυτού όλα έρχονται δεύτερα.
Πολύ απλά, θα πρέπει να διαμηνύσει στην Άγκυρα, ότι εάν το συνεχίσει, ας πάρει την ευθύνη να ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου. Δυστυχώς γι’ αυτήν, η Ελλάδα δεν θα βρει καταλληλότερη συγκυρία να αντιμετωπίσει τον τουρκικό αναθεωρητισμό. Τώρα είναι η μεγάλη ευκαιρία. Η κυβέρνηση να σταματήσει να ακούει τους εθνομηδενιστές και τους κάθε λογής δειλούς, που την συμβουλεύουν. Τα ψέματα τελείωσαν. Η Ελλάδα κινδυνεύει και δεν έχει κανένα δικαίωμα να παραδοθεί. Αντίθετα πρέπει να δείξει την πυγμή της. Μπορεί…
Ας ανοίξει η Τουρκία την πόρτα του τρελάδικου. Έχει τεράστιο πρόβλημα, έχοντας βάλει στη φυλακή χιλιάδες αξιωματικούς από όλους τους Κλάδους, ιδίως από την Αεροπορία, για την οποία ο “προβληματισμός” στο ελληνικό Επιτελείο είναι να προβλέψει ποια πιθανή και απίθανη… εναέρια ανοησία θα κάνουν οι πιλότοι της, η πλειοψηφία των οποίων δεν υπήρχε περίπτωση να αποφοιτήσει από τη Σχολή Ικάρων…
Επίσης, αυτό το μύθευμα του “αήττητου” που καλλιεργεί με τόση προσοχή η Άγκυρα, δέχθηκε τόσο σκληρό πλήγμα διεθνώς. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν γλεντά τον Ερντογάν στη Συρία και αν δεν συνετιστεί προφανώς θα τον κοντύνει. Οι Ρώσοι δεν έχουν την αφέλεια των Αμερικανών, που δικαιολογούν όλες τις αθλιότητες της Τουρκίας. Οι Ρώσοι απαντούν με φωτιά και σίδερο… Οι φιλίες τους είναι ευκαιριακές. Πάνω απ’ όλα είναι τα συμφέροντά τους.
Αν ποντάρουν οι γείτονες στο να προσπαθήσουν να αποκαταστήσουν τη φήμη τους στο δυτικό μέτωπο που είχαν εκπαιδευτεί και με ελληνική ευθύνη αν το θεωρούν “βολικό”, θα διακινδυνεύσουν να βρεθούν ενώπιον καταστάσεων πολύ δυσάρεστων, οι οποίες θα διαχυθούν επικίνδυνα για τον Ερντογάν, πέραν του στρατιωτικού επιπέδου. Δεν μπορεί να πολεμά στη Συρία και τη Λιβύη και να ανοίξει μέτωπο και με την Ελλάδα. Και μάλιστα με μία αποφασισμένη Ελλάδα.
Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να πάρει την απόφαση και να κλείσει τα σύνορα με την Τουρκία. Αυτή θα επηρεαστεί οικονομικά και όχι η Ελλάδα. Η Τουρκία και οι απαράδεκτοι Ευρωπαίοι θα νιώσουν τις συνέπειες άμεσα. Επίσης πρέπει να ενισχύσει στρατιωτικά, όπως και κάνει, τα νησιά του Αιγαίου και όλες τις περιοχές του Έβρου. Η Ελλάδα αμύνεται. Δεν επιτίθεται. Δεν διεκδικεί τίποτα και δεν μπορεί να χάσει σπιθαμή ελληνικού εδάφους.
Η Τουρκία λειτουργεί βάση συγκεκριμένου σχεδίου. Το αφήγημα της αθηναϊκής ελίτ ότι όλα γίνονται για το εσωτερικό μέτωπο της Τουρκίας είναι μία τεράστια και πολύ επικίνδυνη μπούρδα. Και αν χάσει ο κ. Μητσοτάκης από αυτή την υπόθεση -που δεν θα χάσει αν δράσει με βάση το εθνικό συμφέρον- η ελίτ θα τον πουλήσει, όπως κάνει άλλωστε πάντα. Γι’ αυτό ας πάρει τη μεγάλη απόφαση και σίγουρα θα έχει μαζί του τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού, ακόμα και αυτούς που σήμερα τον κατακεραυνώνουν…
Με εκδηλώσεις που ξεκίνησαν το απόγευμα του Σαββάτου 25 Ιουλίου, παραμονή της εορτής, η Ναύπακτος γιόρτασε με λαμπρότητα την Αγία Παρασκευή.
Στις 19:00 τελέστηκε Μεγάλος Πολυαρχιερατικὸς Εσπερινός, χοροστατούντων των Μητροπολιτών Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου κ. Ιερόθεου και Ισπανίας & Πορτογαλίας κ. Πολύκαρπου.
Ακολούθησε αρτοκλασία στην Πλατεία Φαρμάκη, ενώ ακολούθησε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας της Αγίας Παρασκευής στους δρόμους της πόλης, με τη συμμετοχή του Κλήρου, των τοπικών αρχών, πλήθους πιστών και με επικεφαλής την Παπαχαραλαμπείο Φιλαρμονική.
Ανήμερα της εορτής, Κυριακή 26 Ιουλίου στις 7:00 το πρωί θα τελεστεί ο Πανηγυρικός Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ενώ στις 7:00 το απόγευμα θα τελεστούν ο Εσπερινός και η Ιερά Παράκληση προς τιμήν της Αγίας Παρασκευής.
Ο Δήμος Ναυπακτίας και η Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου διοργανώνουν εκδήλωση για τους απόδημους Ναυπακτίους, την Τρίτη, 28 Ιουλίου 2026 και ώρα 20:30 στο Ενετικό Λιμάνι (δυτικός βραχίονας).
Στην εκδήλωση συμμετέχουν η Χορωδία Δημοτικής Μουσικής της Μητροπόλεως υπό τη διεύθυνση του Π.Αναστασόπουλου και τμήματα του Λαογραφικού Πολιτιστικού Χορευτικού Ομίλου Ναυπάκτου (Λ.Π.Χ.Ο.Ν.) «Ανεμογιάννης» και του Ναυπακτιακού Χορευτικού Ομίλου Φίλων Ελληνικής Παράδοσης (ΝΑ.Χ.Ο.Φ.Ε.Π.) «Ναυς».
Το Κάστρο της Ναυπάκτου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και καλύτερα διατηρημένα κάστρα της Ελλάδας. Είναι ένα μνημείο που δεν ξεχωρίζει μόνο για την ιστορική και αρχαιολογική του αξία, αλλά και για τη μοναδική αρμονία που είχε διαμορφωθεί μέσα στους αιώνες ανάμεσα στα τείχη και το φυσικό περιβάλλον.
Οι πρόσφατες εκτεταμένες υλοτομίες, που πραγματοποιήθηκαν με το σκεπτικό της προστασίας του κάστρου από πυρκαγιά και της ανάδειξης των τειχών, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Η πρόταση της δημοτικής αρχής, η οποία υιοθετήθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, είχε ως αποτέλεσμα μια εικόνα που δύσκολα αφήνει ασυγκίνητο οποιονδήποτε αγαπά το μνημείο.
Σήμερα, μεγάλο μέρος του κάστρου θυμίζει περισσότερο έναν γυμνό βραχώδη λόφο παρά το ιστορικό τοπίο που γνωρίζαμε επί δεκαετίες. Η εικόνα αυτή, κατά την άποψή μου, αδικεί το ίδιο το μνημείο και απογοητεύει ακόμη και πολλούς από εκείνους που πίστευαν ότι η απομάκρυνση μέρους της βλάστησης θα βοηθούσε στην ανάδειξη των τειχών.
Το κάστρο δεν ήταν απροστάτευτο
Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι κατά την υλοποίηση του έργου «Συνολική Ανάδειξη του Κάστρου Ναυπάκτου», την περίοδο 2005–2008, δεν πραγματοποιήθηκαν μόνο εργασίες αποκατάστασης και ανάδειξης.
Το έργο περιλάμβανε και ένα ολοκληρωμένο σύστημα πυροπροστασίας:
εγκαταστάθηκε πλήρες δίκτυο πυρόσβεσης στις τρεις πρώτες ζώνες του κάστρου,
δημιουργήθηκαν πυροσβεστικές φωλιές από την Ακρόπολη μέχρι την κύρια είσοδο,
Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η προστασία του μνημείου από τον κίνδυνο πυρκαγιάς είχε ήδη αποτελέσει βασική προτεραιότητα της προηγούμενης μεγάλης ανάδειξής του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν απαιτούνται παρεμβάσεις συντήρησης της βλάστησης. Σημαίνει όμως ότι θα μπορούσε να αναζητηθεί μια πιο ισορροπημένη λύση, με επιλεκτικές απομακρύνσεις και σωστή διαχείριση του πρασίνου, χωρίς να αλλοιωθεί τόσο δραστικά η φυσιογνωμία του χώρου.
Η πραγματική πρόκληση σήμερα είναι η προσβασιμότητα
Ίσως όμως το σημαντικότερο ζήτημα να μην είναι πλέον τα δέντρα.
Το πραγματικό στοίχημα είναι να αποκτήσει το Κάστρο της Ναυπάκτου ουσιαστική και ασφαλή πρόσβαση για όλους τους πολίτες.
Άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένοι, οικογένειες με μικρά παιδιά και επισκέπτες με κινητικές δυσκολίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην πρόσβαση προς τα ανώτερα διαζώματα του κάστρου.
Άλλωστε, η ανάγκη αυτή επισημάνθηκε δημόσια ακόμη και από την ίδια την Υπουργό Πολιτισμού, κ. Λίνα Μενδώνη, κατά τα εγκαίνια των αιθουσών του Μουσείου Βυζαντινών Εκθεμάτων στην Ακρόπολη του κάστρου.
Αυτό θα έπρεπε σήμερα να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα.
Χρειάζεται συνολική κυκλοφοριακή λύση
Παράλληλα, προβληματισμό προκαλεί και η προτεινόμενη λύση της λωρίδας επιβράδυνσης στον περιφερειακό δρόμο, με σύνδεση προς τον δασικό δρόμο του πρώτου διαζώματος.
Η θέση της προβλεπόμενης εισόδου βρίσκεται επάνω σε έντονη στροφή της περιμετρικής οδού, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την οδική ασφάλεια και τη λειτουργικότητα της παρέμβασης.
Ίσως θα άξιζε να εξεταστεί μια διαφορετική τεχνική προσέγγιση, όπως η κατασκευή ενός κυκλικού κόμβου στο τμήμα της περιμετρικής που βρίσκεται ακριβώς πίσω από το κάστρο, σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση ασφαλούς οδικής σύνδεσης προς το μνημείο.
Μια τέτοια λύση ενδεχομένως να εξυπηρετούσε καλύτερα τόσο τους επισκέπτες όσο και την ασφαλή κυκλοφορία των οχημάτων.
Το Κάστρο αξίζει έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό
Η προστασία ενός ιστορικού μνημείου δεν εξαντλείται στην αποκάλυψη των τειχών του. Οφείλει να συνδυάζει την αρχαιολογική ανάδειξη, τη διατήρηση του φυσικού τοπίου, την περιβαλλοντική ισορροπία, την πυροπροστασία, την ασφάλεια και κυρίως την προσβασιμότητα για όλους.
Το Κάστρο της Ναυπάκτου δεν είναι απλώς ένα αρχαιολογικό μνημείο. Είναι το σύμβολο της πόλης, ένας ζωντανός χώρος ιστορίας, πολιτισμού και αναψυχής.
Η συζήτηση, λοιπόν, δεν πρέπει να περιορίζεται στο αν κόπηκαν πολλά ή λίγα δέντρα. Πρέπει να αφορά το πώς θέλουμε να είναι το Κάστρο της Ναυπάκτου τα επόμενα πενήντα χρόνια: ένα μνημείο ζωντανό, προσβάσιμο, ασφαλές και αρμονικά ενταγμένο στο φυσικό του περιβάλλον.
Η ιστορία και η φύση δεν είναι αντίπαλοι. Στη Ναύπακτο μπορούν —και πρέπει— να συνυπάρχουν.