Θύματα του αθέμιτου ανταγωνισμού με τις ιδιωτικές δομές που ανθούν σε όλη τη χώρα κινδυνεύουν να πέσουν τα 423 Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ) και τα 75 ΚΔΑΠ μεΑ των δήμων, καθώς μοιράζονται κονδύλια από την ίδια ευρωπαϊκή «πίτα», μέσω των voucher που διανέμονται από το χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα.
Ήδη τα κέντρα που λειτουργούν οι ιδιώτες είναι πολύ περισσότερα στις περισσότερες περιοχές της χώρας, ενώ το πλαίσιο είναι καθ’ όλα ανταγωνιστικό με έξτρα προσφορές που γίνονται στους γονείς.
Δήμαρχοι και εργαζόμενοι εκτιμούν πως αν δεν αυξηθούν τα κονδύλια για τις δημοτικές δομές που φιλοξενούν περίπου 25.000 παιδιά σε όλη τη χώρα, θα αναγκαστούν να βάλουν λουκέτο από τον επόμενο κιόλας Σεπτέμβριο, οδηγώντας παράλληλα στην ανεργία το προσωπικό που αριθμεί σε 2.200 άτομα. Αυτό, όπως λένε, σημαίνει ότι αν σήμερα τα ιδιωτικά ΚΔΑΠ είναι περίπου 500 και τα παιδιά που φιλοξενούν φτάνουν τις 37.000, αύριο με το σταδιακό κλείσιμο των δημοτικών, θα απορροφήσουν την πλειοψηφία των παιδιών όπως και τα 2/3 τα των διαθέσιμων κονδυλίων.
Για αδυσώπητο ιδιωτικό τομέα της κερδοσκοπίας, που λειτουργεί εις βάρος της κοινωνίας και των δήμων, έκανε λόγο ο δήμαρχος Νεάπολης – Συκεών, πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής της ΚΕΔΕ, Σίμος Δανιηλίδης , ο οποίος έθεσε το θέμα στην τελευταία συνεδρίαση του δ.σ. της ΠΕΔΚΜ.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Συλλόγου Εργαζομένων στα ΚΔΑΠ, σήμερα το σύνολο των παιδιών σε δημοτικές και ιδιωτικές δομές ανέρχεται στα 67.000 παιδιά, ενώ οι δημοτικές δομές είναι 423 και 467 οι ιδιωτικές σε όλη τη χώρα. Τα ΚΔΑΠ μεΑ φτάνουν τα 75 και τα ιδιωτικά τα 57.
Τα παιδιά που φιλοξενούνται στις δομές των δήμων ανέρχονται σε 24.117 και των ιδιωτικών τα 38.773. Αντίστοιχα 1.070 είναι τα παιδιά με ειδικές ικανότητες που απασχολούνται δημιουργικά στις δημοτικές δομές και 2.090 στις ιδιωτικές.
O πρόεδρος του Συλλόγου των Εργαζομένων κ. Παπαχατζής, επισήμανε πως η μόνη λύση για να διασωθούν οι δημοτικές δομές είναι η δημιουργία ενός αμιγώς εθνικού προγράμματος, από το οποίο δεν θα διεκδικεί τα ίδια κονδύλια ο ιδιώτης.
Να υπάρξει δηλαδή για τα δημοτικά ΚΔΑΠ ένα μοντέλο ανάλογο με το ‘Βοήθεια στο Σπίτι’ για μονιμοποίηση του προγράμματος και του προσωπικού.
Την Ναύπακτο, και συγκεκριμένα την Περιφερειακή Έδρα του Πρωτοδικείου Αιτωλοακαρνανίας, επισκέφθηκε σήμερα 30 Απριλίου 2026 ο υφυπουργός Δικαιοσύνης – βουλευτής Φωκίδας ΙωάννηςΜπούγας.
Κατά την επίσκεψή του στο κτήριο συνοδευόμενος από τους Προέδρους Δικηγορικών Συλλόγων Μεσολογγίου και Αγρινίου Χρ. Παΐσιο και Δημ. Νικάκη, ευχαρίστησε τους Δικαστές και τους Δικαστικούς υπαλλήλους, για την πολύ καλή λειτουργία του Δικαστηρίου.
Ακολούθησε επίσκεψη στο Δημαρχείο της πόλης όπου τον υποδέχθηκε ο Δήμαρχος Ναυπακτίας Βασίλης Γκίζας.
Στην ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας του Δημοτικού Συμβουλίου Ναυπακτίας αναδείξαμε ως παράταξη μια πραγματικότητα που δεν μπορεί πλέον να ωραιοποιείται: τις σοβαρές εκκρεμότητες που παραμένουν στο Ειδικό Δημοτικό και το Ειδικό Νηπιαγωγείο Ναυπάκτου, αλλά και την απαράδεκτη πρακτική να παρουσιάζονται ως έργο της δημοτικής αρχής παρεμβάσεις που έχουν γίνει αποκλειστικά με τη συμβολή και τις δωρεές των γονέων.
Οι δωρεές των γονέων δεν είναι δημοτικό έργο. Και δεν θα επιτρέψουμε να αντιμετωπίζονται ως τέτοιο για επικοινωνιακή κατανάλωση.
Την ίδια στιγμή, βασικά ζητήματα ασφάλειας, λειτουργικότητας και αξιοπρέπειας των σχολικών δομών παραμένουν σε εκκρεμότητα, παρά τα επανειλημμένα αιτήματα του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων:
– στέγαστρο στην είσοδο, – κλιματιστικά, – απινιδωτής, – παρεμβάσεις στην αίθουσα αισθητηριακής ολοκλήρωσης, – σκίαση και προστασία του αύλειου χώρου, – στοιχειώδεις παρεμβάσεις ασφάλειας.
Για αυτά τα παιδιά, δεν υπάρχουν “μικρά” και “μεγάλα” έργα. Υπάρχουν μόνο αναγκαία και μη αναγκαία — και δυστυχώς, ο Δήμος εξακολουθεί να τα αντιμετωπίζει με καθυστερήσεις και ιεραρχήσεις που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Θέσαμε ευθέως το ερώτημα: γιατί δεσμεύσεις που έχουν διατυπωθεί επανειλημμένα δεν έχουν υλοποιηθεί;
Η απουσία συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος και η διαρκής μετάθεση ευθυνών δεν συνιστούν διοίκηση. Συνιστούν αδράνεια.
Την ίδια στιγμή, γίνεται προσπάθεια επικοινωνιακής διαχείρισης ακόμη και σε ζητήματα που αφορούν την ίδια τη συμβολή των πολιτών, με τον Δήμο να εμφανίζεται ως “χορηγός” εκεί όπου είναι απλώς αποδέκτης κοινωνικής προσφοράς.
Αυτό δεν είναι ούτε θεσμικά αποδεκτό ούτε ηθικά ανεκτό.
Η ειδική αγωγή δεν προσφέρεται για επικοινωνιακή εικόνα. Και σίγουρα δεν αντέχει άλλες καθυστερήσεις.
Ως παράταξη απαιτούμε: – άμεση υλοποίηση των δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί, – δημοσιοποίηση σαφούς χρονοδιαγράμματος, – πλήρη διαφάνεια για έργα και παρεμβάσεις, – θεσμική συνεργασία με τους φορείς των σχολείων και τους γονείς, – ιεράρχηση των κοινωνικών αναγκών στην πράξη και όχι στα λόγια.
Η πραγματικότητα είναι απλή: όταν οι γονείς καλύπτουν κενά του Δήμου, δεν μπορεί ο Δήμος να τα εμφανίζει ως δικές του επιτυχίες.
Και όταν τα αυτονόητα καθυστερούν, καμία επικοινωνιακή διαχείριση δεν μπορεί να τα καλύψει.