Οι βασικές υποδομές της πόλης που αφορούν υπηρεσίες του δήμου, τους βρεφονηπιακούς, παιδικούς σταθμούς, τα νηπιαγωγεία και κάποιες εκπαιδευτικές μονάδες, χώροι στάθμευσης κ.α σε μεγάλο ποσοστό στεγάζονται εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες σε μισθωμένα κτήρια και οικόπεδα.
Υπηρεσίες δηλαδή και δομές που αφορούν την παιδεία, τον πολιτισμό, την καθημερινότητα, την εξυπηρέτηση και την ποιότητα της ζωής των κατοίκων πρωτίστως αυτής της πόλης.
Ευγνωμονούμε τους μεγάλους ευεργέτες αυτής της πόλης που προνόησαν και άφησαν υποδομές για να τις χαίρονται οι Ναυπάκτιοι. Αναρωτιόμαστε όμως τι προστέθηκε σε αυτές τις δωρεές τα επόμενα χρόνια και μέχρι σήμερα; Αν εξαιρέσουμε τα δημοτικά κτήρια των πρώην δήμων που συνενώθηκαν με τη Ναύπακτο, δεν μπορούμε να επιδείξουμε καμία άλλη ολοκληρωμένη κτηριακή υποδομή.
Και δεν φταίει η μοίρα μας ούτε το κακό ριζικό μας. Η έλλειψη οράματος και μακροπρόθεσμού σχεδιασμού λείπει σε αυτό τον τόπο. Προγραμματισμός. Αυτή τελικά είναι η μαγική λέξη.
Τα λεφτά δεν λείπουν σίγουρα. Η αναφορά ότι λείπουν τα λεφτά γίνεται μάλλον για να συγκαλύψει την έλλειψη οράματος και προγραμματισμού. Και μέσα στην έννοια του προγραμματισμού εντάσσονται και οι κινήσεις και οι απαιτούμενες ενέργειες, ώστε η πόλη να συναινέσει επιτέλους σε ένα κεντρικό πλάνο για τα μεγάλα θέματα που θα υλοποιείται σταδιακά ακόμα κι όταν οι δήμαρχοι αλλάζουν.
Είναι παρήγορο ότι η σημερινή διοίκηση του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου έδωσε έμπρακτα το στίγμα και το πρότυπο του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού και προγραμματισμού, του οράματος για τη συνολική αξιοποίηση του παραλιακού μετώπου της Ναυπακτίας.
Είναι η κατάλληλη περίοδος να αξιοποιήσουμε τα χρηματοδοτικά εργαλεία που δίνονται στην Αυτοδιοίκηση για να θεραπεύσουμε το τεράστιο έλλειμμα σε υποδομές, κυρίως κτηριακές, με πρώτο μέλημα την ανέγερση σύγχρονου Δημαρχείου, στο οποίο θα στεγάζονται οι διασκορπισμένες υπηρεσίες του δήμου.
Οι επιλογές δεν είναι πολλές. Με κριτήριο τα στενά χρονικά περιθώρια υποβολής προτάσεων στο πρόγραμμα Αντώνης Τρίτσης και με δεδομένη τη δυσκολία στην προκειμένη περίπτωση εξεύρεσης οικοπέδου το μόνο κτήριο που φαίνεται ότι θα μπορούσε να αξιοποιηθεί είναι ο χώρος που θα στεγαζόταν το Κολυμβητήριο.
Απαιτείται πολύ καλός σχεδιασμός για την μέγιστη δυνατή αξιοποίηση του χώρου αλλά στην προκειμένη περίπτωση οι ειδικοί συνεργάτες του δημάρχου μπορούν να αναλάβουν το σχεδιασμό.
Δεύτερο μέλημα θα πρέπει να είναι οι βρεφονηπιακοί – παιδικοί σταθμοί. Είναι δείγμα ευθύνης απέναντι στα παιδιά που σηματοδοτούν και το μέλλον αυτού του τόπου.
Αποτελεί επιτακτική ανάγκη η δημιουργία σύγχρονου βρεφονηπιακού και παιδικού σταθμού στη Ναύπακτο. Το θέμα αυτό οφείλει να το δει με ακόμα μεγαλύτερη ευαισθησία και υπευθυνότητα ο σημερινός δήμαρχος.
Το χρηματοδοτικό πρόγραμμα Αντώνης Τρίτσης μας προσφέρει τις ευκαιρίες και τις δυνατότητες.
Θα τις αδράξουμε και θα τις αξιοποιήσουμε προς όφελος της κοινωνίας ή θα αφήσουμε κι αυτές να περάσουν;
Με εκδηλώσεις που ξεκίνησαν το απόγευμα του Σαββάτου 25 Ιουλίου, παραμονή της εορτής, η Ναύπακτος γιόρτασε με λαμπρότητα την Αγία Παρασκευή.
Στις 19:00 τελέστηκε Μεγάλος Πολυαρχιερατικὸς Εσπερινός, χοροστατούντων των Μητροπολιτών Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου κ. Ιερόθεου και Ισπανίας & Πορτογαλίας κ. Πολύκαρπου.
Ακολούθησε αρτοκλασία στην Πλατεία Φαρμάκη, ενώ ακολούθησε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας της Αγίας Παρασκευής στους δρόμους της πόλης, με τη συμμετοχή του Κλήρου, των τοπικών αρχών, πλήθους πιστών και με επικεφαλής την Παπαχαραλαμπείο Φιλαρμονική.
Ανήμερα της εορτής, Κυριακή 26 Ιουλίου στις 7:00 το πρωί θα τελεστεί ο Πανηγυρικός Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ενώ στις 7:00 το απόγευμα θα τελεστούν ο Εσπερινός και η Ιερά Παράκληση προς τιμήν της Αγίας Παρασκευής.
Ο Δήμος Ναυπακτίας και η Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου διοργανώνουν εκδήλωση για τους απόδημους Ναυπακτίους, την Τρίτη, 28 Ιουλίου 2026 και ώρα 20:30 στο Ενετικό Λιμάνι (δυτικός βραχίονας).
Στην εκδήλωση συμμετέχουν η Χορωδία Δημοτικής Μουσικής της Μητροπόλεως υπό τη διεύθυνση του Π.Αναστασόπουλου και τμήματα του Λαογραφικού Πολιτιστικού Χορευτικού Ομίλου Ναυπάκτου (Λ.Π.Χ.Ο.Ν.) «Ανεμογιάννης» και του Ναυπακτιακού Χορευτικού Ομίλου Φίλων Ελληνικής Παράδοσης (ΝΑ.Χ.Ο.Φ.Ε.Π.) «Ναυς».
Το Κάστρο της Ναυπάκτου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και καλύτερα διατηρημένα κάστρα της Ελλάδας. Είναι ένα μνημείο που δεν ξεχωρίζει μόνο για την ιστορική και αρχαιολογική του αξία, αλλά και για τη μοναδική αρμονία που είχε διαμορφωθεί μέσα στους αιώνες ανάμεσα στα τείχη και το φυσικό περιβάλλον.
Οι πρόσφατες εκτεταμένες υλοτομίες, που πραγματοποιήθηκαν με το σκεπτικό της προστασίας του κάστρου από πυρκαγιά και της ανάδειξης των τειχών, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Η πρόταση της δημοτικής αρχής, η οποία υιοθετήθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, είχε ως αποτέλεσμα μια εικόνα που δύσκολα αφήνει ασυγκίνητο οποιονδήποτε αγαπά το μνημείο.
Σήμερα, μεγάλο μέρος του κάστρου θυμίζει περισσότερο έναν γυμνό βραχώδη λόφο παρά το ιστορικό τοπίο που γνωρίζαμε επί δεκαετίες. Η εικόνα αυτή, κατά την άποψή μου, αδικεί το ίδιο το μνημείο και απογοητεύει ακόμη και πολλούς από εκείνους που πίστευαν ότι η απομάκρυνση μέρους της βλάστησης θα βοηθούσε στην ανάδειξη των τειχών.
Το κάστρο δεν ήταν απροστάτευτο
Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι κατά την υλοποίηση του έργου «Συνολική Ανάδειξη του Κάστρου Ναυπάκτου», την περίοδο 2005–2008, δεν πραγματοποιήθηκαν μόνο εργασίες αποκατάστασης και ανάδειξης.
Το έργο περιλάμβανε και ένα ολοκληρωμένο σύστημα πυροπροστασίας:
εγκαταστάθηκε πλήρες δίκτυο πυρόσβεσης στις τρεις πρώτες ζώνες του κάστρου,
δημιουργήθηκαν πυροσβεστικές φωλιές από την Ακρόπολη μέχρι την κύρια είσοδο,
Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η προστασία του μνημείου από τον κίνδυνο πυρκαγιάς είχε ήδη αποτελέσει βασική προτεραιότητα της προηγούμενης μεγάλης ανάδειξής του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν απαιτούνται παρεμβάσεις συντήρησης της βλάστησης. Σημαίνει όμως ότι θα μπορούσε να αναζητηθεί μια πιο ισορροπημένη λύση, με επιλεκτικές απομακρύνσεις και σωστή διαχείριση του πρασίνου, χωρίς να αλλοιωθεί τόσο δραστικά η φυσιογνωμία του χώρου.
Η πραγματική πρόκληση σήμερα είναι η προσβασιμότητα
Ίσως όμως το σημαντικότερο ζήτημα να μην είναι πλέον τα δέντρα.
Το πραγματικό στοίχημα είναι να αποκτήσει το Κάστρο της Ναυπάκτου ουσιαστική και ασφαλή πρόσβαση για όλους τους πολίτες.
Άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένοι, οικογένειες με μικρά παιδιά και επισκέπτες με κινητικές δυσκολίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην πρόσβαση προς τα ανώτερα διαζώματα του κάστρου.
Άλλωστε, η ανάγκη αυτή επισημάνθηκε δημόσια ακόμη και από την ίδια την Υπουργό Πολιτισμού, κ. Λίνα Μενδώνη, κατά τα εγκαίνια των αιθουσών του Μουσείου Βυζαντινών Εκθεμάτων στην Ακρόπολη του κάστρου.
Αυτό θα έπρεπε σήμερα να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα.
Χρειάζεται συνολική κυκλοφοριακή λύση
Παράλληλα, προβληματισμό προκαλεί και η προτεινόμενη λύση της λωρίδας επιβράδυνσης στον περιφερειακό δρόμο, με σύνδεση προς τον δασικό δρόμο του πρώτου διαζώματος.
Η θέση της προβλεπόμενης εισόδου βρίσκεται επάνω σε έντονη στροφή της περιμετρικής οδού, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την οδική ασφάλεια και τη λειτουργικότητα της παρέμβασης.
Ίσως θα άξιζε να εξεταστεί μια διαφορετική τεχνική προσέγγιση, όπως η κατασκευή ενός κυκλικού κόμβου στο τμήμα της περιμετρικής που βρίσκεται ακριβώς πίσω από το κάστρο, σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση ασφαλούς οδικής σύνδεσης προς το μνημείο.
Μια τέτοια λύση ενδεχομένως να εξυπηρετούσε καλύτερα τόσο τους επισκέπτες όσο και την ασφαλή κυκλοφορία των οχημάτων.
Το Κάστρο αξίζει έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό
Η προστασία ενός ιστορικού μνημείου δεν εξαντλείται στην αποκάλυψη των τειχών του. Οφείλει να συνδυάζει την αρχαιολογική ανάδειξη, τη διατήρηση του φυσικού τοπίου, την περιβαλλοντική ισορροπία, την πυροπροστασία, την ασφάλεια και κυρίως την προσβασιμότητα για όλους.
Το Κάστρο της Ναυπάκτου δεν είναι απλώς ένα αρχαιολογικό μνημείο. Είναι το σύμβολο της πόλης, ένας ζωντανός χώρος ιστορίας, πολιτισμού και αναψυχής.
Η συζήτηση, λοιπόν, δεν πρέπει να περιορίζεται στο αν κόπηκαν πολλά ή λίγα δέντρα. Πρέπει να αφορά το πώς θέλουμε να είναι το Κάστρο της Ναυπάκτου τα επόμενα πενήντα χρόνια: ένα μνημείο ζωντανό, προσβάσιμο, ασφαλές και αρμονικά ενταγμένο στο φυσικό του περιβάλλον.
Η ιστορία και η φύση δεν είναι αντίπαλοι. Στη Ναύπακτο μπορούν —και πρέπει— να συνυπάρχουν.