Η τηλεκπαίδευση μπήκε στη ζωή μας όχι ως φυσικό επακόλουθο της εξέλιξης και του εκσυγχρονισμού του εκπαιδευτικού συστήματος αλλά κάτω από την πίεση των συνθηκών που δημιούργησε η πανδημία και ως μέτρο αντιμετώπισης των lockdown. Κάτω από αυτές τις συνθήκες ήταν λογικό και αναμενόμενο να αναδειχθούν προβλήματα, αδυναμίες και φυσικά να γίνουν ακόμα πιο έντονες οι κοινωνικές ανισότητες, που οδηγούν σε αποκλεισμούς.
Παιδιά που κάνουν μάθημα μπροστά σε κινητά τηλέφωνα στο καφενείο του χωριού, το μοναδικό σημείο που έχει πρόσβαση στο internet, μητέρα με δυο — δυο παιδιά και το κινητό τηλέφωνο στο σκαλοπάτι του σπιτιού, για να παίρνουν τα παιδιά σήμα από το διπλανό κατάστημα προκειμένου να μπορέσουν να κάνουν μάθημα, είναι κάποιες από τις φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο.
Αναμφισβήτητα αναδεικνύεται το πρόβλημα της αν-ισότητας προκαλώντας ταυτόχρονα πολλά και διαφορετικά συναισθήματα, πολλές και διαφορετικές αντιδράσεις ανάλογα με τη θέση και τον τρόπο που βλέπει ο καθένας τα πράγματα. Και στο σημείο αυτό και μετά από τον τρόπο που αναδείχθηκε το θέμα και στο δικό μας δήμο γεννιούνται περαιτέρω σκέψεις και έντονος προβληματισμός.
Την αγορά tablets και την παροχή τους στους μαθητές ζήτησαν οι σύμβουλοι της αντιπολίτευσης, οι οποίοι έφεραν και το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο. Το θέμα προκάλεσε έντονη συζήτηση και αντιδράσεις από την πλευρά της αντιπολίτευσης, όταν το αίτημά τους δεν έγινε άμεσα αποδεκτό.
Ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε η αντιπολίτευση το θέμα, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το δημοτικό συμβούλιο μέσα από δημοσιεύματα και αναρτήσεις δεν προσεγγίζει το πραγματικό ενδιαφέρον, αντίθετα αγγίζει τον λαϊκισμό. Το ενδιαφέρον για τους μαθητές με τον τρόπο που εκδηλώθηκε από την αντιπολίτευση μάλλον σε ενδιαφέρον και πλεονέκτημα προς την κυβέρνηση και τη δημοτική αρχή εξελίχθηκε.
Η κριτική δεν στράφηκε προς το κράτος που οφείλει να εξασφαλίσει τους αναγκαίους πόρους και τα αναγκαία μέσα για να δώσει τη δυνατότητα σε όλους τους μαθητές να έχουν ίση πρόσβαση στην εκπαίδευση. Η αντιπολίτευση δεν ανέδειξε την ευθύνη που έχει το κράτος να εξασφαλίσει tablets σε όλα τα παιδιά. Δεν κατήγγειλε το κράτος που μοίρασε ελάχιστα, μετρημένα στα δάκτυλα, tablets στα σχολεία του δήμου μας. Αντίθετα με την πρόταση που έκανε είναι σαν να βοήθησε την κυβέρνηση, την ελαφρύνει από υποχρεώσεις που έχει και της δίνει τη δυνατότητα να τις φορτώσει στις πλάτες του δήμου.
Με αυτό τον τρόπο άσκησης αντιπολίτευσης δεν εκδηλώνεται πραγματικό ενδιαφέρον για τους δημότες και το δήμο, γιατί με την αρωγή της αντιπολίτευσης ο δήμος φορτώνεται ευθύνες και βάρη που δεν πρέπει να του αναλογούν. Με αυτό τον τρόπο επίσης η αντιπολίτευση δίνει πάτημα στη δημοτική αρχή να κάνει αυτό που πρέπει να κάνει, να αντισταθεί να φορτωθεί βάρη του κεντρικού κράτους, να λειτουργήσει δηλαδή στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, διεκδικώντας αυτά που της αναλογούν.
Το πραγματικό ενδιαφέρον της αντιπολίτευσης εκδηλώνεται με την άσκηση κριτικής και ελέγχου προς τη δημοτική αρχή. Ο έλεγχος και η κριτική πρέπει να αναδεικνύει αν πραγματικά η δημοτική αρχή διεκδικεί τα αυτονόητα και ακόμα περισσότερα για τους δημότες. Στη ζυγαριά δεν θα πρέπει να βάζει η αντιπολίτευση από τη μια τα tablets και από την άλλη εκδηλώσεις. Και τα δυο τα χρειάζονται οι δημότες.
Τα ερωτήματα, ο έλεγχος, η κριτική και τα βέλη της αντιπολίτευσης θα πρέπει να πέφτουν στο τι ενέργειες και πότε έκανε αυτές τις ενέργειες η δημοτική αρχή για να διεκδικήσει για τους δημότες τα αυτονόητα και ακόμα παραπάνω. Ορθολογικά και τεκμηριωμένα ελέγχονται αν και πότε έγινε η καταγραφή, αν και πότε στάλθηκαν τα αναγκαία έγγραφα για την παροχή tablets, πριν ή κατόπιν εορτής; Με αποδεικτικά υπαρκτά στοιχεία και όχι με θεωρητικά διλλήματα. Ο έλεγχος των πεπραγμένων με στοιχεία και αποδείξεις αναδεικνύει τυχόν λάθη και αδυναμίες, παραλείψεις και αναποτελεσματικότητα της εκάστοτε δημοτικής αρχής.
Διαφορετικά τα λαϊκίστικα πυροτεχνήματα εντυπωσιάζουν με τη λάμψη τους μόνο που η λάμψη και ο κρότος τους κρατάνε λίγο και όταν αυτά σβήσουν γυρίζουμε πάλι στον ίδιο σκοτεινό φόντο. Και μέσα σε αυτό το φόντο αν τελικά διανεμηθούν tablets αναμένεται να βγουν δελτία που ο καθένας από τη δική του πλευρά θα επιζητεί τα εύσημα για τον εαυτό του.
Τις φωτιές και την αποψίλωση του εδάφους που έχουμε κατά τους καλοκαιρινούς μήνες ακολουθούν πλημμύρες, με τις πρώτες βροχές.
Για την αντιπλημμυρική θωράκιση της χώρας, με πρόσφατη εγκύκλιο, η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας ζητά άμεση κινητοποίηση Δήμων και Περιφερειών, θέτοντας συγκεκριμένες ενέργειες και αυστηρό χρονοδιάγραμμα προετοιμασίας ενόψει της χειμερινής περιόδου 2026-2027.
Τι πρέπει να κάνουν άμεσα οι Δήμοι
Η εγκύκλιος θέτει συγκεκριμένες υποχρεώσεις για τους Δήμους. Μεταξύ άλλων, ζητείται να προχωρήσουν άμεσα:
► στον έλεγχο και συντήρηση των δικτύων ομβρίων υδάτων των οδών αρμοδιότητάς τους,
► στον έλεγχο και τη συντήρηση των αντιπλημμυρικών έργων αρμοδιότητάς τους,
► προγραμματισμό και την εκτέλεση νέων έργων αντιπλημμυρικής προστασίας, όπου απαιτείται.
► Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον καθαρισμό και τη συντήρηση των εσχαρών και των φρεατίων υδροσυλλογής, των αγωγών και των λοιπών στοιχείων του δικτύου ομβρίων.
► Οι Δήμοι καλούνται να διαθέτουν επικαιροποιημένο κατάλογο με χώρους προσωρινής καταφυγής εκτός των ζωνών υψηλής επικινδυνότητας πλημμύρας, στους οποίους θα πρέπει να υπάρχει εύκολη πρόσβαση τόσο για τους πολίτες όσο και για τα οχήματα της ΕΛ.ΑΣ., του Πυροσβεστικού Σώματος και του ΕΚΑΒ.
► Για περιοχές που βρίσκονται μέσα σε ζώνες υψηλού πλημμυρικού κινδύνου, πρέπει επιπλέον να προσδιοριστούν κατάλληλα κτίρια για ασφαλή επιτόπου καταφυγή.
Οι κρίσιμες ημερομηνίες
Με βάση τις οδηγίες της ΓΓΠΠ, ο Σεπτέμβριος του 2026 αποτελεί ουσιαστικά τον μήνα επιχειρησιακής προετοιμασίας των ΟΤΑ:
► Έως το πρώτο δεκαήμερο Σεπτεμβρίου: σύγκληση Τοπικών Επιχειρησιακών Συντονιστικών Οργάνων Πολιτικής Προστασίας – ΤΕΣΟΠΠ και αντίστοιχα Περιφερειακών ΠΕΣΟΠΠ.
► Έως το πρώτο δεκαπενθήμερο Σεπτεμβρίου: χαρτογράφηση των σημείων αυξημένης πλημμυρικής επικινδυνότητας από τις Τεχνικές Υπηρεσίες Δήμων και Περιφερειών.
► Έως τις 20 Σεπτεμβρίου: ειδική ενημέρωση από τις Περιφέρειες προς τον Γενικό Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας και το ΕΣΚΕΔΙΚ για συγκεκριμένες διαπεριφερειακές περιπτώσεις οργανωμένης απομάκρυνσης πολιτών.
► Εντός Σεπτεμβρίου: σχεδιασμός και διεξαγωγή άσκησης Πολιτικής Προστασίας για πλημμύρες, με πρόβλεψη και για οργανωμένη προληπτική απομάκρυνση πολιτών.
Κάποτε πήγαινες στο πανηγύρι για να χορέψεις. Σήμερα πας κυρίως για να αποδείξεις ότι πήγες.
Η διαφορά είναι μικρή μόνο αν δεν έχεις κινητό. Αν έχεις, είναι τεράστια.
Το παλιό πανηγύρι ήταν μια απλή υπόθεση.
Μια πλατεία, μερικά τραπέζια, ένα πάλκο, μουσική και άνθρωποι που ήξεραν να διασκεδάζουν χωρίς να χρειάζεται να ενημερώσουν προηγουμένως τους διαδικτυακούς τους φίλους.
Δεν υπήρχε ανάγκη για story, reel, live μετάδοση ή φωτογραφία με λεζάντα «Αξέχαστες στιγμές». Οι στιγμές ήταν πράγματι αξέχαστες, επειδή δεν περνούσε ο μισός χρόνος τους ψάχνοντας την κατάλληλη γωνία για λήψη.
Σήμερα, πριν αρχίσει ο χορός, αρχίζει η παραγωγή. Κάποιος κρατάει το κινητό, κάποιος ποζάρει, κάποιος τραβάει βίντεο και κάποιος άλλος ελέγχει αν το βίντεο «γράφει».
Το πανηγύρι έχει αποκτήσει πλέον και σκηνοθεσία. Λείπει μόνο ο σκηνοθέτης με το «πάμε!».
Και βέβαια, τίποτα δεν πρέπει να μείνει εκτός πλάνου. Ούτε το ποτήρι, ούτε το πιάτο, ούτε το χέρι που σηκώνεται στον χορό. Διότι αν δεν ανέβηκε στο Instagram, υπήρξε άραγε;
Ακόμη και το ντύσιμο έχει αλλάξει. Κάποτε φορούσες ό,τι άντεχες μέχρι το πρωί. Τώρα χρειάζεσαι εμφάνιση κατάλληλη για πανηγύρι, αλλά ταυτόχρονα και για φωτογράφιση μόδας. Το παραδοσιακό χωριό απέκτησε, χωρίς να το ζητήσει, τη δική του πασαρέλα.
Και μετά έρχεται η μουσική. Εκεί όπου κάποτε ο ήχος κουβαλούσε μνήμη, τόπο και παράδοση, σήμερα ακούς τραγούδια κακής ποιότητας που φορούν τη στολή του παραδοσιακού, σε ανυπόφορα ντεσιμπέλ. Όσο πιο δυνατά, τόσο καλύτερα. Αν μετά το τρίτο τραγούδι δεν έχεις χάσει προσωρινά την ακοή σου, μάλλον το ηχείο δεν ήταν αρκετά μεγάλο.
Φυσικά, δεν φταίνε τα κινητά. Τα κινητά είναι απλώς εργαλεία. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η καταγραφή αντικαθιστά τη συμμετοχή. Όταν αντί να χορεύεις, κοιτάς αν σε τραβάει κάποιος. Όταν αντί να ακούς τη μουσική, ελέγχεις αν βγήκες καλά στο βίντεο.
Κάποτε το πανηγύρι ήταν μια ευκαιρία να ξεχάσουμε για λίγο τον εαυτό μας. Σήμερα κινδυνεύει να γίνει μια ευκαιρία να τον διαφημίσουμε.
Και κάπως έτσι, από την πλατεία του χωριού φτάσαμε στην παγκόσμια σκηνή του Instagram.
Άλλωστε, τι αξία έχει να περάσεις καλά με τους ανθρώπους γύρω σου, αν δεν το μάθουν πρώτα οι 1.237 ακόλουθοί σου;
Ίσως, τελικά, το πιο παραδοσιακό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε σε ένα πανηγύρι είναι το πιο απλό: να αφήσουμε για λίγο το κινητό στην τσέπη και να χορέψουμε. Χωρίς αποδεικτικά στοιχεία.
Γιατί το αληθινό πανηγύρι δεν χρειάζεται κάμερα. Χρειάζεται ανθρώπους που να είναι πραγματικά εκεί.