Η Τουρκία βρέθηκε σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση το 1974-75. Το αμερικανικό Κογκρέσο επέβαλε ένα εμπάργκο εξοπλισμών λόγω της εισβολής στην Κύπρο. Η Άγκυρα βρέθηκε, βέβαια για μικρό μόνο διάστημα, «ξεκρέμαστη» στον κρίσιμο αυτόν τομέα. Αποφάσισε λοιπόν να κτίσει, κυριολεκτικά, έναν κλάδο από την αρχή. Επένδυσε στην αμυντική βιομηχανία, συνεργάσθηκε με ισραηλινές εταιρείες για να αποκτήσει τεχνογνωσία και έθεσε φιλόδοξους στόχους.
Το σοκ του εμπάργκο ξύπνησε το τουρκικό βαθύ κράτος, το οποίο αποφάσισε ότι ποτέ ξανά δεν θα είναι όμηρος των ΗΠΑ ή όποιας άλλης δύναμης. Όλα αυτά που βλέπουμε και διαβάζουμε σήμερα ξεκίνησαν τότε, πριν από 45 χρόνια. Χρειάζεται χρόνος, σύστημα, πειθαρχία και υπομονή για να το πετύχεις. Σήμερα, όμως, η Τουρκία έχει ναυπηγικές – αεροπορικές – στρατιωτικές δυνατότητες.
Έχει προχωρήσει ανησυχητικά πολύ στον τομέα των drones, όπως φάνηκε πρόσφατα στον πόλεμο Αρμενίας – Αζερμπαϊτζάν. Σε γενικές γραμμές, μπορεί κάποιος να πει ότι πέτυχε τον στόχο της στρατηγικής της αυτονομίας, ωστόσο με πολλές εξαιρέσεις, όπως στην περίπτωση των μαχητικών αεροσκαφών.
Σε αυτά τα 45 χρόνια, εμείς φροντίσαμε να διαλύσουμε με μανία όποια παραγωγική βάση αμυντικής βιομηχανίας είχαμε. Το φαύλο πολιτικό σύστημα διόρισε άχρηστους κομματικούς επικεφαλής των κρατικών βιομηχανιών. Τα ναυπηγεία λειτουργούσαν πού και πού, ο συνδικαλισμός ροκάνιζε και αυτός τα κουφάρια που πλήρωνε ο κρατικός προϋπολογισμός. Ξοδέψαμε απίστευτα ποσά σε εξοπλισμούς που άφησαν πολλά σε μίζες, αμοιβές συμβούλων, λομπίστες και άλλους.
Όχι όμως σε τεχνολογία, παραγωγή και έρευνα· με ελάχιστες εξαιρέσεις και 1-2 ιδιωτικές εταιρείες που εξάγουν τέτοια προϊόντα. Φτάσαμε στο σημείο να μένουν τα πολύτιμα μεταγωγικά αεροσκάφη μας καθηλωμένα στην ΕΑΒ για χρόνια και να αποφασίζουμε να τα στείλουμε κάπου αλλού για την αναβάθμισή τους. όταν στην Τανάγρα αναβαθμίζαμε στρατιωτικά αεροσκάφη ξένων γειτονικών χωρών .
Άραγε, η σημερινή κυβέρνηση και η στρατιωτική ηγεσία έχουν αντιληφθεί το πρόβλημα και τον επείγοντα χαρακτήρα του. Θα καταφέρουν να το λύσουν; Το κουβάρι της ΕΑΒ, των ναυπηγείων κ.λπ. είναι μεγάλο και δύσκολο να ξετυλιχτεί.
Οι πολιτικοί που νοιάζονται και θέλουν να πάρουν ρίσκα δεν περισσεύουν. τόσα χρόνια έχουν αφήσει την αμυντική μας αναβάθμιση , αξιοπιστία , εκτεθειμένη . Δεν έχουμε, όμως, την πολυτέλεια να περιμένουμε 45 χρόνια για να δούμε αποτελέσματα. Πρέπει να καλύψουμε άμεσα τον χρόνο που χάσαμε και να μην περιμένουμε σωτήρες συμμάχους και εταίρους , διότι δεν υπάρχουν.
Μετά από τα σκαψίματα ξεκινούν οι εργασίες ασφαλτόστρωσης επί των κεντρικών δρόμων της Ναυπάκτου.
Αφού ολοκληρώθηκαν οι εργασίες αντικατάστασης αμιαντοσωλήνων, της υπογειοποίησης δικτύου από τη ΔΕΗ, οι τοποθετήσεις «έξυπνων διαβάσεων», καθώς και άλλα …μερεμέτια, ξεκινούν τις επόμενες ημέρες οι εργασίες ασφαλτόστρωσης επί της οδού Αθανασιάδη Νόβα- πρώην Μεσολογγίου, και όχι μόνο, στην Ναύπακτο.
Στο συνολικό έργο περιλαμβάνονται και ασφαλτοστρώσεις στην οδό Τζαβέλα, από την πλατεία Φαρμάκη έως και το Δημαρχείο, και στη συνέχεια από εκεί έως και τη διασταύρωση της Μεσολογγίου με την οδό Θέρμου.
Για το χρονοδιάγραμμα των εργασιών δεν υπάρχει κάποια ενημέρωση, με την τουριστική περίοδο ωστόσο να είναι προ των πυλών.
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό κατά την διάρκεια των εργασιών θα ισχύσουν κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, με τις οδούς Θέρμου και Ναυμαχίας Ναυπάκτου (παραλιακή Ψανής) να εξυπηρετούν την κίνηση των οχημάτων.
Στο μεγάλο συνέδριο για τον Τουρισμό στη Δυτική Ελλάδα, «Travel West Forum» συμμετείχε και μίλησε ο δήμαρχος Ναυπακτίας Βασίλης Γκίζας. Το Συνέδριο διοργανώνεται από το The Best Portal, σε συνδιοργάνωση με την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και το Επιμελητήριο Αχαΐας, σε συνεργασία με τον Οργανισμό Λιμένος Πατρών και υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Πατρών.
Ο Βασίλης Γκίζας μίλησε για τη Ναυπακτία και για το πώς ένας σημαντικός πλέον προορισμός, μπορεί να περάσει στο επόμενο στάδιο: στη βιώσιμη, ποιοτική και ισόρροπη ανάπτυξη. Τόνισε ιδιαίτερα στην ανάγκη για επένδυση όχι μόνο στην επισκεψιμότητα, αλλά στην εμπειρία του επισκέπτη, στις υποδομές, στην προσβασιμότητα, στην προστασία της ταυτότητάς της Ναυπακτίας, στην επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου και στη σύνδεση του τουρισμού με την τοπική κοινωνία.
Στη διοργάνωση συμμετείχαν σημαντικές προσωπικότητες από τον χώρο της πολιτικής, της αυτοδιοίκησης, της επιχειρηματικότητας και του τουρισμού. Μεταξύ των ομιλητών ξεχώρισαν ο πρώην Πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου, ο Ευρωπαίος Επίτροπος Βιώσιμων Μεταφορών και Τουρισμού Απόστολος Τζιτζικώστας, ο Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Γιώργος Κώτσηρας, ο Υφυπουργός Πολιτισμού Ιάσονας Φωτήλας, ο δημοσιογράφος και Ambassador Δήμου Μεσολογγίου Νίκος Αλιάγας, ο Δημήτριος Μάντζος, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, ο Διονύσης Τεμπονέρας καθώς και δεκάδες ακόμη εκλεκτοί ομιλητές, προσδίδοντας κύρος και βαρύτητα στις εργασίες του συνεδρίου.
Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας που καθιερώθηκε το 1910 να γιορτάζεται στις 8 Μαΐου, ας δούμε κάποια στατιστικά στοιχεία αναφορικά με τις γυναίκες.
► Στον πλανήτη μας ζουν 4,17 δισεκατομμύρια άνδρες και 4,13 δισεκατομμύρια γυναίκες, με την αναλογία ανδρών προς γυναίκες να διαμορφώνεται σε 50,26% έναντι 49,79%.
► Έχουμε δηλαδή 42.346.740 περισσότερους άνδρες απ’ ό,τι γυναίκες στον κόσμο, μολονότι η εντύπωση είναι ότι ισχύει το αντίθετο.
► Στην Ελλάδα οι 3 στους 4 αποφοίτους σχολών σχετικών με την εκπαίδευση, την υγεία και την πρόνοια, τις ανθρωπιστικές σπουδές και τις τεχνικές είναι γυναίκες. Όσον αφορά τις σχολές που εντάσσονται στα πεδία της επιστήμης, της τεχνολογίας, της μηχανικής και των μαθηματικών, οι γυναίκες αντιπροσωπεύουν το 41% των αποφοίτων.
► Οι γυναίκες αποτελούν περίπου το 43% του αγροτικού εργατικού δυναμικού παγκοσμίως. Το 2022 οι γυναίκες στην ΕΕ κέρδιζαν κατά μέσο όρο 12,2% λιγότερα ανά ώρα από τους άνδρες. Επιπλέον οι γυναίκες εργάζονται συχνότερα με μερική απασχόληση, με αποτέλεσμα να έχουν λιγότερες αμειβόμενες και συνολικά χαμηλότερες ετήσιες αποδοχές.
► Από τα 27 μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, δηλαδή του θεσμικού οργάνου που καθορίζει τους γενικούς προσανατολισμούς και τις προτεραιότητες της ΕΕ, μόλις τρεις είναι οι γυναίκες: η πρωθυπουργός της Δανίας Μέτε Φρεντέρικσεν, της Ιταλίας η Τζορτζια Μελόνι και της Λετονίας η Εβίκα Σιλίνια.
► Το ποσοστό των εδρών στα εθνικά κοινοβούλια που κατέχουν γυναίκες υπερδιπλασιάστηκε από το 1997 έως το 2025 φθάνοντας περίπου το 27% παγκοσμίως. Παρά την πρόοδο, μόνο 6 χώρες (Ρουάντα, Κούβα, Νικαράγουα, Ανδόρα, Μεξικό, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) έχουν επιτύχει τουλάχιστον 50% γυναικεία εκπροσώπηση.
► Το βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας έχει απονεμηθεί σε 104 άνδρες και 18 γυναίκες. Οι 9 από αυτές βραβεύτηκαν τον 21ο αιώνα. Στην περίπτωση του Νομπέλ Φυσικής, η βράβευση της πρώτης γυναίκας ήρθε το 1903, δύο χρόνια μετά την παρθενική χρονιά των βραβείων, η Μαρία Κιουρί το μοιράστηκε με τον σύζυγό της Πιερ Κιουρί, αλλά και τον Γάλλο Αντρέ Μπεκερέλ.
► Μία στις τρεις γυναίκες παγκοσμίως θα βιώσει στη ζωή της σεξουαλική βία παγκοσμίως. Με βάση τα στοιχεία του ΟΗΕ, περίπου 263 εκατομμύρια γυναίκες σε κάθε γωνιά της Γης έχουν βιώσει σεξουαλική βία από άτομα που δεν είναι σύντροφοί τους.
Κάθε 11 λεπτά μία γυναίκα δολοφονείται από κάποιο μέλος της οικογένειάς της σε κάποια γωνιά του πλανήτη.
Συμπερασματικά, λίγο ως πολύ, η θέση της γυναίκας σε σύγκριση με τον άνδρα παραμένει πάντα μειονεκτική.