Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είμαστε στο τέλος του αγώνα, που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2018 μετά τη σημερινή απόφαση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του υπουργείου Οικονομικών για την επιβολή κυρώσεων στην κατοχική δύναμη Τουρκία στη βάση του νόμου CAATSA, που ψηφίστηκε από το Κογκρέσο για να τιμωρούνται οι εχθροί της Αμερικής.
Η ικανοποίηση των ανθρώπων που έδωσαν τις όμορφες μάχες και τις κέρδισαν είναι πολύ μεγάλη. Για πρώτη φορά στην ιστορία, η Τουρκία τιμωρήθηκε για τις αντι συμμαχικές ενέργειές της. Θα έπρεπε να είχε τιμωρηθεί προ πολλού για ένα σωρό απαράδεκτες πράξεις της, με πρώτη την άνανδρη εισβολή εναντίον της Κύπρου. Αλλά μονίμως την έσωζαν οι Αμερικανοί και οι Νατοϊκοί.
Για να φτάσουμε στο τέλος του 2020 και να αναγκαστεί ο μεγαλύτερος φιλότουρκος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, να υπογράψει τις κυρώσεις εναντίον της χώρας που προστάτευε τα τελευταία δύο χρόνια. Ήταν τόσο το πάθος του για την Τουρκία, που έφτασε στο σημείο να ενημερώσει τον Ταγίπ Ερντογάν, ένα ξένο ηγέτη για τις προθέσεις της Αμερικής, αποκαλύπτοντας κρατικά μυστικά της υπερδύναμης.
Επειδή οι ελληνικής καταγωγής οπαδοί του κ. Τραμπ άρχισαν ένα νέο αφήγημα, ότι δηλαδή ο σημερινός Πρόεδρος να τόλμησε να τιμωρήσει την Τουρκία, ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους:
Αυτός που κίνησε τις διαδικασίες ήταν ο υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, ο οποίος δυσκολεύτηκε πολύ να πείσει τον κ. Τραμπ. Αν ο τελευταίος τον άκουγε, και δεχόταν να επιβληθούν οι κυρώσεις πριν τις εκλογές, το αποτέλεσμα των προεδρικών θα μπορούσε να ήταν διαφορετικό.
Ο κ. Πομπέο κίνησε τις διαδικασίες υπό την πίεση των Αμερικανών νομοθετών. Κάποια στιγμή το καλοκαίρι, και μετά την κατάθεσή του ενώπιον της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας, είχε καταλάβει ότι ο γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ και άλλοι νομοθέτες, ανάμεσά τους και Ρεπουμπλικάνοι, είχαν εξεύρει τρόπους για να αναγκάσουν τον κ. Τραμπ να αλλάξει στάση.
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών είχε έτοιμα τα πακέτα των κυρώσεων. Ο κ. Τραμπ επέλεξε το πιο ανώδυνο, αν και πρέπει να τονίσουμε ότι όταν η Αμερική χτυπά με κυρώσεις, τα πράγματα γίνονται καταθλιπτικά για τη χώρα που πλήττεται. Θα το δούμε στην πορεία.
Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το υπουργείο των Εξωτερικών επίσπευσε τις διαδικασίες όταν ο κ. Μενέντεζ και άλλοι νομοθέτες «πέρασαν» την υποχρέωση του Προέδρου για επιβολή των κυρώσεων μέσω μιας πρόνοιας στο νόμο για τον προϋπολογισμό του Πενταγώνου. Ήταν μία πιο έξυπνη κίνηση και ο κ. Πομπέο, που δεν τρώει κουτόχορτο το κατάλαβε. Οπότε το δίλημμα ήταν αυτό:
Είτε ο Πρόεδρος Τραμπ επιβάλλει μόνος του τις κυρώσεις, είτε εξαναγκάζεται από τους νομοθέτες να τις επιβάλει;
Και βεβαίως, επιλέχθηκε η πρώτη λύση, διότι με τον τρόπο αυτό βάζει και θεμέλια για το μέλλον. Θα έχει να λέει ότι ήταν ο Πρόεδρος που τιμώρησε την Τουρκία.
Ξεχνούν οι οπαδοί του ότι ήταν αυτός που έδωσε το πράσινο φως στον Ερντογάν για να εισβάλει στη Συρία, στο Κουρδιστάν, στη Λιβύη, στο Ιράκ και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. Ξεχνούν ότι δεν σταμάτησε τον ισλαμιστή Πρόεδρο της Τουρκίας όταν απειλούσε την Ελλάδα και την Κύπρο. Ο κ. Τραμπ αναγκάστηκε από τις εξελίξεις να επιβάλλει τις κυρώσεις. Και γι’ αυτό επέβαλε τις πιο «μαλακές», αν και πιστεύω ότι θα προκαλέσουν ζημιά στην κατοχική δύναμη.
Πρέπει να διευκρινίσω επίσης διότι βλέπω να γράφονται λάθος πληροφορίες, τα εξής:
Πρώτον: Οι κυρώσεις επιβλήθηκαν από την αμερικανική κυβέρνηση στη βάση του νόμου CAATSA που τιμωρεί τους εχθρούς της Αμερικής. Άρα οι κυρώσεις επιβλήθηκαν με απόφαση του προέδρου Τραμπ και των υπουργών Εξωτερικών και Οικονομικών.
Δεύτερον: Αυτή η απόφαση δεν έχει σχέση με την πρόνοια του νόμου για τον προϋπολογισμό του Πενταγώνου. Πρόκειται για δύο διαφορετικά πράγματα. Ο κ. Τραμπ ανακοίνωσε ήδη ότι θα καταθέσει βέτο για το νόμο αυτόν, που υπερψήφισαν η Βουλή και η Γερουσία και μάλιστα με πλειοψηφία που θα νικήσει το βέτο.
Οπότε, όταν ο κ. Τραμπ υποβάλει το βέτο, θα ψηφίσουν ξανά τα νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ για να ακυρώσουν το βέτο του. Άρα πρόκειται για δύο διαφορετικές διαδικασίες…
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι οι κυρώσεις είναι ένα γεγονός. Η Ομογένεια έπραξε το καθήκον της, αν και στην αρχή διάφοροι «ηγέτες» και ηγετίσκοι μας ειρωνεύονταν ότι θα φάμε τα μούτρα μας.
Όπως πάντα, η νίκη έχει πολλούς πατέρες, ενώ η ήττα είναι ορφανή. Στην πορεία μας είμασταν μόνοι μας, αλλά στο τέλος, στα πανηγύρια, μαζεύτηκαν πολλοί. Κανένα πρόβλημα. Αλλά τούτη η υπόθεση των F-35 και των S-400 έδειξε ότι ακόμα και σήμερα ο Δαυίδ μπορεί να νικήσει τον Γολιάθ.
29 & 30 Αυγούστουδύο ημέρες, τρεις διαφορετικές διαδρομές. Ένα βουνό γεμάτο ποδήλατα, φύση και δυνατές εμπειρίες!
Στις 29 & 30 Αυγούστου, η Άνω Χώρα γίνεται ξανά το επίκεντρο της ποδηλατικής δράσης, φιλοξενώντας για 16η συνεχόμενη χρονιά τους Ποδηλατικούς Αγώνες Ορεινής Ναυπακτίας.
Ένας θεσμός που μεγαλώνει μαζί με τους ανθρώπους του και έχει πλέον καθιερωθεί ως ένα ξεχωριστό αθλητικό γεγονός, συνδέοντας την ποδηλασία, τη φύση και την αυθεντική εμπειρία της Ορεινής Ναυπακτίας.
Αθλητές και φίλοι του ποδηλάτου από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας δίνουν και φέτος το ραντεβού τους στην Άνω Χώρα, έτοιμοι να ζήσουν διαδρομές ανάμεσα σε έλατα και καστανιές, σε ένα μοναδικό ορεινό τοπίο.
Από την ποδηλασία δρόμου των 35 km, μέχρι τις MTB διαδρομές των 26 km και 40 km, αλλά και την ξεχωριστή κατηγορία E-MTB 40 km, το πρόγραμμα δίνει τη δυνατότητα συμμετοχής σε διαφορετικά επίπεδα εμπειρίας και φυσικής κατάστασης.
Σάββατο 29 Αυγούστου… Αγώνας ποδηλασίας δρόμου 36 km, με εκκίνηση στις 18:00 από την πλατεία της Άνω Χώρας.
Κυριακή 30 Αυγούστου… Αγώνες ορεινής ποδηλασίας MTB 40 km και 26 km, καθώς και E-MTB 40 km, με εκκίνηση στις 10:30 από την πλατεία της Άνω Χώρας.
Περισσότερο όμως από ένας αγώνας, το συγκεκριμένο Σαββατοκύριακο αποτελεί μια αφορμή για να γνωρίσει κανείς έναν τόπο που προσφέρεται ιδανικά για ποδηλασία, δραστηριότητες στη φύση και εναλλακτικό τουρισμό.
Κοινός στόχος όλων είναι η ασφαλής και άρτια διεξαγωγή των αγώνων, αλλά και η ανάδειξη της Ορεινής Ναυπακτίας ως ενός τόπου όπου ο αθλητισμός συναντά τη φύση και γίνεται εμπειρία.
Σημαντικοί αρωγοί της φετινής διοργάνωσης είναι εταιρείες και προϊόντα που στηρίζουν έμπρακτα την προσπάθεια: Arla Protein επιδόρπια & ροφήματα, LURPAK βούτυρο, Νέα Οδός Α.Ε. – Ιόνια Οδός, ΓΕΦΥΡΑ Ρίου Αντιρρίου, ARRENA φυσικό μεταλλικό νερό, DOLE μπανάνες, Σκλαβενίτης super markets, Wet Hankies αντιμικροβιακά, Up Cycle – Fit and Shape stores, Theocar Advance Travel Δυτικής Ελλάδας, , Essex υγρό πλυντηρίου ρούχων, ΕΨΑ αναψυκτικά και Evlogia φυσικές μαρμελάδες.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η σταθερή παρουσία των φορέων που συμβάλλουν στην ασφάλεια και την υποστήριξη των αγώνων: το Κέντρο Υγείας Άνω Χώρας, το Δασαρχείο, η Τροχαία και η Πυροσβεστική Ναυπακτίας και η Εθελοντική Ομάδα Έρευνας & Διάσωσης Ε.Ο.Ε.Δ. Ι.Π. Μεσολογγίου. \
Μαζί τους, η Τοπική Κοινότητα, οι επαγγελματίες και επιχειρηματίες της περιοχής, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Άνω Χώρας και οι εθελοντές αποτελούν κάθε χρόνο αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της μεγάλης συλλογικής προσπάθειας.
Σε κατάσταση οριακής λειτουργίας βρίσκεται η Τοπική Αυτοδιοίκηση, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α., παραπέμποντας στην έκθεση της Ελληνικής Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (Ε. Ε.Τ.Α.Α.).
Η εικόνα που περιγράφεται αφορά κυρίως τη διαχρονική υποστελέχωση των Δήμων, την ανεπαρκή χρηματοδότηση, την αύξηση των αρμοδιοτήτων χωρίς αντίστοιχη ενίσχυση των υπηρεσιών, αλλά και την αυξανόμενη προσφυγή σε ελαστικές μορφές εργασίας και ιδιωτικές αναθέσεις.
Η Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. υποστηρίζει ότι τα προβλήματα δεν αποτελούν αποτέλεσμα «κακής διαχείρισης» των εργαζομένων, αλλά συνδέονται με διαχρονικές πολιτικές επιλογές που, όπως επισημαίνει, έχουν αφήσει τους Ο.Τ.Α. χωρίς το αναγκαίο προσωπικό και τους απαραίτητους πόρους για να ανταποκριθούν στις αυξημένες ανάγκες των πολιτών.
Δήμοι χωρίς προσωπικό, υπηρεσίες που υπολειτουργούν
Από την περίοδο των μνημονίων και μετά, χιλιάδες εργαζόμενοι αποχώρησαν λόγω συνταξιοδότησης χωρίς να αντικατασταθούν, ενώ σημαντικός αριθμός υπαλλήλων μετακινήθηκε μέσω της κινητικότητας σε άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου.
Την ίδια περίοδο, οι αρμοδιότητες των Δήμων διευρύνθηκαν σημαντικά.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη όταν πρόκειται για υπηρεσίες αιχμής, όπως η Καθαριότητα, το Πράσινο, οι Τεχνικές Υπηρεσίες, η Πολιτική Προστασία και οι κοινωνικές δομές.
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία στον τομέα της Πολιτικής Προστασίας.
Οι Δήμοι καλούνται να αντιμετωπίσουν πυρκαγιές, πλημμύρες και ακραία καιρικά φαινόμενα, έχοντας περιορισμένο προσωπικό και ανεπαρκή εξοπλισμό.
Χρηματοδότηση, ένα ακόμη αγκάθι
Παράλληλα με την υποστελέχωση, η Π.Ο. Ε.-Ο.Τ. Α. αναφέρεται κα στη χρηματοδότηση των Δήμων. Οι ανάγκες αυξάνονται, το κόστος λειτουργίας ενισχύεται και οι αρμοδιότητες διευρύνονται, χωρίς να ακολουθούνται από αντίστοιχη και σταθερή κρατική χρηματοδότηση.
Η Ομοσπονδία δηλώνει ότι θα συνεχίσει τις κινητοποιήσεις και τις παρεμβάσεις της, υποστηρίζοντας ότι η ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελεί προϋπόθεση για την παροχή ποιοτικών δημόσιων υπηρεσιών και την προστασία των εργαζομένων.
Το μήνυμα που επιχειρεί να αναδείξει είναι σαφές: χωρίς επαρκές προσωπικό και σταθερή χρηματοδότηση, οι Δήμοι δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις αυξημένες ευθύνες τους. Και όσο οι δημοτικές υπηρεσίες αποδυναμώνονται, τόσο εντείνεται η συζήτηση για το ποιος θα καλύψει τελικά το κενό. πηγή:
Σε ανακοίνωσή της η Δημοτική Παράταξη «Αλλάζουμε Πλεύση» αναφέρει τα ακόλουθα:
“272.353 € για προσβάσιμες παραλίες χάθηκαν στον δρόμο – Και τώρα η Δημοτική Αρχή ζητά απλώς να βάλουμε την υπογραφή μας στη ματαίωση
Στη σημερινή συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής ήρθε προς ψήφιση η ματαίωση του έργου «Δημιουργία προσβάσιμων παραλιών στον Δήμο Ναυπακτίας», προϋπολογισμού 272.353,20 ευρώ.
Καταψηφίσαμε. Γιατί αρνούμαστε να αντιμετωπίσουμε ως μια απλή διοικητική διαδικασία την απώλεια μιας εξασφαλισμένης χρηματοδότησης που αφορούσε την πρόσβαση των ανθρώπων με αναπηρία στις παραλίες του Δήμου μας.
Και εδώ τα επίσημα στοιχεία μιλούν από μόνα τους.
Το έργο είχε εγκριθεί και χρηματοδοτηθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης. Είχε προϋπολογισμό 272.353,20 ευρώ, είχε δημοπρατηθεί και η διαγωνιστική διαδικασία είχε προχωρήσει κανονικά.
Μάλιστα, με την υπ’ αριθ. 261/2026 απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής είχε ήδη κατακυρωθεί η σύμβαση στον ανάδοχο.
Και όμως, ένα έργο που έφτασε μέχρι την κατακύρωση δεν έγινε ποτέ σύμβαση και σήμερα οδηγείται σε ματαίωση.
Η ίδια η υπηρεσία του Δήμου αναφέρει ότι η χρηματοδότηση είχε καταληκτική ημερομηνία την 10η Ιουλίου 2026 και ότι δεν κατέστη δυνατό να ολοκληρωθούν εγκαίρως οι απαιτούμενες ενέργειες, με αποτέλεσμα να μην είναι πλέον δυνατή η απορρόφηση της πίστωσης.
Άρα το ερώτημα δεν είναι αν σήμερα υπάρχει η νομική δυνατότητα να ματαιωθεί ο διαγωνισμός.
Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος άφησε ένα χρηματοδοτημένο έργο 272.353 ευρώ να φτάσει στην κατακύρωση και τελικά να χαθεί λόγω προθεσμιών.
Δεν αρκεί μια απόφαση ματαίωσης.
Η Δημοτική Αρχή οφείλει να εξηγήσει δημόσια:
Τι πήγε λάθος; Γιατί δεν ολοκληρώθηκαν εγκαίρως οι διαδικασίες; Ποιες ενέργειες έγιναν για να σωθεί η χρηματοδότηση; Και, κυρίως, τι θα γίνει τώρα με τις προσβάσιμες παραλίες της Ναυπακτίας;
Γιατί πίσω από τους αριθμούς, τις αποφάσεις και τις προθεσμίες υπάρχουν άνθρωποι.
Υπάρχουν συμπολίτες μας με αναπηρία και οικογένειες που δικαιούνται να απολαμβάνουν τη θάλασσα με αυτονομία, ασφάλεια και αξιοπρέπεια.
Η Ναυπακτία δεν μπορεί να χάνει εξασφαλισμένες χρηματοδοτήσεις και μετά να περιοριζόμαστε στην τυπική επικύρωση της αποτυχίας.
Ζητούμε από τη Δημοτική Αρχή να αναλάβει την πολιτική ευθύνη που της αναλογεί και να παρουσιάσει άμεσα συγκεκριμένη λύση ώστε το έργο της προσβασιμότητας των παραλιών να υλοποιηθεί.
Γιατί μπορεί να χάθηκε η προθεσμία.
Μπορεί να χάθηκε η χρηματοδότηση.
Δεν επιτρέπεται όμως να χαθεί και η πρόσβαση.
Η προσβασιμότητα δεν είναι χάρη της Δημοτικής Αρχής προς τους ανθρώπους με αναπηρία. Είναι δικαίωμα.”