Η αντιπολίτευση θεσμικά δια του ρόλου της, οφείλει αφενός να κάνει κριτική στο δήμαρχο και τη διοίκηση και αφετέρου να καταρτίζει γόνιμες προτάσεις. Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν γίνεται όχι μόνο στην αυτοδιοίκηση αλλά ούτε και στην ελληνική βουλή. Οι εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης επιδίδονται σε ένα  ισχυρό «πρεσάρισμα» με στόχο τη φθορά της διοίκησης και της κυβέρνησης. Πέρα από τον παγιωμένο αυτό ρόλο, έχει ενδιαφέρον να δούμε συνοπτικά το ρόλο και κυρίως τις συμμαχίες που έγιναν στα έδρανα της αντιπολίτευσης στη δεκα-ετή πορεία του δήμου Ναυπακτίας.

Στην πρώτη δημοτική περίοδο 2010-2014, ο τότε δήμαρχος Γιάννης Μπουλές από νωρίς βρέθηκε αντιμέτωπος με μια σκληρή αντιπολίτευση, η οποία δημιούργησε ενιαίο μέτωπο προκαλώντας μεγάλους τριγμούς στα μεγάλα τότε θέματα, όπως το έργο της ανάπλασης στα ανατολικά, το 2^ο Γυμνάσιο – Λύκειο και το κλείσιμο των παραλιών. Το κοινό μέτωπο     Παπαθανάση, Κοτσανά, Καρακώστα απέδωσε καρπούς  αφού οι περισσότερες από τις συνεδριάσεις ήταν θυελλώδεις στην ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου στο Ξενία. Την ένταση πέρα από τη δυναμική σύσσωμη αντιπολίτευση βοηθούσε και το γενικότερο κλίμα με το κίνημα των αγανακτισμένων σε όλες σχεδόν τις πλατείες πανελλαδικά. Αναμφισβήτητα η δημοτική αρχή Μπουλέ υπέστη σημαντική φθορά, η οποία ενισχύθηκε και από τις ανεξαρτητοποιήσεις Γούλα και Σαλαμούρα από την Ανεξάρτητη Δημοτική Κίνηση Ναυπακτίας.

Στη δεύτερη δημοτική περίοδο 2014- 2019, ο τότε δήμαρχος Τάκης Λουκόπουλος στην πενταετή θητεία του αντιμετώπισε την αυστηρή κριτική και τον στενό έλεγχο κυρίως  από την παράταξη Μπουλέ.  Η αντιπολίτευση δεν σχημάτισε ενιαίο μέτωπο, ωστόσο σε  κάποια μεγάλα θέματα όπως η Ανάπλαση στο κέντρο της πόλης και οι αλλαγές στον οργανισμό  των υπαλλήλων οι τότε παρατάξεις της αντιπολίτευσης Μπουλέ, Παπαθανάση, Γούλα και Λαϊκή Συσπείρωση  ακολούθησαν κοινή γραμμή που εκδηλώθηκε κυρίως με αποχωρήσεις από την αίθουσα του συμβουλίου και με κοινές ανακοινώσεις. Η πενταετής διάρκεια της δημοτικής περιόδου και το γενικότερο κλίμα «ηρεμίας» που διαδέχτηκε το κίνημα των αγανακτισμένων ευνόησαν τον τότε δήμαρχο Τάκη Λουκόπουλο. Τη μεγαλύτερη αντιπολίτευση ο τότε δήμαρχος μάλλον τη δέχτηκε εκ των έσω λόγω του ετερόκλητου χαρακτήρα των στελεχών που συγκρότησαν την Ενωτική Πρωτοβουλία. Οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις και  η  αποχώρηση σημαινόντων στελεχών του αποτέλεσε τη σημαντικότερη ίσως φθορά του.

Στην παρούσα δημοτική περίοδο που ξεκίνησε το 2019, ο δήμαρχος Βασίλης Γκίζας παρότι κλείνει σχεδόν δυο χρόνια θητείας δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα αντιμέτωπος με σκληρή αντιπολίτευση. Σε αυτό έχουν συμβάλλει πολλοί παράγοντες με πρώτο και βασικό την πανδημία που έχει επιφέρει πολύ μεγάλες αλλαγές όχι μόνο στη λειτουργία του δήμου αλλά και στην ψυχολογία του κόσμου, που βρίσκεται σε ακινησία και απλά παρακολουθεί από πολύ μακριά τα όσα συμβαίνουν. Σε αυτά τα δυο χρόνια έχουν γίνει ελάχιστα δια ζώσης δημοτικά συμβούλια, τα περισσότερα δια περιφοράς και λίγα με τηλεδιάσκεψη. Αυτό λειτουργεί ως  ασπίδα του νυν δημάρχου, αφού τον  προστατεύει από τη φθορά που προκαλείται από τα βέλη της αντιπολίτευσης. Ένας άλλος παράγοντας είναι η έλλειψη μέχρι στιγμής συντονισμένου αντιπολιτευτικού λόγου.

Ο μοναδικός που φαίνεται να ασκεί αντιπολίτευση είναι ο  Ανδρέας Κοτσανάς, οι αναρτήσεις του οποίου έχουν κοινό αλλά δεν πετυχαίνουν το στόχο. Και δεν πετυχαίνουν το στόχο, γιατί οι επιθέσεις είναι προσωπικές και τις περισσότερες φορές και αήθεις και μάλιστα για θέματα που ο ίδιος έκανε τα ίδια όταν για πέντε χρόνια ήταν στη θέση της διοίκησης.      Με αυτό τον τρόπο άσκησης αντιπολίτευσης χάνεται η αξιοπιστία δίνοντας πόντους στον νυν δήμαρχο.

Ένας άλλος αναπάντεχος παράγοντας είναι η απώλεια για την Ενωτική Πρωτοβουλία του Κώστα Καρακώστα που σήκωνε το βάρος όχι μόνο των ανακοινώσεων αλλά και του πολιτικού σχεδιασμού και συντονισμού. Το κενό αναδείχτηκε ήδη στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο με την παρουσία και τη στάση που κράτησαν οι σύμβουλοι της παράταξης Λουκόπουλου στο θέμα του δημαρχείου. Πιθανότατα το κενό να καλυφθεί από την ενεργοποίηση παλιών στελεχών της Κίνησης Πολιτών που διακρίνονται για τα πολιτικά χαρακτηριστικά τη σκέψης και του λόγου τους. Θα φανεί στην πορεία. Ένας ακόμα παράγοντας που αποδυναμώνει το ρόλο που θα έπρεπε να έχει η αντιπολίτευση είναι και η επικράτηση αρκετών εγώ με βλέψεις για το 2023. Τέλος και όσο πλησιάζουμε στο 2023 ο τελευταίος και πολύ σημαντικός παράγοντας θα είναι αν θα κρατηθεί η συγκολλητική ουσία των συνεργαζόμενων παρατάξεων με τον νυν δήμαρχο.

Ας μην ξεχνάμε ότι ο πολιτικός χρόνος είναι μακρύς αλλά και απρόβλεπτος.