Απόσπασμα από το βιβλίο του Γιάννη Χαλάτση με τίτλο: «Ο κόσμος της ακτοπλοΐας στον Κορινθιακό κόλπο». Το βιβλίο εκδόθηκε το 2008.
………………………………………………………………
Ακτοπλοϊκή γραμμή από το Κρυονέρι
Στα νεότερα χρόνια ο όρμος του Κρυονερίου (παραλιακός οικισμός του χωριού Γαλατά) έγινε γνωστός γιατί χρησιμοποιήθηκε ως πορθμείο της γραμμής του ιστορικού Σιδηρόδρομου Βορειοδυτικής Ελλάδας που συνέδεε το Αγρίνιο με το Κρυονέρι. Η σιδηροδρομική αυτή γραμμή, Κρυονερίου – Αγρινίου είχε συνολικό μήκος 74 χιλιομέτρων και λειτούργησε από το 1890 μέχρι το 1970.
Η λειτουργία της σιδηροδρομικής αυτής γραμμής έκανε επιτακτική την ανάγκη ακτοπλοϊκής σύνδεσης με την Πάτρα και από κει με την Αθήνα. Η ακτοπλοϊκή γραμμή Κρυονερίου – Πάτρας δρομολογήθηκε το 1891 με το πλοίο “Καλυδών” και αργότερα με το «Ρόδος» και με άλλα σκάφη. Στην περίπτωση αυτής της ακτοπλοϊκής γραμμής υπήρξε ένας πρωτότυπος συνδυασμός σιδηροδρομικής και θαλάσσιας συγκοινωνίας. Δηλαδή στο κατάστρωμα του σκάφους τοποθετήθηκαν δύο σειρές σιδερένιες ράγες για να διαπορθμεύει βαγόνια μεταξύ της Πάτρας και της Αιτωλοακαρνανίας χωρίς μεταφορτώσεις. Ως πορθμείο σιδηροδρόμων μπορούσε να μεταφέρει επτά φορτάμαξες ή δυο ατμομηχανές και ως πορθμείο αυτοκινήτων 10 φορτηγά ή λεωφορεία και 20 επιβατικά αυτοκίνητα.
Στο Κρυονέρι υπήρχε μεγάλος πέτρινος σταθμός του τρένου, αλλά παρά την εμπορική δραστηριότητα της ακτοπλοϊκής αυτής γραμμής δεν έγιναν σοβαρές λιμενικές εγκαταστάσεις. Η αποβάθρα επιβίβασης και αποβίβασης ήταν ξύλινη. Μόνο για το «Ρόδος» έγινε τσιμεντένια αποβάθρα όπου κατέληγε η σιδηροδρομική γραμμή και προσαρμόζονταν οι γραμμές του σκάφους για τη φορτοεκφόρτωση. Το τελευταίο δρομολόγιο της ακτοπλοϊκής γραμμής Κρυονερίου – Πάτρας στις 5 Αυγούστου 1970 με το σκάφος «Παλίρροια».
Στο βιβλίο με τίτλο «Γαλατάς ταξίδι στο παρελθόν» που εξέδωσε η Περιβαλλοντική ομάδα του Δημοτικού Σχολείου Γαλατά, με την επιμέλεια του δάσκαλου Κώστα Σακαρέλου, το 2000, διαβάζουμε μαρτυρία από επιστολή του Κ. Στασινόπουλου που αναφέρει σχετικά με το πέραμα της γραμμής αυτής:
«Για να διανύσει το διάστημα Κρυονερίου – Πάτρας η «Καλυδών» χρειαζόταν χρόνο μια ώρα και ένα τέταρτο. Όταν όμως φυσούσαν σφοδροί άνεμοι αργούσε, γιατί το ατμόπλοιο δεν πήγαινε σε ευθεία γραμμή αλλά αναγκαζόταν να πάει προς το Ρίο ή τον Άραξο κι από εκεί να πάρει ρότα προς το λιμάνι. Στις 7 το πρωί αναχωρούσε το μεν ατμόπλοιο από την Πάτρα, το δε τρένο απ’ το Μεσολόγγι. Αντάλλασσαν τους επιβάτες κι επέστρεφαν γύρω στις 11 π.μ. ο μεν σιδηρόδρομος στο Μεσολόγγι, το δε βαπόρι στην Πάτρα. Στις 4 το απόγευμα πάλι το ίδιο. Έτσι μπορούσαν όσοι ταξίδευαν πρωί απ’ το Μεσολόγγι, να παίρνουν το μεσημεριανό τρένο απ’ την Πάτρα και να είναι το απόγευμα στην Αθήνα, ή όσοι έφευγαν το πρωί απ’ την πρωτεύουσα να προφτάνουν την Καλυδώνα στην Πάτρα και να είναι στις 7 το απόγευμα στο Μεσολόγγι».
Είναι γεγονός ότι η επιλογή του όρμου στο Κρυονέρι για λιμάνι που θα εξυπηρετούσε τη συγκοινωνία της σιδηροδρομικής γραμμής της Αιτωλοακαρνανίας με την Πάτρα δεν ήταν η πλέον κατάλληλη.
Επιλέχτηκε διότι ήταν η πλησιέστερη θέση απέναντι από την Πάτρα και θεωρήθηκε ασφαλέστερη, διότι εκτιμήθηκε ότι ο απότομος ορεινός όγκος της Βαράσοβας θα μπορούσε να προφυλάξει το λιμάνι από τους ανέμους. Τελικά, όμως, αποδείχθηκε πως οι άνεμοι καθώς προσκρούουν με σφοδρότητα στις ψηλές και σχεδόν κάθετες πλευρές του βουνού εξοστρακίζουν ριπές ανέμου στον όρμο οι οποίες είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες για τα σκάφη.
Γι’ αυτό το πρώτο ατμόπλοιο του Σιδηρόδρομου Βορειοδυτικής Ελλάδας σταματούσε 500 μέτρα από την αποβάθρα του Κρυονερίου.
Μάλιστα, ο Χαρίλαος Τρικούπης, πηγαίνοντας στο Μεσολόγγι τον Απρίλιο του 1895 βρέθηκε στο Κρυονέρι μπροστά σε άσχημες καιρικές συνθήκες για την αποβίβαση των επιβατών και ακούστηκε να λέει: «με εξηπάτησεν» υπονοώντας το Γάλλο μηχανικό ο οποίος είχε προκρίνει ως ασφαλή τη θέση του Κρυονερίου.
Η ακαταλληλότητα του λιμανιού στον όρμο του Κρυονερίου ήταν ένας από του λόγους που οι Ναυπάκτιοι ζητούσαν με επιμονή την προέκταση της σιδηροδρομικής γραμμής από Κρυονέρι μέχρι Ναύπακτο και τη διαπόρθμευση της σιδηροδρομικής γραμμής της Αιτωλοακαρνανίας με την Πάτρα από το λιμάνι της Ναυπάκτου που ήταν ασφαλέστερο και δεν επηρεαζόταν τόσο πολύ από τις κακές καιρικές συνθήκες.
Παρά τις διαμαρτυρίες του Ναυπακτιακού λαού και τις ενέργειες των Αιτωλοακαρνάνων βουλευτών δεν κατέστη δυνατή η επέκταση της σιδηροδρομικής γραμμής τόσο μέχρι τη Ναύπακτο όσο και μέχρι την Ήπειρο και την Αλβανία που ήταν στις προθέσεις του Χαρίλαου Τρικούπη.
Έτσι λοιπόν χάθηκε η μεγάλη ευκαιρία για την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής και του νομού.
Το άρθρο 47 του νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα άρθρα του εκλογικού πλαισίου, καθώς καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο συγκροτούνται οι δημοτικοί και περιφερειακοί συνδυασμοί, τις προϋποθέσεις συμμετοχής των υποψηφίων και τη διαδικασία υποβολής των υποψηφιοτήτων στις αυτοδιοικητικές εκλογές.
Το άρθρο διατηρεί τη λογική του ενιαίου δημοτικού συνδυασμού. Κάθε παράταξη καταρτίζει έναν συνολικό συνδυασμό για ολόκληρο τον δήμο, με επικεφαλής τον υποψήφιο δήμαρχο και με επιμέρους υποψηφίους ανά εκλογική περιφέρεια και δημοτική κοινότητα. Στο ίδιο ψηφοδέλτιο εντάσσονται:
► οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι,
► οι υποψήφιοι σύμβουλοι κοινότητας,
► καθώς και οι εκπρόσωποι κοινοτήτων έως 300 κατοίκων.
Κάθε δημοτικός συνδυασμός περιλαμβάνει τον υποψήφιο δήμαρχο, τους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους, τους υποψήφιους συμβούλους δημοτικών κοινοτήτων και τους υποψήφιους εκπροσώπους των δημοτικών κοινοτήτων, σε ποσοστό ογδόντα τοις εκατό (80%) τουλάχιστον των δημοτικών κοινοτήτων.
Ο ελάχιστος αριθμός υποψηφίων που πρέπει να περιλαμβάνει ένας δημοτικός συνδυασμός είναι:
α) Για τους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους, ίσος τουλάχιστον με τον αριθμό των εδρών του δημοτικού συμβουλίου με δυνατότητα προσαύξησης έως και εκατό τοις εκατό (100%).
β) Για τους υποψήφιους συμβούλους και τους εκπροσώπους κάθε δημοτικής κοινότητας, ίσος τουλάχιστον με τον αριθμό των εδρών κάθε δημοτικής κοινότητας, με δυνατότητα προσαύξησης έως και εκατό τοις εκατό (100%). Ειδικά στις δημοτικές κοινότητες με πληθυσμό έως και τριακοσίους (300)κατοίκους ο συνδυασμός δύναται να έχει έως και τρεις (3) υποψηφίους εκπροσώπους.
γ) Από κάθε φύλο, ποσοστό σαράντα τοις εκατό (40%) τουλάχιστον του συνολικού αριθμού των υποψηφίων του οικείου συνδυασμού, συμπεριλαμβανομένου του υποψηφίου δημάρχου και εξαιρουμένων, από τον συνολικό αριθμό των υποψηφίων, των εκπροσώπων δημοτικών κοινοτήτων.
► Κάθε δημοτικός συνδυασμός δύναται να περιλαμβάνει υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους έως και το δέκα τοις εκατό (10%) του αριθμού των εδρών του δημοτικού συμβουλίου, εφόσον οι υποψήφιοι αυτοί κατά την 31η Δεκεμβρίου του έτους διενέργειας των αυτοδιοικητικών εκλογών συμπληρώνουν έως και το τριακοστό (30ο) έτος της ηλικίας τους.
► Κάθε συνδυασμός: α) Για τις δημοτικές εκλογές δύναται να περιλαμβάνει:
Έως έναν (1) υποψήφιο, o οποίος εκλέγεται άνευ σταυρού προτίμησης, εφόσον το δημοτικό συμβούλιο αποτελείται από έως και δεκαπέντε (15) μέλη.
Έως δύο (2) υποψήφιους, οι οποίοι εκλέγονται άνευ σταυρού προτίμησης, εφόσον το δημοτικό συμβούλιο αποτελείται από δεκαεννέα (19) έως είκοσι εννέα (29) μέλη.
Έως τρεις (3) υποψήφιους, οι οποίοι εκλέγονται άνευ σταυρού προτίμησης, εφόσον το δημοτικό συμβούλιο αποτελείται από τριάντα πέντε (35) μέλη και άνω.
► Κάθε δημοτικός συνδυασμός υποβάλλει συνολικό παράβολο ανάλογα με τον πληθυσμό του δήμου.
α) Χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ για δήμους με πληθυσμό έως δύο χιλιάδες (2.000) κατοίκους.
β) Δυο χιλιάδες πεντακόσια (2.500) ευρώ για δήμους με πληθυσμό μεταξύ δύο χιλιάδων ενός (2.001) κατοίκων και δέκα χιλιάδων (10.000) κατοίκων.
γ) τέσσερις χιλιάδες (4.000) ευρώ για δήμους με πληθυσμό μεταξύ δέκα χιλιάδων ενός (10.001) κατοίκων και πενήντα χιλιάδων (50.000) κατοίκων.
δ) πέντε χιλιάδες (5.000) ευρώ για δήμους με πληθυσμό μεταξύ πενήντα χιλιάδων ενός (50.001) κατοίκων και εκατόν πενήντα χιλιάδων (150.000) κατοίκων.
ε) επτά χιλιάδες (7.000) ευρώ για δήμους με πληθυσμό μεγαλύτερο των εκατό πενήντα χιλιάδων ενός κατοίκων (150.001).
Σημαντική αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης εισάγει ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης φέρνοντας για πρώτη φορά την ηλεκτρονική ψηφοφορία τόσο για τις αυτοδιοικητικές εκλογές όσο και για τα συμβουλευτικά δημοτικά δημοψηφίσματα και την ανάδειξη των συμβουλίων νέων.
Πρόκειται για μια μεταρρύθμιση που επιχειρεί να μεταφέρει σημαντικό μέρος της δημοκρατικής διαδικασίας στο ψηφιακό περιβάλλον. Μια νέα εκλογική διαδικασία που αργά ή γρήγορα θα επεκταθεί και στις εθνικές εκλογές, διευκολύνοντας όσους την ημέρα των εκλογών βρίσκονται εκτός του τόπου όπου είναι δημότες.
Αρχή από τις δημοτικές του 2028
Στο επίκεντρο της νέας αρχιτεκτονικής βρίσκεται η δυνατότητα άσκησης του εκλογικού δικαιώματος με ηλεκτρονική ψήφο για την ανάδειξη δημάρχων/δημοτικών συμβουλίων και περιφερειαρχών/περιφερειακών συμβουλίων αρχής γενομένης από τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές το 2028.
Ο εκλογέας διατηρεί το δικαίωμα επιλογής ανάμεσα στη φυσική παρουσία και την ηλεκτρονική συμμετοχή, χωρίς να καταργείται η παραδοσιακή μορφή ψηφοφορίας. Ωστόσο, για την αποτροπή της διπλής ψήφου, όσοι επιλέγουν την ηλεκτρονική διαδικασία εγγράφονται σε ειδικούς εκλογικούς καταλόγους και αποκλείονται από την ψηφοφορία με φυσική παρουσία.
Η διαδικασία της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας προβλέπεται να διεξάγεται σε ειδικά εκλογικά τμήματα ηλεκτρονικής ψήφου που θα λειτουργούν σε ολόκληρη τη χώρα υπό την προϋπόθεση να έχουν εγγραφεί τουλάχιστον 30 εκλογείς ανά δήμο, προκειμένου να διασφαλίζεται η μυστικότητα της ψήφου και η αξιοπιστία της διαδικασίας.