“κ. Γκίζα, ούτε διοίκηση μπορεί να ασκηθεί έτσι, όπως κάνετε τρία χρόνια τώρα, ούτε ο τόπος μπορεί να πάει μπροστά”
“Αγαπητοί της “συνεργασίας πολιτών” και κ. Γκίζα,
Είπαμε και εμείς και όπως είναι πραγματικό γεγονός να επαινέσουμε την πολύ καλή διοργάνωση του ιστιοπλοϊκού γεγονότος στο οποίο αναφέρεστε κάνοντας παράλληλα κριτική ως οφείλουμε, στις μεγάλες αστοχίες και παραλήψεις σας στο παραλιακό μέτωπο της πόλης και όχι να τα κρύβουμε κάτω από το χαλί όπως εσείς. Τι ποιο φυσιολογικό.
Αντίθετα αντί αυτή η ενέργειά μας να εκληφθεί στις πραγματικές της διαστάσεις, είδαμε απαντητική σας ανακοίνωση παραληρηματικού χαρακτήρα που προδίδει αν μη τι άλλο νευρικότητα και πανικό.
Για τα έργα στο Δήμο τα είπαμε πολλές φορές και είναι πλέον κουραστικό για τον κόσμο να επαναλαμβανόμαστε . Τα αναφέρουμε ένα ένα καταγράφοντας τα στο έντυπο της προεκλογικής μας ενημέρωσης μαζί με το πρόγραμμα μας, καθώς και το στάδιο που βρίσκονται και ως εκ τούτου δεν χρειάζεται να αποδείξουμε κάτι.
Επειδή αυτό το γνωρίζεται πολύ καλά, κατά πάγια τακτική και στα λίγα από αυτά έργα που υλοποιείτε, πάτε κλεφτά, φωτογραφίζεστε, παινεύεστε και φεύγετε, σε αυτά δε που ολοκληρώνονται (π.χ. αναβάθμιση βιολογικού καθαρισμού, ύδρευση Παλαιοπαναγιάς και εργατικών κατοικιών , γήπεδο Γαλατά κλπ) αποφεύγεται να κάνετε έστω μια σεμνή τελετή παραλαβής και παράδοσης του έργου σε χρήση, στο Γαλατά μάλιστα έκανε μια γιορτή ο πρόεδρος για τους φίλους του στο F/B.
Και όλα αυτά γιατί δεν τα αισθάνεστε δικά σας, χάνοντας το μέτρο και απαξιώνοντας έτσι και την δική σας προσπάθεια να ολοκληρωθούν.
Το θέμα όμως δεν είναι η μικροπολιτική και οι μικροπρέπειές σας, το κύριο ζήτημα είναι ο αποτυχημένος τρόπος με τον οποίο ασκείται την εξουσία κάτι που δεν άντεξαν ακόμα και δύο πρώην δήμαρχοι που έσπευσαν από την αρχή της περιόδου να σας βοηθήσουν. Αποχώρησαν, μάλιστα με βαρύτατες καταγγελίες για ανήθικη πολιτικά συμπεριφορά ο κ. Μπουλές και για ψέματα, υπονόμευση αλλά και εκδικητικότητα σε βάρος της εργαζόμενης στο δήμο συζύγου του ο κ. Νταουσάνης.
Τέλος σεβόμενοι το θεσμό του δημάρχου και εμείς αλλά και εσείς που τον υπηρετείτε αυτή τη στιγμή, θα πρέπει να προστατεύετε τις αποφάσεις και τις υπογραφές σας και αν είναι λάθος εσείς να τις ανακαλείται και όχι να σας υποδεικνύει συνεργάτης σας, σε δημόσια συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου να τις αλλάξετε και το τραγικότερο, δημόσια να υιοθετείτε τις υποδείξεις ακυρώνοντας με αυτόν τον τρόπο τον ίδιο τον εαυτό σας.
Και για να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη κ. Γκίζα, ούτε διοίκηση μπορεί να ασκηθεί έτσι, όπως κάνετε τρία χρόνια τώρα, ούτε ο τόπος μπορεί να πάει μπροστά!
Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Θεόδωρου Λιβάνιου, εγκρίθηκε η ένταξη του έργου «Άρση Επικινδυνότητας Παράκαμψης Ναυπάκτου» της Εθνικής Οδού Αντιρρίου – Ναυπάκτου – Ιτέας στο Τομεακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΤΠΑ) του Υπουργείου Εσωτερικών 2026-2030.
Δικαιούχος της πράξης είναι η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και ο συνολικός προϋπολογισμός ανέρχεται στα 3.5 εκατ. ευρώ, με χρηματοδότηση από το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΕΠΑ).
Με το συγκεκριμένο έργο (εντάσσεται στον Άξονα Προτεραιότητας «Οδική ασφάλεια») προβλέπεται η αποκατάσταση και αναβάθμιση της περιμετρικής Ναυπάκτου, σε ένα τμήμα περίπου 10 χιλιομέτρων, το οποίο εκτείνεται από τον ισόπεδο κόμβο Πλατανίτη έως τη γέφυρα του ποταμού Μόρνου.
Οι προγραμματισμένες παρεμβάσεις περιλαμβάνουν άρση τοπικών καταπτώσεων, τοπικές επεμβάσεις αντιστήριξης και τοποθέτηση φραχτών ανάσχεσης βραχοπτώσεων, απόξεση του υφιστάμενου οδοστρώματος και κατασκευή νέας ασφαλτικής στρώσης κυκλοφορίας υψηλής αντοχής, αντικατάσταση και συμπλήρωση μεταλλικών στηθαίων ασφαλείας για την προστασία των οδηγών, ανανέωση της οριζόντιας και κατακόρυφης σήμανσης, με χρήση υλικών υψηλής ανακλαστικότητας, εργασίες καθαρισμού της παρόδιας ζώνης, αποκατάσταση των τεχνικών έργων αποστράγγισης και βαφές σηράγγων.
Οι πληρωμές του Τομεακού Προγράμματος Μελισσοκομίας, έχουν ολοκληρωθεί όμως, ανέδειξαν τις βαθιές στρεβλώσεις και την απουσία τεχνοκρατικού σχεδιασμού από πλευράς ΥΠΑΑΤ. Επιβεβαίωσαν την αδυναμία του κράτους να κάνει μία τετριμμένη πληρωμή με δίκαιο τρόπο. Επιβεβαίωσαν ακόμη μία φορά, με περίτρανο τρόπο, ότι τελικά ο χειρότερος εχθρός του Έλληνα αγρότη και δη, μελισσοκόμου είναι το ίδιο το κράτος. Ένα κράτος που σε κάθε στιγμή και ευκαιρία κλέβει κυριολεκτικά τον μελισσοκόμο μόνο και μόνο επειδή μπορεί.
Ο μελισσοκόμος μία φορά το χρόνο (Σεπτέμβριο έως Νοέμβριο) κάνει δήλωση διαχείμασης όπου εκεί δηλώνει τον αριθμό μελισσών που κατέχει ως τελικό αριθμό. Αυτός ο αριθμός τον συνοδεύει μέχρι του χρόνου που θα κάνει νέα δήλωση διαχείμασης.
Βάσει αυτής της δήλωσης και του αριθμού μελισσών, δικαιούται ένα ποσοστό επιστρεφόμενων χρημάτων από αυτά που έχει ήδη ξοδέψει κατά την διάρκεια του έτους. Οι πληρωμές αυτές πραγματοποιούνται τον Οκτώβριο του επόμενου έτους. Δηλαδή τα χρήματα που δικαιούται ως επιστρεφόμενα για το έτος 2025, τα πληρώθηκε τώρα, Οκτώβριο του 2026.
Το παράδοξο, παράλογο και ανήθικο συμβαίνει μόνο στην περίπτωση που ο αριθμός των μελισσών μειωθεί για οποιονδήποτε λόγο. Διότι εάν ο μελισσοκόμος έχει αυξήσει τον αριθμό του από πέρυσι, οι πληρωμές θα γίνουν με γνώμονα την αίτηση διαχείμασης. Λογικό και δίκαιο.
Εάν όμως δηλώσει μείωση μελισσών τότε οι πληρωμές γίνονται με γνώμονα την μείωση και όχι με την αίτηση διαχείμασης!!!
Πρόκειται για μία απαράδεκτη «μονομερή ασυμμετρία» του ελληνικού κράτους εις βάρος ενός παραγωγικού κλάδου. Ενός κράτους που καταχράται και τσαλαπατάει κάθε έννοια λογικής, σεβασμού και νομιμότητας έναντι της μελισσοκομίας, στην προκειμένη περίπτωση.
Η Μελισσοκομία είναι κλάδος ιδιαίτερα αναγκαίος τόσο για τα προϊόντα που προσφέρει στην διατροφή μας, όσο όμως και για το έργο που προσφέρει μέσω της επικονίασης. Κυρίως της επικονίασης. Χωρίς την επικονίαση δεν υπάρχει η φύση και χωρίς τον μελισσοκόμο δεν μπορεί να υπάρχει η μέλισσα πλέον λόγω ασθενειών.
Η πολιτική αυτή του Υπαατ, να “κλέβει” με πονηριές τον μελισσοκόμο, ίσως και άλλους κλάδους, με τέτοιον τρόπο δημιουργούν ορισμένα πολιτικά ερωτήματα. Με δεδομένο ότι το φαινόμενο αυτό δεν είναι μόνο φετινό αλλά παλαιότερο που έχει καταγγελθεί στις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπαατ ήδη 3 χρόνια πριν, θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό να μάθουμε τα εξής:
Οι προηγούμενες ηγεσίες του Υπαατ, γνώριζαν ή όχι, αν και οφείλουν να γνωρίζουν, δεν έπραξαν το παραμικρό. Η νυν ηγεσία γνωρίζει κάτι για το θέμα;
Άραγε να έχει σκοπό να διορθώσει την αδικία και την διαδικασία πληρωμής;
Άραγε να υπάρχει η βούληση ώστε να αποδώσει τα οφειλόμενα χρήματα στους δικαιούχους που υπέστησαν αυτές τις αδικίες;
Θα μπορούσε να υπάρξει και μία ακόμη ερώτηση με τρία σκέλη: για ποιον λόγο, με ποια λογική και από ποιον αποφασίστηκε αυτό το παράλογο της πληρωμής, όμως δεν το θέτω διότι απάντηση δεν υπάρχει. Χάνονται τα … ίχνη, κατά το σύνηθες, όταν πρόκειται για ευθύνες!!!
Ευελπιστώντας για την διόρθωση του φαινομένου κι ας μην απαντηθούν τα ερωτήματα.