Ο Ανέστης δοκίμαζε ξανά και ξανά την στολή καπετάνιου. Τα ντελικάτα χέρια του ανεβοκατέβαιναν στο καλοφτιαγμένο ύφασμα, θαρρείς καμωμένο αποκλειστικά για εκείνον!
Κανονικά θα έπρεπε να συνεχίσει την οικογενειακή παράδοση και να γίνει φαρμακοποιός ,εκείνος όμως ούτε που ήθελε να ακούει κάτι τέτοιο. Από μικρό παιδί είχε την αίσθηση ότι μόνο κοντά στην θάλασσα ένιωθε σιγουριά κι ελευθερία.
“Ώστε σήκωσες το λάβαρο της επανάστασης γιέ μου; Δε σε τρομάζουν τα κύματα και οι φορτούνες που μπορεί να συναντήσεις;”τον ρώτησε κάποια στιγμή με μαυρισμένη την ψυχή απ’ αυτή την απόφαση πατέρας του.
“Σε καταλαβαίνω μπαμπά αλλά κι εσύ οφείλεις να με νιώσεις. Ναι το ξέρω είχα μια ορθάνοιχτη επαγγελματική πόρτα μπροστά μου και μάλιστα άκρως κερδοφόρα. Δεν παθιάζομαι όμως με τις αντιβιώσεις και τα χάπια ούτε θέλω να σκοντάφτω πάνω σε κούτες με σύριγγες! Προσπαθώ να σου δείξω ότι τα απεχθάνομαι όλα αυτά, αγαπώ την θάλασσα όσο τίποτα άλλο”.
Η μέρα του αποχωρισμού ήταν δύσκολη για όλους, ακόμη και για τον ίδιο τον Ανέστη.
Μέσα του γινόταν ένας μικρός πόλεμος με το συναίσθημα να προσπαθεί να αποδεκατίσει την φιλοδοξία.
“Δεν σου ζητάω κάτι σπουδαίο γλυκέ μου. Για να μην αγχώνομαι πολύ θα ήθελα να δίνεις σημεία ζωής κυρίως μόλις πιάνετε στεριά. Ο Θεός μαζί σου!” ήταν τα τελευταία λόγια της μητέρας του λίγο πριν επιβιβαστεί στο τεράστιο κρουαζερόπλοιο που έκανε παγκόσμια ταξίδια.
Οι φωτογραφίες που λάβαιναν μέσω κινητού οι γονείς του δεν ήταν λίγες. Ήταν τόσο επαγγελματικές που ήταν λες και τον είχαν ζωντανό μπροστά τους. Κι όταν μάλιστα τους καλούσε στο τηλέφωνο ποιός την συγκρατούσε την μάνα του!
“Κοίτα να έρθεις όσο πιο γρήγορα μπορείς, λείπεις ήδη μισό χρόνο. Κάνω κάθε μέρα τον σταυρό μου να είσαι καλά” του ζήτησε το απόγευμα που την είχε πάρει για τα χρόνια πολλά των γενεθλίων της.
“Κοίτα δρασκελιές πάνω απ’ τα κύματα δεν μπορώ να κάνω “αστειεύτηκε με τον γνωστό ,ελαφρώς κυνικό του τρόπο.
Ένας χρόνος μετά
Είχε πυκνό σκοτάδι κι εκείνη δεν μπορούσε να καταλάβει που βρίσκεται. Όσο όμως προχωρούσε τόσο ο ουρανός της χάριζε κάποιες φωτεινές σχισμές επιτρέποντας στην όρασή της να διακρίνει επιτέλους αρκετά σημεία.
Τα στήθη της άρχισαν να ανεβοκατεβαίνουν άγαρμπα ,αποτέλεσμα του πανικού που την κυρίευσε. Μπροστά της εμφανίστηκε μια θεόρατη θαλάσσια επιφάνεια με κύματα τόσο ψηλά που ακουμπούσαν τα σύννεφα. Τα δάχτυλά της μούδιασαν, το στόμα της στέγνωσε. Ένα κοράκι που ξεπρόβαλλε από το πουθενά κάθισε στον ώμο της με εκείνη να επιχειρεί να το απομακρύνει εξοργισμένη ενώ το πτηνό δεν σταματούσε να της περνάει το μήνυμα πως δεν σκόπευε να υποχωρήσει.
Μια εφημερίδα με ημερομηνία έκδοσης το 1912 και την λέξη “ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ” στο πρωτοσέλιδο φτερούγισε φευγαλέα μπροστά της. Το σκηνικό του τρόμου συμπλήρωναν άψυχα κορμιά που ξερνούσε η μανιασμένη θάλασσα και αναποδογυρισμένες βάρκες που ανεβοκατέβαιναν ανάλογα με τις διαθέσεις των κυμάτων.
Η μητέρα του καπετάνιου γονάτισε μπροστά από την εικόνα της Παναγιάς της Βρεφοκρατούσας ζητώντας να εισακουστούν τα παρακάλια της και να μην έχει πάθει τίποτα το παιδί της. Η διαίσθησή της της έλεγε πως τούτο το όνειρο μόνο τυχαίο δεν ήταν.
“Χωρίς αμφιβολία τόσο ο καπετάνιος όσο κι όλο το πλήρωμα του πλοίου είναι νεκροί. Είναι ακόμη ασαφές αν θα υπάρξουν πολλοί επιζώντες, αφού η φωτιά στο κρουαζερόπλοιο ήταν άκρως καταστροφική” τόνιζε ο δημοσιογράφος.
Η μητέρα του Ανέστη θα διαπίστωνε λοιπόν με τον πιο άσχημο κι οδυνηρό τρόπο ότι ο εφιάλτης είχε βγει αληθινός. Το χαμόγελο θα έσβηνε μια για πάντα απ’ το πρόσωπό της.
“Αχ παιδί μου, δυό μέρες πριν ,δυό μέρες πριν αν είχες φύγει…”ούρλιαζε υποβασταζόμενη από συγγενείς και φίλους πάνω από το μνήμα του μονάκριβού της.
Δύο μέρες πριν την φωτιά της είχε στείλει μήνυμα πως ήθελε να παραιτηθεί επιτόπου αφού κάτι δεν πήγαινε καλά με το πλοίο ,είχε πολλά θέματα….
Ο Δήμος Ναυπακτίας υποδέχεται την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ σε μία μουσική γιορτή που σηματοδοτεί την ολοκλήρωση του σημαντικού έργου αποκατάστασης και ανάδειξης του Ενετικού Λιμανιού της Ναυπάκτου, το οποίο υλοποιήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Η συναυλία τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2026, στις 21:00, στο Ενετικό Λιμάνι, υπό τη διεύθυνση του διακεκριμένου αρχιμουσικού Μύρωνα Μιχαηλίδη και με τη συμμετοχή της υψιφώνου Τζίνας Φωτεινοπούλου.
Το Ενετικό Λιμάνι, ένα από τα πλέον εμβληματικά μνημεία και αναγνωρίσιμα τοπόσημα της Ναυπάκτου, αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του ιστορικού οχυρωματικού συνόλου της πόλης. Οι εργασίες που υλοποίησε το Υπουργείο Πολιτισμού συνέβαλαν ουσιαστικά στην προστασία και την αποκατάσταση του μνημείου, καθώς και στην ανάδειξη της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής και ιστορικής φυσιογνωμίας του. Με την ολοκλήρωση των παρεμβάσεων, το Ενετικό Λιμάνι αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο ως σημείο αναφοράς για την πόλη, τους κατοίκους και τους επισκέπτες της. Η πραγματοποίηση της συναυλίας σε αυτό το μοναδικό μνημειακό χώρο υπογραμμίζει τη διαχρονική σύνδεση της πολιτιστικής κληρονομιάς με τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία.
Υπό το φως της πανσελήνου, η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ θα παρουσιάσει ένα ξεχωριστό μουσικό πρόγραμμα με ορχηστρικά έργα και μελωδίες του κλασικού ρεπερτορίου. Το κοινό θα ταξιδέψει από τις δημοφιλείς άριες του Georges Bizet και του Giacomo Puccini έως την εντυπωσιακή “Granada” του Agustín Lara, και από τους Ουγγρικούς Χορούς του Johannes Brahms μέχρι τα ιδιαίτερα ηχοχρώματα των Σλαβονικών Χορών του Antonín Dvořák και τους μεγαλοπρεπείς ρυθμούς των βαλς και των εμβατηρίων του Johann Strauss και του Robert Stolz.
Τη συναυλία θα τιμήσει με την παρουσία της η Υπουργός Πολιτισμού κ.Λίνα Μενδώνη. Την παρουσίαση θα αναλάβει η δημοσιογράφος Μαριλένα Γεραντώνη, ενώ η βραδιά θα μεταδοθεί ζωντανά από την ΕΡΤ3.
Το καλοκαίρι μπορεί να συνδυάζεται με ένα ποτό και καλή παρέα, όμως η κατανάλωση αλκοόλ χρειάζεται πάντα μέτρο. Ας δούμε πόσο αλκοόλ περιέχει κάθε ποτό που καταναλώνει κάποιος.
Η περιεκτικότητα σε αλκοόλ διαφέρει ανάλογα με το είδος και την ετικέτα κάθε ποτού. Ενδεικτικά, όμως, οι ποσότητες ανά τυπική μερίδα κινούνται περίπου ως εξής:
• Ξηρό λευκό ή κόκκινο κρασί (150 ml, 12%): περίπου 14 γραμμάρια καθαρής αιθανόλης.
• Ούζο (50 ml, 40%): περίπου 16 γραμμάρια αλκοόλ.
• Τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο (50 ml, 40%-42%): περίπου 16-17 γραμμάρια καθαρού αλκοόλ.
Η προσθήκη νερού ή πάγου στο ούζο και το τσίπουρο αυξάνει τον συνολικό όγκο του ποτού, χωρίς όμως να μειώνει την ποσότητα αλκοόλ που περιέχεται σε αυτό.
Σε κάθε περίπτωση, όταν πρόκειται να οδηγήσουμε, η ασφαλέστερη επιλογή είναι να μην καταναλώσουμε καθόλου αλκοόλ.
Ο Ανδρέας Χ. Κωνσταντόπουλος, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης “Αλλάζουμε Πλεύση,” αναφέρεται στην αξιοποίηση των Ιαματικών Λουτρών Στάχτης. Σημειώνει στην ανακοίνωσή του:
“Μια επίσκεψη στα Ιαματικά Λουτρά Στάχτης, στη Φαμίλα, είναι αρκετή για να αντιληφθεί κανείς τόσο τη μοναδικότητα του τόπου όσο και το μέγεθος μιας αναπτυξιακής ευκαιρίας που παραμένει επί χρόνια ουσιαστικά αναξιοποίητη.
Μέσα σε ένα εξαιρετικό φυσικό περιβάλλον, κάτω από τα μεγάλα πλατάνια και στην ευρύτερη περιοχή του Ευήνου, οι πέτρινες εγκαταστάσεις των Λουτρών αποτελούν ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο του Δήμου Ναυπακτίας.
Η λουτροπηγή της Στάχτης, γνωστή ιστορικά και ως πηγή της Καλλιρρόης, διαθέτει μακρά ιστορία και για δεκαετίες αποτέλεσε σημείο αναφοράς για την περιοχή.
Σήμερα, όμως, η εικόνα των εγκαταστάσεων αποτυπώνει μια διαφορετική πραγματικότητα.
Ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο του Δήμου παραμένει αναξιοποίητο και όσο περνούν τα χρόνια απαξιώνεται.
Πρώτη προτεραιότητα: η πιστοποίηση του νερού
Τα τελευταία χρόνια έχουν πραγματοποιηθεί επιμέρους ενέργειες, αναλύσεις και μελέτες σχετικά με τον φυσικό πόρο.
Το κρίσιμο ζήτημα, όμως, παραμένει:
η ολοκλήρωση της διαδικασίας αναγνώρισης και πιστοποίησης του ιαματικού φυσικού πόρου.
Αυτό πρέπει να αποτελέσει την απόλυτη προτεραιότητα.
Ο Δήμος Ναυπακτίας οφείλει να παρουσιάσει ένα σαφές και δημόσιο χρονοδιάγραμμα για το τι έχει ολοκληρωθεί, τι απομένει και πότε προβλέπεται να περατωθεί η διαδικασία.
Γιατί χωρίς πιστοποιημένο ιαματικό φυσικό πόρο δεν μπορεί να οικοδομηθεί με σοβαρούς όρους η επόμενη ημέρα των Λουτρών.
Από την πιστοποίηση στην επένδυση
Η πιστοποίηση, όμως, δεν μπορεί να είναι ο τελικός στόχος.
Πρέπει να είναι η αφετηρία της αξιοποίησης.
Χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο Master Plan για τα Λουτρά Στάχτης, το οποίο θα εξετάζει συνολικά την αποκατάσταση και επανάχρηση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων, τη δημιουργία σύγχρονων υποδομών ιαματικού τουρισμού και ευεξίας, χώρων φιλοξενίας και εστίασης και την ανάδειξη του φυσικού περιβάλλοντος.
Παράλληλα πρέπει να διερευνηθούν όλα τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Δεν πρέπει, όμως, να αποκλειστεί ούτε η διερεύνηση προσέλκυσης σοβαρού ιδιώτη επενδυτή.
Με διαφανείς διαδικασίες, συγκεκριμένους όρους, μακροχρόνιο σχεδιασμό και απόλυτη διασφάλιση της δημοτικής περιουσίας, μπορεί να εξεταστεί ένα μοντέλο συνεργασίας που θα εξασφαλίσει τα απαιτούμενα κεφάλαια και, κυρίως, τη βιώσιμη λειτουργία της επένδυσης.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να δαπανήσουμε δημόσιους πόρους για να επισκευάσουμε κάποια κτίρια και μετά από λίγα χρόνια να τα δούμε και πάλι κλειστά.
Το ζητούμενο είναι τα Λουτρά Στάχτης να αποκτήσουν ζωή και οικονομική δραστηριότητα.
Όχι ένα μεμονωμένο έργο – ένας ολόκληρος προορισμός
Η πραγματική αναπτυξιακή δυνατότητα βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, ακόμη πιο πέρα.
Τα Λουτρά Στάχτης δεν πρέπει να αντιμετωπιστούν ως ένα απομονωμένο ακίνητο.
Η ευρύτερη περιοχή διαθέτει ένα μοναδικό δίκτυο φυσικών και πολιτιστικών σημείων.
Η Συρματογέφυρα στο Καρέλι, το πέτρινο γεφύρι του Αχλαδοκάστρου, ο Εύηνος, τα χωριά της Πυλήνης, τα μονοπάτια, το ορεινό τοπίο και η τοπική γαστρονομία μπορούν να συνδεθούν σε ένα οργανωμένο τουριστικό προϊόν.
Φανταστείτε μια διαδρομή όπου ο επισκέπτης θα μπορεί να συνδυάζει ιαματικό τουρισμό και ευεξία με πεζοπορία, ποδηλασία, επισκέψεις στα πέτρινα γεφύρια, γνωριμία με τα χωριά, τη φύση και τα τοπικά προϊόντα.
Τότε πλέον δεν μιλάμε απλώς για την «αξιοποίηση των Λουτρών».
Μιλάμε για τη δημιουργία προορισμού.
Η συνεργασία Ναυπακτίας – Θέρμου
Σε αυτόν τον σχεδιασμό υπάρχει μία ακόμη μεγάλη δυνατότητα: η συνεργασία των Δήμων Ναυπακτίας και Θέρμου.
Η περιοχή δεν πρέπει να σχεδιάζει την ανάπτυξή της με βάση μόνο τα διοικητικά της σύνορα.
Τα Λουτρά Στάχτης, οι ιαματικοί πόροι της περιοχής του Θέρμου, ο Εύηνος, η Τριχωνίδα, η Συρματογέφυρα στο Καρέλι, το πέτρινο γεφύρι του Αχλαδοκάστρου, τα χωριά και οι φυσιολατρικές διαδρομές μπορούν να αποτελέσουν τμήματα ενός κοινού σχεδίου.
Προτείνουμε, λοιπόν, να εξεταστεί η δημιουργία ενός «Δικτύου Ιαματικού και Φυσιολατρικού Τουρισμού Ευήνου – Τριχωνίδας» μέσα από θεσμική συνεργασία των δύο Δήμων.
Ένα δίκτυο που θα μπορεί να προβληθεί ενιαία στην ελληνική και διεθνή τουριστική αγορά και να αποτελέσει βάση για τη διεκδίκηση χρηματοδοτήσεων και επενδύσεων.
Ένας προορισμός 365 ημερών
Η μεγάλη πρόκληση για την περιοχή μας είναι να ξεφύγουμε από τη λογική μιας τουριστικής περιόδου λίγων εβδομάδων.
Ο ιαματικός τουρισμός, η ευεξία, η πεζοπορία, ο φυσιολατρικός και ο πολιτιστικός τουρισμός μπορούν να λειτουργούν σε μεγάλο μέρος του έτους.
Αυτό σημαίνει μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής των επισκεπτών.
Σημαίνει περισσότερη δουλειά για τους ξενώνες και την εστίαση.
Σημαίνει αγορά τοπικών προϊόντων.
Σημαίνει νέες ιδιωτικές επενδύσεις και θέσεις εργασίας.
Και, πάνω απ’ όλα, σημαίνει οικονομική δραστηριότητα στα χωριά της Ορεινής Ναυπακτίας.
Ώρα να περάσουμε από τη συζήτηση στην πράξη
Τα Λουτρά Στάχτης δεν χρειάζονται άλλη μία γενική εξαγγελία.
Χρειάζονται συγκεκριμένο οδικό χάρτη:
1. Ολοκλήρωση της αναγνώρισης και πιστοποίησης του ιαματικού φυσικού πόρου.
2. Προστασία και τεχνική αποτίμηση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων.
3. Εκπόνηση ολοκληρωμένου Master Plan.
4. Διεκδίκηση εθνικών και ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων.
5. Διερεύνηση προσέλκυσης σοβαρού ιδιώτη επενδυτή με διασφάλιση της δημοτικής περιουσίας.
6. Σύνδεση των Λουτρών με τη Συρματογέφυρα στο Καρέλι, το πέτρινο γεφύρι του Αχλαδοκάστρου, τον Εύηνο και τα χωριά της Ορεινής Ναυπακτίας.
7. Θεσμική συνεργασία Δήμου Ναυπακτίας και Δήμου Θέρμου για τη δημιουργία ενός κοινού τουριστικού και αναπτυξιακού προϊόντος.
Η Ορεινή Ναυπακτία δεν στερείται φυσικού πλούτου, ιστορίας ή συγκριτικών πλεονεκτημάτων.
Αυτό που της έλειψε πολλές φορές ήταν η δυνατότητα να συνδέσει όλα αυτά σε ένα ενιαίο και εφαρμόσιμο αναπτυξιακό σχέδιο“