Η έναρξη λειτουργίας του Μητρώου Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων (ΜΙΔΑ) δεν αφορά μόνο τους ιδιώτες ιδιοκτήτες.

Σημαντικές προκλήσεις καλούνται να αντιμετωπίσουν και οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης, καθώς εκτιμάται ότι πάνω από το 60% της δημοτικής ακίνητης περιουσίας δεν έχει δηλωθεί ποτέ στο έντυπο Ε9, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις δεν έχει καταγραφεί ούτε στο Ελληνικό Κτηματολόγιο.

Η εικόνα αυτή αναδεικνύει σοβαρές αδυναμίες στη διαχείριση της δημοτικής περιουσίας, τη στιγμή που ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης επιβάλλει στους δήμους συγκεκριμένες υποχρεώσεις για την καταγραφή, προστασία και αξιοποίησή της.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς ακινήτων, από τα περίπου 195.000 μοναδικά δημοτικά ακίνητα που εμφανίζονται στο Ελληνικό Κτηματολόγιο, περίπου 120.000 δεν έχουν δηλωθεί στην ΑΑΔΕ μέσω του Ε9, με αποτέλεσμα να παραμένουν ουσιαστικά «αόρατα» για τη φορολογική διοίκηση.

Ειδικότερα:

►  σε 56 από τους 332 δήμους δεν εμφανίζεται συμπληρωμένο το συνολικό πλήθος εγγραφών στο Κτηματολόγιο,

► σε αρκετές περιπτώσεις οι εγγραφές με Κωδικό Αριθμό Εθνικού Κτηματολογίου (ΚΑΕΚ) είναι μηδενικές,

► υπάρχουν δήμοι που διαθέτουν χιλιάδες δικαιώματα στο Κτηματολόγιο αλλά ελάχιστα δηλωμένα ακίνητα στο Ε9,

► ενώ σε άλλες περιπτώσεις συμβαίνει το αντίστροφο.

► Παράλληλα, δεν είναι λίγοι οι δήμοι όπου διαφορετικές υπηρεσίες διαχειρίζονται ανεξάρτητες βάσεις δεδομένων, χωρίς ενιαία εικόνα της δημοτικής περιουσίας.

Σοβαρό πρόβλημα

Η ελλιπής καταγραφή δεν αποτελεί μόνο διοικητικό ζήτημα, καθώς  ακίνητα που δεν έχουν δηλωθεί σωστά:

1. δεν μπορούν να αξιοποιηθούν επενδυτικά,
2. δυσκολεύονται να ενταχθούν σε χρηματοδοτικά προγράμματα, όπως το ΕΣΠΑ,
3. δεν μπορούν να ανακαινιστούν ή να ενεργειακά αναβαθμιστούν μέσω ευρωπαϊκών πόρων,
4. δημιουργούν προβλήματα σε εκμισθώσεις ή άλλες μορφές αξιοποίησης,
5. ενδέχεται να οδηγήσουν σε πρόστιμα εκπρόθεσμης δήλωσης όταν τελικά καταγραφούν.
6. Επιπλέον, όταν ένα δημοτικό ακίνητο δεν είναι φορολογικά καταχωρισμένο, ο δήμος ενδέχεται να αντιμετωπίσει δυσκολίες ακόμη και στην είσπραξη νόμιμων μισθωμάτων ή στην έκδοση των απαραίτητων φορολογικών παραστατικών.

Η χθεσινή συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο δεν αποκάλυψε απλώς μια αποτυχία. Αποκάλυψε μια πολιτική εξαπάτηση που κράτησε χρόνια.

Για τρία ολόκληρα χρόνια η δημοτική αρχή και η διοίκηση της ΔΕΥΑΝ παρουσίαζαν στους κατοίκους του Αχλαδοκάστρου έργο ύδρευσης προϋπολογισμού 140.000 ευρώ. Για τρία χρόνια το έργο ήταν εγγεγραμμένο στα τεχνικά προγράμματα με αυτό το ποσό. Για τρία χρόνια ζητούσαν έγκριση δαπάνης 17.012,22 ευρώ για αναδάσωση, παρουσιάζοντας αυτό ως το βασικό εμπόδιο για την υλοποίησή του.

Σήμερα, αφού το έργο χάθηκε, ανακάλυψαν ξαφνικά ότι απαιτούνταν 517.000 ευρώ.

Και γεννάται το αυτονόητο ερώτημα:

Δεν το γνώριζαν ή το έκρυβαν;

Σε κανένα από τα έγγραφα που παρουσιάστηκαν δεν αναφέρεται ότι το έργο δεν μπορούσε να υλοποιηθεί λόγω ανεπαρκούς χρηματοδότησης. Σε κανένα έγγραφο της αλληλογραφίας με το Υπουργείο Εσωτερικών δεν εμφανίζεται το επιχείρημα των 517.000 ευρώ που επικαλούνται σήμερα.

Αντίθετα, η ίδια η ΔΕΥΑΝ ζητούσε την έγκριση των 17.012,22 ευρώ για να προχωρήσει το έργο.

Γνώριζαν επίσης ότι η προθεσμία ολοκλήρωσης έληγε στις 31 Δεκεμβρίου 2025.

Γνώριζαν ότι ο χρόνος τελείωνε.

Γνώριζαν ότι το έργο κινδύνευε.

Και όμως δεν έκαναν τίποτα.

Σήμερα επιχειρούν να μεταθέσουν τις ευθύνες σε μια τεχνική περιγραφή των 517.000 ευρώ, για την οποία δεν προκύπτει ούτε αριθμός πρωτοκόλλου έγκρισης ούτε οποιαδήποτε επίκλησή της σε όλη την προηγούμενη πορεία του έργου.

Η αλήθεια είναι μία:

Όταν υπήρχε χρόνος μιλούσαν για 140.000 ευρώ. Όταν χάθηκε το έργο θυμήθηκαν τα 517.000 ευρώ.

Οι κάτοικοι του Αχλαδοκάστρου αξίζουν μια ξεκάθαρη απάντηση:

Τους λέγατε ψέματα επί τρία χρόνια ή δεν είχατε ιδέα τι έργο διαχειριζόσασταν;

Ό,τι από τα δύο κι αν ισχύει, η κατάληξη είναι η ίδια:

Το έργο χάθηκε, το πρόβλημα του νερού παραμένει και η ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο.

Δημοτική Παράταξη

«Αλλάζουμε Πλεύση»

Μεταρρυθμίσεις στον τομέα της διαχείρισης των υδάτων προωθεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας με το νέο σχέδιο νόμου που βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση έως τις 20 Ιουλίου.

Η κυβέρνηση παρουσιάζει τη μεταρρύθμιση ως ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας, της κλιματικής κρίσης και των μεγάλων απωλειών νερού στα δίκτυα ύδρευσης.

 Από την άλλη πλευρά, η κατάργηση δεκάδων ΔΕΥΑ και η συγκέντρωση της διαχείρισης σε δύο μεγάλες ανώνυμες εταιρείες δημιουργεί έντονο διάλογο για το μέλλον της διαχείρισης του νερού στη χώρα.

Σήμερα η ύδρευση, η αποχέτευση και σε πολλές περιπτώσεις η άρδευση παρέχονται από περισσότερους από 735 διαφορετικούς φορείς, μεταξύ των οποίων ΔΕΥΑ, δημοτικές υπηρεσίες, ΤΟΕΒ και ΓΟΕΒ.

Με το νέο νομοσχέδιο αλλάζει ριζικά αυτή η εικόνα:

Η ΕΥΔΑΠ επεκτείνει την αρμοδιότητά της σε ολόκληρη την ηπειρωτική Αττική, τη Βοιωτία, τη Φωκίδα, την Εύβοια (εκτός Σκύρου), καθώς και στα νησιά Αίγινα και Αγκίστρι, ενώ για πρώτη φορά αναλαμβάνει και αρμοδιότητες άρδευσης.

Αντίστοιχα, η ΕΥΑΘ επεκτείνει τη δραστηριότητά της σε ολόκληρες τις Περιφερειακές Ενότητες Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής.

Συνολικά, η ΕΥΔΑΠ θα απορροφήσει 43 φορείς και η ΕΥΑΘ ακόμη 25, αλλάζοντας πλήρως τον χάρτη της διαχείρισης των υδάτων.

► Το σχέδιο νόμου προβλέπει ότι το προσωπικό των ΔΕΥΑ και των Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων θα μεταφερθεί στην ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, με διατήρηση των εργασιακών του δικαιωμάτων.

Για τους εργαζόμενους των δημοτικών υπηρεσιών, η μεταφορά θα πραγματοποιείται ανάλογα με τις ανάγκες που θα καθορίζουν οι ίδιοι οι δήμοι.

Το αν το νέο μοντέλο θα οδηγήσει τελικά σε καλύτερες υπηρεσίες, λιγότερες απώλειες νερού και χαμηλότερο κόστος για τους πολίτες ή αν θα δημιουργήσει νέες προκλήσεις για την αυτοτέλεια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, είναι ένα ερώτημα που θα απαντηθεί στην πράξη τα επόμενα χρόνια.