Τη βεβαιότητά του πως η
Αιτωλοακαρνανία θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή για «αλλαγή εποχής» στη Δυτική
Ελλάδα, εξέφρασε ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας, κατά τη παρουσίαση
του ψηφοδελτίου Αιτωλοακαρνανίας, το βράδυ της Τρίτης 19 Μαρτίου στο Αγρίνιο.
Στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Παπαστράτειο Μέγαρο ο υποψηφιος
Περιφερειάρχης Νεκτάριος Φαρμάκης, σημείωσε
μεταξύ άλλων στην ομιλία του: «Είμαι βέβαιος, πια. Αυτός εδώ ο τόπος, ο τόπος
που με γέννησε, με μεγάλωσε και με κράτησε κοντά του, σε πείσμα των καιρών και
των συνθηκών, είναι ο τόπος που θα οδηγήσει όλη τη Δυτική Ελλάδα στη νέα
εποχή».
Ο κ. Φαρμάκης, παρουσιάζοντας τις υποψήφιες και τους υποψήφιους του συνδυασμού
του, μίλησε για «στελέχη που θα βάλουν πλάτη για να… ξεσκουριάσουν και να
γυρίσουν τα γρανάζια της περιφερειακής διοίκησης, που από γραφειοκρατικός
μηχανισμός, θα γίνει μία πραγματική τοπική κυβέρνηση», αλλά και για
«πραγματικές φίλες και πραγματικούς φίλους, ανθρώπους που έχουν μάθει να
αγωνίζονται και να νικούν».
Ταυτόχρονα προχώρησε στην παρουσίαση μέρους του προγράμματός του για την
Αιτωλοακαρνανία, όπου μίλησε για το υδατικό δυναμικό του νομού, τονίζοντας ότι
αποτελεί έναν ανεκμετάλλευτο τεράστιο πλούτο και στόχος του είναι η αξιοποίηση
των ποταμών και λιμνών του νομού.
Σημείωσε επίσης, ότι η Αιτωλοακαρνανία είναι ο νομός με τα περισσότερα κάστρα στην Ελλάδα και μέσα από ένα συνολικό πρόγραμμα αναστήλωσης και δικτύωσης, μπορεί να δημιουργηθεί ένα τουριστικό πακέτο που να αφορά την μεγαλύτερη «καστροπολιτεία» της χώρας, ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην πρωτογενή παραγωγή. Αναφερόμενος στην Ναύπακτο τόνισε πως «…θα δώσουμε την μέγιστη δυνατή προβολή και θα αξιοποιήσουμε τη Ναύπακτο και την ιστορική ναυμαχία της…» Ο κ. Φαρμάκης ζήτησε από το σύνολο των πολιτών της Αιτωλοακαρνανίας να ενισχύσουν την προσπάθειά του, επισημαίνοντας πως όλοι μαζί οι πολίτες της Δυτικής Ελλάδας θα πρέπει να προσπαθήσουν για να φέρουν την αλλαγή. «Σας υπόσχομαι πως εγώ δεν θα είμαι ένας Περιφερειάρχης του κέντρου και του γραφείου. Αλλά ένας Περιφερειάρχης της γειτονιάς, του χωραφιού και της πλατείας. Από την κοινωνία προέρχομαι και στην κοινωνία θα βρίσκομαι…» τόνισε κλείνοντας την ομιλία του.
Οι υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι που ανακοίνωσε ( ανάμεσά τους και οι Ναυπάκτιοι Άγγελος Σταυρόπουλος, Ιωάννης Σύψας) είναι οι ακόλουθοι:
Οικονομολόγος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ναύπακτο. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου και ολοκλήρωσε τις Μεταπτυχιακές του σπουδές στο Τμήμα Πληροφορικής σε θέματα Οικονομίας και Διοίκησης. Εργάζεται σε Ενδιάμεσο Φορέα Διαχείρισης με αντικείμενο το συντονισμό και τη διαχείριση Ευρωπαϊκών Συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων σε Περιφερειακό και πανελλαδικό επίπεδο. Υπήρξε εκλεγμένο μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, της Κεντρικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ καθώς και εκλεγμένο μέλος στη Διοικούσα Επιτροπή του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας.
Ιωάννης Σύψας
Καθηγητής Φυσικής Αγωγής. Γεννήθηκε στη Ναύπακτο. Υπηρέτησε ως καθηγητής στο Πρότυπο Πειραματικό Λύκειο Αθηνών και σε άλλα δημόσια σχολεία της χώρας. Υπήρξε μέλος της ΔΑΚΕ εκπαιδευτικών, ήταν εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος Ναυπακτίας και έχει διατελέσει αντιδήμαρχος Διοικητικών Υπηρεσιών, ενώ κατείχε και τη θέση του αντιδημάρχου Οικονομικών Υπηρεσιών, Ανάπτυξης, Αθλητισμού και Τουρισμού.
Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Θεόδωρου Λιβάνιου, εγκρίθηκε η ένταξη του έργου «Άρση Επικινδυνότητας Παράκαμψης Ναυπάκτου» της Εθνικής Οδού Αντιρρίου – Ναυπάκτου – Ιτέας στο Τομεακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΤΠΑ) του Υπουργείου Εσωτερικών 2026-2030.
Δικαιούχος της πράξης είναι η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και ο συνολικός προϋπολογισμός ανέρχεται στα 3.5 εκατ. ευρώ, με χρηματοδότηση από το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΕΠΑ).
Με το συγκεκριμένο έργο (εντάσσεται στον Άξονα Προτεραιότητας «Οδική ασφάλεια») προβλέπεται η αποκατάσταση και αναβάθμιση της περιμετρικής Ναυπάκτου, σε ένα τμήμα περίπου 10 χιλιομέτρων, το οποίο εκτείνεται από τον ισόπεδο κόμβο Πλατανίτη έως τη γέφυρα του ποταμού Μόρνου.
Οι προγραμματισμένες παρεμβάσεις περιλαμβάνουν άρση τοπικών καταπτώσεων, τοπικές επεμβάσεις αντιστήριξης και τοποθέτηση φραχτών ανάσχεσης βραχοπτώσεων, απόξεση του υφιστάμενου οδοστρώματος και κατασκευή νέας ασφαλτικής στρώσης κυκλοφορίας υψηλής αντοχής, αντικατάσταση και συμπλήρωση μεταλλικών στηθαίων ασφαλείας για την προστασία των οδηγών, ανανέωση της οριζόντιας και κατακόρυφης σήμανσης, με χρήση υλικών υψηλής ανακλαστικότητας, εργασίες καθαρισμού της παρόδιας ζώνης, αποκατάσταση των τεχνικών έργων αποστράγγισης και βαφές σηράγγων.
Οι πληρωμές του Τομεακού Προγράμματος Μελισσοκομίας, έχουν ολοκληρωθεί όμως, ανέδειξαν τις βαθιές στρεβλώσεις και την απουσία τεχνοκρατικού σχεδιασμού από πλευράς ΥΠΑΑΤ. Επιβεβαίωσαν την αδυναμία του κράτους να κάνει μία τετριμμένη πληρωμή με δίκαιο τρόπο. Επιβεβαίωσαν ακόμη μία φορά, με περίτρανο τρόπο, ότι τελικά ο χειρότερος εχθρός του Έλληνα αγρότη και δη, μελισσοκόμου είναι το ίδιο το κράτος. Ένα κράτος που σε κάθε στιγμή και ευκαιρία κλέβει κυριολεκτικά τον μελισσοκόμο μόνο και μόνο επειδή μπορεί.
Ο μελισσοκόμος μία φορά το χρόνο (Σεπτέμβριο έως Νοέμβριο) κάνει δήλωση διαχείμασης όπου εκεί δηλώνει τον αριθμό μελισσών που κατέχει ως τελικό αριθμό. Αυτός ο αριθμός τον συνοδεύει μέχρι του χρόνου που θα κάνει νέα δήλωση διαχείμασης.
Βάσει αυτής της δήλωσης και του αριθμού μελισσών, δικαιούται ένα ποσοστό επιστρεφόμενων χρημάτων από αυτά που έχει ήδη ξοδέψει κατά την διάρκεια του έτους. Οι πληρωμές αυτές πραγματοποιούνται τον Οκτώβριο του επόμενου έτους. Δηλαδή τα χρήματα που δικαιούται ως επιστρεφόμενα για το έτος 2025, τα πληρώθηκε τώρα, Οκτώβριο του 2026.
Το παράδοξο, παράλογο και ανήθικο συμβαίνει μόνο στην περίπτωση που ο αριθμός των μελισσών μειωθεί για οποιονδήποτε λόγο. Διότι εάν ο μελισσοκόμος έχει αυξήσει τον αριθμό του από πέρυσι, οι πληρωμές θα γίνουν με γνώμονα την αίτηση διαχείμασης. Λογικό και δίκαιο.
Εάν όμως δηλώσει μείωση μελισσών τότε οι πληρωμές γίνονται με γνώμονα την μείωση και όχι με την αίτηση διαχείμασης!!!
Πρόκειται για μία απαράδεκτη «μονομερή ασυμμετρία» του ελληνικού κράτους εις βάρος ενός παραγωγικού κλάδου. Ενός κράτους που καταχράται και τσαλαπατάει κάθε έννοια λογικής, σεβασμού και νομιμότητας έναντι της μελισσοκομίας, στην προκειμένη περίπτωση.
Η Μελισσοκομία είναι κλάδος ιδιαίτερα αναγκαίος τόσο για τα προϊόντα που προσφέρει στην διατροφή μας, όσο όμως και για το έργο που προσφέρει μέσω της επικονίασης. Κυρίως της επικονίασης. Χωρίς την επικονίαση δεν υπάρχει η φύση και χωρίς τον μελισσοκόμο δεν μπορεί να υπάρχει η μέλισσα πλέον λόγω ασθενειών.
Η πολιτική αυτή του Υπαατ, να “κλέβει” με πονηριές τον μελισσοκόμο, ίσως και άλλους κλάδους, με τέτοιον τρόπο δημιουργούν ορισμένα πολιτικά ερωτήματα. Με δεδομένο ότι το φαινόμενο αυτό δεν είναι μόνο φετινό αλλά παλαιότερο που έχει καταγγελθεί στις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπαατ ήδη 3 χρόνια πριν, θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό να μάθουμε τα εξής:
Οι προηγούμενες ηγεσίες του Υπαατ, γνώριζαν ή όχι, αν και οφείλουν να γνωρίζουν, δεν έπραξαν το παραμικρό. Η νυν ηγεσία γνωρίζει κάτι για το θέμα;
Άραγε να έχει σκοπό να διορθώσει την αδικία και την διαδικασία πληρωμής;
Άραγε να υπάρχει η βούληση ώστε να αποδώσει τα οφειλόμενα χρήματα στους δικαιούχους που υπέστησαν αυτές τις αδικίες;
Θα μπορούσε να υπάρξει και μία ακόμη ερώτηση με τρία σκέλη: για ποιον λόγο, με ποια λογική και από ποιον αποφασίστηκε αυτό το παράλογο της πληρωμής, όμως δεν το θέτω διότι απάντηση δεν υπάρχει. Χάνονται τα … ίχνη, κατά το σύνηθες, όταν πρόκειται για ευθύνες!!!
Ευελπιστώντας για την διόρθωση του φαινομένου κι ας μην απαντηθούν τα ερωτήματα.