Η ουδετερότητα που παράγεται από τη στάση του no politica αποτελεί πολιτική θέση. Αν όμως δεν υπάρξει πολιτικός ακτιβισμός στην Τέχνη και στον αθλητισμό πού θα υπάρξει;
Κρύος ιδρώτας πρέπει να έλουσε τα στελέχη της EBU – διοργανώτριας του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision – βλέποντας το βράδυ της Τρίτης τον Σουηδό τραγουδιστή Έρικ Σάαντε ν’ ανεβαίνει στη σκηνή έχοντας δεμένη στον καρπό του την καφίγια, την παραδοσιακή παλαιστινιακή μαντίλα.
Oμοίως κάτι αντίστοιχο πρέπει να αισθάνθηκαν και όταν βγήκε στη σκηνή η τραγουδίστρια του Ισραήλ το επόμενο βράδυ και τα γιουχαϊσματα από τον κόσμο ακούστηκαν λογικά ως την Παλαιστίνη.
Μετά ήρθε η δική μας Μαρίνα, η οποία λίγο βαριόταν, λίγο χασμουρήθηκε, λίγο έκανε ότι κοιμάται την ώρα που η τραγουδίστρια του Ισραήλ μιλούσε, με αποτέλεσμα τα ελληνικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης να γίνουν αρένα, μεταξύ των υποστηρικτών και πολέμιών της.
Οι υπεύθυνοι της EBU, της διοργανώτριας της Eurovision σε κάθε ευκαιρία δηλώνουν ότι ο διαγωνισμός είναι μουσικός και δεν έχει σχέση με την πολιτική. Αυτό βέβαια δεν τους εμπόδισε να αποκλείσουν τη Ρωσία απ’ αυτόν, απ’ τη στιγμή που ξεκίνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία, κάτι που δεν έπραξαν στην περίπτωση του Ισραήλ. Δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Το στοίχημα βέβαια του no politica το έχουν χάσει, καθώς οι ειδήσεις από το Μάλμε της Σουηδίας περισσότερο αφορούν τις διαδηλώσεις που γίνονται για τη Γάζα παρά το μουσικό σκέλος του διαγωνισμού. Κι όλα αυτά την ώρα που μπροστά μας απομένει ένας τελικός, δίχως να γνωρίζουμε τι άλλο μπορεί να συμβεί.
Αν γυρίσουμε το χρόνο πίσω, στη δεύτερη συμμετοχή της Ελλάδας στον διαγωνισμό θα διαπιστώσουμε αρκετές ομοιότητες με το σήμερα. Ήταν το 1976 και ο διαγωνισμός διεξαγόταν στη Χάγη της Ολλανδίας. Την Ελλάδα εκπροσωπούσε η Μαρίζα Κωχ, με το τραγούδι «Παναγιά μου, Παναγιά μου», ένα μοιρολόι για την Κύπρο που δύο χρόνια πριν είχε δεχθεί την τουρκική εισβολή.
Η Κωχ δέχθηκε απίστευτες απειλές να μην τραγουδήσει, Τούρκοι διαδηλωτές βρέθηκαν στη Χάγη να διαμαρτύρονται ζητώντας τον αποκλεισμό της Ελλάδας, ενώ υπήρξαν και φωνές εντός των τειχών -παρόμοιες με αυτές που κατακρίνουν τώρα τη Μαρίνα Σάτι- τις οποίες είχε σχολιάσει δηκτικά τότε ο Μάνος Χατζιδάκις:
«Διάβασα πολλές επικρίσεις εναντίον της Ραδιοφωνίας, για το ότι δεν εναρμονίστηκε με το επίπεδο της Eurovision και για το ότι δεν έγινε «δημοκρατικότερα» η επιλογή, ώστε «να πετύχουμε». Πουθενά δεν διάβασα τη μόνη, τη μία και τη σωστή άποψη. Ότι δεν διαθέτουμε ηλίθιο τραγούδι και είμαστε μια χώρα που έχει τεράστια και αξιόλογη μουσική παράδοση. Λάβαμε μέρος, διότι έπρεπε να δηλώσουμε παρουσία. Διαλέξαμε ένα τραγούδι που μας ταιριάζει και δεν μας έκαμε εκ των υστέρων να ντραπούμε».
Πολιτική ορθότητα
Γενικά η στάση του no politica έχει απασχολήσει ουκ ολίγες φορές τον κόσμο της Τέχνης ή του αθλητισμού, με την «πολιτικά ορθή» δικαιολογία από τους διοργανωτές πως δεν είναι οι κατάλληλοι χώροι για να εκφραστούν πολιτικές αντιπαλότητες ή να ειπωθούν και να αναρτηθούν συνθήματα που μπορεί να ενοχλήσουν.
Μα αν δεν είναι αυτοί οι κατάλληλοι χώροι, τότε ποιοι είναι; Δεν ήταν κατάλληλος χώρος το Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου στους Ολυμπιακούς του 1936 όταν ο Τζέσι Όουενς ταπείνωνε τη ναζιστική προπαγάνδα των Αγώνων αναφορικά με την ανωτερότητα των Αρείων;
Δεν ήταν κατάλληλος χώρος το Ολυμπιακό Στάδιο της πόλης του Μεξικού στους αντίστοιχους Αγώνες του 1968 όταν δύο αφροαμερικανοί αθλητές – Τόμι Σμιθ και Τζον Κάλος – ύψωναν τη σφιγμένη γροθιά τους την ώρα που ακουγόταν ο εθνικός ύμνος των ΗΠΑ, στέλνοντας το αντιρατσιστικό μήνυμα σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, την ώρα που στη χώρα τους τα ρατσιστικά κρούσματα βρίσκονταν σε έξαρση;
Γιατί ενοχλεί;
Γιατί λοιπόν ενοχλεί τόσο η «καφίγια» στο χέρι ενός τραγουδιστή; Οι λάτρεις της πολιτικής ορθότητας και του no politica θα απαντήσουν ότι με αυτόν τον τρόπο δεν θα μπορούν να εμποδίσουν κι έναν τραγουδιστή που μπορεί να βγει στη σκηνή με τη σημαία των Ες Ες. Κατά συνέπεια, για να αποφύγουμε το δεύτερο, καταργούμε και το πρώτο ή αλλιώς η λογική του «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι».
Βέβαια, για να επιστρέψουμε στο αρχικό μας παράδειγμα, τα δεδομένα λένε άλλα. Ουδείς πίστεψε την Άνοιξη του 2022 ότι η Ουκρανία κέρδισε τον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον επειδή έτυχε να έχει το καλύτερο τραγούδι εκείνη τη χρονιά, όταν μάλιστα σχεδόν το 70% των ψήφων ήρθαν από το κοινό και όχι από τις μουσικές επιτροπές. Ήταν ένα ξεκάθαρο -πολιτικό- μήνυμα για την ρωσική εισβολή στη χώρα που είχε ξεκινήσει λίγους μήνες νωρίτερα.
Η στάση του no politica είναι μια βαθιά πολιτική πράξη: Aυτή της ουδετερότητας απέναντι σε όσα συμβαίνουν, τις περισσότερες φορές δε, είναι και βαθιά υποκριτική χωρίς να καταφέρει να πείσει κανέναν για τις «αγνές» προθέσεις της.
Ευτυχώς, υπάρχουν και οι φορές που γυρίζει μπούμερανγκ στους εμπνευστές της.
Από 26 Οκτωβρίου έως 6 Νοεμβρίου δωρεάν στειρώσεις και σήμανση με τη συμμετοχή εθελοντών κτηνιάτρων
Σε συνέχεια της πρώτης Εθελοντικής Δράσης Δωρεάν Στειρώσεων και Σήμανσης Αδέσποτων Γατών και στο πλαίσιο της συστηματικής προσπάθειας του Δήμου Ναυπακτίας για τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων συντροφιάς, πραγματοποιείται για δεύτερη φορά αντίστοιχη δράση, με βασικό στόχο τον έλεγχο του πληθυσμού των αδέσποτων γατών.
Η δράση υλοποιείται με τη συνεργασία τριών εθελοντών κτηνιάτρων και δύο βοηθών κτηνιάτρων της γερμανικής εθελοντικής οργάνωσης Tierärzte für Strassenhunde e.V., οι οποίοι προσφέρουν αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες τους, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην προσπάθεια για την προστασία και την ευζωία των αδέσποτων ζώων. Η πρωτοβουλία εντάσσεται στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του Δήμου Ναυπακτίας, όπως αυτές προβλέπονται από τον Ν. 4830/2021, και αφορά την εφαρμογή δωρεάν προγράμματος στειρώσεων και ηλεκτρονικής σήμανσης αδέσποτων ζώων συντροφιάς.
Το πρόγραμμα πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του Δήμου Ναυπακτίας, σε κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο και με την απαιτούμενη άδεια του ΓΕΩΤ.Ε.Ε. για τους υπεύθυνους κτηνιάτρους.
Η δράση θα φιλοξενηθεί στο πρώην Κοινοτικό Κατάστημα της Κοινότητας Λυγιά και θα πραγματοποιηθεί από 26 Οκτωβρίου έως και 6 Νοεμβρίου 2026, με πλήρη τήρηση όλων των προβλεπόμενων διαδικασιών για την ευζωία των ζώων και τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας.
Στόχοι της πρωτοβουλίας είναι:
η μείωση του ανεξέλεγκτου πολλαπλασιασμού των αδέσποτων γατών,
η πρόληψη ασθενειών,
η προστασία της δημόσιας υγείας,
η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ζώων,
η ενίσχυση της αρμονικής συμβίωσης πολιτών και ζώων συντροφιάς.
Η συμμετοχή και η στήριξη της τοπικής κοινωνίας είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την επιτυχία της δράσης. Ο Δήμος Ναυπακτίας καλεί τους πολίτες να συμβάλουν στην προσπάθεια, δηλώνοντας συμμετοχή ή αναφέροντας αποικίες αδέσποτων γατών μέσω της σχετικής ηλεκτρονικής φόρμας.
Δηλώστε συμμετοχή ή αναφέρετε αποικία αδέσποτων γατών εδώ:
Η Συντονιστική Επιτροπή των Φορέων και των Δημοτικών Παρατάξεων του Δήμου Ναυπακτίας καταγγέλλει με τον πιο έντονο και κατηγορηματικό τρόπο τον Δήμαρχο κ. Βασίλειο Γκίζα και την πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου, οι οποίοι, με την απόφασή τους για τη μεταφορά της ΔΕΥΑΝ στην ΕΥΔΑΠ, επέλεξαν να προχωρήσουν σε μια κρίσιμη υπόθεση για το μέλλον του τόπου μας, αγνοώντας τη φωνή των δημοτών και παρακάμπτοντας την ανάγκη ουσιαστικής ενημέρωσης και διαβούλευσης με τις τοπικές κοινωνίες.
Δεκατέσσερις σύμβουλοι αποφάσισαν για το νερό όλων μας, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν! Χωρίς γενικές συνελεύσεις στα χωριά, χωρίς ουσιαστικό διάλογο με τους κατοίκους, χωρίς να δοθεί στην κοινωνία η δυνατότητα να συζητήσει, να ενημερωθεί και να εκφράσει τη θέση της για μια απόφαση που αφορά το πολυτιμότερο κοινωνικό αγαθό: το νερό.
Αυτή είναι η δική τους αντίληψη για τη δημοκρατία; Να θεωρούν ότι η εκλογή τους αποτελεί λευκή επιταγή για να αποφασίζουν ερήμην του λαού; Να αντιμετωπίζουν τους δημότες ως απλούς θεατές, που καλούνται κάθε φορά να πληρώνουν τις συνέπειες αποφάσεων στις οποίες δεν είχαν κανέναν ουσιαστικό λόγο;
Δεν έχετε το δικαίωμα να αντιμετωπίζετε το νερό σαν να είναι προσωπική σας περιουσία!
Το νερό δεν είναι εμπόρευμα, δεν είναι λάφυρο πολιτικών επιλογών και δεν αποτελεί ιδιοκτησία κανενός δημάρχου ή δημοτικής πλειοψηφίας. Είναι κοινωνικό αγαθό, είναι ζωή, είναι δημόσιος πλούτος, είναι το μέλλον των παιδιών μας και των επόμενων γενιών.
Οι πηγές μας, τα νερά μας, οι υποδομές ύδρευσης και το δικαίωμα των κατοίκων σε ασφαλές και προσιτό νερό δεν μπορούν να γίνονται αντικείμενο αποφάσεων που λαμβάνονται χωρίς τη συμμετοχή εκείνων που επηρεάζονται άμεσα.
Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη διαδικασία με την οποία προχώρησε αυτή η επιλογή.
Καταγγέλλουμε την περιφρόνηση προς τις τοπικές κοινωνίες και την απουσία ουσιαστικής δημοκρατικής διαβούλευσης.
Καταγγέλλουμε τη λογική ότι για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα αρκεί η ψήφος δεκατεσσάρων συμβούλων για να θεωρηθεί πως η κοινωνία δεν έχει τίποτα άλλο να πει.
Ποιος αποφάσισε ότι τα χωριά μας δεν δικαιούνται να έχουν λόγο; Ποιος αποφάσισε ότι οι κάτοικοι μπορούν να αγνοούνται όταν διακυβεύεται το μέλλον του νερού τους;
Αν η απόφαση είναι τόσο σωστή και τόσο συμφέρουσα για τους δημότες, γιατί δεν προηγήθηκε ουσιαστική ενημέρωση;
Γιατί δεν οργανώθηκαν γενικές συνελεύσεις στα χωριά;
Γιατί δεν δόθηκε στους κατοίκους η δυνατότητα να ακούσουν όλα τα δεδομένα, να θέσουν ερωτήματα και να εκφράσουν ελεύθερα τη γνώμη τους;
Οι δημότες δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο της δημοκρατίας.
Δεν είναι υποχρεωμένοι να αποδέχονται τετελεσμένα επειδή κάποιοι αποφάσισαν ότι γνωρίζουν καλύτερα από αυτούς. Δεν θα δεχτούμε να αντιμετωπίζεται ο τόπος μας ως χώρος εφαρμογής αποφάσεων που λαμβάνονται χωρίς την ενεργή συμμετοχή της κοινωνίας.
Η μεταφορά της ΔΕΥΑΝ στην ΕΥΔΑΠ δημιουργεί κρίσιμα ερωτήματα για τον έλεγχο της διαχείρισης, το κόστος του νερού, τη συντήρηση των δικτύων, την εξυπηρέτηση των χωριών και την προστασία των πηγών μας. Για όλα αυτά απαιτούμε συγκεκριμένες απαντήσεις, όχι γενικόλογες υποσχέσεις και καθησυχαστικές δηλώσεις.
Δεν θα επιτρέψουμε να περάσει η απόφαση αυτή ως μια συνηθισμένη διοικητική πράξη. Δεν είναι! Είναι μια επιλογή που αφορά το παρόν και το μέλλον ολόκληρης της κοινωνίας και οφείλει να αντιμετωπιστεί με τη σοβαρότητα, τη διαφάνεια και τη δημοκρατική συμμετοχή που απαιτεί.
Καλούμε τον Δήμαρχο και όσους ψήφισαν υπέρ να αναλάβουν την πολιτική ευθύνη των επιλογών τους και να δώσουν καθαρές απαντήσεις στους δημότες. Η ευθύνη τους δεν τελειώνει με την καταμέτρηση των ψήφων. Αντίθετα, από εκεί αρχίζει η υποχρέωσή τους να λογοδοτήσουν στην κοινωνία.
Καλούμε τους κατοίκους όλων των χωριών, τους συλλόγους, τους φορείς και κάθε δημότη να μη συμβιβαστούν με τη σιωπή και την αδράνεια. Η υπεράσπιση του νερού αφορά όλους μας. Απαιτεί ενημέρωση, συλλογική δράση, μαζική συμμετοχή και οργανωμένη διεκδίκηση.
Το μήνυμά μας προς κάθε κατεύθυνση είναι σαφές:
Το νερό δεν είναι τσιφλίκι σας! Οι πηγές μας δεν είναι ιδιοκτησία σας! Οι δημότες δεν είναι υποτελείς κανενός!
Δεν θα νομιμοποιήσουμε με τη σιωπή μας αποφάσεις που πάρθηκαν χωρίς την ουσιαστική συμμετοχή μας. Δεν θα παραιτηθούμε από το δικαίωμά μας να γνωρίζουμε, να κρίνουμε και να διεκδικούμε. Δεν θα επιτρέψουμε να αντιμετωπίζεται το νερό ως υπόθεση λίγων, όταν οι συνέπειες αφορούν ολόκληρη την κοινωνία.
Η δημοκρατία δεν είναι λευκή επιταγή. Η αυτοδιοίκηση δεν είναι εξουσία χωρίς λογοδοσία. Και το νερό δεν είναι εμπόρευμα για να αποφασίζουν άλλοι ερήμην μας!
Ο νόμος 5325/2026 που αφορά την υποχρεωτική συγχώνευση συνολικά 68 ΔΕΥΑ και μια «εθελοντική», αυτή της ΔΕΥΑ Ναυπακτίας, αποτελεί μια από τις πιο συγκρουσιακές μεταρρυθμίσεις των τελευταίων ετών, καθώς μετατοπίζει τη διαχείριση του νερού από το επίπεδο της τοπικής κοινωνικής πρόνοιας στο πεδίο της κεντρικής, εταιρικής διακυβέρνησης.
Να σημειωθεί πως ο συγκεκριμένο νόμος πέρασε από τη Βουλή αποκλειστικά με τις ψήφους της κυβερνητικής πλειοψηφίας (157 υπέρ, 131 κατά).
Καθολική είναι η αντίσταση των Δήμων, με δυναμικές κινητοποιήσεις ενώ προχωρούν δικαστικές προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Το αν θα καταφέρουν να μπλοκάρουν ή να τροποποιήσουν την εφαρμογή του νόμου στην πράξη, μένει να φανεί.
Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι η μάχη για το δημόσιο χαρακτήρα και την τιμολόγηση του νερού στην ελληνική περιφέρεια μόλις άνοιξε και αναμένεται μακρά, έντονη και με ανεξέλεγκτες συνέπειες.