Ερώτηση κατέθεσε χθες Παρασκευή 24 Απριλίου, ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος, Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας του Κινήματος Αλλαγής προς την Υπουργό Παιδείας & Θρησκευμάτων Νίκη Κεραμέως σχετικά με τις εξελίξεις για την επανίδρυση του Τμήματος Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Πατρών με έδρα το Αγρίνιο.
Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Κωνσταντόπουλος επεσήμανε ότι ενόψει της έναρξης των πανελλαδικών εξετάσεων του 2020 είναι αναγκαίο το Υπουργείο να προβεί σε ενημερώσεις σχετικά με το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης της διαδικασίας επανίδρυσης και εάν θα εντάξει το Τμήμα ΔΠΠΝΤ στο μηχανογραφικό δελτίο για το 2020.
Αναφέρει στην ερώτηση:
«Θέμα: Εξελίξεις στην επανίδρυση του Τμήματος Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Πατρών με έδρα το Αγρίνιο.
Κυρία Υπουργέ,
Με επίκαιρη ερώτησή μου τον Ιανουάριο 2020 σας έθεσα το προβλήματα που δημιουργήθηκαν μετά την κατάργηση με τον ν. 4610/2019 του Τμήματος Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών (Δ.Π.Π.Ν.Τ.) του Πανεπιστημίου Πατρών με έδρα το Αγρίνιο.
Ένα τμήμα με ιδιαίτερα καινοτόμο πρόγραμμα και αντικείμενο σπουδών, το οποίο ταυτόχρονα, τα τελευταία χρόνια αναπτυσσόταν διαρκώς σε επίπεδο υλικοτεχνικών υποδομών, είχε σύγχρονο πρόγραμμα σπουδών καθώς και ολοκληρωμένο πρόγραμμα Μεταπτυχιακών σπουδών. Διέθετε ακόμη πρόσφατη πιστοποίηση από την ΑΔΙΠ με ισχύ έως το 2023.
Ταυτόχρονα, με τον ίδιο νόμο ιδρύθηκε Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας με έδρα το Αγρίνιο αλλά και Τμήμα με παρεμφερές με το καταργηθέν γνωστικό αντικείμενο στον Βόλο με την ονομασία «Πολιτισμού, Δημιουργικών Μέσων και Βιομηχανιών», χωρίς ωστόσο να προϋπάρχουν οι υποδομές και εχέγγυα για τη λειτουργία του.
Η κατάργηση του Τμήματος Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών (Δ.Π.Π.Ν.Τ.) εν μία νυκτί, προκάλεσε την αντίδραση της εκπαιδευτικής κοινότητας του Δ.Π.Π.Ν.Τ., της τοπικής κοινωνίας και των τοπικών φορέων.
Την ίδια στιγμή, η ουσιαστική παράλληλη λειτουργία των δύο τμημάτων στο Αγρίνιο, δηλαδή του νεοϊδρυθέντος Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας για τους πρωτοετείς και του υπό κατάργηση Δ.Π.Π.Ν.Τ. για τους υπόλοιπους προπτυχιακούς και τους μεταπτυχιακούς φοιτητές, προκάλεσε επιπλέον προβλήματα και αναστάτωση στην πανεπιστημιακή κοινότητα.
Μετά τη συζήτηση της επίκαιρης ερώτησής μου και την τοποθέτηση του αρμόδιου Υφυπουργού κ. Διγαλάκη για την εξέταση της επανίδρυσης του Τμήματος από την Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΕ), οι φοιτητές, οι καθηγητές του Δ.Π.Π.Ν.Τ. και η τοπική κοινωνία της Αιτωλοακαρνανίας αναμένουν την ολοκλήρωση των διαδικασιών και την κανονική επαναλειτουργία του Δ.Π.Π.Ν.Τ.
Ήδη βρισκόμαστε πολύ κοντά στην έναρξη των πανελλαδικών εξετάσεων του 2020 οπότε και οι υποψήφιοι για την τριτοβάθμια εκπαίδευση θα κληθούν να συμπληρώσουν το μηχανογραφικό τους δελτίο και είναι αναγκαίο να υπάρξει ενημέρωση των πολιτών για το μέλλον του Δ.Π.Π.Ν.Τ.
Κατόπιν των ανωτέρω ερωτάσθε κα Υπουργέ :
Ποιες είναι οι εξελίξεις για τη διαδικασία επανίδρυσης του Τμήματος Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Πατρών και πότε αναμένεται αυτή να ολοκληρωθεί;
Σκοπεύει το Υπουργείο να εντάξει το Δ.Π.Π.Ν.Τ. στο μηχανογραφικό δελτίο για το 2020;»
Με εκδηλώσεις που ξεκίνησαν το απόγευμα του Σαββάτου 25 Ιουλίου, παραμονή της εορτής, η Ναύπακτος γιόρτασε με λαμπρότητα την Αγία Παρασκευή.
Στις 19:00 τελέστηκε Μεγάλος Πολυαρχιερατικὸς Εσπερινός, χοροστατούντων των Μητροπολιτών Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου κ. Ιερόθεου και Ισπανίας & Πορτογαλίας κ. Πολύκαρπου.
Ακολούθησε αρτοκλασία στην Πλατεία Φαρμάκη, ενώ ακολούθησε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας της Αγίας Παρασκευής στους δρόμους της πόλης, με τη συμμετοχή του Κλήρου, των τοπικών αρχών, πλήθους πιστών και με επικεφαλής την Παπαχαραλαμπείο Φιλαρμονική.
Ανήμερα της εορτής, Κυριακή 26 Ιουλίου στις 7:00 το πρωί θα τελεστεί ο Πανηγυρικός Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ενώ στις 7:00 το απόγευμα θα τελεστούν ο Εσπερινός και η Ιερά Παράκληση προς τιμήν της Αγίας Παρασκευής.
Ο Δήμος Ναυπακτίας και η Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου διοργανώνουν εκδήλωση για τους απόδημους Ναυπακτίους, την Τρίτη, 28 Ιουλίου 2026 και ώρα 20:30 στο Ενετικό Λιμάνι (δυτικός βραχίονας).
Στην εκδήλωση συμμετέχουν η Χορωδία Δημοτικής Μουσικής της Μητροπόλεως υπό τη διεύθυνση του Π.Αναστασόπουλου και τμήματα του Λαογραφικού Πολιτιστικού Χορευτικού Ομίλου Ναυπάκτου (Λ.Π.Χ.Ο.Ν.) «Ανεμογιάννης» και του Ναυπακτιακού Χορευτικού Ομίλου Φίλων Ελληνικής Παράδοσης (ΝΑ.Χ.Ο.Φ.Ε.Π.) «Ναυς».
Το Κάστρο της Ναυπάκτου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και καλύτερα διατηρημένα κάστρα της Ελλάδας. Είναι ένα μνημείο που δεν ξεχωρίζει μόνο για την ιστορική και αρχαιολογική του αξία, αλλά και για τη μοναδική αρμονία που είχε διαμορφωθεί μέσα στους αιώνες ανάμεσα στα τείχη και το φυσικό περιβάλλον.
Οι πρόσφατες εκτεταμένες υλοτομίες, που πραγματοποιήθηκαν με το σκεπτικό της προστασίας του κάστρου από πυρκαγιά και της ανάδειξης των τειχών, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Η πρόταση της δημοτικής αρχής, η οποία υιοθετήθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, είχε ως αποτέλεσμα μια εικόνα που δύσκολα αφήνει ασυγκίνητο οποιονδήποτε αγαπά το μνημείο.
Σήμερα, μεγάλο μέρος του κάστρου θυμίζει περισσότερο έναν γυμνό βραχώδη λόφο παρά το ιστορικό τοπίο που γνωρίζαμε επί δεκαετίες. Η εικόνα αυτή, κατά την άποψή μου, αδικεί το ίδιο το μνημείο και απογοητεύει ακόμη και πολλούς από εκείνους που πίστευαν ότι η απομάκρυνση μέρους της βλάστησης θα βοηθούσε στην ανάδειξη των τειχών.
Το κάστρο δεν ήταν απροστάτευτο
Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι κατά την υλοποίηση του έργου «Συνολική Ανάδειξη του Κάστρου Ναυπάκτου», την περίοδο 2005–2008, δεν πραγματοποιήθηκαν μόνο εργασίες αποκατάστασης και ανάδειξης.
Το έργο περιλάμβανε και ένα ολοκληρωμένο σύστημα πυροπροστασίας:
εγκαταστάθηκε πλήρες δίκτυο πυρόσβεσης στις τρεις πρώτες ζώνες του κάστρου,
δημιουργήθηκαν πυροσβεστικές φωλιές από την Ακρόπολη μέχρι την κύρια είσοδο,
Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η προστασία του μνημείου από τον κίνδυνο πυρκαγιάς είχε ήδη αποτελέσει βασική προτεραιότητα της προηγούμενης μεγάλης ανάδειξής του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν απαιτούνται παρεμβάσεις συντήρησης της βλάστησης. Σημαίνει όμως ότι θα μπορούσε να αναζητηθεί μια πιο ισορροπημένη λύση, με επιλεκτικές απομακρύνσεις και σωστή διαχείριση του πρασίνου, χωρίς να αλλοιωθεί τόσο δραστικά η φυσιογνωμία του χώρου.
Η πραγματική πρόκληση σήμερα είναι η προσβασιμότητα
Ίσως όμως το σημαντικότερο ζήτημα να μην είναι πλέον τα δέντρα.
Το πραγματικό στοίχημα είναι να αποκτήσει το Κάστρο της Ναυπάκτου ουσιαστική και ασφαλή πρόσβαση για όλους τους πολίτες.
Άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένοι, οικογένειες με μικρά παιδιά και επισκέπτες με κινητικές δυσκολίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην πρόσβαση προς τα ανώτερα διαζώματα του κάστρου.
Άλλωστε, η ανάγκη αυτή επισημάνθηκε δημόσια ακόμη και από την ίδια την Υπουργό Πολιτισμού, κ. Λίνα Μενδώνη, κατά τα εγκαίνια των αιθουσών του Μουσείου Βυζαντινών Εκθεμάτων στην Ακρόπολη του κάστρου.
Αυτό θα έπρεπε σήμερα να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα.
Χρειάζεται συνολική κυκλοφοριακή λύση
Παράλληλα, προβληματισμό προκαλεί και η προτεινόμενη λύση της λωρίδας επιβράδυνσης στον περιφερειακό δρόμο, με σύνδεση προς τον δασικό δρόμο του πρώτου διαζώματος.
Η θέση της προβλεπόμενης εισόδου βρίσκεται επάνω σε έντονη στροφή της περιμετρικής οδού, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την οδική ασφάλεια και τη λειτουργικότητα της παρέμβασης.
Ίσως θα άξιζε να εξεταστεί μια διαφορετική τεχνική προσέγγιση, όπως η κατασκευή ενός κυκλικού κόμβου στο τμήμα της περιμετρικής που βρίσκεται ακριβώς πίσω από το κάστρο, σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση ασφαλούς οδικής σύνδεσης προς το μνημείο.
Μια τέτοια λύση ενδεχομένως να εξυπηρετούσε καλύτερα τόσο τους επισκέπτες όσο και την ασφαλή κυκλοφορία των οχημάτων.
Το Κάστρο αξίζει έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό
Η προστασία ενός ιστορικού μνημείου δεν εξαντλείται στην αποκάλυψη των τειχών του. Οφείλει να συνδυάζει την αρχαιολογική ανάδειξη, τη διατήρηση του φυσικού τοπίου, την περιβαλλοντική ισορροπία, την πυροπροστασία, την ασφάλεια και κυρίως την προσβασιμότητα για όλους.
Το Κάστρο της Ναυπάκτου δεν είναι απλώς ένα αρχαιολογικό μνημείο. Είναι το σύμβολο της πόλης, ένας ζωντανός χώρος ιστορίας, πολιτισμού και αναψυχής.
Η συζήτηση, λοιπόν, δεν πρέπει να περιορίζεται στο αν κόπηκαν πολλά ή λίγα δέντρα. Πρέπει να αφορά το πώς θέλουμε να είναι το Κάστρο της Ναυπάκτου τα επόμενα πενήντα χρόνια: ένα μνημείο ζωντανό, προσβάσιμο, ασφαλές και αρμονικά ενταγμένο στο φυσικό του περιβάλλον.
Η ιστορία και η φύση δεν είναι αντίπαλοι. Στη Ναύπακτο μπορούν —και πρέπει— να συνυπάρχουν.