Είναι γεγονός ότι η αυτοκινητοβιομηχανία έχει πάρει το δρόμο του εξηλεκτρισμού. Είτε πρόκειται για ηλεκτρικά αυτοκίνητα, είτε για υβριδικά κάθε είδους, όλα έχουν κάτι κοινό: Μεγαλύτερες ή μικρότερες μπαταρίες. Και αυτό οδηγεί σε ένα μακροπρόθεσμο πρόβλημα: Τι θα συμβεί σε αυτή τη μπαταρία όταν τελειώσει ο κύκλος ζωής του αυτοκινήτου;
Η απάντηση θα έπρεπε να είναι η ανακύκλωση, αλλά οι σημερινές μέθοδοι εκπέμπουν μεγάλες ποσότητες αποβλήτων και δεν επιτρέπουν την ανάκτηση όλου του λιθίου και άλλων συστατικών της μπαταρίας. Ωστόσο, Κινέζοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι βρήκαν το κλειδί για την ανάκτηση του 99,99% του λιθίου των μπαταριών. Και το μυστικό συστατικό είναι κάτι που υπάρχει στα πρωτεϊνικά ροφήματα που καταναλώνουμε για να αποκτήσουμε μυϊκή μάζα: Η γλυκίνη.
Η εξάρτησή μας από τις μπαταρίες λιθίου είναι προφανής. Πολυάριθμες συσκευές τις έχουν ως πηγή ενέργειας. Ωστόσο στην περίπτωση των ηλεκτρικών οχημάτων, η ποσότητα του λιθίου που απαιτείται είναι πολύ μεγαλύτερη. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που προκάλεσε τον τετραπλασιασμό της παγκόσμιας παραγωγής λιθίου μεταξύ 2010 και 2022. Για την ανακύκλωση των μπαταριών απαιτείται πολύς χρόνος για να ολοκληρωθεί η διαδικασία. Αρχικά πρέπει να απενεργοποιηθούν εντελώς πριν τις μεταχειριστούμε με ασφάλεια και στη συνέχεια χρησιμοποιούνται δύο εναλλακτικές μέθοδοι:
Υδρομεταλλουργία: Με τη βοήθεια οξέων, τα μέταλλα διαλύονται σε μια διαδικασία γνωστή ως έκπλυση. Μπορούμε να λάβουμε τόσο το λίθιο όσο και το νικέλιο / κοβάλτιο και εκτιμάται ότι το 99% αυτών είναι κατάλληλα για νέες μπαταρίες.
Πυρομεταλλουργία: Χρησιμοποιώντας φούρνους στους 1.500 βαθμούς Κελσίου, τα συστατικά λιώνουν και διαχωρίζονται το κοβάλτιο, το νικέλιο και ο χαλκός, αφενός και τα υπόλοιπα συστατικά (αλουμίνιο, λίθιο και μαγγάνιο) αφετέρου. Για την ανάκτηση του λιθίου, μετά την πυρομεταλλουργία, πρέπει να γίνει μια διαδικασία υδρομεταλλουργίας.
Το μειονέκτημα στην περίπτωση της υδρομεταλλουργίας, είναι ότι η χρήση οξέων είναι πολύ ρυπογόνος και πρέπει να γίνεται διαχείριση των υγρών αποβλήτων. Επιπλέον, απαιτείται πολύς χρόνος για την αποσύνθεση και τον διαχωρισμό των στοιχείων. Στην πυρομεταλλουργία, αν και η διαδικασία είναι ταχύτερη, παράγονται μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα που εκπέμπονται στην ατμόσφαιρα και καταναλώνεται πολλή ενέργεια.
Είναι απαραίτητο να βρεθούν πιο βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις και σε αυτό το σημείο έρχεται στο προσκήνιο η γλυκίνη. Ερευνητές από το South Central University of Changsha, το University of Guizhou και το National Research Center for Advanced Energy Storage Engineering Materials βρήκαν έναν τρόπο να ανακυκλώνουν το 99,9% των υλικών μιας μπαταρίας με λιγότερο ρυπογόνο τρόπο. Στη μελέτη τους εξηγούν πώς η γλυκίνη, η οποία είναι ένα αμινοξύ που βρίσκεται στις πρωτεΐνες, μπορεί να επιτύχει μια αποτελεσματική ανάκτηση 99,99% λιθίου, 96,86% νικελίου, 92,35% χαλκού και 90,59% μαγγανίου σε μπαταρίες.
Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι το κλειδί είναι η δημιουργία μιας ατμόσφαιρας ομαλής έκπλυσης. Η αλλαγή των «σκληρών» οξέων που χρησιμοποιούνται συνήθως στην ανακύκλωση μπαταριών, με διαλύματα ουδέτερου pH με γλυκίνη, επιτρέπει την αποσύνθεση των υλικών της παλιάς μπαταρίας για να ανακτηθούν αργότερα τα στοιχεία που ενδιαφέρουν για επαναχρησιμοποίηση σε νέο εξοπλισμό.
Όταν οι χρησιμοποιημένες μπαταρίες έρχονται σε επαφή με διάλυμα άλατος σιδήρου, οξαλικού νατρίου και υγρής γλυκίνης, σχηματίζεται πάνω τους ένα στρώμα σιδήρου που παίζει το ρόλο της ανόδου, ενώ το υλικό της μπαταρίας που ανακυκλώνεται λειτουργεί ως κάθοδος. Αυτή η χημική διάταξη δρομολογεί μια διαδικασία που αποσυνθέτει τη δομή της μπαταρίας, διευκολύνοντας την ανεξάρτητη διάλυση του λιθίου, του νικελίου, του κοβαλτίου και του μαγγανίου. Επιπλέον, η ομάδα διαβεβαιώνει ότι πρόκειται για μια γρήγορη διαδικασία: Μόλις 15 λεπτά.
Στη μελέτη υποστηρίζεται ότι πρόκειται για μια φθηνότερη διαδικασία, πιο ενεργειακά αποδοτική και με λιγότερες εκπομπές ρύπων από τις παραδοσιακές μεθόδους υδρομεταλλουργίας που χρησιμοποιούν οξύ ή αμμωνία. Αυτό φυσικά είναι κάτι που έχει δοκιμαστεί στο εργαστήριο και θα πρέπει να φανεί και σε ένα πραγματικό σενάριο. Αυτό που είναι σαφές είναι ότι η ανακύκλωση φαίνεται να είναι το κλειδί για να προχωρήσει ο εξηλεκτρισμός της αυτοκινητοβιομηχανίας χωρίς να καταφύγουμε σε αύξηση της εκμετάλλευσης των ορυχείων λιθίου.
Να αναφέρουμε εδώ ότι πριν από λίγες εβδομάδες, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Stanford δημοσίευσαν μια μελέτη στην οποία συνέκριναν τα οφέλη της ανακύκλωσης των μπαταριών ιόντων λιθίου σε σχέση με την εξόρυξη νέων υλικών. Συνοπτικά:
Εκπέμπονται μεταξύ 58% και 81% λιγότερα αέρια του θερμοκηπίου.
Χρησιμοποιείται μεταξύ 72% και 88% λιγότερο νερό.
Χρησιμοποιείται 77% έως 89% λιγότερη ενέργεια.
Εκπέμπεται επίσης λιγότερη αιθάλη και θείο.
Είναι λοιπόν σαφές ότι, όπως ακριβώς υπάρχει ένας αγώνας δρόμου για την ηλεκτροκίνηση, υπάρχει επίσης μια ενεργή έρευνα για τον τρόπο επαναχρησιμοποίησης των υλικών των μπαταριών που δεν είναι πλέον χρήσιμες, αλλά τα υλικά τους μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή μπαταριών σε νέα αυτοκίνητα.
Ο Δήμος Ναυπακτίας υποδέχεται την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ σε μία μουσική γιορτή που σηματοδοτεί την ολοκλήρωση του σημαντικού έργου αποκατάστασης και ανάδειξης του Ενετικού Λιμανιού της Ναυπάκτου, το οποίο υλοποιήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Η συναυλία τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2026, στις 21:00, στο Ενετικό Λιμάνι, υπό τη διεύθυνση του διακεκριμένου αρχιμουσικού Μύρωνα Μιχαηλίδη και με τη συμμετοχή της υψιφώνου Τζίνας Φωτεινοπούλου.
Το Ενετικό Λιμάνι, ένα από τα πλέον εμβληματικά μνημεία και αναγνωρίσιμα τοπόσημα της Ναυπάκτου, αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του ιστορικού οχυρωματικού συνόλου της πόλης. Οι εργασίες που υλοποίησε το Υπουργείο Πολιτισμού συνέβαλαν ουσιαστικά στην προστασία και την αποκατάσταση του μνημείου, καθώς και στην ανάδειξη της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής και ιστορικής φυσιογνωμίας του. Με την ολοκλήρωση των παρεμβάσεων, το Ενετικό Λιμάνι αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο ως σημείο αναφοράς για την πόλη, τους κατοίκους και τους επισκέπτες της. Η πραγματοποίηση της συναυλίας σε αυτό το μοναδικό μνημειακό χώρο υπογραμμίζει τη διαχρονική σύνδεση της πολιτιστικής κληρονομιάς με τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία.
Υπό το φως της πανσελήνου, η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ θα παρουσιάσει ένα ξεχωριστό μουσικό πρόγραμμα με ορχηστρικά έργα και μελωδίες του κλασικού ρεπερτορίου. Το κοινό θα ταξιδέψει από τις δημοφιλείς άριες του Georges Bizet και του Giacomo Puccini έως την εντυπωσιακή “Granada” του Agustín Lara, και από τους Ουγγρικούς Χορούς του Johannes Brahms μέχρι τα ιδιαίτερα ηχοχρώματα των Σλαβονικών Χορών του Antonín Dvořák και τους μεγαλοπρεπείς ρυθμούς των βαλς και των εμβατηρίων του Johann Strauss και του Robert Stolz.
Τη συναυλία θα τιμήσει με την παρουσία της η Υπουργός Πολιτισμού κ.Λίνα Μενδώνη. Την παρουσίαση θα αναλάβει η δημοσιογράφος Μαριλένα Γεραντώνη, ενώ η βραδιά θα μεταδοθεί ζωντανά από την ΕΡΤ3.
Το καλοκαίρι μπορεί να συνδυάζεται με ένα ποτό και καλή παρέα, όμως η κατανάλωση αλκοόλ χρειάζεται πάντα μέτρο. Ας δούμε πόσο αλκοόλ περιέχει κάθε ποτό που καταναλώνει κάποιος.
Η περιεκτικότητα σε αλκοόλ διαφέρει ανάλογα με το είδος και την ετικέτα κάθε ποτού. Ενδεικτικά, όμως, οι ποσότητες ανά τυπική μερίδα κινούνται περίπου ως εξής:
• Ξηρό λευκό ή κόκκινο κρασί (150 ml, 12%): περίπου 14 γραμμάρια καθαρής αιθανόλης.
• Ούζο (50 ml, 40%): περίπου 16 γραμμάρια αλκοόλ.
• Τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο (50 ml, 40%-42%): περίπου 16-17 γραμμάρια καθαρού αλκοόλ.
Η προσθήκη νερού ή πάγου στο ούζο και το τσίπουρο αυξάνει τον συνολικό όγκο του ποτού, χωρίς όμως να μειώνει την ποσότητα αλκοόλ που περιέχεται σε αυτό.
Σε κάθε περίπτωση, όταν πρόκειται να οδηγήσουμε, η ασφαλέστερη επιλογή είναι να μην καταναλώσουμε καθόλου αλκοόλ.
Ο Ανδρέας Χ. Κωνσταντόπουλος, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης “Αλλάζουμε Πλεύση,” αναφέρεται στην αξιοποίηση των Ιαματικών Λουτρών Στάχτης. Σημειώνει στην ανακοίνωσή του:
“Μια επίσκεψη στα Ιαματικά Λουτρά Στάχτης, στη Φαμίλα, είναι αρκετή για να αντιληφθεί κανείς τόσο τη μοναδικότητα του τόπου όσο και το μέγεθος μιας αναπτυξιακής ευκαιρίας που παραμένει επί χρόνια ουσιαστικά αναξιοποίητη.
Μέσα σε ένα εξαιρετικό φυσικό περιβάλλον, κάτω από τα μεγάλα πλατάνια και στην ευρύτερη περιοχή του Ευήνου, οι πέτρινες εγκαταστάσεις των Λουτρών αποτελούν ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο του Δήμου Ναυπακτίας.
Η λουτροπηγή της Στάχτης, γνωστή ιστορικά και ως πηγή της Καλλιρρόης, διαθέτει μακρά ιστορία και για δεκαετίες αποτέλεσε σημείο αναφοράς για την περιοχή.
Σήμερα, όμως, η εικόνα των εγκαταστάσεων αποτυπώνει μια διαφορετική πραγματικότητα.
Ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο του Δήμου παραμένει αναξιοποίητο και όσο περνούν τα χρόνια απαξιώνεται.
Πρώτη προτεραιότητα: η πιστοποίηση του νερού
Τα τελευταία χρόνια έχουν πραγματοποιηθεί επιμέρους ενέργειες, αναλύσεις και μελέτες σχετικά με τον φυσικό πόρο.
Το κρίσιμο ζήτημα, όμως, παραμένει:
η ολοκλήρωση της διαδικασίας αναγνώρισης και πιστοποίησης του ιαματικού φυσικού πόρου.
Αυτό πρέπει να αποτελέσει την απόλυτη προτεραιότητα.
Ο Δήμος Ναυπακτίας οφείλει να παρουσιάσει ένα σαφές και δημόσιο χρονοδιάγραμμα για το τι έχει ολοκληρωθεί, τι απομένει και πότε προβλέπεται να περατωθεί η διαδικασία.
Γιατί χωρίς πιστοποιημένο ιαματικό φυσικό πόρο δεν μπορεί να οικοδομηθεί με σοβαρούς όρους η επόμενη ημέρα των Λουτρών.
Από την πιστοποίηση στην επένδυση
Η πιστοποίηση, όμως, δεν μπορεί να είναι ο τελικός στόχος.
Πρέπει να είναι η αφετηρία της αξιοποίησης.
Χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο Master Plan για τα Λουτρά Στάχτης, το οποίο θα εξετάζει συνολικά την αποκατάσταση και επανάχρηση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων, τη δημιουργία σύγχρονων υποδομών ιαματικού τουρισμού και ευεξίας, χώρων φιλοξενίας και εστίασης και την ανάδειξη του φυσικού περιβάλλοντος.
Παράλληλα πρέπει να διερευνηθούν όλα τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Δεν πρέπει, όμως, να αποκλειστεί ούτε η διερεύνηση προσέλκυσης σοβαρού ιδιώτη επενδυτή.
Με διαφανείς διαδικασίες, συγκεκριμένους όρους, μακροχρόνιο σχεδιασμό και απόλυτη διασφάλιση της δημοτικής περιουσίας, μπορεί να εξεταστεί ένα μοντέλο συνεργασίας που θα εξασφαλίσει τα απαιτούμενα κεφάλαια και, κυρίως, τη βιώσιμη λειτουργία της επένδυσης.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να δαπανήσουμε δημόσιους πόρους για να επισκευάσουμε κάποια κτίρια και μετά από λίγα χρόνια να τα δούμε και πάλι κλειστά.
Το ζητούμενο είναι τα Λουτρά Στάχτης να αποκτήσουν ζωή και οικονομική δραστηριότητα.
Όχι ένα μεμονωμένο έργο – ένας ολόκληρος προορισμός
Η πραγματική αναπτυξιακή δυνατότητα βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, ακόμη πιο πέρα.
Τα Λουτρά Στάχτης δεν πρέπει να αντιμετωπιστούν ως ένα απομονωμένο ακίνητο.
Η ευρύτερη περιοχή διαθέτει ένα μοναδικό δίκτυο φυσικών και πολιτιστικών σημείων.
Η Συρματογέφυρα στο Καρέλι, το πέτρινο γεφύρι του Αχλαδοκάστρου, ο Εύηνος, τα χωριά της Πυλήνης, τα μονοπάτια, το ορεινό τοπίο και η τοπική γαστρονομία μπορούν να συνδεθούν σε ένα οργανωμένο τουριστικό προϊόν.
Φανταστείτε μια διαδρομή όπου ο επισκέπτης θα μπορεί να συνδυάζει ιαματικό τουρισμό και ευεξία με πεζοπορία, ποδηλασία, επισκέψεις στα πέτρινα γεφύρια, γνωριμία με τα χωριά, τη φύση και τα τοπικά προϊόντα.
Τότε πλέον δεν μιλάμε απλώς για την «αξιοποίηση των Λουτρών».
Μιλάμε για τη δημιουργία προορισμού.
Η συνεργασία Ναυπακτίας – Θέρμου
Σε αυτόν τον σχεδιασμό υπάρχει μία ακόμη μεγάλη δυνατότητα: η συνεργασία των Δήμων Ναυπακτίας και Θέρμου.
Η περιοχή δεν πρέπει να σχεδιάζει την ανάπτυξή της με βάση μόνο τα διοικητικά της σύνορα.
Τα Λουτρά Στάχτης, οι ιαματικοί πόροι της περιοχής του Θέρμου, ο Εύηνος, η Τριχωνίδα, η Συρματογέφυρα στο Καρέλι, το πέτρινο γεφύρι του Αχλαδοκάστρου, τα χωριά και οι φυσιολατρικές διαδρομές μπορούν να αποτελέσουν τμήματα ενός κοινού σχεδίου.
Προτείνουμε, λοιπόν, να εξεταστεί η δημιουργία ενός «Δικτύου Ιαματικού και Φυσιολατρικού Τουρισμού Ευήνου – Τριχωνίδας» μέσα από θεσμική συνεργασία των δύο Δήμων.
Ένα δίκτυο που θα μπορεί να προβληθεί ενιαία στην ελληνική και διεθνή τουριστική αγορά και να αποτελέσει βάση για τη διεκδίκηση χρηματοδοτήσεων και επενδύσεων.
Ένας προορισμός 365 ημερών
Η μεγάλη πρόκληση για την περιοχή μας είναι να ξεφύγουμε από τη λογική μιας τουριστικής περιόδου λίγων εβδομάδων.
Ο ιαματικός τουρισμός, η ευεξία, η πεζοπορία, ο φυσιολατρικός και ο πολιτιστικός τουρισμός μπορούν να λειτουργούν σε μεγάλο μέρος του έτους.
Αυτό σημαίνει μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής των επισκεπτών.
Σημαίνει περισσότερη δουλειά για τους ξενώνες και την εστίαση.
Σημαίνει αγορά τοπικών προϊόντων.
Σημαίνει νέες ιδιωτικές επενδύσεις και θέσεις εργασίας.
Και, πάνω απ’ όλα, σημαίνει οικονομική δραστηριότητα στα χωριά της Ορεινής Ναυπακτίας.
Ώρα να περάσουμε από τη συζήτηση στην πράξη
Τα Λουτρά Στάχτης δεν χρειάζονται άλλη μία γενική εξαγγελία.
Χρειάζονται συγκεκριμένο οδικό χάρτη:
1. Ολοκλήρωση της αναγνώρισης και πιστοποίησης του ιαματικού φυσικού πόρου.
2. Προστασία και τεχνική αποτίμηση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων.
3. Εκπόνηση ολοκληρωμένου Master Plan.
4. Διεκδίκηση εθνικών και ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων.
5. Διερεύνηση προσέλκυσης σοβαρού ιδιώτη επενδυτή με διασφάλιση της δημοτικής περιουσίας.
6. Σύνδεση των Λουτρών με τη Συρματογέφυρα στο Καρέλι, το πέτρινο γεφύρι του Αχλαδοκάστρου, τον Εύηνο και τα χωριά της Ορεινής Ναυπακτίας.
7. Θεσμική συνεργασία Δήμου Ναυπακτίας και Δήμου Θέρμου για τη δημιουργία ενός κοινού τουριστικού και αναπτυξιακού προϊόντος.
Η Ορεινή Ναυπακτία δεν στερείται φυσικού πλούτου, ιστορίας ή συγκριτικών πλεονεκτημάτων.
Αυτό που της έλειψε πολλές φορές ήταν η δυνατότητα να συνδέσει όλα αυτά σε ένα ενιαίο και εφαρμόσιμο αναπτυξιακό σχέδιο“