Ένα από τα αποφθέγματα του Αγάθωνα (450-400 π.χ) σχετίζεται με τον τρόπο άσκησης της εξουσίας και αναφέρει. “ Τον άρχοντα τριών δει μέμνησθαι: Πρώτον ότι ανθρώπων άρχει. Δεύτερον ότι κατά νόμους άρχει. Τρίτον ότι ουκ αεί άρχει”
Με αφορμή τη συζήτηση στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο που η λέξη ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον και από τις δύο πλευρές κρίνουμε σκόπιμο να σχολιάσουμε τόσο τη συζήτηση που έγινε όσο και το σκεπτικό της κάθε πλευράς για τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη νομιμότητα.
Το πρώτο που πρέπει να υπογραμμίσουμε είναι ότι η κοινωνία πρέπει να λειτουργεί με βάση τους νόμους. Υπάρχουν περιπτώσεις που οι νόμοι που ψηφίζονται είναι άδικοι ή θεωρούνται άδικοι για κάποιες κοινωνικές ομάδες. Δεν είναι βέβαια λίγες οι περιπτώσεις που ψηφίζονται νόμοι, συνήθως με τροπολογίες της τελευταίας στιγμής, για να εξυπηρετήσουν υψηλά ιστάμενους του πολιτικού και του οικονομικού κατεστημένου.
Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν πολλά με πιο χαρακτηριστικό τα οικονομικά βάρη που επωμίζονται σχεδόν πάντα οι μη έχοντες αφού οι έχοντες καταφέρνουν να τα μετακυλούν με διάφορους τρόπους και προσχήματα. Στις περιπτώσεις αυτές αυτοί που υφίστανται την αδικία αγανακτούν.
Είναι όμως υποχρεωμένοι να ακολουθήσουν την νομιμότητα για να αποφύγουν τις συνέπειες που προβλέπονται από το νομικό μας σύστημα. Ο μόνος τρόπος αντίδρασης που τους απομένει είναι να αλλάξουν τους νόμους μέσα από τις προβλεπόμενες συνταγματικές διαδικασίες. Μέχρι τότε η κοινωνία έχει την υποχρέωση να λειτουργεί με το υπάρχον νομικό σύστημα.
Και στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο στο προσκήνιο μπήκε η νομιμότητα. Η τόσο συχνή επίκληση της νομιμότητας ενέχει τον κίνδυνο το δημοτικό συμβούλιο από πολιτικό όργανο να μετατραπεί σε αίθουσα δικαστηρίου που οι αντίδικοι ξιφουλκούν υπερασπιζόμενος ο καθένας τη δική του θέση και τη δική του οπτική.
Αφορμή για αυτό οι ακολουθούμενες πολιτικές από τους ίδιους ανθρώπους που όταν ασκούν εξουσία, σύμφωνα με τις δηλώσεις τους, «παρακάμπτουν» τη νομιμότητα προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των υποτιθέμενων αδύνατων κοινωνικών ομάδων. Στην ουσία πρόκειται για ρουσφετολογικές πολιτικές που ασκούνται με τέτοιο τρόπο τους ώστε να τους εξασφαλίζουν ψήφους και την εκλογή τους στο δημοτικό συμβούλιο. Όταν οι ίδιοι άνθρωποι βρίσκονται στην αντιπολίτευση επικαλούνται τη νομιμότητα για να αφαιρέσουν από τους αντιπάλους τους τη δυνατότητα που οι ίδιοι αξιοποίησαν για να διασφαλίσουν την εκλογική τους πελατεία.
Οι δημοτικοί σύμβουλοι που κατά περιόδους έχουν ασκήσει διοίκηση ως αντιδήμαρχοι, πρόεδροι οργανισμών κλπ, συστηματικά παρακάμπτουν την υπηρεσία του δήμου και των δημοτικών επιχειρήσεων που προϊστανται. Αντί να ασκούν τον πολιτικό τους ρόλο υποκαθιστούν τη διοίκηση με δύο πολύ αρνητικές συνέπειες.
Πρώτον οι υπηρεσίες του δήμου που έχουν την ευθύνη της λειτουργίας των υπηρεσιών με βάση το νόμο, συνειδητά και με ευθύνη των αιρετών απαξιώνονται.
Αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους που η χώρα μας στερείται δημόσιας διοίκησης (ως κράτος και αυτοδιοίκηση) και έχει πολύ αρνητικές και μακροχρόνιες επιπτώσεις στην διαμόρφωση της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής μας συνείδησης.
Δεύτερον οι αιρετοί χρησιμοποιούν τις δημοτικές υπηρεσίες με φόντο τα πολιτικά τους συμφέροντα είτε είναι προσωπικά είτε παραταξιακά.
Στην προσπάθειά τους αυτή κάνουν το νόμο λάστιχο ώστε να δικαιολογηθούν οι «παρανομίες» και να πετύχουν τους στόχους τους. Προμετωπίδα δε των ενεργειών τους έχουν πάντα τα υποτιθέμενα συμφέροντα των αδύνατων κοινωνικών ομάδων που μόνο αυτοί κατανοούν και μόνο αυτοί εξυπηρετούν.
Αυτός ο τρόπος λειτουργίας του δήμου πρέπει να σταματήσει χωρίς καμιά παραπέρα συζήτηση. Το δημοτικό συμβούλιο πρέπει να λειτουργήσει ως πολιτικό όργανα που εκφράζει και υλοποιεί τα συμφέροντα της κοινωνίας που εκπροσωπεί και οι αποφάσεις του πρέπει να κινούνται στα πλαίσια της νομιμότητας.
Οι δημοτικές υπηρεσίες πρέπει να εφαρμόζουν τις πολιτικές που αποφασίζει το δημοτικό συμβούλιο μα βάση το νόμο και χωρίς καμιά εξαίρεση.
Οι δημότες έχουν ίσα δικαιώματα και θεματοφύλακες αυτής της αρχής είναι οι δημοτικοί υπάλληλοι.
Ας γίνουν λοιπόν τα πρώτα βήματα για να αποκτήσει ο δήμος μας την διοίκηση που δικαιούται και ας κλείσουμε την πόρτα στο λαϊκισμό.
Με εκδηλώσεις που ξεκίνησαν το απόγευμα του Σαββάτου 25 Ιουλίου, παραμονή της εορτής, η Ναύπακτος γιόρτασε με λαμπρότητα την Αγία Παρασκευή.
Στις 19:00 τελέστηκε Μεγάλος Πολυαρχιερατικὸς Εσπερινός, χοροστατούντων των Μητροπολιτών Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου κ. Ιερόθεου και Ισπανίας & Πορτογαλίας κ. Πολύκαρπου.
Ακολούθησε αρτοκλασία στην Πλατεία Φαρμάκη, ενώ ακολούθησε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας της Αγίας Παρασκευής στους δρόμους της πόλης, με τη συμμετοχή του Κλήρου, των τοπικών αρχών, πλήθους πιστών και με επικεφαλής την Παπαχαραλαμπείο Φιλαρμονική.
Ανήμερα της εορτής, Κυριακή 26 Ιουλίου στις 7:00 το πρωί θα τελεστεί ο Πανηγυρικός Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ενώ στις 7:00 το απόγευμα θα τελεστούν ο Εσπερινός και η Ιερά Παράκληση προς τιμήν της Αγίας Παρασκευής.
Ο Δήμος Ναυπακτίας και η Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου διοργανώνουν εκδήλωση για τους απόδημους Ναυπακτίους, την Τρίτη, 28 Ιουλίου 2026 και ώρα 20:30 στο Ενετικό Λιμάνι (δυτικός βραχίονας).
Στην εκδήλωση συμμετέχουν η Χορωδία Δημοτικής Μουσικής της Μητροπόλεως υπό τη διεύθυνση του Π.Αναστασόπουλου και τμήματα του Λαογραφικού Πολιτιστικού Χορευτικού Ομίλου Ναυπάκτου (Λ.Π.Χ.Ο.Ν.) «Ανεμογιάννης» και του Ναυπακτιακού Χορευτικού Ομίλου Φίλων Ελληνικής Παράδοσης (ΝΑ.Χ.Ο.Φ.Ε.Π.) «Ναυς».
Το Κάστρο της Ναυπάκτου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και καλύτερα διατηρημένα κάστρα της Ελλάδας. Είναι ένα μνημείο που δεν ξεχωρίζει μόνο για την ιστορική και αρχαιολογική του αξία, αλλά και για τη μοναδική αρμονία που είχε διαμορφωθεί μέσα στους αιώνες ανάμεσα στα τείχη και το φυσικό περιβάλλον.
Οι πρόσφατες εκτεταμένες υλοτομίες, που πραγματοποιήθηκαν με το σκεπτικό της προστασίας του κάστρου από πυρκαγιά και της ανάδειξης των τειχών, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Η πρόταση της δημοτικής αρχής, η οποία υιοθετήθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, είχε ως αποτέλεσμα μια εικόνα που δύσκολα αφήνει ασυγκίνητο οποιονδήποτε αγαπά το μνημείο.
Σήμερα, μεγάλο μέρος του κάστρου θυμίζει περισσότερο έναν γυμνό βραχώδη λόφο παρά το ιστορικό τοπίο που γνωρίζαμε επί δεκαετίες. Η εικόνα αυτή, κατά την άποψή μου, αδικεί το ίδιο το μνημείο και απογοητεύει ακόμη και πολλούς από εκείνους που πίστευαν ότι η απομάκρυνση μέρους της βλάστησης θα βοηθούσε στην ανάδειξη των τειχών.
Το κάστρο δεν ήταν απροστάτευτο
Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι κατά την υλοποίηση του έργου «Συνολική Ανάδειξη του Κάστρου Ναυπάκτου», την περίοδο 2005–2008, δεν πραγματοποιήθηκαν μόνο εργασίες αποκατάστασης και ανάδειξης.
Το έργο περιλάμβανε και ένα ολοκληρωμένο σύστημα πυροπροστασίας:
εγκαταστάθηκε πλήρες δίκτυο πυρόσβεσης στις τρεις πρώτες ζώνες του κάστρου,
δημιουργήθηκαν πυροσβεστικές φωλιές από την Ακρόπολη μέχρι την κύρια είσοδο,
Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η προστασία του μνημείου από τον κίνδυνο πυρκαγιάς είχε ήδη αποτελέσει βασική προτεραιότητα της προηγούμενης μεγάλης ανάδειξής του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν απαιτούνται παρεμβάσεις συντήρησης της βλάστησης. Σημαίνει όμως ότι θα μπορούσε να αναζητηθεί μια πιο ισορροπημένη λύση, με επιλεκτικές απομακρύνσεις και σωστή διαχείριση του πρασίνου, χωρίς να αλλοιωθεί τόσο δραστικά η φυσιογνωμία του χώρου.
Η πραγματική πρόκληση σήμερα είναι η προσβασιμότητα
Ίσως όμως το σημαντικότερο ζήτημα να μην είναι πλέον τα δέντρα.
Το πραγματικό στοίχημα είναι να αποκτήσει το Κάστρο της Ναυπάκτου ουσιαστική και ασφαλή πρόσβαση για όλους τους πολίτες.
Άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένοι, οικογένειες με μικρά παιδιά και επισκέπτες με κινητικές δυσκολίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην πρόσβαση προς τα ανώτερα διαζώματα του κάστρου.
Άλλωστε, η ανάγκη αυτή επισημάνθηκε δημόσια ακόμη και από την ίδια την Υπουργό Πολιτισμού, κ. Λίνα Μενδώνη, κατά τα εγκαίνια των αιθουσών του Μουσείου Βυζαντινών Εκθεμάτων στην Ακρόπολη του κάστρου.
Αυτό θα έπρεπε σήμερα να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα.
Χρειάζεται συνολική κυκλοφοριακή λύση
Παράλληλα, προβληματισμό προκαλεί και η προτεινόμενη λύση της λωρίδας επιβράδυνσης στον περιφερειακό δρόμο, με σύνδεση προς τον δασικό δρόμο του πρώτου διαζώματος.
Η θέση της προβλεπόμενης εισόδου βρίσκεται επάνω σε έντονη στροφή της περιμετρικής οδού, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την οδική ασφάλεια και τη λειτουργικότητα της παρέμβασης.
Ίσως θα άξιζε να εξεταστεί μια διαφορετική τεχνική προσέγγιση, όπως η κατασκευή ενός κυκλικού κόμβου στο τμήμα της περιμετρικής που βρίσκεται ακριβώς πίσω από το κάστρο, σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση ασφαλούς οδικής σύνδεσης προς το μνημείο.
Μια τέτοια λύση ενδεχομένως να εξυπηρετούσε καλύτερα τόσο τους επισκέπτες όσο και την ασφαλή κυκλοφορία των οχημάτων.
Το Κάστρο αξίζει έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό
Η προστασία ενός ιστορικού μνημείου δεν εξαντλείται στην αποκάλυψη των τειχών του. Οφείλει να συνδυάζει την αρχαιολογική ανάδειξη, τη διατήρηση του φυσικού τοπίου, την περιβαλλοντική ισορροπία, την πυροπροστασία, την ασφάλεια και κυρίως την προσβασιμότητα για όλους.
Το Κάστρο της Ναυπάκτου δεν είναι απλώς ένα αρχαιολογικό μνημείο. Είναι το σύμβολο της πόλης, ένας ζωντανός χώρος ιστορίας, πολιτισμού και αναψυχής.
Η συζήτηση, λοιπόν, δεν πρέπει να περιορίζεται στο αν κόπηκαν πολλά ή λίγα δέντρα. Πρέπει να αφορά το πώς θέλουμε να είναι το Κάστρο της Ναυπάκτου τα επόμενα πενήντα χρόνια: ένα μνημείο ζωντανό, προσβάσιμο, ασφαλές και αρμονικά ενταγμένο στο φυσικό του περιβάλλον.
Η ιστορία και η φύση δεν είναι αντίπαλοι. Στη Ναύπακτο μπορούν —και πρέπει— να συνυπάρχουν.