Εφόσον είναι πιστοποιημένες και πληρούν όλες τις προϋποθέσεις ασφαλείας εναπόκειται στις δημοτικές αρχές το αν θα ανοίξουν τις Παιδικές Χαρές ή όχι σύμφωνα με την εγκύκλιο 176 της 3ης Ιουνίου 2020 που έστειλε στους δήμους ο Γ.Γ του Υπουργείου Εσωτερικών κ. Σταυριανουδάκης.
Η επαναλειτουργία των εν θέματι παιδικών χαρών προϋποθέτει την πλήρωση όλων των απαιτήσεων ασφαλείας, όπως αυτές περιγράφονται στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο για την οργάνωση, τη λειτουργία και την πιστοποίησή τους, και εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του οικείου Ο.Τ.Α. και σε απόλυτη συνάρτηση αφενός των υφιστάμενων υγειονομικών συνθηκών που επικρατούν ανά περιοχή αφετέρου της πιστής τήρησης των μέτρων προστασίας που έχουν ορισθεί και ισχύουν.
Ως αρμόδια υπηρεσία για την ενημέρωση του κοινού για την εφαρμογή της παρούσας, ορίζεται ο οικείος Ο.Τ.Α.
Η Ελλάδα γερνά, συρρικνώνεται και χάνει τα παιδιά της. Κι όμως, το πολιτικό σύστημα συνεχίζει να αντιμετωπίζει το δημογραφικό ως ένα θέμα για συνέδρια και ευχολόγια.
Οι γεννήσεις καταρρέουν, οι θάνατοι υπερβαίνουν σταθερά τις γεννήσεις και εκατοντάδες χιλιάδες νέοι έχουν φύγει στο εξωτερικό αναζητώντας αυτό που δεν βρήκαν εδώ: αξιοκρατία, προοπτική και αξιοπρεπείς αμοιβές.
Την ίδια στιγμή, το ασφαλιστικό στηρίζεται σε ολοένα και λιγότερους εργαζόμενους. Οι νέοι πληρώνουν υψηλές εισφορές για να συντηρήσουν ένα σύστημα στο οποίο οι ίδιοι δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι θα ωφεληθούν ποτέ.
Καλούνται να χρηματοδοτήσουν το παρόν, ενώ κανείς δεν τους εγγυάται το μέλλον.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, η απόκτηση κατοικίας έχει γίνει άπιαστο όνειρο, τα ενοίκια εκτοξεύονται, η εργασιακή ανασφάλεια κυριαρχεί και η στήριξη της οικογένειας παραμένει ανεπαρκής. Στην πράξη, η πολιτεία ζητά από τους νέους να κάνουν παιδιά χωρίς να τους παρέχει τις προϋποθέσεις για να τα μεγαλώσουν.
Το δημογραφικό, το ασφαλιστικό και η κρίση της νέας γενιάς δεν είναι διαφορετικά προβλήματα. Είναι το ίδιο πρόβλημα.
Μια χώρα που δεν επενδύει στους νέους της υπονομεύει το μέλλον της.
Η πραγματική εθνική απειλή δεν είναι ότι δεν θα έχουμε αρκετά χρήματα για τις συντάξεις. Είναι ότι δεν θα έχουμε αρκετούς νέους ανθρώπους για να κρατήσουν τη χώρα όρθια.
Σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας, οι βαθμολογίες αναμένεται να δοθούν στη δημοσιότητα στα τέλη Ιουνίου μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας αποτελεσμάτων results.it.minedu.gov.gr.
Ακολουθούν, η συμπλήρωση και η οριστικοποίηση των Μηχανογραφικών Δελτίων, ενώ οι Βάσεις Εισαγωγής εκτιμάται ότι θα ανακοινωθούν στα τέλη Ιουλίου ή στις αρχές Αυγούστου.
Σημειώνεται ότι από 2022 και μετά, κάθε πανεπιστημιακό τμήμα καθορίζει τους δικούς του συντελεστές βαρύτητας για τα τέσσερα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα, με αποτέλεσμα η ίδια βαθμολογία να αντιστοιχεί σε διαφορετικό αριθμό μορίων, ανάλογα με τη σχολή που επιλέγει ο υποψήφιος.
Ο υπολογισμός γίνεται με βάση τον βαθμό κάθε μαθήματος και τον συντελεστή βαρύτητας που έχει ορίσει το εκάστοτε τμήμα.
Το άθροισμα των επιμέρους αποτελεσμάτων πολλαπλασιάζεται επί 1.000, διαμορφώνοντας τα τελικά μόρια εισαγωγής.
Οι υποψήφιοι έχουν τη δυνατότητα να υπολογίσουν τα μόριά τους μέσω της σχετικής ηλεκτρονικής εφαρμογής του υπουργείου Παιδείας, επιλέγοντας τον τύπο λυκείου, την ομάδα προσανατολισμού και καταχωρίζοντας τις βαθμολογίες τους.
Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ), η οποία αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη διεκδίκηση μιας θέσης στα πανεπιστημιακά τμήματα.
Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και υποψήφιοι με ικανοποιητικές επιδόσεις ενδέχεται να αποκλειστούν από συγκεκριμένες σχολές, εφόσον δεν καλύπτουν το όριο που έχει θέσει το αντίστοιχο ίδρυμα.
Με ιδιαίτερη ανησυχία διαπιστώνεται ότι στο σχέδιο του νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, το οποίο βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση και άμεσα θα ψηφιστεί , απουσιάζουν οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 94 του Ν. 3852/2010 («Καλλικράτης»), οι οποίες καθορίζουν τις αρμοδιότητες των Δήμων στον τομέα της πολεοδομίας, της έκδοσης οικοδομικών αδειών και του ελέγχου της δόμησης μέσω των Υπηρεσιών Δόμησης.
Η παράλειψη αυτή μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί, καθώς εδώ και χρόνια διατυπώνεται, με διαφορετικούς τρόπους κάθε φορά, η πρόθεση αφαίρεσης των Υπηρεσιών Δόμησης από τους Δήμους.
Σήμερα, υπό την πίεση συντεχνιακών συμφερόντων, υλοποιείται αυτή η μεθόδευση η οποία εγείρει σοβαρά ερωτήματα.
Η εν λόγω μεθόδευση φαίνεται να φτάνει στην τελική της ευθεία, όχι μέσα από μια ανοιχτή και ουσιαστική πολιτική συζήτηση, αλλά μέσω της «διακριτικής» απάλειψης των σχετικών αρμοδιοτήτων από το νέο θεσμικό πλαίσιο.
Η πραγματικότητα είναι ότι ο πολεοδομικός σχεδιασμός, οι όροι δόμησης, οι χρήσεις γης και ο έλεγχος της δόμησης αποτελούν κατεξοχήν τοπικές υποθέσεις. Αφορούν άμεσα τη μορφή, τη λειτουργία και το μέλλον κάθε πόλης και κάθε γειτονιάς. Για τον λόγο αυτό οι αρμοδιότητες αυτές πρέπει να ασκούνται από τον θεσμό που βρίσκεται πλησιέστερα στον πολίτη, γνωρίζει τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής και λογοδοτεί καθημερινά στην τοπική κοινωνία: την Τοπική Αυτοδιοίκηση Α’ Βαθμού.
Αυτό άλλωστε επιβάλλουν και τα άρθρα 101 και 102 του Συντάγματος, τα οποία κατοχυρώνουν την αρχή της διοικητικής αποκέντρωσης και την ευθύνη των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης για τη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων.
