Τα smartphones έχουν γίνει η προέκταση του εαυτού μας. Τα κρατάμε στα χέρια μας από το πρωί μέχρι το βράδυ, τα τοποθετούμε στο κομοδίνο μας τη νύχτα, τα έχουμε πάντα στην τσέπη ή την τσάντα μας. Δεν είναι απλώς εργαλεία επικοινωνίας, είναι προσωπικοί βοηθοί, ημερολόγια, φωτογραφικές μηχανές, τράπεζες, πλοηγοί, συσκευές ψυχαγωγίας.
Μαζί τους όμως κουβαλάμε και κάτι ακόμη: Μια μικροσκοπική συσκευή εντοπισμού, που καταγράφει σχεδόν κάθε μας κίνηση με ακρίβεια που πολλές φορές ούτε εμείς οι ίδιοι δεν αντιλαμβανόμαστε. Η πληροφορία αυτή, που για τον μέσο χρήστη μοιάζει αφηρημένη ή αβλαβής, αποτελεί το χρυσάφι μιας τεράστιας, παγκόσμιας βιομηχανίας δεδομένων. Και όσο πιο πολύ μπαίνουμε στους κλειστούς χώρους της καθημερινότητάς μας – σπίτια, γραφεία, καταστήματα, αεροδρόμια – τόσο πιο αόρατη και ακριβής γίνεται αυτή η παρακολούθηση.
Η τεχνολογία που γνωρίζουμε περισσότερο είναι το GPS. Εδώ και δύο δεκαετίες, η δορυφορική πλοήγηση επιτρέπει στα τηλέφωνα να εντοπίζουν την τοποθεσία μας με ακρίβεια μερικών μέτρων στον εξωτερικό χώρο. Όμως, μέσα σε κτίρια, το GPS δεν λειτουργεί καλά· τα σήματα αδυνατίζουν ή χάνονται εντελώς. Κι όμως, αν ανοίξουμε σήμερα το κινητό μας σε ένα εμπορικό κέντρο ή έναν σταθμό τρένου, μπορεί να μας δείξει με θαυμαστή λεπτομέρεια σε ποιο ακριβώς κατάστημα ή διάδρομο βρισκόμαστε. Αυτό δεν είναι… μαγεία, αλλά το αποτέλεσμα μιας σειράς τεχνολογιών που έχουν αναπτυχθεί σχεδόν σιωπηλά τα τελευταία χρόνια: Wi-Fi positioning, Bluetooth beacons, αισθητήρες κίνησης, ακόμη και ανάλυση μαγνητικών πεδίων.
Τα περισσότερα κτίρια και δημόσιοι χώροι είναι σήμερα γεμάτα μικρές συσκευές εκπομπής σήματος – γνωστές ως beacons – που χρησιμοποιούν Bluetooth χαμηλής κατανάλωσης (BLE) για να επικοινωνούν με τα κινητά μας. Ενώ υποτίθεται ότι αυτές οι συσκευές τοποθετούνται για την εξυπηρέτηση του πελάτη – για παράδειγμα, να λαμβάνει κουπόνια όταν περνά μπροστά από ένα κατάστημα – στην πράξη δημιουργούν έναν ακριβή χάρτη των κινήσεών μας. Σε συνδυασμό με τις πληροφορίες που εκπέμπουν τα δίκτυα Wi-Fi και τους αισθητήρες του τηλεφώνου (επιταχυνσιόμετρο, γυροσκόπιο, βαρόμετρο), οι εφαρμογές μπορούν να εντοπίσουν όχι μόνο σε ποιο σημείο ενός κτιρίου βρισκόμαστε, αλλά και προς ποια κατεύθυνση κινούμαστε, ακόμη και σε ποιον όροφο.
Το ανησυχητικό είναι ότι οι εφαρμογές που συλλέγουν αυτά τα δεδομένα δεν είναι μόνο οι αναμενόμενες – όπως οι εφαρμογές χαρτών ή πλοήγησης. Συχνά, πρόκειται για παιχνίδια, εφαρμογές καιρού, φακού ή κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίες ζητούν πρόσβαση στην τοποθεσία μας «για καλύτερη εμπειρία χρήσης». Στην πραγματικότητα, η τοποθεσία αυτή καταλήγει σε βάσεις δεδομένων που αγοράζονται, πωλούνται και αναλύονται από εταιρείες, διαφημιστικά δίκτυα, αλλά και τρίτους που ούτε γνωρίζουμε, ούτε εγκρίνουμε. Σε αρκετές περιπτώσεις, τα δεδομένα αυτά έχουν χρησιμοποιηθεί για να εντοπιστούν άνθρωποι σε ευαίσθητες τοποθεσίες – όπως νοσοκομεία, θρησκευτικούς χώρους ή πολιτικές συγκεντρώσεις – εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για την ιδιωτικότητα και την ασφάλεια.
Η παρακολούθηση σε εσωτερικούς χώρους είναι ακόμη πιο δελεαστική για τις εταιρείες, διότι εκεί περνάμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας. Τα δεδομένα που συλλέγονται αποκαλύπτουν όχι μόνο πού πάμε, αλλά και πότε, πόσο συχνά και με ποιον ρυθμό. Ένας αλγόριθμος μπορεί να συμπεράνει την καθημερινή μας ρουτίνα: πότε φεύγουμε από το σπίτι, πότε γυρίζουμε, ποια καταστήματα επισκεπτόμαστε, σε ποιον όροφο δουλεύουμε, ακόμη και ποιο είναι το αγαπημένο μας καφέ. Αυτή η λεπτομερής «γεωγραφία της ζωής» είναι πολύτιμη για τις εταιρείες μάρκετινγκ, διότι επιτρέπει στοχευμένες διαφημίσεις σε ακριβή χρονική και χωρική στιγμή. Αν γνωρίζουν ότι περνάμε κάθε πρωί από έναν συγκεκριμένο φούρνο, μπορούν να μας στείλουν μια προσφορά για καφέ ακριβώς πέντε λεπτά πριν φτάσουμε εκεί.
Στο παρασκήνιο, υπάρχουν ήδη παραδείγματα κατάχρησης. Δημοσιογραφικές έρευνες έχουν αποκαλύψει πώς δεδομένα τοποθεσίας που συλλέχθηκαν από φαινομενικά αθώες εφαρμογές χρησιμοποιήθηκαν για την παρακολούθηση πολιτικών αντιπάλων, δημοσιογράφων ή ακτιβιστών. Σε άλλες περιπτώσεις, δεδομένα πωλήθηκαν σε μεσίτες που τα χρησιμοποίησαν για την αξιολόγηση της εμπορικής κίνησης σε συγκεκριμένες περιοχές ή ακόμη και για την πρόβλεψη της αξίας ακινήτων. Το γεγονός ότι αυτή η βιομηχανία λειτουργεί σχεδόν αόρατα για τον μέσο χρήστη καθιστά το πρόβλημα ακόμη πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί.
Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε επίγνωση του πόσο ακριβής και συνεχής είναι η παρακολούθηση που υφιστάμεθα. Η ειρωνεία είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις δίνουμε την άδεια μόνοι μας, απλώς πατώντας «Αποδοχή» όταν μια εφαρμογή ζητά πρόσβαση στην τοποθεσία μας. Το κάνουμε για να λειτουργήσει μια υπηρεσία, για να ανοίξουμε έναν χάρτη ή να βρούμε το κοντινότερο εστιατόριο. Στην πραγματικότητα όμως, παραδίδουμε ένα συνεχές ημερολόγιο της ζωής μας – και μάλιστα σε χέρια που δεν γνωρίζουμε.
Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι αν αυτή η κατάσταση μπορεί να αλλάξει. Η τεχνολογία εσωτερικού εντοπισμού δεν πρόκειται να εξαφανιστεί, αντίθετα, θα γίνεται όλο και πιο ακριβής καθώς οι αισθητήρες και τα δίκτυα βελτιώνονται. Η πρόκληση είναι να βρεθεί μια ισορροπία ανάμεσα στη χρησιμότητα και την προστασία της ιδιωτικότητας. Αυτό μπορεί να σημαίνει πιο αυστηρή νομοθεσία, μεγαλύτερη διαφάνεια από τις εταιρείες, αλλά και περισσότερη εκπαίδευση των χρηστών. Μέχρι τότε, το κινητό μας θα συνεχίσει να γνωρίζει (και να αποκαλύπτει) πολύ περισσότερα από όσα νομίζουμε.
Ο Δήμος Ναυπακτίας υποδέχεται την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ σε μία μουσική γιορτή που σηματοδοτεί την ολοκλήρωση του σημαντικού έργου αποκατάστασης και ανάδειξης του Ενετικού Λιμανιού της Ναυπάκτου, το οποίο υλοποιήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Η συναυλία τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2026, στις 21:00, στο Ενετικό Λιμάνι, υπό τη διεύθυνση του διακεκριμένου αρχιμουσικού Μύρωνα Μιχαηλίδη και με τη συμμετοχή της υψιφώνου Τζίνας Φωτεινοπούλου.
Το Ενετικό Λιμάνι, ένα από τα πλέον εμβληματικά μνημεία και αναγνωρίσιμα τοπόσημα της Ναυπάκτου, αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του ιστορικού οχυρωματικού συνόλου της πόλης. Οι εργασίες που υλοποίησε το Υπουργείο Πολιτισμού συνέβαλαν ουσιαστικά στην προστασία και την αποκατάσταση του μνημείου, καθώς και στην ανάδειξη της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής και ιστορικής φυσιογνωμίας του. Με την ολοκλήρωση των παρεμβάσεων, το Ενετικό Λιμάνι αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο ως σημείο αναφοράς για την πόλη, τους κατοίκους και τους επισκέπτες της. Η πραγματοποίηση της συναυλίας σε αυτό το μοναδικό μνημειακό χώρο υπογραμμίζει τη διαχρονική σύνδεση της πολιτιστικής κληρονομιάς με τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία.
Υπό το φως της πανσελήνου, η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ θα παρουσιάσει ένα ξεχωριστό μουσικό πρόγραμμα με ορχηστρικά έργα και μελωδίες του κλασικού ρεπερτορίου. Το κοινό θα ταξιδέψει από τις δημοφιλείς άριες του Georges Bizet και του Giacomo Puccini έως την εντυπωσιακή “Granada” του Agustín Lara, και από τους Ουγγρικούς Χορούς του Johannes Brahms μέχρι τα ιδιαίτερα ηχοχρώματα των Σλαβονικών Χορών του Antonín Dvořák και τους μεγαλοπρεπείς ρυθμούς των βαλς και των εμβατηρίων του Johann Strauss και του Robert Stolz.
Τη συναυλία θα τιμήσει με την παρουσία της η Υπουργός Πολιτισμού κ.Λίνα Μενδώνη. Την παρουσίαση θα αναλάβει η δημοσιογράφος Μαριλένα Γεραντώνη, ενώ η βραδιά θα μεταδοθεί ζωντανά από την ΕΡΤ3.
Το καλοκαίρι μπορεί να συνδυάζεται με ένα ποτό και καλή παρέα, όμως η κατανάλωση αλκοόλ χρειάζεται πάντα μέτρο. Ας δούμε πόσο αλκοόλ περιέχει κάθε ποτό που καταναλώνει κάποιος.
Η περιεκτικότητα σε αλκοόλ διαφέρει ανάλογα με το είδος και την ετικέτα κάθε ποτού. Ενδεικτικά, όμως, οι ποσότητες ανά τυπική μερίδα κινούνται περίπου ως εξής:
• Ξηρό λευκό ή κόκκινο κρασί (150 ml, 12%): περίπου 14 γραμμάρια καθαρής αιθανόλης.
• Ούζο (50 ml, 40%): περίπου 16 γραμμάρια αλκοόλ.
• Τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο (50 ml, 40%-42%): περίπου 16-17 γραμμάρια καθαρού αλκοόλ.
Η προσθήκη νερού ή πάγου στο ούζο και το τσίπουρο αυξάνει τον συνολικό όγκο του ποτού, χωρίς όμως να μειώνει την ποσότητα αλκοόλ που περιέχεται σε αυτό.
Σε κάθε περίπτωση, όταν πρόκειται να οδηγήσουμε, η ασφαλέστερη επιλογή είναι να μην καταναλώσουμε καθόλου αλκοόλ.
Ο Ανδρέας Χ. Κωνσταντόπουλος, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης “Αλλάζουμε Πλεύση,” αναφέρεται στην αξιοποίηση των Ιαματικών Λουτρών Στάχτης. Σημειώνει στην ανακοίνωσή του:
“Μια επίσκεψη στα Ιαματικά Λουτρά Στάχτης, στη Φαμίλα, είναι αρκετή για να αντιληφθεί κανείς τόσο τη μοναδικότητα του τόπου όσο και το μέγεθος μιας αναπτυξιακής ευκαιρίας που παραμένει επί χρόνια ουσιαστικά αναξιοποίητη.
Μέσα σε ένα εξαιρετικό φυσικό περιβάλλον, κάτω από τα μεγάλα πλατάνια και στην ευρύτερη περιοχή του Ευήνου, οι πέτρινες εγκαταστάσεις των Λουτρών αποτελούν ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο του Δήμου Ναυπακτίας.
Η λουτροπηγή της Στάχτης, γνωστή ιστορικά και ως πηγή της Καλλιρρόης, διαθέτει μακρά ιστορία και για δεκαετίες αποτέλεσε σημείο αναφοράς για την περιοχή.
Σήμερα, όμως, η εικόνα των εγκαταστάσεων αποτυπώνει μια διαφορετική πραγματικότητα.
Ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο του Δήμου παραμένει αναξιοποίητο και όσο περνούν τα χρόνια απαξιώνεται.
Πρώτη προτεραιότητα: η πιστοποίηση του νερού
Τα τελευταία χρόνια έχουν πραγματοποιηθεί επιμέρους ενέργειες, αναλύσεις και μελέτες σχετικά με τον φυσικό πόρο.
Το κρίσιμο ζήτημα, όμως, παραμένει:
η ολοκλήρωση της διαδικασίας αναγνώρισης και πιστοποίησης του ιαματικού φυσικού πόρου.
Αυτό πρέπει να αποτελέσει την απόλυτη προτεραιότητα.
Ο Δήμος Ναυπακτίας οφείλει να παρουσιάσει ένα σαφές και δημόσιο χρονοδιάγραμμα για το τι έχει ολοκληρωθεί, τι απομένει και πότε προβλέπεται να περατωθεί η διαδικασία.
Γιατί χωρίς πιστοποιημένο ιαματικό φυσικό πόρο δεν μπορεί να οικοδομηθεί με σοβαρούς όρους η επόμενη ημέρα των Λουτρών.
Από την πιστοποίηση στην επένδυση
Η πιστοποίηση, όμως, δεν μπορεί να είναι ο τελικός στόχος.
Πρέπει να είναι η αφετηρία της αξιοποίησης.
Χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο Master Plan για τα Λουτρά Στάχτης, το οποίο θα εξετάζει συνολικά την αποκατάσταση και επανάχρηση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων, τη δημιουργία σύγχρονων υποδομών ιαματικού τουρισμού και ευεξίας, χώρων φιλοξενίας και εστίασης και την ανάδειξη του φυσικού περιβάλλοντος.
Παράλληλα πρέπει να διερευνηθούν όλα τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Δεν πρέπει, όμως, να αποκλειστεί ούτε η διερεύνηση προσέλκυσης σοβαρού ιδιώτη επενδυτή.
Με διαφανείς διαδικασίες, συγκεκριμένους όρους, μακροχρόνιο σχεδιασμό και απόλυτη διασφάλιση της δημοτικής περιουσίας, μπορεί να εξεταστεί ένα μοντέλο συνεργασίας που θα εξασφαλίσει τα απαιτούμενα κεφάλαια και, κυρίως, τη βιώσιμη λειτουργία της επένδυσης.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να δαπανήσουμε δημόσιους πόρους για να επισκευάσουμε κάποια κτίρια και μετά από λίγα χρόνια να τα δούμε και πάλι κλειστά.
Το ζητούμενο είναι τα Λουτρά Στάχτης να αποκτήσουν ζωή και οικονομική δραστηριότητα.
Όχι ένα μεμονωμένο έργο – ένας ολόκληρος προορισμός
Η πραγματική αναπτυξιακή δυνατότητα βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, ακόμη πιο πέρα.
Τα Λουτρά Στάχτης δεν πρέπει να αντιμετωπιστούν ως ένα απομονωμένο ακίνητο.
Η ευρύτερη περιοχή διαθέτει ένα μοναδικό δίκτυο φυσικών και πολιτιστικών σημείων.
Η Συρματογέφυρα στο Καρέλι, το πέτρινο γεφύρι του Αχλαδοκάστρου, ο Εύηνος, τα χωριά της Πυλήνης, τα μονοπάτια, το ορεινό τοπίο και η τοπική γαστρονομία μπορούν να συνδεθούν σε ένα οργανωμένο τουριστικό προϊόν.
Φανταστείτε μια διαδρομή όπου ο επισκέπτης θα μπορεί να συνδυάζει ιαματικό τουρισμό και ευεξία με πεζοπορία, ποδηλασία, επισκέψεις στα πέτρινα γεφύρια, γνωριμία με τα χωριά, τη φύση και τα τοπικά προϊόντα.
Τότε πλέον δεν μιλάμε απλώς για την «αξιοποίηση των Λουτρών».
Μιλάμε για τη δημιουργία προορισμού.
Η συνεργασία Ναυπακτίας – Θέρμου
Σε αυτόν τον σχεδιασμό υπάρχει μία ακόμη μεγάλη δυνατότητα: η συνεργασία των Δήμων Ναυπακτίας και Θέρμου.
Η περιοχή δεν πρέπει να σχεδιάζει την ανάπτυξή της με βάση μόνο τα διοικητικά της σύνορα.
Τα Λουτρά Στάχτης, οι ιαματικοί πόροι της περιοχής του Θέρμου, ο Εύηνος, η Τριχωνίδα, η Συρματογέφυρα στο Καρέλι, το πέτρινο γεφύρι του Αχλαδοκάστρου, τα χωριά και οι φυσιολατρικές διαδρομές μπορούν να αποτελέσουν τμήματα ενός κοινού σχεδίου.
Προτείνουμε, λοιπόν, να εξεταστεί η δημιουργία ενός «Δικτύου Ιαματικού και Φυσιολατρικού Τουρισμού Ευήνου – Τριχωνίδας» μέσα από θεσμική συνεργασία των δύο Δήμων.
Ένα δίκτυο που θα μπορεί να προβληθεί ενιαία στην ελληνική και διεθνή τουριστική αγορά και να αποτελέσει βάση για τη διεκδίκηση χρηματοδοτήσεων και επενδύσεων.
Ένας προορισμός 365 ημερών
Η μεγάλη πρόκληση για την περιοχή μας είναι να ξεφύγουμε από τη λογική μιας τουριστικής περιόδου λίγων εβδομάδων.
Ο ιαματικός τουρισμός, η ευεξία, η πεζοπορία, ο φυσιολατρικός και ο πολιτιστικός τουρισμός μπορούν να λειτουργούν σε μεγάλο μέρος του έτους.
Αυτό σημαίνει μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής των επισκεπτών.
Σημαίνει περισσότερη δουλειά για τους ξενώνες και την εστίαση.
Σημαίνει αγορά τοπικών προϊόντων.
Σημαίνει νέες ιδιωτικές επενδύσεις και θέσεις εργασίας.
Και, πάνω απ’ όλα, σημαίνει οικονομική δραστηριότητα στα χωριά της Ορεινής Ναυπακτίας.
Ώρα να περάσουμε από τη συζήτηση στην πράξη
Τα Λουτρά Στάχτης δεν χρειάζονται άλλη μία γενική εξαγγελία.
Χρειάζονται συγκεκριμένο οδικό χάρτη:
1. Ολοκλήρωση της αναγνώρισης και πιστοποίησης του ιαματικού φυσικού πόρου.
2. Προστασία και τεχνική αποτίμηση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων.
3. Εκπόνηση ολοκληρωμένου Master Plan.
4. Διεκδίκηση εθνικών και ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων.
5. Διερεύνηση προσέλκυσης σοβαρού ιδιώτη επενδυτή με διασφάλιση της δημοτικής περιουσίας.
6. Σύνδεση των Λουτρών με τη Συρματογέφυρα στο Καρέλι, το πέτρινο γεφύρι του Αχλαδοκάστρου, τον Εύηνο και τα χωριά της Ορεινής Ναυπακτίας.
7. Θεσμική συνεργασία Δήμου Ναυπακτίας και Δήμου Θέρμου για τη δημιουργία ενός κοινού τουριστικού και αναπτυξιακού προϊόντος.
Η Ορεινή Ναυπακτία δεν στερείται φυσικού πλούτου, ιστορίας ή συγκριτικών πλεονεκτημάτων.
Αυτό που της έλειψε πολλές φορές ήταν η δυνατότητα να συνδέσει όλα αυτά σε ένα ενιαίο και εφαρμόσιμο αναπτυξιακό σχέδιο“