Ενώ θα περίμενε κανείς στο μέσο της δημοτικής θητείας οι τόνοι της αντιπολίτευσης να έχουν ανέβει, όπως ανεβαίνει το τελευταίο διάστημα και το θερμόμετρο, στο δήμο Ναυπακτίας παρατηρείται μια σιωπηλή συμπόρευση, που με πρώτη ματιά δίνει πόντους στον νυν δήμαρχο.

Ομόφωνα ή με μικρές απώλειες περνούν τα περισσότερα θέματα, και δεν αναφερόμαστε στα τυπικά θέματα λειτουργίας του δήμου αλλά στα ουσιαστικά, σε εκείνα δηλαδή που αφορούν τη χάραξη πολιτικής και αφορούν όχι μόνο το παρόν αλλά και το μέλλον αυτού του τόπου.

Δύσκολα συναντά κανείς αυτό το κλίμα πολιτικής ηρεμίας. Στο δήμο Ναυπακτίας από τη συγκρότησή του έχουμε συνηθίσει τους υψηλούς αντιπολιτευτικούς τόνους και σίγουρα αυτή η σιωπή παραξενεύει.                 Στην προσπάθεια λοιπόν ερμηνείας αυτής της κατάστασης μπορούν να διατυπωθούν διάφορες απόψεις και εκδοχές.

Ως βασική αιτία μπορεί να θεωρηθεί η απλή αναλογική που οδήγησε σε αναγκαστικές συνεργασίες τεσσάρων παρατάξεων, οπότε ένα μεγάλο ποσοστό του εκλογικού σώματος που εκπροσωπούν αυτές οι παρατάξεις έχουν δεσμευτεί ατύπως με ένα «μνημόνιο» συνεργασίας. Εδώ έρχονται να προσθέσουν κάποιοι ότι με το σύστημα αυτό εύκολα η συνεργασία οδηγείται σε αφομοίωση.       Δεν είναι εύκολο, μάλλον είναι αδύνατο, να διατυπώσει κάποιος διαφορετική άποψη, όταν είναι αντιδήμαρχος ή γενικότερα όταν έχει κάποια θέση στη διοίκηση του δήμου.

Αναγκαστικά θα ταυτιστεί με το δήμαρχο.    Ακόμα κι αν η πολιτική που ασκεί είναι δική του, δεν μπορεί να κεφαλοποιήσει το αποτέλεσμα στον ίδιο ή την παράταξη που εκπροσωπεί. Το αποτέλεσμα θα  πιστωθεί στο δήμαρχο κι όχι στον ίδιο ή την παράταξη του. Και το σύστημα της απλής αναλογικής, όπως το βλέπουμε να εφαρμόζεται αυτή την περίοδο στο δήμο μας ευνοεί το δήμαρχο, αφού του δίνει τη δυνατότητα να πιστώνεται όλα τα θετικά, ενώ για τα αρνητικά και τα οποιαδήποτε λάθη έχει επίσης την ευχέρεια εμμέσως πλην σαφώς να τα φορτώνει στους συνεργαζόμενους. Αυτού του είδους λοιπόν οι συνεργασίες αναμφισβήτητα έχουν συμβάλει στο κλίμα πολιτικής ηρεμίας που επικρατεί. Εξάλλου κάποιες από τις συνεργαζόμενες παρατάξεις λόγω της αλλαγής πλέον του εκλογικού συστήματος δύσκολα θα αποφασίσουν να κατέβουν αυτόνομα, άρα η αφομοίωση είναι ένα καλό σενάριο που δίνει προοπτική για την προσωπική επανεκλογή στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο.

Μια άλλη βασική αιτία αποτελεί η πανδημία, που με το δικό της τρόπο «χτύπησε» ακόμα και το δημοτικό συμβούλιο, αφού έδωσε στο δήμαρχο τη δυνατότητα να κάνει τις περισσότερες συνεδριάσεις δια περιφοράς.       Τηλεφωνικά, όπως όλοι καταλαβαίνουμε, ούτε διαμορφώνεται άρα ούτε διαχέεται  αντιπολιτευτικό κλίμα. Ακόμα και η διαφωνία χάνεται, δεν την παίρνει είδηση κανείς. Παλαιότερα η αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου γέμιζε ασφυκτικά από κόσμο κι από ένταση. Η τηλε- δημοκρατία φαίνεται ότι λειτουργεί ως καταπραϋντικό φάρμακο.

Στις αιτίες θα μπορούσε να συμπεριλάβει κάποιος και τις συνέπειες που έχει προκαλέσει στην Ενωτική Πρωτοβουλία, την μείζονα παράταξη της αντιπολίτευσης, η αιφνίδια απώλεια του κορυφαίου στελέχους της, του  Κώστα Καρακώστα.    Η απώλεια του Καρακώστα  σαφέστατα προκαλεί έλλειμμα στην παραγωγή πολιτικής στο δήμο μας. Είναι φανερό ότι η παράταξη του Τάκη Λουκόπουλου δεν κινείται με σαφή αντιπολιτευτική στρατηγική, κάτι που σίγουρα θα της στοιχίσει, αν σύντομα δεν βρει το βηματισμό της. Επίσης δεν έχει ξεκαθαρίσει η ηγεσία της Ενωτικής Πρωτοβουλίας αν στις επόμενες δημοτικές εκλογές θα κατέβει αυτόνομα ως παράταξη ή μέσα από ευρύτερο σχήμα που θα προκύψει μέσα από συνεργασίες. Τα στοιχεία αυτά έχουν αποδυναμώσει εντελώς τον αντιπολιτευτικό ρόλο της αυτό το διάστημα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι φαίνεται να συμπορεύονται. Αυτό δίνει προβάδισμα στο δήμαρχο, αφού οι αδυναμίες της αντιπολίτευσης  προβάλλονται ως δυνατότητες του δημάρχου.